هزاران طومار تورات که از پراگ تحت اشغال نازی‌ها نجات یافته‌اند، جان تازه‌ای از طریق کاتب ساتمار پیدا می‌کنند.

در یک صبح ابری لندن در فوریه 1964، ساتمار حسید دیوید الیاهو برند از کنیسه اصلاحات وست مینستر گذشت. برند در جستجوی کار به عنوان سوفر (کاتب) از فرصت استفاده کرد و در ورودی را زد. روث شفر، اهل ورشو، لهستان، و هماهنگ کننده پروژه بازسازی کنیسه وست مینستر، در را پاسخ داد.

برند از او پرسید: «توراها را می‌دانیم؟» آیا طومارهای تورات دارید که باید تعمیر شوند؟ روث پاسخ مثبت داد، اما اضافه کرد که کنیسه نه تنها یک طومار، بلکه 1564 طومار تورات دارد که پس از جنگ از چکسلواکی نجات یافته بودند.

بدین ترتیب بعید ترین ترتیب میان یک ساتمار حسید و یک کنیسه اصلاح طلب آغاز شد که 27 سال طول می کشد! داستان شروع می شود: نابودی جوامع یهودی چکسلواکی، مورویا و بوهمیا: 15 مارس 1939در 15 مارس 1939، سربازان آلمان نازی، معاهده پراگ را به پایتخت مونیخ لشکرکشی کردند. این آغاز الحاق رسمی چکسلواکی بود.

هر جا که نیروهای آلمانی وارد می شدند، جوامع یهودی نیز در خطر بودند. تا سال 1939، جوامع یهودی چکسلواکی، موراویا و بوهم به بیش از 120000 یهودی می رسیدند و بیش از 350 کنیسه داشتند، از جمله کنیسه معروف ماهارال که کنیسه قدیمی در پراگ ساخته شده بود. در سال 1270، و کنیسه پینکاس، که در 1479 ساخته شد. تقریبا یک شبه، یهودیان از حقوق مدنی خود محروم شدند، از اکثر مشاغل (از جمله رشته پزشکی) محروم شدند و کودکان از تمام مدارس دولتی اخراج شدند. سپس، در ژوئیه 1939، نازی ها سنت را تأسیس کردند.

دفتر مرکزی مهاجرت یهودیان در پراگ (به کارگردانی آدولف آیشمن)، بنابراین بسیاری را مجبور کرد که جوامع خود را ترک کنند، کنیسه های زیبای خود (شامل صدها طومار تورات) و خانه های مطالعه را پشت سر بگذارند. اولین معجزه: جمع آوری تمام طومارها و مصنوعات تورات در موزه یهودی پراگ19 ساخته شد. تحت مدیریت دکتر کارل استاین و کیوریتور آلفرد انگل.

اشتاین و انگل از ترس اینکه طومارهای مقدس و زیبای تورات در صدها جامعه یهودی چک به طور کامل از بین برود، از مقامات نازی اجازه خواستند تا تمام اشیای آیینی یهودیان را در پراگ متمرکز کنند تا از غارت گسترده محافظت کنند. بیش از 1800 طومار تورات و 212000 اثر هنری به موزه منتقل شد. صرفا جمع آوری نقره و طلای با ارزش برای خزانه آن یا ساختن موزه ای برای یادآوری نژادی منقرض شده (زمانی که همه یهودیان کشته می شدند) موضوع سؤال است، اما با این وجود تمام طومارها و مصنوعات تورات چک

آثار به پراگ آورده شد. در آنجا، بسیاری از یهودیان برای مرتب‌سازی، فهرست‌نویسی و ذخیره‌سازی تمام اقلامی که از بیش از 100 کنیسه در چکسلواکی، موراویا و بوهمیا می‌رسیدند، استخدام شدند. متأسفانه، تقریبا همه کارمندان بعدا به ترزین و دیگر اردوگاه‌های مرگ تبعید شدند و در طول شوآ جان خود را از دست دادند. معجزه دوم: تهیه طومارهای تورات پس از پایان جنگ جهانی دوم، طومارهای تورات تقریبا به مدت 20 سال در یک انبار مرطوب و کپک زده در پراگ رها شده و بدون مراقبت قرار داشتند.

نماینده آژانس دولتی چک با یک دلال هنری بریتانیایی به نام اریک استوریک تماس گرفت تا برخی از اشیاء آیینی را که در انبار نگهداری می شد خریداری کند. دولت چک که در آن زمان تحت حاکمیت کمونیست ها بود، به شدت به پول نیاز داشت و احساس می کرد که این یک فرصت طلایی است. استوریک با رالف یابلون، بشردوست بریتانیایی و عضو کنیسه وست مینستر در لندن تماس گرفت.

یابلون موافقت کرد که 30000 پوند لازم برای خرید و ارسال تمام طومارهای تورات و دیگر اشیاء مذهبی را که برای مدت طولانی ذخیره شده بودند، فراهم کند. یابلون که می‌دانست بسیاری از طومارها به شدت نیاز به تعمیر دارند، با خاخام خود، هارولد اف. در سال 1964، دو کامیون عظیم حامل 1800 طومار رنگ آمیزی شده و محکم به لندن رسیدند.

ایده اولیه این بود که این طومارهای تورات تعمیر شوند و سپس به جوامعی که از آن آمده بودند بازگردانده شوند. اما به زودی پس از ورود آنها، مشخص شد که تقریبا تمام شول‌های سابق چک یا نابود شده‌اند یا جوامع دیگر وجود ندارند. 400 ویپل یا کلاسور) وارد کنیسه وست مینستر شدند.

در آن زمان بود که دست الهی خدا به دیوید برند دستور داد تا در کنیسه را بکوبد. همانطور که در کتاب شیر هاشیریم که می‌گوید: «صدای محبوب من در می‌زند»، آن لحظه بسیار بعید اما مقرر شده الهی بود. در این زمان بود که کار اصلی برای تعیین تعداد طومارها شروع شد. از مجموع 1800 طومار، برند به همراه سایر کاتبان حرفه ای به آرامی و با دقت مشخص کردند که صدها طومار به سادگی قابل تعمیر نیستند - دهه ها نگهداری در شرایط وحشتناک بسیاری از آنها را غیرقابل استفاده کرده است. لازم به ذکر است که حتی اگر یک حرف نیز وجود داشته باشد.

از طومار تورات اشتباه نوشته شده است یا اگر جوهر خشک شود، طومار تا زمان تعمیر اصلا قابل استفاده نیست. تصور کنید چه اتفاقی برای طومارهای چک افتاد که برای مدت طولانی استفاده نشدند یا باز نشدند. چهارمین معجزه: تأسیس صندوق یادبود طومارها از کل مجموعه 1800 طومار تورات، 1564 مورد قابل استفاده در نظر گرفته شد، اما پس از آن باید تصمیم می گرفت که چگونه از آنها استفاده شود و به چه کسی داده شود.

در سال 1964، پس از چندین ماه کار دقیق توسط تیم نویسندگان، روث (1910-2006) مدیریت صندوق یادبود طومارها (MST) را بر عهده گرفت. روث تقریبا 40 سال را صرف مدیریت، مستندسازی و توزیع طومارها در جوامع سراسر جهان کرد. به طرز شگفت انگیزی، بایگانی و ردیابی اولیه فقط بر روی کارت های فهرست انجام شد و تنها سال ها بعد کل سیستم به یک پایگاه داده دیجیتال منتقل شد. یکی از تصمیمات اولیه او این بود که هر طومار به یک جامعه یا کنیسه به امانت دائمی داده شود تا جوامعی را که در ابتدا از آنجا آمده اند به یادگار بگذارند.

علاوه بر این، از آنجایی که تورات به عنوان "درخت زندگی" توصیف می شود، طومارها خوانده می شوند و به خاطره ای زنده برای همه جوامعی تبدیل می شوند که در طول هولوکاست ویران شده اند. حدود شش ماه پیش، من با MST تماس گرفتم تا اطلاعات بیشتری در مورد طومارها و مکان فعلی آنها بیابم. من خوش شانس بودم که جفری اورنشتاین، متولی و رئیس MST، پاسخی نوشت، و به این ترتیب یک سری بحث ها و داستان های شگفت انگیز آغاز شد. جف گفت که قدیمی ترین طومار شناخته شده در این مجموعه متعلق به قرن سیزدهم است و امروزه حدود 150 طومار هنوز در موزه لندن باقی مانده است.

بیش از 1400 طومار تورات به جوامع سراسر جهان، از جمله 1000 به ایالات متحده، و همچنین اسرائیل، ایتالیا، آرژانتین، شیلی، و امارات (دبی) به امانت داده شده است. در طول 62 سال گذشته، این جوامع بخشی از بنای یادبود در حال انجام طومارهای یهودی بوده اند، اما آنها نیز به مراکز زندگی یهودیان سابق تبدیل شده اند. پیام آوران همه کسانی که به دست نازی ها کشته شدند. طومارها در کشتی مقدس ذخیره نمی شوند، بلکه در هر جایی که به فرزندی گرفته شده اند خوانده می شوند و جشن گرفته می شوند. مانند مرگ معروف و غم انگیز حنینه بن ترادیون (رساله آوودا زا).

ره 18 الف)، هنگامی که شاگردانش از او پرسیدند که در هنگام شکنجه توسط رومیان چه دیدی، او پاسخ داد: پوست سوخته است، اما حروف به سوی بهشت ​​پرواز می کنند. او می گفت که آن نامه ها جاودانه اند. آنها هرگز نمی توانند توسط دشمنان ما نابود شوند. در مورد مجموعه چک، هم طومارها و هم حروف مقدس آن باقی مانده اند، با محبت از آنها مراقبت شده و برای ابدیت حفظ شده اند.