هزاران نفر در برلین تظاهرات کردند زیرا ژنرال Z قصد دارد در 30 شهر آلمان تظاهرات کند

برلین، آلمان - هزاران نفر در برلین و بیش از 30 شهر دیگر آلمان تجمع کرده‌اند، زیرا این کشور به آخرین کشور اروپایی تبدیل شده است که تحت تأثیر موج اعتراضات دانشجویی در قاره قرار گرفته است.

در یک بعدازظهر روز شنبه آفتابی اما سرد، در Platz des 18 Maerz، در ضلع غربی دروازه نمادین براندنبورگ پایتخت، گرد هم آمدند، از جوانان در میان جمعیتی ترکیبی حمایت شد.

فعالان ضد فاشیست در حالی که سیگارهای دستی می‌کشیدند و کافه پوشیده بودند در کنار دانش‌آموزانی که لباس‌های هالووین به تن داشتند، مادربزرگ‌هایی که لباس‌های شیک پوشیده بودند و نشان‌های «omas gegen rechts» (مادربزرگ‌ها در برابر راست) به تن کرده بودند، و خدمه دوربین، قبل از ساعت 14:00 G.

این تظاهرات توسط یک اتحاد آزاد به نام Gen Z Regelt سازماندهی شد و تا صبح روز شنبه، نزدیک به 180000 نفر در 34 شهر - با شهرهای میزبان اصلی از جمله فرانکفورت، کلن، مونیخ و پایتخت برلین - ثبت نام کردند.

نزدیک به 12000 نفر برای پیوستن در پایتخت آلمان ثبت نام کرده بودند، و مردم همچنان به میدان رفتند و به تظاهرات برای گوش دادن به سخنرانان در یک بعد از ظهر آرام در پایتخت ادامه دادند.

با این حال، در یک تظاهرات در شهر غربی کلن، درگیری بین معترضان و پلیس رخ داد که برای مهار راهپیمایی به آنجا حرکت کردند.

سازمان‌دهندگان تظاهرات شش موضوع کلیدی را که روز شنبه آنها را به خیابان‌ها کشاند، از جمله افزایش هزینه‌های زندگی، کاهش تحصیلات و خدمت سربازی بیان کرده بودند.

دانش‌آموزان به الجزیره گفتند که با وجود اینکه دولت سرمایه‌گذاری هنگفتی در ارتش انجام می‌دهد، از کاهش مداوم بودجه هم عصبانی و هم ناامید هستند.

با این حال، آنها همچنین گفتند که پس از مشاهده اعتراضات دانشجویی در بخش‌های مختلف اروپا در هفته‌های اخیر، احساس امیدواری می‌کنند.

ورونیکا دینتر جمعه شب از هانوفر به برلین سفر کرد تا در این تظاهرات شرکت کند.

این دانشجوی 23 ساله علوم سیاسی گفت که به دلیل هزینه های بالای زندگی مجبور است برای تامین هزینه های تحصیل خود به شغل پاره وقت بپردازد.

او گفت: "من می خواستم شروع به مطالعه کنم تا تفکر انتقادی را توسعه دهم و چیز جدیدی یاد بگیرم، اما متوجه نشدم که انجام این کار چقدر هزینه دارد. فکر می کنم این چیزی است که بسیاری از افراد در نسل من در حال حاضر آن را تجربه می کنند."

بودجه برای آموزش و خدمات اجتماعی قطع می‌شود، در حالی که هزینه‌های زندگی مدام در حال افزایش است. دانشگاه‌ها با مشکل مواجه هستند، موسسات در حال تعطیل شدن هستند، معلمان شغل خود را از دست می‌دهند و امکانات آموزشی به معنای واقعی کلمه از هم می‌پاشد.

این بحران شکست سیاسی دولت ما است و به جای حل آن، صدر اعظم فریدریش مرز و دوستان ثروتمندش با میلیاردها یورو به ارتش کمک مالی می کنند.

این احساسی است که اما هیمن، یک دانشجوی 24 ساله ساکن برلین، با آن طنین انداز شد.

او گفت: "نسل ما از دولت بسیار عصبانی است زیرا آنها این کاهش های عظیم را انجام می دهند که بر کیفیت زندگی ما در اینجا تأثیر می گذارد. و در عین حال، آنها میلیاردها دلار را برای ارتش هزینه می کنند و برای تامین مالی نسل کشی در غزه هزینه می کنند."

فیل تزیارتزیانیس هشت ساعت از زادگاهش کاسل سفر کرد تا به دوستش یان کرومینسکی و دیگر جوانان در تظاهرات بپیوندد.

او گفت: «برای من مهم است که در میان جوانان دیگری باشم که همین احساس را دارند.

معترضان به موجی از تظاهرات می‌پیوندند که در هفته‌های اخیر سراسر اروپا از جمله فرانسه، بلژیک، ایتالیا، اسپانیا و صربستان را دربرگرفته است.

کیلیان هاپل محقق ارشد در آزمایشگاه آینده کار در دانشگاه کنستانز است. او می گوید تظاهرات های دیگر بر جوانان آلمانی تأثیر می گذارد.

او گفت: «این ناامیدی سال‌هاست که ایجاد شده است، اما این قطعا بخشی از موجی است که ما در سراسر اروپا می‌بینیم، و جوانان اینجا احساس می‌کنند که واقعا می‌توانند نگرانی‌ها و مشکلات خود را به خیابان ببرند.» بسیاری از نگرانی های آنها، به ویژه در مورد زیرساخت های آموزشی ضعیف، مشروع است و مهم است که به آنها گوش داده شود.»

انتظار می رود تظاهرات برلین دو ساعت به طول بینجامد و تظاهرات دیگری در ساعت 5:30 بعد از ظهر (16:30 به وقت گرینویچ) در بخش دیگری از پایتخت آلمان برنامه ریزی شده است.

در هفته گذشته، شخصیت‌های سیاسی نسبت به خشونت‌آمیز شدن اعتراض‌ها ابراز نگرانی کرده‌اند.

با این حال تظاهرکنندگان می گویند که روایت خشونت را از موضوعاتی که می خواهند مطرح کنند منحرف می کند.

دینتر، دانشجوی هانوفر، گفت: «ما از پلیس می‌خواهیم که با تظاهرات ما با هیچ نوع خشونت مقابله نکند.

ما با تمام افرادی در سراسر جهان که برای زندگی مقرون به صرفه، سرمایه‌گذاری بیشتر در سیستم آموزشی و علیه جنگ‌ها و افزایش نظامی مبارزه می‌کنند، همبستگی می‌کنیم.»