هری استایلز به دویدن تاریخی خود در مدیسون اسکوئر گاردن پایان داد - و این آهنگ همه چیز را تسخیر کرد

هری استایلز در طول 30 نمایش خود در مدیسون اسکوئر گاردن، هر شب از طریق "کاهش وزن فصل 2" از چهارمین آلبوم خود "Kiss All Time"، یک سری سوالات مشابه را برای مخاطبان خود مطرح کرد. دیسکو، گهگاه: "آیا الان مرا دوست داری؟

این آهنگ یکی از تاریک ترین لحظات مجموعه را به خود اختصاص می دهد، و نه فقط برای بازجویی های مضطرب آن - فراتر از نوارهای قرمز و آبی، صحنه تا حد زیادی در طول مدت چهار دقیقه اش فاقد نور است. همچنین Styles را در این دورترین فاصله فیزیکی پیدا می کند. او تقریبا تمام اجرا را در مرکز صحنه می گذراند، دور از محیطی که در غیر این صورت به عنوان ترکیبی از زمین رقص- تردمیل- زمین بازی رفتار می کند. و با این حال، روشن‌ترین بخش نمایش است.

استایلز ضربات کوبه ای کوبنده آهنگ را با کوبیدن تمام بدن منعکس می کند. او دیوانه وار می لغزد، اما هرگز زمین نمی خورد. او در مقابل 20000 نفر، "رقصی که هیچ کس تماشا نمی کند" را تا حد زیادی پیش می برد، بیشتر به این دلیل که می داند همه هستند. این برای رکوردی مناسب است که درگیر تنش اجراست، نه صرفا از منظر یک هنرمند، بلکه شخصی که به شدت می‌خواهد بدون از بین بردن ناهماهنگی بین آن‌چه که هستند و مردم آن‌ها را باور دارند، ظاهر شود. از این نظر، "Season 2 Weight Loss" شاید مهمترین آهنگی باشد که Styles تا به حال منتشر کرده است.

استایلز قبلا در مورد تحمل فشار و انتظارات عاطفی صحبت کرده است که اغلب احساس او را ترکیب می کند. این گسترش تضاد اصلی در «کاهش وزن فصل 2» است، در آن لحظه خاص که او می‌خواند: «تا حدی غم‌انگیز است، اما چیزی است که من می‌دانم/ چیزهای زیادی برای تجزیه و تحلیل شما وجود دارد.» به نظر می‌رسد که او شاید اکنون بیش از هر زمان دیگری به این فکر می‌کند که چه تکه‌هایی از خودش شکل می‌دهد که ما چه کسی را می‌فهمیم، یا در برخی موارد سوءتفاهم می‌کنیم. از آنجایی که او به تنظیم مجدد رابطه خود با ستاره ها ادامه می دهد، اهمیت بیشتری پیدا می کند.

سوالات استایلز در مورد فداکاری و شک در روز شنبه متفاوت بود، که آخرین نمایش اقامت پس از 10 هفته را رقم زد. مدیسون اسکوئر گاردن کوچکترین اتاقی است که او در تور Together, Together بازی می کند، که در غیر این صورت فقط در استادیوم هایی با ظرفیت سه و چهار برابر رزرو می شود. مخاطبی به این اندازه برای او در حال حاضر مخاطبی صمیمی محسوب می شود.

تماشای او که برای آخرین بار اتاقی را به داخل خلسه سرگیجه‌آورش می‌کشد، اضطرار بیشتری به آهنگ می‌آورد - حتی از این واقعیت هم فراتر می‌رود که او با لباس موش روی صحنه رفت و سپس پیراهنی را به تن کرد که روی آن نوشته شده بود «من یک موش هستم». انتخاب سردبیر 250 آلبوم برتر قرن 21 تا کنون 100 بهترین قسمت تلویزیونی تمام دوران 500 آلبوم برتر تمام دوران 100 بهترین فیلم قرن 21

در طول نمایش ماقبل آخر اقامت، استایلز لباسی را که در تست بازیگری خود برای X Factor پوشیده بود، در 16 سالگی، یعنی 16 سال پیش، بازسازی کرد. او این کار را در محاصره اعضای گروهش انجام داد که لباس‌های متفاوتی از او در سراسر دوران حرفه‌ای‌اش به تن داشتند. اگزیستانسیالیسم استایلز بر طرفدارانی که مشتاقانه منتظر بودند او برای شب آخر چه چیزی در انتظارش باشد - چه چیزی بگوید، چه بخواند، چگونه با این لحظه خداحافظی کند، نفوذ کرد.

پس از اینکه جالن برانسون، گارد پوینت گارد نیویورک نیکس، شنبه شب به او بنری داد که به مناسبت 30 شب دویدنش به او ارائه کرد، استایلز گفت: "من به ایمنی پایه میکروفون خود باز خواهم گشت زیرا احساس آسیب پذیری می کنم و مطمئن نیستم با دستانم چه کار کنم." در حالی که استایلز گریه می کرد، ستایش جمعیت را فرا گرفت. او شب را تا زمانی که معقولانه می توانست طولانی کرد، نمایش را با ترکیب رقص گسترده ای از "Aperture" پایان داد، که در طی آن او در حالی که برش های پیتزا را روسری می انداخت دور صحنه می رقصید. لحظه بی پایان احساس می شد. اگر فقط می شد.

در ماه سپتامبر، استایلز نامه ای به طرفدارانش نوشت که آنها را به حالت بحران فرستاد. او با اشاره به اینکه تور Together, Together را در سال آینده گسترش خواهد داد، گفت: «هنرمند بودن تنها زندگی است که من واقعا می شناسم، من از 16 سالگی این کار را انجام می دهم و احساس می کنم خوش شانس ترین فرد در جهان هستم که هنوز هم این لحظات را با شما به اشتراک می گذارم. بعد از آن، نمی‌دانم بعد از آن چه اتفاقی می‌افتد، اما می‌دانم که برای فهمیدن این موضوع هیجان‌زده هستم.» به نظر می رسید که طرفداران هر کلمه و هر تفسیر ممکنی را به همان چیز برمی گرداند.

مطالب مرتبط هری استایلز که توسط جلن برانسون در مدیسون اسکوئر گاردن تجلیل شد، بنر 30 شب دریافت کرد. اقامتگاه باغ

"اگر من بروم، رشد کنم، و رابطه‌ام را با این ایده تغییر دهم که احساس می‌کنم باید به‌عنوان این نسخه از خودم ظاهر شوم - آیا من را اینطور می‌گیرید؟" استایلز در مصاحبه ای با زین لو گفت. "یا به این دلیل که من را به عنوان نسخه ای از خودم نشان می دهم که به نوعی از من خواسته اید، من را می گیرید؟" این تنش همیشه برای استایلز وجود داشته است، اما این آهنگ از اعتماد به نفس ایجاد یک ارتباط قوی با مخاطبان خود لذت می‌برد که می‌تواند این سطح از ارتباط را، حتی زمانی که احساس می‌کند کمی مضطرب و تقابل‌کننده باشد، بدون گسستن برقرار کند.

آخرین تور او، عشق در تور، ممکن است این رابطه صادقانه را به عنوان یک امکان برای او تثبیت کرده باشد. استایلز اخیرا به عنوان بخشی از موزیسین های رولینگ استون در موزیسین ها به تام یورک گفت: «فکر می‌کنم این یک درک بود که این برنامه‌ها اوج حمایت بسیاری از مردم بود. او در مورد فینال فوق‌العاده تور صحبت می‌کرد که در طول نزدیک به دو سال 169 برنامه اجرا شد.

من احساس می‌کردم حمایت می‌شود، به نحوی که بیشتر از این است که «ما اینجا هستیم زیرا می‌خواهیم این آهنگی را که شما انجام داده‌اید بشنویم.» احساس می‌کردم، «ما اینجا هستیم زیرا به کاری که شما انجام می‌دهید ایمان داریم.» به همین دلیل آن را بسیار احساس کردم.»

هنگامی که او برای مدت طولانی عقب‌نشینی می‌کند، استایلز با آلبوم‌هایی بازمی‌گردد که منعکس‌کننده بازجویی‌هایی است که او در آن دوره‌ها انجام داده است. اکنون، تنها چیزی که او می‌خواهد این است که بقیه هم همین کار را بکنند - با آن ناراحتی و آنچه که وقتی اجازه حل شدن پیدا می‌کند، بنشینند. او آواز می خواند: «تو باید گاهی خودت بنشینی». هنگامی که او در مرکز صحنه ایستاده است، این کلمات را می خواند و درخواست پاسخ می کند، این زمانی است که استایلز نزدیک ترین احساس را دارد.

«کاهش وزن فصل دوم» به‌اندازه چیزی شبیه «آهنگ کارلا» که او آن را به‌عنوان یک تصنیف زیبای پیانو برای اجرا در نیویورک دوباره پیکربندی کرد، آشکارا احساسی نیست، اما آسیب‌پذیرترین لحظه در نمایش است.