پرش به محتوای اصلی

هالسی فصل جدید خود در هالیوود را باز می کند و روی هنر خرابکارانه شرط بندی می کند با «قهرمان ما، بالتازار»

هالیوود ریپورتر۱۴۰۵ مهر ۹, پنجشنبه، ساعت ۰۰:۱۷حدود 8 دقیقه مطالعه

پس از یک دهه به عنوان یک نوازنده نامزد جایزه گرمی، این خواننده و ترانه سرا به هالیوود ریپورتر درباره حرفه خلاقانه خود پشت دوربین، از جمله یکی از تحریک آمیزترین فیلم های امسال و حمایتش از نسل جوان تر فیلمسازان می گوید.

در پایان 20 سالگی، هالسی می دانست که می خواهد یک تغییر شغلی داشته باشد.

هالسی که اکنون 32 سال دارد به هالیوود ریپورتر می گوید: «من کارهای زیادی در حرفه موسیقی خود انجام داده ام. و بله، او دارد. 11 سال از انتشار اولین آلبوم استودیویی او به نام Badlands می گذرد. سه برابر پلاتینیوم شد، در جدول بیلبورد 200 در رتبه دوم قرار گرفت و بیش از 9 میلیارد استریم درخواستی در سطح جهان جمع آوری کرد. این هنرمند که نام اصلی اشلی نیکولت فرانگیپن است، در مجموع پنج آلبوم استودیویی ساخته و سه بار نامزد دریافت جایزه گرمی شده است.

با این حال، او در مورد یک لحظه مهم فکر می کند: "چه چیزی باقی مانده است؟ چه کاری می خواهم انجام دهم؟ بعدی چیست؟" داستان‌های مرتبط ون تافلر تهیه‌کننده MTV VMA درباره اجراکنندگان غافلگیرکننده (آدام لمبرت! برونو مارس!)، پیروزی‌های بزرگ مدونا و موسیقی روی صحنه پت اسمیر، موسیقی شکستن سیگار، جوایز موسیقی ویدئوی MTV: رکورد تیلور سوئیفت، سلطه مدونا، اسنوگمور دیوگمور و موارد دیگر

انتقال طبیعی کار در فیلم بود. او می‌گوید: «بیشتر موسیقی من بیشتر از سایر نوازندگان تحت تأثیر فیلم است.

او می‌افزاید: «من برای آلبوم دومم با باز لورمن تماس گرفتم و گفتم: «هی، می‌توانم از این مواد استفاده کنم و در این مورد ضبط کنم؟» ما از جیا کاپولا خواستیم که یک ویدیو را در آلبوم آخر کارگردانی کند. "من همیشه در حال یافتن راه هایی برای استفاده از موسیقی به عنوان وسیله ای برای کشف و اجرای عشقم به سینما هستم."

و در طی چندین سال گذشته، هالزی با نقش‌های بازیگری در MaXXXine (2024) Ti West با میا گوث و Americana سال گذشته در مقابل سیدنی سوینی جلوی دوربین رفته است.

اما او با فیلم موزیکال مفهومی یک ساعته خودش، اگر نمی توانم عشق داشته باشم، قدرت می خواهم (2021) شروع به تولید اجرایی کرد که نویسنده آن نیز بود. علاوه بر این، او تهیه کننده فیلم کوتاه چارلی کافمن، How to Shoot a Ghost (2025) بود. اما ورود رسمی او به تولید یک فیلم بلند، فیلم مستقل «قهرمان ما، بالتازار» بود.

پس از شنیدن این موضوع از زبان یکی از دوستان، او فیلمنامه را خواند و بلافاصله مجبور شد. او به یاد می‌آورد: «به طور کلی، بلافاصله آشکار شد. "با وجود اینکه میخ زدن لحن بسیار دشواری است."

قهرمان ما، بالتازار، بالتازار (جیدن مارتل)، یک نوجوان ثروتمند شهر نیویورک را دنبال می‌کند که برای تحت تأثیر قرار دادن فعال خود، النور (پیپا نولز) را تحت تأثیر قرار می‌دهد تا با یک تیرانداز احتمالی، سولومون (آسا باترفیلد) دوست شود.

این فیلم با توجه به موضوع سنگین به ژانر کمدی سیاه خود وفادار می ماند و ماهیت اجرایی فرهنگ اینترنتی و تنهایی مردانه را بررسی می کند.

او با خنده می گوید: «این به یک اودیسه هومروتیک از سفر منفعت طلبانه او برای جلوگیری از وقوع این اتفاق تبدیل می شود.

هالسی همچنین تاکید کرد که این فیلم قرار است با دیگران دیده شود. او می‌گوید: «فقط احساس می‌کنم که همه به طور همزمان نفس نفس می‌زنند، و سپس سکون وقتی همه ساکت می‌شوند».

او ادامه می‌دهد: «همچنین، مردم را به سفری می‌فرستید که در آن با شوک می‌خندند و تقریبا مضطرب هستند». "آنها می خندند. ممکن است از اینکه می خندند احساس بدی داشته باشند. مطمئن نیستند که قرار است بخندند یا نه. آنها در حال بررسی هستند که ببینند دیگران هم می خندند یا خیر. و بدیهی است که با پایان واقعا تند و تلخی که فیلم دارد، هوای اتاق از بین می رود - ما شما را به این سفر طنز آمیز بردیم، اما شما در این لحظه پر از واقعیت هستید."

THR در یک اکران فیلم در تابستان در محله سوهو نیویورک شرکت کرد و می تواند به دلیل لحن آن گاهی اوقات خنده های ناشیانه و نامطمئن را تایید کند. به نظر می رسد بیشتر مخاطبان ژنرال Z باشند.

در میان تابستانی که قوانین باکس آفیس را با فیلم هایی مانند Obsession و Backrooms از فیلمسازان Gen Z زیر پا گذاشت، تعداد تماشاگران سینما در بین مخاطبان جوان تر افزایش یافت. قهرمان ما، بالتازار توسط فیلمساز مستقل اسکار بویسون کارگردانی شد (تهیه کننده برادران Safdie دارای فیلم Good Time و Uncut Gems) است. او همچنین در کنار ریکی کامیلری، روزنامه‌نگار HuffPost که تبدیل به فیلمنامه‌نویس شد، فیلم‌نامه را تهیه و نوشت. این فیلم 94 درصد امتیاز منتقدان را در فیلم Rotten Tomatoes به دست آورده و در فهرست بهترین فیلم‌های منتقدان در سال 2026 تاکنون جایگاهی را به خود اختصاص داده است.

با این حال، این فیلم با رد جشنواره‌های فیلمی مانند ساندنس و SXSW مواجه شد و به دلیل پیش‌فرض جنجالی و طنزآمیزش در مورد تیراندازی در مدرسه و رسانه‌های اجتماعی، برای تضمین توزیع سنتی استودیویی تلاش کرد. در نهایت در جشنواره ترایبکا در سال 2025 نمایش داده شد و استودیوهای سنتی را دور زد و از طریق Picturehouse و WG Pictures منتشر شد.

هالسی در مورد مقاومت می گوید: "من فکر می کنم شما واقعا می توانید در مورد موقعیت یک فرد در این لحظه از تاریخ صنعت بر اساس نحوه واکنش آنها به مطالب یا واکنش آنها به مفهوم یا حتی بدون دیدن فیلم چیزهای زیادی بگویید." خواه آن‌ها خیلی عصبی بودند و احساس می‌کردند که مواد رادیواکتیو است، یا اگر از این که داستانی مانند این فرصتی برای گفتن دارد هیجان‌زده بودند، و می‌توانستند پتانسیل نسلی را در داستانی مانند این ببینند. قطعا نظرات متفاوتی وجود داشت.»

با این حال، برخی بازخوردها بر مشارکت یا اعتقاد او به داستان تأثیری نداشت.

او می‌گوید: «می‌دانستم روی چه چیزی شرط‌بندی می‌کنم، و می‌دانستم که این یک داستان مهم و منحصر به فرد است.

در واقع، او می‌گوید درگیر شدن در یک چیز تحریک‌آمیز هیجانی وجود داشت: «این یک احساس آنارشیستی است که چیزی را بسازد یا بخشی از چیزی باشد که از این طریق خراب‌کننده و تحریک‌کننده باشد».

این در مورد نامزد و بازیگر هالسی، آوان جوگیا - که حضور کوتاهی در فیلم دارد، صادق است.

جوجیا نیز مانند هالسی در نوجوانی به شهرت رسید و در نیکلودئون Victorious در کنار آریانا گرانده، لئون توماس، ویکتوریا جاستیس و الیزابت گیلیز بازی کرد. بنابراین، این زوج می‌توانند با تجربیات مشترک یکدیگر در هنگام رشد در صنعت ارتباط برقرار کنند - از جمله "حس شادی ناشی از شکستن قوانین".

او می‌گوید: «با دانستن اینکه این قانون‌شکنی دارید که در شرف تحقق است، یک حس کودکانه از هیجان در آن وجود دارد. "این سرگرم کننده است که آن را با افرادی که دوست دارید همکاری کنید و دوستشان دارید."

دیده شدن فیلم توسط تماشاگران نیز تلاش شفاهی بزرگی از سوی تیم بود. هالسی با تعدیل پرسش و پاسخ‌ها پس از نمایش، به اشتراک گذاشتن «نظر بزرگی درباره بسیاری از آثار هنری» مانند پوسترها و حمایت از بویسون با یادآوری به او، «تو نقش بسیار مهمی در فیلم‌های مورد علاقه برخی از مردم در تمام دوران ایفا کرده‌ای».

در رسانه‌های اجتماعی، تیم با ایجاد یک حساب کاربری در اینستاگرام برای شخصیت اصلی، @bboymalone212، و ارسال محتوایی مانند یک نوجوان واقعی Gen Z، از جمله ویدیوهای ویرایش شده توسط طرفداران شخصیت‌های بالتازار و سولومون، به ارتقاء نزدیک شد. این حساب به سرعت رشد کرد و از 117000 فالوور گذشت.

هالسی می‌گوید که در ابتدا از انتشار پستی در مورد آن خودداری کرد تا به پروژه فرصتی بدهد تا خودش رشد کند و پاهای خود را به دست آورد. از این گذشته، او فقط در اینستاگرام 29.3 میلیون دنبال کننده دارد. To All the Boys I've Loved Before. نوآ سنتینئو، ستاره ای که نقش جان رمبو را در پیش درآمد فیلم های سیلوستر استالونه بازی خواهد کرد، در بالتازار ظاهر می شود و رویکردی مشابه در پیش گرفته است.

هالسی می‌گوید که این فیلم با «زحمات زیادی از سوی افرادی ساخته شده است که به داستان علاقه داشتند و علاقه زیادی به همکاری با اسکار داشتند».

یکی از اعضای پرشور تیم تولید این فیلم پیتر گلد، تهیه‌کننده 26 ساله‌ای بود که شرکت پخش خود به نام WG Pictures را با سرمایه‌گذاری سرمایه‌گذاران خارجی به همراه تهیه‌کننده فیلم براد وایمن راه‌اندازی کرد تا مطمئن شود قهرمان ما، بالتازار اکرانی در سینما خواهد داشت.

او قبل از اینکه با خنده اضافه کند، می‌گوید: "او بسیار پرشور و پرانرژی است، و بودن در اطراف واقعا مست کننده است. این بسیار مسری است."

او می‌گوید وجود یک تهیه‌کننده Gen Z در این فیلم، موضوع بزرگ‌تری را برجسته می‌کند: جوانان باید در تصمیم‌گیری مشارکت داشته باشند.

او می‌گوید: «من فکر می‌کنم که این می‌تواند به اندازه حضور زهران ممدانی در نیویورک مؤثر باشد، و می‌تواند به اندازه فیلم‌سازی پیتر گلد مؤثر باشد». برای نجات صنایع، برای نجات خود، فکر می‌کنم ما باید دیدگاه جدیدی داشته باشیم که نماینده مردمی باشد که در موقعیت‌های قدرت خدمت می‌کنند.»

از آنجایی که به نظر می رسد هالسی به دنبال نظرات عمومی خود در سال گذشته به استراحت خود از موسیقی ادامه می دهد، او قرار است دوباره با Jogia روی Replacer کار کند، فیلمی ترسناک روانی-جنسی که او در آن نقش آفرینی می کند و در نویسندگی او با کارگردانی Jogia همکاری می کند.

اما او امیدوار است که کار تولید را تمام نکرده باشد، و گفت: «راهی که من می‌توانم در این زمان به بهترین شکل از او حمایت کنم، مثلا تا زمانی که نمی‌دانی من آماده داستان‌گویی در رابطه با خودم هستم، در سمت تهیه‌کننده بود.»

او در پایان می‌گوید: "من به اندازه کافی خوش شانس بودم که به عنوان یک هنرمند به این نقطه رسیدم. متوجه شدم که مسئولیت دارم مطمئن شوم که هنر خوب ساخته می‌شود و مردم داستان‌هایشان را تعریف می‌کنند." "این کمترین کاری است که می توانم انجام دهم."

خواندن متن کامل در هالیوود ریپورتربه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

Halsey Unpacks Her New Hollywood Chapter and Betting on Subversive Art With ‘Our Hero, Balthazar’

After a decade as a Grammy-nominated musician, the singer-songwriter tells The Hollywood Reporter about her creative career behind the camera, including one of this year's most provocative indies and her support for a younger generation of filmmakers.

همه‌ی اخبار فرهنگ و هنر