هدف ابزار جدید این است که چراگاهها اطلاعات دقیقتر و سریعتری را در مورد اینکه دقیقا چه مقدار خوراک در مقابل دامهایشان قرار دارد، ارائه دهد.
یک هواپیمای بدون سرنشین از روی یک پادوک در ایستگاه تحقیقات کشاورزی Boorowa بلند میشود، نسیمی که از روتورهای آن میوزد، علفهای بلند و بریده نشده را در زیر موج میاندازد. در بخش کنترل، استوارت براون، یک تکنسین ارشد تحقیقاتی در CSIRO، حسگر متصل شده LiDAR (تشخیص نور و محدوده) را به دقت زیر نظر دارد، زیرا شبکهای نامرئی از پالسهای لیزری را روی چمن شلیک میکند و نقشهای سهبعدی از پادوک میسازد.
یک هواپیمای بدون سرنشین از روی یک پادوک در ایستگاه تحقیقات کشاورزی Boorowa بلند میشود، نسیمی که از روتورهای آن میوزد، علفهای بلند و بریده نشده را در زیر موج میاندازد. در بخش کنترل، استوارت براون، یک تکنسین تحقیقاتی ارشد در CSIRO، حسگر متصل شده LiDAR (تشخیص نور و محدوده) را به دقت زیر نظر دارد، زیرا شبکهای نامرئی از پالسهای لیزری را به سمت چمن شلیک میکند و نقشهای سهبعدی از پادوک، یک مکعب کوچک از فضا را میسازد.
متن اصلی (انگلیسی)
New tool aims to deliver graziers a faster, more accurate read on exactly how much feed is in front of their cattle
A drone lifts off over a paddock at Boorowa Agricultural Research Station, the breeze from its rotors setting the tall, uncut grass below rippling. At the controls, Stuart Brown, a senior research technician at CSIRO, keeps a careful eye on the attached LiDAR (Light Detection and Ranging) sensor as it fires an invisible lattice of laser pulses at the grass, building a three-dimensional map of the paddock, one small…