هزارههای مسنتر در حال کنارهگیری از مجموعه بازار مسکن هستند و بر اقتصاد «سرگرمیها» نیز تسلط دارند.
جو وادفورد، اقتصاددان BofA می گوید: «به نظر می رسد که هزاره های مسن تر با ژنرال Xers جوان تر از نسل Z یا حتی هزاره های جوان تر اشتراکات بیشتری دارند.
هزارههای قدیمیتر در حال دور شدن از بقیه نسل خود در بازار مسکن هستند. اکنون، آنها در اقتصاد سرگرمی نیز جلوتر هستند.
یک تحلیل جدید موسسه بانک آمریکا نشان میدهد که نسل هزارههای مسنتر به ازای هر مشتری بیشتر از هر نسل دیگری برای سرگرمیها خرج میکنند و از نسل X، نسل جوان، نسل جوانتر و ژنرال Z پیشی میگیرند. هزینههای سرگرمی این گروه در سه ماه منتهی به آگوست کمی بیشتر از دو برابر ژن Z بود، بر اساس شاخصی که مخارج ژنرال Z را 100 تعیین میکند.
در واقع، جو وادفورد، اقتصاددان موسسه BofA از طریق ایمیل به فورچون گفت، هزارههای مسنتر در هزینههای سرگرمی در مقیاسهای مختلف پیشرو هستند. آنها نه تنها بیشترین هزینه را به ازای هر مشتری/خریدار انجام می دهند، بلکه سهم بیشتری از هزاره های مسن در مقایسه با هر نسل دیگری دارای هزینه سرگرمی هستند. او افزود که هزارهها طی دو سال گذشته شاهد افزایش هزینههای مربوط به سرگرمی بودهاند، در حالی که اکثر نسلهای دیگر هم در مخارج و هم در معاملات خود شاهد سردرگمی بودهاند.
نتیجه منعکس کننده یک شکاف در حال ظهور در مسکن است. هزارههای مسنتر به پردرآمدترین خریداران خانه تبدیل شدهاند، احتمال بیشتری نسبت به نسلهای جوانتر دارند که خریدار تکراری باشند، و با رشد خانوادهها و درآمدشان به خانههای بزرگتر نقل مکان میکنند. بسیاری از آنها این شانس را داشته اند که ثروت مسکن را جمع کنند و اگر نرخ وام مسکن پایین تری داشته باشند، از هزینه های مسکن ماهانه پایدارتری نسبت به مستاجرانی که اکنون با اجاره بها و موانع پیش پرداخت مواجه هستند، بهره مند می شوند.
جسیکا لاتز، معاون اقتصاددان ارشد و معاون تحقیقات انجمن ملی مشاوران املاک، در ماه آوریل به فورچون گفت که یک «شکاف قطعی» در نسل هزاره در حال رخ دادن است و آن را به کسانی نسبت میدهد که در نرخهای پایین وام مسکن قفل شدهاند – و کسانی که چنین نکردهاند. وقتی از او پرسیده شد که آیا فکر میکند این یک موضوع ساختاری است، او گفت: «فکر میکنم ما در حال حاضر در آن نقطه هستیم ... این یک سناریوی اقتصادی اجارهدهنده در مقابل مالک میشود».
این بدان معنا نیست که همه هزارههای مسنتر صاحب خانههای مرفهی هستند، یا اینکه سهام خانه مستقیما برای لوازم صنایع دستی، سفرهای اسکی یا اسباببازیهای آموزشی پرداخت میکند، اما دادههای مخارج مصرفکننده منعکسکننده دادههای بازار مسکن است. قدیمیترین نسل هزاره به طور فزایندهای وارد مرحله بزرگسالی خانواده محور و دارای پشتوانه بیشتری میشوند، در حالی که اعضای جوانتر نسل خود بیشتر در معرض هزینههای مسکن و مالکیت تاخیری قرار دارند.
وادفورد موافقت کرد که مشخص نیست آیا مالکان خانه های هزاره به طور نامتناسبی بیش از اجاره کنندگان برای سرگرمی ها خرج می کنند یا خیر و گفت که فکر می کند این بیشتر یک اثر سنی/مرحله زندگی است، نه نشانه ای از تقسیم ثروت. "به نظر میرسد که هزارههای مسنتر با ژنرال Xers جوانتر از نسل Z یا حتی هزارههای جوانتر اشتراکات بیشتری دارند. به همین دلیل است که هزینههای سرگرمی هزارههای مسنتر بیشتر با نسل X و بیبی بومرها هماهنگ است تا اعضای جوانتر همان نسل."
لاوتز در ایمیلی به فورچون گفت: «هزارههای مسنتر وارد سالهای اوج درآمد خود میشوند و برخی به طور فزایندهای این درآمدها را به سمت مالکیت خانه قرار میدهند. با افزایش درآمد، بسیاری نیز در مرحلهای از زندگی هستند که ممکن است به دنبال فضای بیشتری باشند، چه برای خانوادهای در حال رشد یا صرفا برای تطبیق با سبک زندگی و علایق خود.»
بزرگترین سرمایه گذاران سرگرمی
بانک آمریکا سرگرمی ها را به عنوان هزینه در فروشگاه های هنر و صنایع دستی، فروشگاه های سرگرمی، خرده فروشان و ارائه دهندگان خدمات تفریحی در فضای باز، استراحتگاه های اسکی، خرده فروشان و اجاره غواصی، ارائه دهندگان فعالیت های ماجراجویی، فروشندگان اسباب بازی های آموزشی، خرده فروشان در فضای باز و برخی از فروشگاه های اسباب بازی تعریف می کند. سفر، گلف و بازیهای ویدیویی را که به طور جداگانه ارزیابی میکند، استثنا نمیکند. (طبق گفته مؤسسه BofA ژنرال X به ویژه مستعد گلف است.)
هزارههای مسنتر - که توسط BofA بهعنوان افرادی که بین سالهای 1978 تا 1988 متولد شدهاند، تعریف میشوند - هزینههای خود را در دسته سرگرمیها هدایت میکردند، و به دنبال آن بچههای پررونق و Gen X بودند. این یک یافته قابل توجه است زیرا این گروه زمان آزاد نسبتا کمی دارند. بزرگسالان 35 تا 44 ساله به طور متوسط حدود 4 ساعت و 15 دقیقه اوقات فراغت در روز دارند که کمترین رقم در گروه های سنی اداره سرشماری است که در این گزارش ذکر شده است، با این حال هزینه های آنها نشان می دهد که اوقات فراغت به طور فزاینده ای بخشی از بودجه خانواده است و نه صرفا یک پیگیری فردی. به طور طبیعی، آنها ممکن است برای فعالیت های فرزندان خود و همچنین منافع خود هزینه کنند.
وادفورد گفت این ایده "معنی دارد" که هزاره ها برای خود و دیگران، احتمالا فرزندان یا حتی بستگان جوان خود هزینه کنند.
لاوتز گفت که نیاز به فضای بیشتر لزوما نشان دهنده اندازه خانواده نیست. او گفت: "برای برخی، این به معنای فضای اضافی برای یک خانواده در حال رشد است." برای دیگران، این می تواند به معنای اتاق صنایع دستی، دفتر خانه یا اتاق بازی باشد.
او گفت که فرزندآوری دیرتر و نرخ زاد و ولد کمتر نسبت به نسلهای قبل ممکن است برخی از خانوادههای هزاره را با پول بیشتری برای منافع خود به جای فعالیتهای کودکان، به همراه داشته باشد.
مزیت هزینه های مالکیت خانه
ارقام BofA نشان نمیدهد که آیا یک مشتری خانه دارد، اجاره میدهد، بچه دارد یا از سهام خانه برای تأمین مالی سرگرمیها استفاده میکند. آنها نمی توانند ثابت کنند که مالکیت خانه دلیلی است که هزاره های مسن تر هزینه های سرگرمی خود را هدایت می کنند. اما لاوتز گفت که آنها ممکن است یک مزیت مالی داشته باشند که بر ظرفیت خریدهای اختیاری تأثیر می گذارد.
او گفت: "صاحبان خانه های هزاره فرصت ایجاد ثروت مسکن را داشته اند، و کسانی که در نرخ های وام مسکن پایین تری قفل شده اند ممکن است ثبات بیشتری در هزینه های مسکن ماهانه خود داشته باشند." این میتواند انعطافپذیری بیشتری را برای هزینههای اختیاری، چه در سفر، سرگرمیها یا سایر علایق فراهم کند.»
داده های گسترده تر از این ایده حمایت می کند که وضعیت مسکن به طور فزاینده ای گزینه های مالی مصرف کنندگان را از هم جدا می کند. بر اساس تجزیه و تحلیل فردی مک از داده های اداره آمار کار، مستاجران 39 درصد از کل هزینه های خود را در سال 2023 به اجاره اختصاص دادند، در مقایسه با 31 درصد از کل هزینه های مسکن در میان صاحبان خانه. این موسسه اضافه کرد که افزایش هزینههای مسکن اجارهکنندگان با هزینههای کمتر در سایر زمینهها، از جمله پوشاک، خدمات و غذای دور از خانه مرتبط است.
فدرال رزرو نیز تفاوت درآمدی شدیدی در مالکیت خانه پیدا کرده است: در میان بزرگسالان زیر 60 سال، افرادی که حداقل 100000 دلار درآمد دارند، سه برابر بیشتر از افرادی که درآمد کمتر از 50،000 دلار دارند، صاحب خانه هستند. لاوتز تاکید کرد که شرایط مالی هزاره ها بسیار متفاوت است. او گفت: «هیچ گرایش واحدی در میان چنین نسل بزرگ و متنوعی جهانی نخواهد بود.
"Funflation" برای سرگرمی ها می آید
ظهور علاقهمندان هزارهی قدیمیتر نیز با آنچه بانک آمریکا «تورم تورمی» مینامد همزمان است.
هزینه های سرگرمی در ماه آگوست سالانه 7.9 درصد افزایش یافته است، در حالی که تعداد تراکنش ها 3.4 درصد رشد داشته است. این بدان معناست که هزینهها بیش از دو برابر سریعتر از تعداد خریدها افزایش مییابد – مشتریان در هر معامله سرگرمی بیشتر هزینه میکنند.
بانک آمریکا میگوید مصرفکنندگان ممکن است اخیرا از سفرهای گرانتر به سمت سرگرمیها دور شدهاند، زیرا افزایش هزینههای سوخت باعث افزایش هزینه بلیط هواپیما شده است. این امر سرگرمیها را به عنوان جایگزینی بالقوه ارزانتر برای سفر معرفی میکند - بهویژه برای خانوادههایی که میتوانند تجهیزات، فعالیتها و تفریحات خانوادگی را بپردازند اما به دنبال کاهش هزینهها در جای دیگر هستند.
اقتصاد مصرفی تقسیم شده
در مقابل، رشد معاملات سرگرمی ژنرال Z در ماه آگوست تقریبا ثابت بود که نسبت به رشد 16 درصدی در سال گذشته به شدت کاهش یافت. این کاهش نشاندهنده کاهش قابل توجه هزینههای تفریحی در فضای باز بود، اگرچه خرید در خردهفروشان هنر و صنایع دستی و مغازههای سرگرمی افزایش یافت.
در همان زمان، Gen Z همچنان به هزینه های سنگین برای بازی ها ادامه داده است. تقریبا 28٪ از مشتریان Gen Z در سه ماه منتهی به آگوست هزینه بازی های آنلاین یا ویدیویی داشتند - بیش از دو برابر نرخ Gen X و بیش از چهار برابر نرخ رشد بچه. هزینه های Gen Z برای بازی های ویدیویی در ماه آگوست سالانه 20 درصد افزایش یافت.
این نشان دهنده انواع مختلفی از اقتصادهای اوقات فراغت است. هزارههای مسنتر در مقولههای سرگرمی فیزیکی، خانوادگی و فضایی پیشرو هستند. بزرگسالان جوان وقت و پول بیشتری را به سرگرمیهای دیجیتال و جوامع بازی اختصاص میدهند، که میتوانند خانگی، تکرارپذیر و اجتماعی باشند، حتی اگر همیشه ارزان نباشند. خط تقسیم در مسکن و سرگرمیها نشان میدهد که سال 35 زمانی واقعی است که بزرگسالی واقعا در سال 2026 آغاز میشود.
وادفورد خاطرنشان کرد که دادههای اداره آمار کار نشان میدهد که هزارههای مسنتر، بالاترین میانگین هزینههای سالانه را در بین هر گروه سنی به جز بومرها دارند. او گفت: «به جرات می توان گفت که آنها نه تنها یک بخش مصرف کننده متمایز هستند، بلکه بخشی با قدرت خرید و اقتصادی قابل توجهی هستند. "و در حالی که Gen X احتمالا به طور متوسط درآمد بیشتری دارد، هزاره های مسن ممکن است با افزایش سن برای افزایش تقاضاهای خانوادگی و مسئولیت های مالی بیشتر هزینه کنند."
برای این داستان، خبرنگاران Fortune از هوش مصنوعی مولد به عنوان یک ابزار تحقیقاتی استفاده کردند. یک ویرایشگر قبل از انتشار صحت اطلاعات را تأیید کرد.
این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد
متن اصلی (انگلیسی)
Older millennials are pulling away from the pack in the housing market—and they’re dominating the ‘hobbies’ economy, too
"Older Millennials seem to have more in common with younger Gen Xers than they do with Gen Z or even younger Millennials," said BofA economist Joe Wadford.