هزاران کتاب «زشت و ناپسند» که زمانی توسط ایالت ممنوع شد تا در معرض دید عموم قرار گیرند.

چه چیزی اف اسکات فیتزجرالد، ارنست همینگوی، نانسی میتفورد، ادنا اوبراین، جان آپدایک و آیریس مرداک را به هم متصل می کند؟ فقط این نیست که آنها نویسندگان مشهوری بودند. همه آنها مؤلف کتابهایی بودند که از نظر تاریخی توسط دولت ممنوع شده بودند، به این دلیل که حاوی مطالبی بودند که یا "ناشایست" یا "زشت" یا هر دو تلقی می شد.

برایان هیوز، مدرس دپارتمان تاریخ در کالج مری آیماکولیت دانشگاه لیمریک، می‌گوید: «این معمولا به معنای ارتباط با جنسیت و تمایلات جنسی بود.

در طول دهه ها، نسخه هایی از حدود 12000 کتاب ممنوعه توسط هیئت سانسور انتشارات، که در سال 1930 تأسیس شد، جمع آوری شد. آنها در اتاقی در وزارت دادگستری نگهداری می شدند و در دسترس عموم نبودند. اکثر مردم حتی نمی‌دانستند که این مجموعه وجود دارد. در اواخر سال جاری، این کتاب ها به آرشیو ملی منتقل شده و در زمان مناسب در دسترس عموم قرار خواهند گرفت.

با گذشت زمان، این مجموعه کمتر دیده شده، که یک اتاق کامل در ساختمان دپارتمان در سنت استفان گرین را پر می کند، بیش از یک رکورد از آنچه دولت تصمیم گرفت شهروندانشان نباید بخوانند، شده است. همچنین یک کپسول تاریخ اجتماعی از انتشار، طراحی، سلیقه خوانندگان و جامعه گسترده تر است.

همراه با نسخه‌هایی که امروزه کلاسیک مدرن محسوب می‌شوند، مانند دختران روستایی اثر ادنا اوبراین، قفسه‌های کتاب‌های داستانی محبوب و ارزان قیمت آن روز وجود دارد که بیشتر آنها نشریات بریتانیایی و آمریکایی هستند. یک دکتر و معشوقه اش هرگز به تنهایی تقلب نکنید. Pushover، داستان وحشتناک یک شهر شریر. جفت گیری تصادفی پرتره اشتیاق. پوشش‌های گیج‌کننده معمولا مردانی با لباس کامل، زنان نیمه برهنه، اسلحه، چاقو، فضای داخلی دفتر و خیابان‌های تاریک شهر را به تصویر می‌کشند. سپس آن دسته از کتاب ها هستند که به سادگی کمدی به نظر می رسند، با علامت تعجب در سراسر جلد.

یکی از این موارد Dead as a Dinosaur است که روی جلد آن نوشته شده «قتل در موزه!» زنی مبهوت بالای مرده ای روی زمین ایستاده است، اسکلت دایناسور در پس زمینه. فقط می توان تصور کرد که سانسورچی ها در اینجا چه چیزی را توهین آمیز می دانستند.

همانطور که برایان هیوز خاطرنشان می کند، تعریف زشت یا ناپسند موضوعات اجتماعی در داستان و غیرداستانی مانند "دادرسی طلاق، جنایات خشونت آمیز و زنا" را نیز پوشش می دهد.

در مجموعه کتاب های ممنوعه عناوین غیرداستانی زیادی وجود دارد. یکی میمون روی پشت من نوشته وندل براون (1953) است که مجموعه ای از مصاحبه ها با "معتادان" و "جوان معتاد به مواد مخدر" در دیترویت است. مردی که با آنها زندگی صمیمانه ای داشت و در افشای خطر اعتیاد نوجوانان به مواد مخدر از هیچ کس دریغ نمی کرد.

زنان تنها نوشته گردا رودز (1957)، که جلدی رمان وارانه دارد و زنی را با لباس قرمز روی کاناپه دراز کشیده در حالی که مردی با تفنگ پشت سر او ایستاده به تصویر می کشد، در واقع کتابی غیرداستانی درباره زنانی است که شغل دارند. در کپی روی جلد نوشته شده است: «دنیای خشن و شرور دختران شغلی ناامید در آمریکا». پشت جلد گزیده‌ای از مکمل ادبی معتبر تایمز را نشان می‌دهد: «گزارشی کاملا صادقانه از زندگی و جنگ‌های جنگلی زنان حرفه‌ای خونسرد». همچنین یک بخش کامل از اتاق به کتاب هایی با موضوعات جنسی اختصاص داده شده است. همجنس گرایی زن.

لزبین در جامعه ما زندگی جنسی در انگلستان در گذشته و حال.

آخرین جلسه هیئت سانسور انتشارات برای ممنوع کردن یک کتاب در سال 2016 بود. اکنون که تقریبا همه بزرگسالان در ایرلند به اینترنت دسترسی دارند، نقش دولت در سانسور مطالب نوشتاری منسوخ شده است.