نیک رودز از دوران دوران: «وقتی در مورد شماره‌های رسانه‌های اجتماعی می‌پرسند، می‌خواهم استفراغ کنم».

اگر هر گروهی تجسم دهه 1980 بود، آن دوران دوران بود: پدهای شانه، آرایش، و مردان جوان خوش تیپی که موسیقی پاپ آنها غرق در تأثیرات موسیقی سیاه پوست بود. آنها گروهی بودند که 100 میلیون آلبوم به فروش رساندند، اما همیشه روح یک گروه موسیقی مدرسه هنری را حفظ کردند. با خواننده خوش تیپ و کیبوردیست مغزشان که حاضر به پوشیدن شلوار جین آبی نبود. آنها نشان دهنده افراط و تفریط بودند، و امروز، برخلاف شانس، نمادهای ماندگار دورانی هستند که از محو شدن از چشم انداز موسیقی جهانی خودداری می کنند.

Seguir leyendo