پرش به محتوای اصلی

هر آلبوم تیلور سویفت، از بدترین تا بهترین رتبه بندی شده است

بیزینس اینسایدر۱۴۰۵ مهر ۳, جمعه، ساعت ۲۰:۱۵حدود 16 دقیقه مطالعه

تیلور سویفت در طول سال ها پدرو گومز/TAS24/گتی ایماژ; گروه ویژوال چین/گتی ایماژ; مارکوس پیگوت؛ جیسون کمپین/گتی ایماژ; تایلر لو/بی‌آی تیلور سوئیفت 12 آلبوم مجزا در طول دوران حرفه‌ای خود منتشر کرده است (و چهار تای آنها را دوباره ضبط کرده است). کارشناس سوئیفت مقیم BI با استفاده از یک روش امتیازدهی منحصر به فرد، آنها را از بدترین به بهترین رتبه بندی کرد. «فولکلور» رتبه اول را به خود اختصاص داد، در حالی که جدیدترین آلبوم سوئیفت، «زندگی یک…

تیلور سویفت در طول سالها پدرو گومز/TAS24/گتی ایماژ; گروه ویژوال چین/گتی ایماژ; مارکوس پیگوت؛ جیسون کمپین/گتی ایماژ; تایلر لی/بی تیلور سوئیفت 12 آلبوم مجزا در طول دوران حرفه ای خود منتشر کرده است (و چهار تای آنها را دوباره ضبط کرده است).

کارشناس سوئیفت مقیم BI با استفاده از یک روش امتیازدهی منحصر به فرد، آنها را از بدترین به بهترین رتبه بندی کرد.

«فولکلور» رتبه اول را به خود اختصاص داد، در حالی که جدیدترین آلبوم سوئیفت، «زندگی یک دختر نمایشی» در رتبه آخر قرار دارد. انتشار لوکس تیلور سوئیفت، "زندگی یک دختر نمایشگر: The Encore" جدیدترین اثر اضافه شده به یک دیسکوگرافی شگفت انگیز است که شامل موسیقی دو دهه، ده ها آهنگ شماره 1 و چهار برنده آلبوم سال در جوایز گرمی است.

این روزها، هر آلبومی که سوئیفت منتشر می‌کند، مطمئنا موفقیت تجاری و حنایی‌های هواداران را پیدا می‌کند، اما مانند هر موسیقی‌دانی، برخی از آلبوم‌ها بهتر از بقیه هستند.

Callie Ahlgrim، نویسنده ارشد فرهنگ پاپ Business Insider و کارشناس ساکن سوئیفت، همه 12 آلبوم مجزای سوئیفت را به ثمر رساند و هر نسخه تیلور را با نسخه اصلی خود همراه کرد. آنها از بدترین تا بهترین رتبه بندی شده اند.

12. "زندگی یک دختر نمایشی"

دوازدهمین آلبوم تیلور سوئیفت، "زندگی یک دختر نمایشی" در 3 اکتبر 2025 منتشر شد. مدیریت حقوق TAS

نمره نهایی: 6.6/10

از بسیاری جهات، "زندگی یک دختر نمایشی" جانشین معنوی "شهرت" است.

هر دو آلبوم توسط سوئیفت نوشته شده است که عاشق، سرسخت و مصمم است از رابطه خود در برابر بدبین ها دفاع کند. هر دو به طور جزئی یا کامل با مکس مارتین و شل بک که برخی از چسبناک ترین قلاب های سوئیفت را اذیت می کنند، تولید شده اند. هر دو آلبوم‌های پاپ هستند که به شدت به درام متمایل می‌شوند و متعهد به بیت هستند.

افسوس، هر دو آلبوم به طرز ویرانگری از جلو بارگذاری شده اند، قبل از اینکه در نیمه دوم بدتر شوند، با قدرت شروع می شوند. در مورد «دختر شو»، سوئیفت زمان زیادی را صرف قدم زدن در زمین های بی تدبیر یا زائد می کند، از یک فانتزی پیش پا افتاده حومه شهر («Wi$h Li$t») تا مجموعه ای از جناس های جنسی ناخوشایند («Wood») و یک قصیده غرق در چشم برای ستاره های رسوایی («لغو!»).

سوئیفت به طور معروف خود را به عنوان یک گوی آینه ای توصیف می کند، و اگر این منعکس کننده خواسته های جمعیت و وسواس های فرهنگی است که به ما بازمی گردد، من به طرز بیمارگونه ای مجذوب نتیجه هستم.

همانطور که از عنوان آلبوم پیداست، "شوگرل" بیشتر به براق بودن اهمیت می دهد تا ماده. چند بار موفق می شود زمانی که سوئیفت مهارت خود را کم نمی کند.

چهار آهنگ اول، که بهترین‌های آلبوم نیز هستند، بدون اینکه زبان را کم‌کم کنند، ملودی را در اولویت قرار می‌دهند. «سرنوشت اوفلیا» و «الیزابت تیلور» شبکه‌ای از تداعی‌ها را برمی‌انگیزد - جنون، تراژدی، اغواگری، زرق و برق - که سپس سوئیفت از طریق دیدگاه خود و پیچش‌های داستانی شخصی‌اش، آن‌ها را زیر و رو می‌کند.

«اوپالیت» درخشش و آرامش یک آسمان تازه بدون ابر را منعکس می‌کند، در حالی که در «شکل پدر»، سوئیفت یک شخصیت مرد آلفا را برای کشف پویایی قدرت، منیت و خیانت انتخاب می‌کند.

سوئیفت اذعان کرده است که همان جایی است که هست و آنچه را که دارد به دلیل غزلیات شدیدش دارد. او در گذشته به طور مؤثر آن را در لحظات عشق و شادی به کار برده است، با این حال بخش اعظم «شوگرل» از آن موهبت محروم است.

چهار آهنگ لوکس از انحراف مشابهی رنج می برند. در حالی که "بیمار صفر" یک کیفرخواست پرخاشگر برای یک سابق خودشیفته، "کلولند!" یک تلاش بی‌هدف برای دفاع از خود است که تمام بدترین غرایز سوئیفت را در بر می‌گیرد.

درست مانند پیشینیان پاپ خود "Reputation" و "Midnights"، منصفانه نیست که "Showgirl" را یک آلبوم بد بنامیم. سوئیفت برای ساختن یکی از آنها بسیار باهوش و ماهر است. این به سادگی از سطح بالایی که توسط کار خودش تعیین شده است فاصله دارد.

آهنگ های خدایی: N/A

ارزش شنیدن را دارد: "سرنوشت افلیا"، "الیزابت تیلور"، "اوپالیت"، "پیکر پدر"، "دوستی را خراب کن"، "عسل"، "زندگی یک دختر نمایشی (با حضور سابرینا کارپنتر)، "بیمار صفر"، "ابر صورتی"، "بابل"

فیلر: "دختر بزرگ"

رد شدن: "در واقع عاشقانه"، "Wi$h Li$t"، "چوب"، "لغو شد!"، "کلولند!"

11. "نیمه های شب"

دهمین آلبوم تیلور سوئیفت با نام "نیمه شب" در سال 2022 منتشر شد. تیلور سویفت

نمره نهایی: 7.8/10

خدا را شکر برای "نیمه های شب (نسخه 3 صبح)." نمره نهایی آلبوم* با هشت آهنگ اضافی که سوئیفت به فهرست آهنگ اصلی 13 آهنگ اضافه کرد، به علاوه سرود هذیانی جدایی "Hits Different" که حتی بعدا به "Midnights (The Til Dawn Edition) اضافه شد، نجات یافت.

با کمی اصلاح و ویرایش (عادلانه برای "Would've Could've Should've")، این می توانست یک آلبوم پاپ همه کاره و خوش آهنگ باشد. متأسفانه، همانطور که می گذرد، «نیمه شب ها» یک سفر ضد آب و هوای پر از مسیرهای انحرافی و مناظر صاف است.

تور Eras چند آهنگ بی‌درخشش را زنده کرد، جایی که «نیمه‌های شب» به عنوان بخش پایانی فهرست مجموعه‌ها خیره شد. با این حال، نسخه های استودیویی نمی توانند با تنظیم های زنده مقایسه شوند، و آهنگ هایی مانند "Midnight Rain" و "Mastermind" به سادگی آنقدر چشمگیر نیستند که بتوانند به قلمرو "ارزش پخش" برسند.

سوئیفت به ندرت موضوعات آلبوم را عمیقا بررسی می کند و ترجیح می دهد به طور گسترده به ایده های جالب اشاره کند. من یک متنفر از "ضد قهرمان" نیستم، اما شما به من می گویید که بزرگترین ترانه سرای نسل خود نمی تواند راهی بهتر از "بعضی وقت ها احساس می کنم همه بچه های سکسی هستند" برای انتقاد از کودکانه شدن و جنسی سازی زنان در هالیوود بیابد؟ لطفا

آهنگ های خدایی: "Would've Could've Should've"

ارزش شنیدن را دارد: "مرگ اسطوخودوس"، "مارون"، "ضد قهرمان"، "تو خودت هستی، بچه"، "سوال...؟"، "کارما"، "هیچ چیز شیرین"، "جنگ بزرگ"، "بزرگتر از کل آسمان"، "پاریس"، "خیانت زیاد"، "شکلی"، "خواننده عزیز"

پرکننده: «باران نیمه‌شب»، «لابیرنت»، «مستر متفکر»، «برف در ساحل (با حضور بیشتر لانا دل ری)»

Skip: "Snow On the Beach (با حضور لانا دل ری)،" "Vigilante Shit"، "Bejeweled"، "Karma (با حضور Ice Spice)"

10. "شهرت"

ششمین آلبوم تیلور سوئیفت با نام "Reputation" در سال 2017 منتشر شد. تیلور سویفت

نمره نهایی: 8.3/10

هر سویفتی به شما خواهد گفت که "Reputation" برای پخش زنده ساخته شده است. من هر کسی را به تماشای مستند تور Reputation Stadium یا فیلم کنسرت Eras Tour دعوت می‌کنم و بدون احترام شدید به صداهایی مانند "...آماده‌ای برای آن؟"، "I Did Something Bad" و "Don't Blame Me" بیرون برود. (در واقع، اجرای پنج آهنگی که آلبوم را باز می کند هنوز هم یکی از هیجان انگیزترین کارهای سوئیفت است.)

اما خارج از آن کلیپ‌ها، «آبرو» به‌عنوان یک آلبوم وجود دارد، نه یک نمایش زنده. علیرغم بارقه‌هایی از نبوغ، لیست آهنگ حاوی برخی از بدترین تصمیمات سوئیفت تا به امروز است.

لحظات صمیمیت او ("آیا خوب است که من همه اینها را گفتم؟ آیا سرد است که تو در سر من هستی؟") یا حتی بدگویی صادقانه ("اگر مردی حرف های بدی بزند پس من به او چیزی بدهکار نیستم / من یک ذره پشیمان نیستم، "چون او در راه بود")، در مقایسه با حالت تهاجمی پاپ کم است. داستان سرایی سوئیفت تحت الشعاع تولید قرار می گیرد که سعی می کند جسورانه و حداکثری به نظر برسد اما در عوض غیرشخصی و سنگین است. ممکن است استدلال کنید که این تأثیر عمدی است - شاید اردو - اما انجام کاری عمدی لزوما به معنای خوب بودن آن نیست.

امتیاز من برای "Reputation" در واقع بسیار سخاوتمندانه است، با توجه به اینکه "به همین دلیل است که ما نمی توانیم چیزهای خوبی داشته باشیم" در رتبه آخر من از آهنگ های سوئیفت قرار می گیرد. یادآوری اینکه این شماره پایانی در لیست ست لیست تور استادیوم Repupation بود، لرز سردی بر ستون فقراتم وارد می کند.

آهنگ های درجه یک: "لطیف"، "مرا سرزنش نکن"

ارزش شنیدن را دارد: "...آماده ای؟"، "پایان بازی (با حضور Future و Ed Sheeran)،"، "I Did Something Bad"، "Getaway Car"، "Dancing With Our Hands Tied"، "لباس"، "آن را چه می خواهی"، "روز سال نو"

فیلر: "پس می رود..."

رد شوید: "ببین چه کاری مرا وادار کردی انجام دهم"، "زیبا"، "پادشاه قلب من"، "به همین دلیل است که ما نمی توانیم چیزهای خوبی داشته باشیم"

9. «تیلور سویفت»

اولین آلبوم تیلور سوئیفت، "تیلور سویفت" در سال 2006 منتشر شد. تیلور سویفت

نمره نهایی: 9/10

"تیلور سویفت" اغلب به عنوان بدترین آلبوم سوئیفت در نظر گرفته می شود، اما این تنها به این دلیل است که همه آلبوم های او خوب هستند. چیزی باید "بدترین" باشد - رتبه بندی اینگونه است - و "تیلور سویفت" که اولین و ابتدایی ترین کار خواننده است نادیده گرفته می شود.

در همان سالی منتشر شد که کری آندروود با «عیسی، چرخ را بگیر» و «پیش از آنکه تقلب کند» در صدر جدول کانتری قرار گرفت. این کار خود را به خوبی انجام داد و او را روی نقشه در نشویل و فراتر از آن قرار داد، اما آلبوم به گونه‌ای طراحی نشده بود که از مرزها عبور کند یا روندی را تعیین کند.

با این وجود، «تیلور سوئیفت» آهنگ‌های جاودانه‌تر از آن چیزی است که ممکن است تصور کنید. به رهبری آهنگ مشعل به یاد ماندنی "Tim McGraw" - که هوشمندانه از نام یک نوازنده محبوب قبلا نامگذاری شده است، مدتها قبل از اینکه دیگران از این استراتژی برای پخش اعداد استریم استفاده کنند - آلبوم 14 آهنگی همچنین شامل آهنگ هایی مانند "Picture to Burn"، "Teardrops on My Guitar" و "Should've Said No in S" است که قطعات اصلی آنها باقی مانده است. «آواز ما» به عنوان یک شاهکار در تاریخ ثبت خواهد شد.

و این به معنای "Cold As You" نیست، تصنیف دلخراشی که خط مقدم سنت آهنگ پنج سوئیفت را تعیین کرد. ("تو با یک داستان کوچک عالی می آیی / از یک درهم و برهم از رویاپردازی که اعصاب ستایش تو را دارد." هنوز هم نیش می زند.)

حقیقت این است که «تیلور سویفت» مرزها را کنار زد و روندها را تعیین کرد. سوئیفت تنها با یک آلبوم به نشویل ثابت کرد که زنان و دختران جوان داستان هایی دارند که ارزش گفتن داشته باشد و او کاملا قادر به گفتن داستان های خود است.

آهنگ های درجه یک: "تصویر برای سوختن"، "آواز ما"

ارزش شنیدن را دارد: "Tim McGraw"، "Teardrops On My Guitar"، "Cold As You"، "The Outside"، "Should've Said No"، "Song Mary (Oh My My)، "I'm Only Me When I'm You'm، "A Perfectly Good Heart"

فیلر: "زیبا بمان"

پرش: «مکانی در این دنیا»، «به هم گره خورده با یک لبخند»، «نامرئی»

8. "عاشق"

هفتمین آلبوم تیلور سوئیفت به نام «عاشق» در سال ۲۰۱۹ منتشر شد. تیلور سویفت

نمره نهایی: 9.7/10

از نظر صوتی، "عاشق" کمی در همه جا دیده می شود، اما از نظر موضوعی محکم است. سوئیفت آلبوم را به عنوان "نامه ای عاشقانه برای خود دوست داشتن - تمام جنبه های جذاب، طلسم کننده، دیوانه کننده، ویرانگر، قرمز، آبی، خاکستری، طلایی آن (به همین دلیل آهنگ های زیادی وجود دارد) توصیف کرد.

«آهنگ‌های بسیار» معمولا به این معنی است که ناامیدی‌های بیشتری وجود دارد، و مطمئنا در اینجا چنین است. (بله، "من!" کمپینگ است و املا سرگرم کننده است. این هنوز یک رد است.)

اما «عاشق» نیز از بسیاری از آلبوم‌های آثار سوئیفت اوج بیشتری دارد: «تابستان بی‌رحمانه» کمال بسیار سختی است. "کماندار" حاوی برخی از عمیق ترین غزل های سوئیفت تا به امروز است. "خیابان کورنلیا" آنقدر زنده است که مانند یک فیلم کوتاه برنده اسکار بازی می کند. "مرگ با هزار برش" دارای پل ضربه ای است که هر بار مثل اولین بار به آن برخورد می کند. آهنگ عنوان Mazzy Star-sque به خصوص عمیق است، قسمت های مساوی شاد و وحشت زده است، که قرار است موسیقی متن رقص های عروسی را تا پایان زمان پخش کند.

پس از "شهرت" و تحول بزرگ در زندگی شخصی سوئیفت، او عمیقا آگاه بود که هیچ چیز تضمین نشده است، تغییر اجتناب ناپذیر است، که برای همیشه یک مفهوم غیرممکن است. و با این حال، او آنقدر شجاع بود که این سؤالات را بپرسد. - دانستن پاسخ باید همیشه منفی باشد. آمیختگی عشق و اضطراب چیزی است که «عاشق» را متمایز می کند. این صدای امید در برابر همه شانس است.

ترانه های خدایی: "تابستان بی رحم"، "عاشق"، "کماندار"، "خیابان کورنلیا"، "مرگ با هزار برش"

ارزش گوش دادن را دارد: "مرد"، "فکر می کنم او می داند"، "به زودی بهتر می شوی (با حضور جوجه ها)،" "False God"، "Afterglow"، "از داشتن یک دوست خوب است"، "Daylight"

فیلر: "فراموش کردم که هستی"

رد شدن از: "خانم آمریکایی و شاهزاده دلشکسته"، "حلقه های کاغذی"، "پسر لندنی"، "تو باید آرام شوی"، "من! (با حضور برندون اوری)"

7. "اکنون صحبت کن"

سومین آلبوم تیلور سوئیفت با نام «حالا صحبت کن» در سال 2010 منتشر شد. تیلور سویفت

نمره نهایی: 9.8/10

«اکنون صحبت کن» یک آلبوم عالی به‌خاطر شایستگی‌های خودش است، اما فرهنگ آن نیز به همان اندازه ضروری است: سوئیفت در سن 20 سالگی تنها ترانه‌سرایی بود که در آلبوم 14 آهنگی اصلی به‌شمار می‌رفت. او با اضافه کردن آهنگ‌هایی که به تنهایی نوشته بود، آهنگ «اکنون صحبت کن (نسخه تیلور)» را دو چندان کرد.

او در مقدمه آلبوم ضبط شده توضیح داد: "من نمی‌خواستم فقط در رشته خودم مورد احترام و پذیرش قرار بگیرم، بلکه می‌خواستم آن را به دست بیاورم." "فکر کردم، آنها نمی توانند تمام اعتبار را به نویسندگان من بدهند، اگر آنها وجود نداشته باشند."

سوفت ادامه داد: "من نمی دانستم این درد چقدر به من شکل می دهد." "این آغاز مجموعه ای از انتخاب های خلاقانه من بود که با واکنش نافرمانانه به شکست ها انجام دادم."

در واقع، «اکنون صحبت کن» یک سلف پرتره از یک زن جوان زودرس است که تشنه اثبات خود است. همچنین یک پارادوکس عجیب است. برای کسی که آنقدر درگیر تلقی شدن به عنوان یک "دختر خوب" است، تنها آلبوم خودنوشته سوئیفت به طرز شگفت انگیزی خشن، با اراده و شجاع است.

ترانه عنوان، سوئیفت را به عنوان یک شورشی با دلیلی انتخاب می‌کند که می‌خواهد عروسی همسر روحش را قطع کند، در حالی که تصنیف قدرتمند فراموش نشدنی «جان عزیز» مرد مسن‌تری را که باید بهتر می‌دانست، سرزنش می‌کند.

سوئیفت با منتقدانش در فیلم "بد" روبرو می شود و در "بهتر از انتقام" به یک خرابکار لباس قدیمی تمسخر می کند. حتی با تغییر غزلی که اکنون بدنام شده است، آن آهنگ مملو از آهنگ‌های تند و تک‌خط‌های صمیمی است، از جمله آهنگی که امروز کاملا پیشگویانه به نظر می‌رسد: "شاید او را داشته باشید، اما من همیشه حرف آخر را می‌زنم."

دیگر آثار برجسته مانند "Enchanted"، "Haunted" و "Long Live" ریشه های ایمو-راک آلبوم را بیشتر آشکار می کنند. برای «اکنون صحبت کن (نسخه تیلور»)، سوئیفت تأثیرات خود را به پیش‌زمینه آورد و نمادهای تور Warped Tour هیلی ویلیامز و Fall Out Boy را به‌عنوان هنرمندان برجسته معرفی کرد.

متأسفانه، آهنگ‌های طاق همه برنده نیستند، که به امتیاز به‌روز آلبوم لطمه می‌زند، اما صدای پخته سوئیفت جان تازه‌ای به دیگر قطعات عمیق می‌دهد.

«معصوم»، که قبلا آن را رد شدن می‌دانستم، وقتی توسط یک مرد واقعی 32 ساله که اکنون در حال رشد است، ارائه شود، واقعا عالی است. این آهنگ که زمانی به مردی تقدیم می‌شد که لیاقتش را نداشت، اکنون در پس‌درخشش انعکاس خود می‌درخشد، گویی سوئیفت نوجوان به زمان می‌رسد تا آینده‌اش را آرام کند.

به قول خود سوئیفت، «اکنون صحبت کن» همیشه آلبومی در مورد اشتباه کردن و غلبه بر شرم، درباره «واکنش به شکست ها با سرکشی» بود. «اکنون صحبت کن (نسخه تیلور)» تجسم فیزیکی آن روح است. سوئیفت با بازپس گیری مالکیت موسیقی خود، مطمئن شد که سخنانش بیش از هر زمان دیگری صدق می کند.

آهنگ های خدایی: "جان عزیز"، "طلسم"، "زنده باد"

ارزش گوش دادن را دارد: "مال من"، "پرواز جرقه ها"، "بازگشت به دسامبر"، "اکنون صحبت کن"، "بد"، "داستان ما"، "بهتر از انتقام"، "بی گناه"، "شاد خورده"، "آخرین بوسه"، "اگر این یک فیلم بود"، "لمس الکتریکی (با بازی Fall Out Seeruatur،" ویلیامز)"

فیلر: «هرگز بزرگ نشو»، «مال ما»، «وقتی اما عاشق می شود»، «احمق»، «بی زمان»

پرش: "سوپرمن"

6. "بی باک"

آلبوم دوم تیلور سویفت به نام «بی باک» در سال 2008 منتشر شد. تیلور سویفت

نمره نهایی: 10/10

«بی باک» جایگاهی افسانه ای در کارنامه سوئیفت دارد. این اولین جایزه گرمی خود را برای آلبوم سال در 20 سالگی به دست آورد - در آن زمان، جوانترین هنرمندی بود که تا به حال برنده شد - و هنوز هم به عنوان پر جایزه ترین آلبوم کانتری در تمام دوران شناخته می شود.

«Fearless» نه تنها دارای دو مورد از محبوب‌ترین و جاودانه‌ترین آثار سوئیفت است (شما آن‌ها را می‌شناسید)، بلکه شگفت‌انگیز از انسجام و ثبات است - آلبومی بدون پرش به معنای ناب، حتی با فهرست آهنگ‌های گسترده «بی باک (نسخه تیلور)».

این یک پیروزی عالی برای هر هنرمند دیگری خواهد بود، و دیدن آن که خارج از پنج رتبه برتر این رتبه‌بندی قرار می‌گیرد، من را آزار می‌دهد. اما در سال 2008، سوئیفت تازه شروع به کار کرده بود. او همیشه بهتر و بهتر می‌شد و لحظات شوک و هیبت و نبوغ غیرقابل انکار موسیقی را برای آلبوم‌های دیگر خلق می‌کرد. آنها تقریبا اوج فیلم "بی باک" را شبیه پیش درآمد می کنند.

آهنگ های خدایی: "بی باک"، "داستان عشق"، "تو مال منی"

ارزش شنیدن را دارد: "پانزده"، "هی استفان"، "اسب سفید"، "نفس بکش (با حضور کولبی کایلات)، "به من بگو چرا"، "تو متاسف نیستی"، "طرز دوستت داشتم"، "بهترین روز"، "تغییر"، "پرش، سپس سقوط کن"، "برای همیشه و همیشه از روی من،" موریس)، «آقای کاملا خوب»، «نمی‌گویی»، «آن وقت است» (با حضور کیت اوربان)، «بای بای بیبی»

فیلر: "غیرقابل لمس"، "ابد و همیشه (نسخه پیانو)،" "با باران وارد شو"، "سوپراستار"، "امروز یک افسانه بود"، "ما خوشحال بودیم"

پرش: N/A

5. "بخش شعرای شکنجه شده: گلچین"

یازدهمین آلبوم تیلور سوئیفت با نام «بخش شاعران شکنجه شده» در سال ۲۰۲۴ منتشر شد. تیلور سویفت

نمره نهایی: 10.3/10

اینجا جایی است که ما وارد قلمرو استراتوسفر می شویم.

از آنجایی که سیستم درجه بندی سفارشی من به بهترین آهنگ های کاتالوگ سوئیفت امتیاز اضافی می دهد، پنج آلبوم برتر او همگی بالای 10 امتیاز کسب کرده اند، زیرا جواهرات آنها بیشتر از ارزش های آنهاست. (اگر مشکلی با این سیستم دارید، خوشحال خواهید شد که بدانید این سیستم فقط برای سرگرمی ساخته شده است! آن را با درمانگر خود در میان بگذارید.)

با 31 قطعه و مدت زمان دو ساعت، "بخش شاعران شکنجه شده" و آلبوم دوگانه همراه آن، "گلچین"، به سطح خاصی از استقامت نیاز دارند.

با این حال، برای کسانی که مشتاق غواصی هستند، اعماق غنی، سرگرم‌کننده و بی‌نهایت ارزشمند است.

درست است که بسیاری از این آهنگ‌ها به حدس و گمان‌های سطحی دعوت می‌کنند: «بازیکن طلایی خالکوبی‌شده» که در تیتراژ ذکر شده کیست؟ مرد خشمگین در خانه کنار هیث؟ افعی ها لباس همدلی پوشیده اند؟ اگر به چنین چیزهایی اهمیت می دهید، پاسخ ها برای شکارچیان تخم مرغ عید پاک کاملا واضح است.

اما این آلبوم در برابر یک روایت ساده و خطی نیز مقاومت می کند. طرفداران خود را به گره می اندازند و سعی می کنند تمام جزئیات را در یک جدول زمانی ترسیم کنند، اما الهه های سوئیفت که مانند کبودی به دست آمده اند، همه یک چیز مشترک دارند: لنز دقیق نویسنده. این قلم سوئیفت و در نتیجه دیدگاه اوست.

و سوئیفت هرگز وانمود نمی کند که راوی قابل اعتمادی است. برای یک شاعر شکنجه شده که خود را توصیف می کند، احساسات بر واقعیت ارجحیت دارد. این در مورد آنچه اتفاق افتاده نیست. این در مورد احساس آن است.

سوئیفت می‌داند که او بی‌قاعده، شیدایی، و حتی گاهی کوچک به نظر می‌رسد: «همه چیز در دوران نوجوانی ظاهر می‌شود»، «بزرگ شدن زودرس گاهی به معنای بزرگ نشدن است»، «من مثل یک نوزاد به نظر می‌رسم، مثل آخرین قطره‌های یک قلم جوهر». بهم ریختگی، کل موضوع است.

برخلاف نسخه‌های پاپ شیک‌تر او، «شاعران» بیشتر به اعتراف و کاتارسیس می‌پردازد تا جذابیت انبوه. این امر مسلما برخی از شنوندگان را از خود دور می کند، اما در نهایت برای میراث و رشد هنری بلندمدت سوئیفت بهتر است.

رتبه بندی پنج برتر ممکن است برخی را سخاوتمندانه یا زودرس به نظر بیاورد، اما این آلبوم قرار است به خوبی پیر شود، زیرا کنایه های ظریف، معانی دوگانه و لایه های طنز به آرامی از بین می روند. وقتی سوئیفت می‌خواند: «مواد مخدر را در همه آهنگ‌های من قرار بده/ و به همین دلیل است که تو هنوز با هم آواز می‌خوانی»، ممکن است مسخره کند، اما اشتباه نمی‌کند.

آهنگ های خدایی: "گناه به عنوان گناه؟"، "لومل"، "سگ سیاه"، "کلویی یا سام یا سوفیا یا مارکوس"، "پیشگویی"

ارزش شنیدن را دارد: "پسرم فقط اسباب بازی های مورد علاقه اش را می شکند"، "Down Bad"، "So Long, London"، "But Daddy I Love Him"، "Fresh Out the Slammer"، "Florida!!! (با حضور فلورانس + The Machine)، "چه کسی از من پیرمرد می ترسد؟"، "من می توانم این کار را با چه کسی انجام دهم؟" «کلارا بو»، «imgonnagetyouback»، «آلباتروس»، «چگونه تمام شد؟»، «پس دبیرستان»، «من از اینجا متنفرم»، «من در پنجره‌های مردم نگاه می‌کنم»، «کاساندرا»، «پیتر»، «بولتر»، «دست‌نوشته»

فیلر: "من می توانم او را درست کنم (نه واقعا می توانم)،" "کیمیا"، "متشکرم ایمی"، "رابین"

پرش مطبوعاتی: "دو هفته"، "بخش شاعران شکنجه شده"

4. "1989"

«1989» در 27 اکتبر 2014 اکران شد. تیلور سویفت

نمره نهایی: 10.5/10

پس از اکران در سال 2014، «1989» یک برخورد شهاب‌سنگ بود و دهانه‌ای را منفجر کرد که صحنه‌ای را برای اختراع مجدد پرمخاطره سوئیفت آماده کرد. وقتی او به یک ستاره تمام عیار پاپ تبدیل شد، چیزی در جو تغییر کرد.

خواندن متن کامل در بیزینس اینسایدربه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

Every Taylor Swift album, ranked from worst to best

Taylor Swift through the years Pedro Gomes/TAS24/Getty Images; Visual China Group/Getty Images; Marcus Piggott; Jason Kempin/Getty Images; Tyler Le/BI Taylor Swift has released 12 distinct albums throughout her career (and rerecorded four of them). BI's resident Swift expert ranked them from worst to best, using a unique scoring method. "Folklore" took the top spot, while Swift's newest album, "The Life of a…

همه‌ی اخبار فرهنگ و هنر