هابل ناسا موردی از اکسیژن از دست رفته در کهکشان های کوتوله نزدیک را کشف کرد

هابل را کاوش کنید

علم

تلسکوپ فضایی هابل

هابل ناسا موردی را کشف کرد…

خانه هابل

نمای کلی

درباره هابل

تاریخچه هابل

جدول زمانی هابل

چرا تلسکوپ در فضا داریم؟

هابل بر اساس اعداد

در موزه

سوالات متداول

تاثیر و مزایا

تاثیر و مزایای هابل

تاثیرات علم

تاثیر فرهنگی

مزایای فناوری

تاثیر بر پرواز فضایی انسان

تأثیرات انجمن Astro

علم

علم هابل

موضوعات علمی

نکات برجسته علمی

علم پشت اکتشافات

کیهان کشف شد

شرکای هابل در علم

هابل و علم شهروندی

SI و علوم هابل

آسمان شب را کاوش کنید

رصدخانه

رصدخانه هابل

طراحی هابل

عملیات ماموریت

عملیات علمی

ماموریت فضانوردان به هابل

هابل در مقابل وب

هابل در مقابل رومن

تیم

تیم هابل

آرزوهای شغلی

فضانوردان هابل

چند رسانه ای

تصاویر

ویدیوها

فعالیت های آنلاین

کتاب های الکترونیکی

Sonifications

پادکست ها

مدل های سه بعدی هابل

سنگ نگاره ها

برگه اطلاعات

پوسترها

هابل در اپلیکیشن ناسا

واژه نامه

اخبار

هابل نیوز

رسانه های اجتماعی

منابع رسانه ای

سی و پنجمین سالگرد

بیشتر

فعالیت های آنلاین

5 دقیقه خواندن

هابل ناسا موردی از اکسیژن از دست رفته در کهکشان های کوتوله نزدیک را کشف کرد

این تصویر از تلسکوپ فضایی هابل ناسا از NGC 4449، یکی از کهکشان‌های کوتوله در کهکشان‌هایی است که از طریق بادها اکسیژن از دست می‌دهند (GLOW). محققان دریافتند که کهکشان های کوتوله می توانند تنها بخش کوچکی از اکسیژن ساخته شده توسط ستارگان خود را در خود نگه دارند.

اعتبارات:

تصویر: ناسا، ESA، میراث هابل–ESA/همکاری هابل، الساندرا آلویسی (STScI، ESA)

تلسکوپ فضایی هابل ناسا رازی را در همسایگی کیهانی ما فاش کرد. در مقاله ای که روز دوشنبه در مجله اخترفیزیک منتشر شد، محققان با استفاده از هابل 37 کهکشان کوتوله مجاور - کهکشان های کوچک حاوی چند هزار تا صدها میلیون ستاره - را مورد مطالعه قرار دادند و دریافتند که بسیاری از اکسیژنی که انتظار داشتند ببینند وجود ندارد.

شبیه‌سازی‌ها پیش‌بینی می‌کنند که اکسیژن بسیار بیشتری، ردیاب مجموعه وسیع‌تری از عناصر سنگین، باید در این کهکشان‌ها وجود داشته باشد. پس کجا رفت؟

گریس تلفورد، استادیار دپارتمان فیزیک و نجوم در دانشگاه یوتا گفت: "اکسیژن توسط ستارگانی که در داخل کهکشان ها هستند تولید می شود. ما می دانیم که اکسیژن در گذشته باید در داخل کهکشان ها باشد، بنابراین اکسیژن باید به بیرون پرتاب شده باشد." و برای انجام این کار، شما به انرژی حاصل از ستارگان عظیم و انفجارهای ابرنواختر نیاز دارید تا مواد را از کهکشان‌های میزبان خارج کرده و به فضای بین کهکشان‌ها برانید.»

بر اساس این مطالعه جدید، بادهای کهکشانی آزاد شده توسط ابرنواخترها ظاهرا در حذف اکسیژن از کهکشان‌های کم جرم مؤثرتر از پیش‌بینی مدل‌های فعلی هستند. یافته ها نشان می دهد که کهکشان های کوتوله می توانند تنها بخش کوچکی از اکسیژن ساخته شده توسط ستاره ها را در خود نگه دارند.

این تصویر از تلسکوپ فضایی هابل ناسا از NGC 4449، یکی از کهکشان‌های کوتوله در کهکشان‌هایی است که از طریق بادها اکسیژن از دست می‌دهند (GLOW). محققان دریافتند که کهکشان های کوتوله می توانند تنها بخش کوچکی از اکسیژن ساخته شده توسط ستارگان خود را در خود نگه دارند.

تصویر: ناسا، ESA، میراث هابل–ESA/همکاری هابل، الساندرا آلویسی (STScI، ESA)

در پروژه کهکشان‌ها اکسیژن را از طریق بادها از دست می‌دهند (GLOW) که توسط ناسا و بنیاد ملی علوم تامین می‌شود، دانشمندان اکسیژن را ردیابی کردند تا بفهمند که چگونه در داخل ستاره‌ها، در گاز بین ستاره‌ها و در فضای بین کهکشان‌ها توزیع می‌شود. اما، از میان تمام عناصر موجود در کهکشان ها، چرا اکسیژن را مطالعه می کنیم؟

اکسیژن، فراوان‌ترین عنصر پس از هیدروژن و هلیوم، شناسایی و اندازه‌گیری نسبتا آسانی است و تولید آن به خوبی قابل درک است و آن را به یک شاخص قابل اعتماد از نحوه توزیع عناصر شیمیایی در کهکشان تبدیل می‌کند.

کریستن وینگفیلد مک کوئین، محقق اصلی GLOW و رئیس مأموریت مرکز عملیات علمی تلسکوپ فضایی پانوراما نانسی گریس روم ناسا که به تازگی پرتاب شده است، در موسسه علمی تلسکوپ فضایی در بالتیمور، مریلند، گفت: «بنابراین، واقعا به دلایل عملی است که ما اکسیژن را انتخاب کرده‌ایم. او همچنین دانشیار دانشگاه راتگرز در نیوبرانزویک، نیوجرسی است.

مک کوین گفت: "اکسیژن یکی از عناصر اولیه است که توسط ستارگان تشکیل شده است. توانایی ردیابی میزان اکسیژن ساخته شده، و سپس میزان توزیع در داخل و خارج کهکشان ها، به ما کمک می کند تا تکامل کهکشان ها را درک کنیم." همچنین به ما کمک می‌کند تا بفهمیم کهکشان‌ها کجا و چقدر فضای بین کهکشان‌ها را که محیط بین کهکشانی نامیده می‌شود غنی می‌کنند.»

این مطالعه از داده‌های تصویربرداری نوری آرشیوی از هابل برای شناسایی جمعیت‌های ستاره‌ای و تعیین تاریخچه‌ها و ترکیب‌های ستاره‌زایی استفاده کرد. محققان همراه با داده های تلسکوپ فضایی اسپیتزر بازنشسته ناسا و همچنین آرایه بسیار بزرگ زمینی و آرایه فشرده تلسکوپ استرالیایی، 37 کهکشان کوتوله مجاور را برای ردیابی اتم های اکسیژن تولید شده توسط ستاره ها تجزیه و تحلیل کردند.

این تیم می‌خواست بفهمد اکسیژن چگونه در ستاره‌ها، گاز و غبار در کهکشان‌ها توزیع می‌شود. این کهکشان‌های کوتوله به این دلیل انتخاب شدند که جرم آنها در محدوده‌ای قرار می‌گیرد که شبیه‌سازی‌ها و نظریه‌ها پیش‌بینی می‌کنند که مقدار فزاینده‌ای از اکسیژن آنها از طریق انفجارهای ابرنواختر از کهکشان‌ها خارج می‌شود. این 37 کهکشان نیز به اندازه کافی نزدیک هستند تا هابل بتواند ستارگان آنها را شناسایی کند. این در مورد اکثریت قریب به اتفاق کهکشان های کوتوله شناخته شده که برای این نوع مطالعه بسیار دور هستند، صادق نیست.

اگرچه ستاره شناسان قبلا مشکوک بودند که کهکشان ها بخش زیادی از اکسیژن و سایر عناصر سنگین را دفع می کنند، اما یک سوال باز این است که این فلزات به کجا ختم می شوند. مطالعه قبلی در سال 2014 به این سوال برای کهکشان‌های ستاره‌ساز شبیه راه شیری پرداخت و دریافت که این کهکشان‌ها بخش بزرگی از اکسیژن خود را از دست داده‌اند که بخشی از آن در هاله‌های پراکنده گاز اطراف کهکشان‌ها در خارج از قرص‌هایشان به نام محیط اطراف کهکشانی یافت می‌شود.

در مطالعه GLOW، مک‌کوین و تیمش این تحقیق را به کهکشان‌های کم جرم در طیف وسیعی از جرم‌ها و محیط‌ها گسترش دادند. در حالی که تیم‌های قبلی اکسیژن را در محیط اطراف کهکشانی کهکشان‌های کوتوله اندازه‌گیری کرده‌اند، هنوز مشخص نیست که آیا بیشتر اکسیژن از دست رفته در این منطقه است یا به طور کامل از محیط اطراف کهکشان به بیرون پرتاب شده است.

در آینده، مک کوین امیدوار است که حتی کهکشان های با جرم کمتر را در جهان نزدیک مطالعه کند. او یک برنامه تایید شده برای استفاده از تلسکوپ فضایی رومی برای یافتن این سیستم‌های ضعیف و کوچک در سطح وسیعی از آسمان دارد. وقتی مک کوین این کهکشان ها را شناسایی کرد، امیدوار است از تلسکوپ فضایی هابل و جیمز وب ناسا برای رصد عمیق ستارگانشان استفاده کند. این به او اجازه می‌دهد تا تاریخچه کهکشان‌ها را بازسازی کند تا بفهمد چگونه ستاره‌ها را در طول زمان کیهانی تشکیل داده‌اند.

کار آینده تلفورد شامل استفاده از هابل برای بزرگنمایی بر روی ستارگان منفرد و عظیمی است که اکسیژن تولید می کنند و آن را از کهکشان های میزبان خود بیرون می کنند. او از برخی از اهداف GLOW در نزدیکی استفاده می کند تا مشاهدات بسیار دقیقی به دست آورد تا مشخص کند که چگونه ستاره های عظیم در این کهکشان های کوچک متفاوت هستند.

تلسکوپ فضایی هابل بیش از سه دهه است که کار می کند و به اکتشافات مهمی که درک اساسی ما از کیهان را شکل می دهد، ادامه می دهد. هابل یک پروژه همکاری بین المللی بین ناسا و ESA (آژانس فضایی اروپا) است. مرکز پرواز فضایی گودارد ناسا در گرین‌بلت مریلند، تلسکوپ و عملیات ماموریت را مدیریت می‌کند. لاکهید مارتین اسپیس مستقر در دنور نیز از عملیات ماموریت در گدارد پشتیبانی می کند.

موسسه علمی تلسکوپ فضایی در بالتیمور، که توسط انجمن دانشگاه‌های تحقیقاتی در نجوم اداره می‌شود، عملیات‌های علمی هابل را برای ناسا انجام می‌دهد.

لوگوی فیس بوک

@NASAHubble

@NASAHubble

لوگوی اینستاگرام

@NASAHubble

چند رسانه ای مرتبط

کهکشان کوتوله NGC 4449

این تصویر از تلسکوپ فضایی هابل ناسا از NGC 4449، یکی از کهکشان‌های کوتوله در کهکشان‌هایی است که از طریق بادها اکسیژن از دست می‌دهند (GLOW). محققان دریافتند که کهکشان های کوتوله می توانند تنها بخش کوچکی از اکسیژن ساخته شده توسط ستارگان خود را در خود نگه دارند.

به اشتراک بگذارید

جزئیات

آخرین به روز رسانی

02 نوامبر 2026

ویرایشگر

آندریا جیانوپولوس

مکان

مرکز پرواز فضایی گودارد ناسا

تماس بگیرید

رسانه ها

کلر آندرولی

مرکز پرواز فضایی گودارد ناسا

گرین‌بلت، مریلند

claire.andreoli@nasa.gov

آن جنکینز، کریستین پولیام

موسسه علوم تلسکوپ فضایی

بالتیمور، مریلند

شرایط مرتبط

تلسکوپ فضایی هابل

اخترفیزیک

بخش اخترفیزیک

کهکشان ها

مرکز پرواز فضایی گدارد

سنجش جهان و نجوم چند پیام رسان

ستاره ها

ابرنواخترها

به کاوش ادامه دهید

موضوعات بیشتری را از هابل کشف کنید

تلسکوپ فضایی هابل

از زمان پرتابش در سال 1990، تلسکوپ فضایی هابل درک اساسی ما از کیهان را تغییر داده است.

نکات برجسته علم هابل

برجسته ترین اکتشافات علمی هابل بازتاب گسترده ای از تحقیقات و پیشرفت هایی است که به دست آورده است.

تصاویر هابل

تصاویر نمادین هابل از جهان را کاوش کنید و عکس‌هایی از عملیات ماموریت و فضانوردانی که در فضا به هابل خدمات می‌دهند را مشاهده کنید.

هابل نیوز