هزاران دیزل ژنراتور سرکوب هوش مصنوعی تگزاس را پیچیده می کند

رونق مرکز داده که بسیاری از زیرساخت‌های هوش مصنوعی را تامین می‌کند، واکنش طیف گسترده‌ای از گروه‌ها را برانگیخته است که از نحوه ساخت و اجرای آنها انتقاد می‌کنند. واکنش‌ها به اندازه‌ای قوی بوده است که حتی در تگزاس، که به مرکز داده‌های جدید تبدیل شده بود، فرماندار گرگ ابوت احساس کرد که باید دستور ممیزی از کسانی را که به دنبال اتصال به شبکه برق این ایالت هستند صادر کند و به کمیسیون کیفیت محیطی تگزاس بگوید تا صدور مجوزهای مورد نظر برای آنها را تا پایان ممیزی متوقف کند.

اما یک عارضه نسبتا بزرگ باعث می شود که حسابرسی ناکافی به نظر برسد. هزاران دیزل ژنراتور و نیروگاه‌های خصوصی بزرگ در کنار مراکز داده قرار دارند. برخی از توسعه‌دهندگان در حال ساخت یا برنامه‌ریزی کافی برای تولید برق در محل هستند که تمایز بین مرکز داده و تأسیسات برق صنعتی شروع به مبهم شدن می‌کند.

این مشکلی است که در نامه ای سرگشاده توسط کنفرانس ایالتی تگزاس NAACP و مرکز عدالت محیطی و آب و هوایی NAACP به ابوت ارسال شده است. این گروه ها استدلال می کنند که اقدامات جدید تگزاس بیش از حد بر مراکز داده ای متمرکز است که به دنبال اتصال به شبکه تگزاس هستند، و به طور بالقوه یک راه گریز بزرگ برای کسانی که برق خود را تولید یا منبع می کنند باقی می گذارد. این نامه همچنین استدلال می‌کند که ممیزی به اندازه کافی به اثرات تجمعی، از جمله آلودگی، مصرف آب و سر و صدا نمی‌پردازد.

همانطور که در نامه اشاره شده است، تحقیقات Floodlight و The Texas Tribune نشان داد که حداقل 38 مرکز داده تگزاس از سال 2024 مجوزهای منبع جزئی برای برق در محل دریافت کرده اند که بیش از 2100 ژنراتور دیزلی را پوشش می دهد. مقوله مجوز نیز با منابع بسیار کوچکتر آلودگی از جمله خشکشویی ها، بدنه فروشی های خودرو، کارخانه های بتن و سنگ شکن همراه است. پاسخ نظارتی جدید تگزاس ممکن است در واقع به مشکلات ناشی از مراکز داده و زیرساخت پشتیبانی آنها نپردازد.

مجوز جزئی، داستان اصلی

«مجوز خشکشویی» شامل دسته‌هایی از مجوزهای هوا با منبع جزئی است که برای ساده‌تر کردن تأییدیه برای کسب‌وکارهای کوچک و اجتناب از بررسی‌های زیست محیطی فشرده‌تر انجام می‌شود. ایده این است که هر بار که شخصی مجموعه‌ای از ماشین‌های خشکشویی یا پمپ را در پمپ بنزین نصب می‌کند، رگولاتورها به یک فرآیند تأیید دقیق نیاز ندارند.

مراکز داده هوش مصنوعی منطق را از طریق مقیاس مطلق آزمایش می کنند. Floodlight دریافت که پردیس Stargate OpenAI در Abilene قبلا 10 توربین گازسوز و 62 ژنراتور دیزلی پشتیبان ساخته بود و به دنبال تأییدیه برای 41 توربین و 18 ژنراتور دیگر بود. توربین‌ها و ژنراتورهای موجود در ابتدا از طریق مجوزهای جزئی که نیازی به مطالعات زیست‌محیطی، اطلاع‌رسانی عمومی و اظهارنظر عمومی مرتبط با مجوزهای اصلی نداشت، مجاز شدند.

این تحقیقات همچنین نشان داد که چندین پروژه با انتشار تخمینی فقط از بررسی بیشتر خجالت می‌کشند. یک مرکز داده CyrusOne در ویتنی سالانه 249.1 تن انتشار اکسید نیتروژن را تخمین زد، که در آن 250 تن مجوزهای سخت گیرانه تری را ایجاد می کرد، در حالی که یک مرکز Vantage در خارج از سن آنتونیو مجوز سالانه 99.8 تن را در منطقه ای با آستانه 100 تن دریافت می کرد.

بیش از نیمی از مراکز داده که Floodlight شناسایی کردند، تخمین‌های سالانه اکسید نیتروژن را درست زیر آستانه‌هایی ارائه کردند که نیاز به ورودی عمومی و بررسی دقیق‌تر محیطی دارند. این سؤال را مطرح می‌کند که آیا اگر بتوان از آستانه‌های نظارتی به این راحتی دور زد، منطقی است یا خیر. نامه NAACP استدلال می کند که مجوزهای منبع جزئی می توانند به طور مؤثر جوامع را از این فرآیند حذف کنند در حالی که نباید باشند. قبلا اعلامیه ای مبنی بر قصد شکایت از Vantage Data Center و VoltaGrid صادر کرده است.

در حالی که اتهامات هنوز در حال رسیدگی به دعوی هستند، آنها نشان می دهند که چرا تعریف منبع "کوچک" تا این حد پیچیده شده است.

(اعتبار تصویر: گتی ایماژ) سرکوب با حفره ها

پاسخ های اخیر ابوت تصدیق می کند که تگزاس مشکلی دارد که ارزش پرداختن به آن را دارد. دستورالعمل حسابرسی او بیان می کند که پروژه هایی که شکست می خورند می توانند از اتصال به شبکه تگزاس محروم شوند. و توقف در مراکز داده بیشتر تا زمانی که ممیزی انجام شود، مطمئنا کارها را برای مدتی کند می کند.

اما در حالی که تشویق مراکز داده برای جلوگیری از بارگذاری شبکه ممکن است راهی برای مهار آنها به نظر برسد، اجازه دادن به آنها برای داشتن نیروگاه های خود نیاز به واکنش نظارتی متفاوتی دارد. هنوز هم انتشار گازهای گلخانه ای، تقاضای آب، و اثرات محله ای وجود دارد، صرف نظر از اینکه آیا به شبکه مرتبط است یا خیر. Abbot به رگولاتورها گفته است که با دستورالعمل های گسترده تر مرکز داده ایالت، تصمیمات مجوز بگیرند. شکاف ممکن است کوچکتر از آن چیزی باشد که در ابتدا به نظر می رسد.

با این حال، این موضوع در حال تبدیل شدن به موضوع تکراری رونق زیرساخت های هوش مصنوعی است. فناوری با مقیاس و سرعتی در حال حرکت است که مقررات نوشته شده برای یک چشم انداز صنعتی بسیار متفاوت برای تطبیق آن تلاش می کنند. قاعده ای که برای مغازه ای با دیگ بخار یا ساختمانی با چند ژنراتور اضطراری کاملا معقول به نظر می رسد، زمانی که ده ها بار در تجهیزاتی که انرژی زیادی مصرف می کنند اعمال شود، بسیار متفاوت به نظر می رسد.

تگزاس تشخیص داده است که مرکز داده هوش مصنوعی نیاز به نرده های محافظ دارد. آزمون بعدی این است که آیا آن نرده‌های محافظ از تأثیرات زیست‌محیطی واقعی پروژه‌ها تبعیت می‌کنند و نه صرفا از مسیری که کابل برق آنها طی می‌کند.