هر چه جوانان بیشتر از هوش مصنوعی استفاده کنند، کمتر آن را دوست دارند

زمانی که فناوری‌های جدید پدیدار می‌شوند - از CD گرفته تا اینترنت و تلفن‌های همراه - الگوی آشنا این بوده است که جوانان اولین و مشتاق‌ترین پذیرندگان هستند. با هوش مصنوعی، تنها نیمی از این الگو برقرار است.

امسال، برای اولین بار، اکثریت (55 درصد) بزرگسالان آمریکایی زیر 30 سال به مرکز تحقیقاتی پیو گفتند که بیشتر نگران هوش مصنوعی هستند تا هیجان زده باشند. در سال 2021، این رقم 31 درصد بود. در همین دوره، سهم افرادی که بیشتر هیجان زده هستند تا نگران از 25 درصد به 11 درصد کاهش یافته است.

به گفته پیو، این موضوع این نیست که جوانان از هوش مصنوعی استفاده نمی کنند - 66 درصد بزرگسالان زیر 30 سال از چت بات استفاده کرده اند و 31 درصد روزانه از یک ربات استفاده می کنند - مشکل این است که هر چه بیشتر و بیشتر از آن استفاده کنند، کمتر آن را دوست دارند.

آمیتا باسین، یکی از بنیانگذاران و مدیرعامل Sotira، یک پلتفرم مدیریت موجودی مازاد مبتنی بر هوش مصنوعی، به نیوزویک گفت: «من فکر می‌کنم نسل قدیمی‌تر به‌طور چشمگیری میزان نفرت Gen Z از هوش مصنوعی را دست کم می‌گیرد.

باسین، که همچنین یکی از برگزیدگان OpenAI ChatGPT Futures است و در سال 2026 در Forbes’ 30 Under 30 نشان داده شد، گفت که ضدیت جوانان نسبت به هوش مصنوعی ناشی از ترس از تأثیر آن بر حال و آینده آنها است، از جعل عمیق گرفته تا از دست دادن شغل.

نیکولاس گوگنبرگر، استادیار حقوق در مرکز حقوقی دانشگاه هیوستون که بر قانون و فناوری، حریم خصوصی و مقررات تمرکز دارد، گفت که درک هوش مصنوعی در میان جوانان در نزدیک به چهار سال از زمانی که ChatGPT وارد بازار شد، "درد کرده است".

نظرسنجی گالوپ که در اوایل سال جاری انجام شد، نشان داد که نیمی از ژنرال Z (متولدین سال‌های 1997 تا 2012) از هوش مصنوعی مولد هفتگی یا روزانه استفاده می‌کنند، تقریبا بدون تغییر نسبت به سال قبل. اما همه چیز دیگر در نظرسنجی آنها تغییر کرد: هیجان به 22 درصد کاهش یافت که 14 واحد کاهش یافت. خشم 9 واحد افزایش یافت و به 31 درصد رسید. سهمی که می گوید خطرات هوش مصنوعی در محیط کار بیشتر از مزایای آن است از 37 درصد به 48 درصد افزایش یافته است و 80 درصد نیز گفته اند که نگران این هستند که هوش مصنوعی توانایی یادگیری آنها را مختل کند.

در حالی که آشنایی با فن‌آوری‌های جدید اغلب مسیر پذیرش بوده است، هوش مصنوعی و جوانان باعث خصومت می‌شود.

این دیدگاه ها در حال تبدیل شدن به ترجیحات سیاسی هستند. در یک نظرسنجی در ماه اوت از بزرگسالان 18 تا 34 ساله که توسط CNBC/Generation Labs منتشر شد، 60 درصد گفتند که ساخت مرکز داده باید کند شود، 40 درصد گفتند که دولت باید هوش مصنوعی را تنظیم کند و 45 درصد انتظار داشتند که هوش مصنوعی به حرفه آنها لطمه بزند. Millennials به موضوع هوش مصنوعی متفاوت از همتایان Gen Z خود نگاه می کنند. در نظرسنجی Pew، 48 درصد از بزرگسالان زیر 30 سال گفتند که انتظار دارند هوش مصنوعی تأثیر منفی بر جامعه بگذارد، در مقایسه با 39 درصد از افراد 30 تا 49 ساله، حتی اگر هر دو گروه از چت بات ها با نرخ های مشابه استفاده می کنند.

نویسنده و آینده پژوه نسل، رایان وت، بخشی از این انشعاب را به نحوه تجربه تغییرات سریع هزاره ها نسبت می دهد. آنها مشاهده کردند که تلفن های تاشو به تلفن های هوشمند تبدیل شده اند و شاهد بودند که رسانه های اجتماعی دنیا را می خورد. تحولی که Gen Z شاهد آن بوده است، تبدیل شدن آیفون به آیفون کمی بهتر است.

هوش مصنوعی در حال پیشی گرفتن از تغییرات تکنولوژیکی قدیمی از نظر تکامل و پذیرش است - سالها طول کشید تا بیش از نیمی از بزرگسالان آمریکایی از رسانه های اجتماعی استفاده کنند، در حالی که ChatGPT فقط دو ماه طول کشید تا به بیش از 100 میلیون کاربر برسد - اما با وضوح کمتری در مورد اینکه تحول به کجا می رود. دامپزشک این را یک شکاف سرعت می‌نامد: «تکنولوژی سریع‌تر از آن چیزی است که خرد بشری می‌تواند ادامه دهد، شتاب می‌گیرد.»

ویت گفت: «[Gen Z] در دنیایی بزرگ شده است که محتوا در همه جا پربار است و دائما تولید می‌شود، و بنابراین آنها در حال حاضر در ذهنیت «تأیید و سپس اعتماد» هستند. و من فکر می‌کنم نسل‌های قبلی در [ذهنیت] «اعتماد، اما تأیید» بودند.

و آنها هیچ سودی از شک و تردید به ارائه دهندگان هوش مصنوعی نمی دهند. در نظرسنجی CNBC/Generation Labs، 69 درصد گفتند که به سم آلتمن از OpenAI اعتماد ندارند، 70 درصد در مورد ایلان ماسک و 71 درصد از مارک زاکربرگ همین را گفتند.

باسین گفت: «رهبران هوش مصنوعی باید پاسخگوی این واقعیت باشند که فناوری آنها واقعا همه چیز را مختل می کند و آنها برنامه ای ندارند. اما من فکر می کنم که دولت نیز باید پاسخگو باشد زیرا این طرح باید ترکیبی از بخش دولتی و خصوصی باشد.

مدتی طول می کشد تا بلوک قابل توجهی از ژنرال Z در سالن های کنگره قدم بزند، با میانگین سنی یک عضو مجلس یا سنا حدود 60 سال و افراد هزاره در حال حاضر حدود 15 درصد از کنگره را تشکیل می دهند. اما ژنرال Z به سهم فزاینده ای از رای دهندگان تبدیل خواهد شد. بر اساس گزارش مرکز اطلاعات و تحقیقات در زمینه آموزش و مشارکت های مدنی در دانشگاه تافتس، نزدیک به 49 میلیون جوان 18 تا 29 ساله واجد شرایط رای دادن در انتخابات میان دوره ای 2026 خواهند بود، یعنی 8 میلیون رای دهنده ژن Z بیشتر از واجد شرایط رای دادن در انتخابات ریاست جمهوری 2024.

طبق گزارشی از بروکینگز در تابستان امسال، «شواهد نشان می‌دهد که ملاحظات ژنرال Z در مورد هوش مصنوعی بیش از حد سطحی یا مبتنی بر روایت‌های عمومی است.» جلب اعتماد ژنرال Z به هوش مصنوعی مستلزم سیاست های حفاظتی خاصی است، نه تعهدات داوطلبانه شرکت های فناوری.

لیندسی کورمک، دانشیار علوم سیاسی در موسسه فناوری استیونز، به نیوزویک گفت: «ژنرال Z و ژنرال آلفا احتمالا ابتدا آزمایش‌کنندگان فشار یا قربانیان این امر خواهند بود، و سپس فکر می‌کنم یک دقیقه طول می‌کشد تا تصمیم‌گیرندگان شوند. چند سال طول می‌کشد تا به جایی برسید که بخواهید برای یک دفتر سیاسی که توانایی تنظیم این موضوع را دارد، نامزد شوید.»

مرکز ملی قانون جوانان در سال 2024 خواستار یک سیاست به‌روز برای حاکمیت هوش مصنوعی شد، اما همچنین از قانون‌گذاران خواست که از «نسل درگیر در فناوری‌ترین نسل» بشنوند و یاد بگیرند، زیرا «هرگز در تمام تاریخ بشر، رشته‌های براق فناوری تا این حد محکم در بافت لطیف زندگی روزمره یک کودک تنیده نشده است».

آدرا واتسون، مدیر ارشد تعامل با جوانان در موسسه شهروندان و دانش پژوهان، گفت: جوانانی که با آنها کار می کند خطرات هوش مصنوعی را درک می کنند و می خواهند یاد بگیرند که چگونه از این ابزار به طور اخلاقی و مسئولانه استفاده کنند.

او گفت: «آنچه از جوانان می دانیم این است که آنها مشغول هستند، ایده هایی دارند، اما چیزی که ندارند این است که گاهی اوقات نمی دانند از کجا شروع کنند و بنابراین این نوع کاری است که ما به آنها می دهیم.

با نگاهی به آینده، گوگنبرگر گفت که همه اینها نشان دهنده روندی در ایالات متحده به سمت مقررات بیشتر هوش مصنوعی است. این ممکن است از طریق سیاست‌های محلی در ساخت مرکز داده، محدودیت‌های استفاده برای افراد زیر سن قانونی و حمایت از نیروی کار باشد.

گوگنبرگر گفت: «ما افرادی را دیده‌ایم که در سالن‌های رسمی سیاست، دیدگاه‌های خود را ابراز می‌کنند و از طریق کانال‌های دیگر، از طریق جامعه مدنی یا فقط از طریق سازمان‌های خودجوش اعمال نفوذ می‌کنند. "نباید این راه های نفوذ را نادیده گرفت."

قانونگذاران اولین قوانین را برای فناوری می نویسند که سیاست آن از حرکت باز نمانده است، برای افرادی که باید مدت ها پس از پایان دوره ریاستشان با نتایج این قوانین زندگی کنند.