هاوزر و ویرث اکنون نماینده رافا اسپارزا، سازنده مجسمه‌ها و نقاشی‌های ادوبی در جامعه مرکز است.

Hauser & Wirth، یکی از بزرگ‌ترین گالری‌های جهان، اکنون نماینده هنرمند لس‌آنجلسی رافا اسپارزا است که بیشتر به‌خاطر اینستالیشن‌ها، مجسمه‌ها و نقاشی‌هایش که از خشت ساخته شده، شهرت دارد. این نمایندگی با همکاری مشترک المنافع و شورای لس آنجلس، گالری قدیمی این هنرمند، انجام خواهد شد.

این خبر اسپارزا را به یکی از معدود هنرمندان زنده لاتینکس تبدیل می‌کند که توسط یک گالری بزرگ به نمایش گذاشته می‌شود. Hauser & Wirth همچنین نماینده Firelei Baéz و Angel Otero است.

اسپارزا اولین نمایش انفرادی خود را با گالری در پاییز 2027 در یکی از فضاهای نیویورک خود خواهد داشت و ماه آینده اثر جدیدی را در غرفه Hauser & Wirth’s Art Basel Miami Beach به نمایش می گذارد. فوریه آینده، زولو پرس اولین تک نگاری خود را با عنوان rafa esparza: Works on Adobe منتشر خواهد کرد.

از سال 2014، اسپارزا با خشتی کار می‌کند، یک ماده ساختمانی که خاک لوم، کاه، کود و آب را ترکیب می‌کند و معمولا آجرهایی را می‌سازد که سپس در آفتاب پخته می‌شوند. اسپارزا این تکنیک را از پدرش که خانواده‌اش نسل‌ها در دورانگو، مکزیک از خشت استفاده می‌کردند، یاد گرفت.

در ابتدا، اسپارزا شروع به ساخت آجرهای خشتی کرد که از آنها برای تغییر و به چالش کشیدن فضاهای هنری که در آنها به نمایش گذاشته می‌شد استفاده می‌کرد: مواد ارگانیک موجود در موزه‌های خشتی با تنظیمات سخت‌گیرانه کنترل آب و هوا مقابله می‌کنند، در حالی که «معماری‌های قهوه‌ای»، همانطور که هنرمند آثارش را می‌نامد، مکعب‌های سفید خود را به خود می‌گیرند. بسیاری از مداخلات او به بازدیدکنندگان اجازه می دهد تا مستقیما روی خشت قدم بزنند، خشت که در طول برگزاری نمایشگاه شروع به فرو ریختن می کند.

نمای نصب «ساخت لس آنجلس 2016: یک، اما، فقط» در موزه همر، لس آنجلس. عکس برایان فارست/©rafa esparza/Courtesy Hauser & Wirth and Commonwealth and Council

او این آثار را به‌طور به یاد ماندنی در دوسالانه ساخت لس‌آنجلس ۲۰۱۶ (در یک تراس در فضای باز) و دوسالانه ویتنی ۲۰۱۷ (در گالری طبقه همکف ویتنی) ارائه کرد. کار دوسالانه ویتنی شکل یک چرخش را به خود گرفت که اسپارزا از هنرمندان لاتین تبار که به طور رسمی بخشی از دوسالانه نبودند دعوت کرد تا آثار یا اجراهای صحنه‌ای خود را به نمایش بگذارند. همکاران او عبارتند از: Beatriz Cortez، Gala Porras-Kim، Eamon Ore-Girón و Nao Bustamante. آجرهای مورد استفاده در نصب ویتنی سپس به مارفا، تگزاس منتقل شدند و در آنجا روی نما و داخل سالن بال مارفا نصب شدند.

اخیرا، اسپارزا شروع به نقاشی مستقیم روی خشت کرده است، آثاری را خلق کرده است که پرتره‌های صمیمی، ترجمه‌های متوسط ​​عکس‌هایی که لحظات مهم تاریخی را ثبت می‌کنند، و مجسمه‌هایی در مقیاس بزرگ که توسط آرماتورهای فلزی که از پشت قابل مشاهده هستند پشتیبانی می‌شوند. Tratos: Después de Pedro Valtierra Entre Redadas (2025–26)، برای مثال، پرچم ایالات متحده را در سازه فلزی تعبیه کرده بود که از نقاشی یک افسر پلیس در حال کنترل یک معترض پشتیبانی می کرد.

او در موزه هنرهای معاصر لس آنجلس (در سال 2018)، مؤسسه هنرهای معاصر لس آنجلس (2018)، پرفورمنس اسپیس نیویورک (2019) و Artists Space (2023) اجراهایی روی صحنه برده و نمایشگاه های انفرادی داشته است. با کورتز، او نمایشگاه های دو نفره در انجمن آمریکا در نیویورک (2025) و موزه آناهواکالی در مکزیکو سیتی (2026) داشته است.

سایر گروه‌های مهم نشان می‌دهند که آثار او در «بدن Xican-a.o.x» در Cheech (2023)، «در لبه خورشید» در جفری دیچ در لس‌آنجلس (2024)، سه‌سالانه Prospect.6 در نیواورلئان (2025)، و نقاشی Latinx در نظرسنجی «Let us the Arting G» در «Let us the Arting G. موزه (2026).

مارک پایوت، رئیس Hauser & Wirth در بیانیه‌ای گفت: «ما از پیوستن به Commonwealth و شورا در نمایندگی رافا اسپارزا، هنرمندی با انسانیت عمیق و فداکاری به جامعه، هیجان‌زده هستیم. "رافا گرمای واقعی را به یک عمل مفهومی که بسیار دقیق و منظم است می بخشد، و زمین را به معنای واقعی کلمه به آثاری می کشاند که زمان و دست انسان را نشان می دهد و در عین حال قرن ها سوال چالش برانگیز در مورد مالکیت، عاملیت و تعلق خاطر را در بر می گیرد. اشتراک گذاری هنر او با مخاطبان بین المللی و نسل های جدید باعث افتخار خواهد بود."