هر بازیکن ایرلند که تصمیم بگیرد مقابل اسرائیل بازی نکند، می تواند از یک چیز مطمئن باشد

قربان، - فینتان دروری انبوهی از ناکامی‌های دولت و «بزدل بودن هیئت FAI» را در پایان ندادن بازی‌های آتی لیگ ملت‌ها بین ایرلند و اسرائیل بیان می‌کند («ایرلند با اسرائیل بازی می‌کند یعنی ما قبلا شکست خورده‌ایم»، فوتبال، 17 سپتامبر). او همچنین تاکید می‌کند که با توجه به شکست‌های افراد صاحب قدرت، بازیکنان اکنون با انتخابی روبرو هستند که "غیر معقول و نامناسب" است، اما با این وجود یک انتخاب است.

آنها می توانند در هر چهار بازی آینده لیگ ملت ها از جمله دو بازی مقابل اسرائیل شرکت کنند. احتمالا هیچ تأثیری روی آنها از انجام این کار نخواهد بود. برخی ممکن است در پیراهن سبز ایرلند دوران حرفه ای خود را ادامه دهند یا به عنوان بزرگان این بازی از آنها یاد شود.

یا می توانند انتخاب کنند که در دو بازی مقابل تیم اسرائیل خود را برای انتخاب در دسترس قرار ندهند. تاثیر آن تصمیم چه می تواند باشد؟ انتخاب آینده آنها برای ایرلند ممکن است به خطر بیفتد (اگرچه FAI نشان داده است که چنین نخواهد بود). اینکه صاحبان باشگاه چگونه ممکن است چنین موضعی را ببینند، ناشناخته است. با این حال، آنها احتمالا متوجه خواهند شد که به همان شیوه ای که کارگران فروشگاه های Dunnes به دلیل اقداماتشان در عدم رسیدگی به کالاهای آپارتاید آفریقای جنوبی شناخته می شوند.

یا مانند بازیکنان راگبی ایرلندی دونال اسپرینگ، هوگو مک نیل، تونی وارد و ماس کین که در سال 1981 از تور آپارتاید آفریقای جنوبی خودداری کردند.

هر بازیکنی که از بازی کردن امتناع می کند، می توان از این اطمینان داشت: نام ها و اقدامات آنها به رسمیت شناخته می شود، زیرا آنها تصمیم گرفتند که مردم فلسطین را به یاد بیاورند و مصیبت هایی را که برای آنها ایجاد شده برجسته کنند. آنها به رسمیت شناخته خواهند شد زیرا آنها انسانیت را بر سکوت به نسل کشی ترجیح دادند. - مال شما و غیره

فیلیپ برادی،

دونی کارنی،

دوبلین 9.