هزینه های حرفه ای افراد غیررقابتی: "مهاجم ستاره شما روی نیمکت می نشیند"

دیمین کوتور به یاد می‌آورد که پس از شکایت کارفرمای سابق صندوق تامینی به دلیل نقض توافقنامه عدم رقابت در زمانی که برای پیوستن به یک رقیب از او خارج شد، با خانواده‌اش «هفت، هشت ماه جهنم» را پشت سر گذاشت.

علیرغم مصیبت قانونی اخیر خود، تاجر کوانت فرانسوی همچنان معتقد است که دولت بریتانیا در برنامه ریزی برای پایان دادن به استفاده از غیررقابتی اشتباه می کند، اقدامی که توسط شرکت های فناوری حمایت می شود اما باعث واکنش شدید در بخش مالی شده است.

کوتور می‌گوید: «من طرف بد این دعوی بوده‌ام. اما من صد در صد موافقم که نیاز به غیر رقابتی در شرکت ها برای محافظت از خود وجود دارد.

موضوع عدم رقابت پس از آن که اندی برنهام، نخست وزیر بریتانیا در این ماه متعهد شد قوانینی را ارائه کند تا اطمینان حاصل شود که چنین بندهایی «دیگر مانعی برای استخدام برای امیدوارکننده‌ترین شرکت‌های نوپا و مقیاس‌پذیر ما نخواهد بود» به اوج خود رسید.

بیش از پنج میلیون کارگر بریتانیایی در قراردادهای کاری خود دارای شرایط غیر رقابتی هستند که مانع از آن می شود که برای مدتی پس از ترک شغل خود به سمت یک رقیب حرکت کنند.

این بندها که به طور گسترده در میان شرکت‌های خدمات مالی و حرفه‌ای مانند صندوق‌های تامینی و بانک‌ها و همچنین گروه‌های فناوری استفاده می‌شود، برای محافظت از مالکیت معنوی و شرکت‌های سرمایه‌گذاری در آموزش و توسعه کارکنان در نظر گرفته شده است.

آنها ابزاری کلیدی برای شرکت های سیتی هستند تا معامله گران ستاره، مدیران پول و معامله گران را از بردن مشتریان و اسرار تجاری خود به رقیب باز دارند.

امی برد، یکی از شرکای تیم استخدامی شرکت حقوقی کلیفورد شانس، می‌گوید: «عدم رقابت می‌تواند به این آرامش بدهد که مردم فقط نمی‌خواهند از در خارج شوند و با استفاده از مالکیت معنوی که در شرکت به دست آورده‌اند، به رقیبی بپیوندند یا راه‌اندازی کنند.

اما استفاده از آنها در سال های اخیر به طور قابل توجهی گسترش یافته است - به نقش های کم دستمزد مانند کارکنان مراقبت و کارکنان فست فود - در حالی که دوره های زمانی پوشش آنها گاهی به بیش از یک سال افزایش یافته است.

گفته می شود که تعارض در محل کار سالانه 239 میلیون یورو برای شرکت های ایرلندی ضرر دارد. در مورد آن چه می توان کرد؟

مدیران پرتفوی در صندوق‌های تامینی برتر در لندن اغلب دارای بندهای غیر رقابتی هستند که از آنها می‌خواهد تا ۱۸ ماه تا دو سال قبل از پیوستن به یک رقیب از بازار خارج شوند، در حالی که یک تحلیلگر ممکن است یک سال صبر کند.

سیتادل، یکی از بزرگ‌ترین صندوق‌های تامینی جهان، سال گذشته با موفقیت لابی کرد تا قانونی در ایالت خود فلوریدا تصویب شود که اجازه دهد توافق‌نامه‌های غیررقابتی تا چهار سال طول بکشد.

در حالی که مدیران صندوق‌های دارای درآمد بالا اغلب از فرصت مرخصی و مسافرت یا گذراندن وقت با خانواده خود قدردانی می‌کنند، چنین دوره‌های طولانی بدون رقابت می‌تواند جذابیت کارمندان برتر را برای سایر کارفرمایان کمتر کند و فرصت‌های جستجوی نقش‌های بهتر و پردرآمد را محدود کند.

کارگران معمولا در طول این دوره حداقل در بریتانیا دستمزد نمی‌گیرند و مهارت‌های آن‌ها ممکن است از مهارت‌های همتایان خود، به ویژه در بخش‌هایی که به سرعت در حال رشد هستند، عقب‌تر باشد.

برنهام گفت که این بندها «نوآوری را از بین می‌برند و کارگران را به دام می‌اندازند» زیرا «از اینکه بهترین‌ها واقعا انرژی بگیرند و این پویایی را به اقتصاد وارد کنند، جلوگیری می‌کند».

بخش فناوری بریتانیا از افراد غیررقابتی به دلیل سخت‌تر کردن استخدام آنها انتقاد کرده است. بیش از 20 بنیانگذار استارت آپ اخیرا به برنهام نامه نوشتند و از او خواستند "محدودیت های طولانی پس از پایان کار را ممنوع کند".

آلن چانگ، بنیانگذار استارت‌آپ انرژی ۵ میلیارد دلاری (۴.۵ میلیارد یورو) فیوز و یکی از امضاکنندگان این نامه، می‌گوید پیشرفت شرکتش به دلیل تاخیر در استخدام ناشی از عدم رقابت و سایر محدودیت‌های استخدامی کند شده است.

چانگ می گوید که مدیر ارشد فناوری او، گرگ ویلک، در ابتدا مشمول یک بند عدم رقابت 18 ماهه بود. این مدت به شش ماه مرخصی باغبانی کاهش یافت - که با دوره غیر رقابتی متفاوت است زیرا فرد کارمند حقوق بگیر باقی می ماند - قبل از اینکه به فیوز بپیوندد زیرا در حال تغییر صنعت بود.

اما چانگ می‌گوید که انتظار هنوز خیلی طولانی بود. فرض کنید [ویلک در یک ماه به جای شش ماه ملحق شد... من فکر می‌کنم قیمت سهام ما [می‌تواند] ارزش بسیار بیشتری داشته باشد... و به جای اینکه در دو بازار باشیم، در چهار بازار [باید] باشیم.»

جاکومو کوربو، مؤسس استارت‌آپ 2.4 میلیارد دلاری PhysicsX، می‌گوید در حال حاضر در حال مذاکره برای یک توافقنامه غیررقابتی 15 ماهه برای استخدام یک کارمند است، تجربه‌ای که او را به فکر استخدام بیشتر در ایالات متحده که محدودیت‌ها کمتر است، کرده است.

او می‌گوید: «به طور کلی در اروپا، متوجه می‌شوید که این دوره‌های اطلاع رسانی طولانی و مرخصی باغبانی بسیار رایج است. کمبود نقدینگی به این معنی است که شما در نهایت تعداد زیادی از این استخدام‌ها را روی استخدام‌های آمریکایی متمرکز می‌کنید.»

ادوارد هیوز که پس از ترک Google DeepMind برای تأسیس استارت‌آپ هوش مصنوعی (AI) مستقر در لندن، که هماهنگ کننده نامه به برنهام بود، سه ماه مرخصی باغبانی داشت، می‌گوید محدودیت‌ها این خطر را دارد که شرکت‌های در حال رشد را «نسلی» پشت سر رقبای کالیفرنیایی خود بگذارند.

مردم مشاغل را ترک نمی کنند، بلکه مدیران بد را ترک می کنند. چه چیزی باعث می شود که یک عالی باشد؟

او می‌گوید: «کمی شبیه این است که شما مهاجم بزرگ خود را می‌خرید و فصل لیگ برتر شروع می‌شود و همه تیم‌های دیگر بازی می‌کنند و... مهاجم شما روی نیمکت می‌نشیند.»

برنهام جزئیات کاملی از اصلاحاتی که در حال برنامه‌ریزی است ارائه نکرد، اما گفت که هدف از آن آزاد کردن استخدام برای شرکت‌های نوآور از جمله در بخش هوش مصنوعی است.

بریتانیا از لحاظ داشتن محدودیت‌های نسبتا کمی در استفاده کارفرمایان از غیررقابت‌کننده‌ها یک نقطه دورتر است، اگرچه آنها باید نشان دهند که یک بند برای اجرای آن در دادگاه معقول است. در جاهای دیگر، تلاش‌ها برای محدود کردن استفاده از غیررقابت نتایج متفاوتی داشته است: ممنوعیت طولانی مدت در کالیفرنیا مانع از نوشتن این بندها توسط کارفرمایان در قراردادها نشده است، حتی اگر این موارد توسط قانون قابل تأیید نباشد.

اسپانیا می تواند کارفرمایانی را که به اشتباه از آنها استفاده می کنند جریمه کند. فرانسه از شرکت ها می خواهد که به پرداخت بخشی از حقوق کارکنان خود در دوره های غیر رقابتی ادامه دهند. استرالیا قصد دارد استفاده از آنها را به افراد پردرآمد محدود کند.

Shivchand Jhinku، یک شریک استخدامی در شرکت حقوقی Herbert Smith Freehills Kramer در سیدنی، می‌گوید یک پیامد ناخواسته محدود کردن شرکت‌های غیررقابتی در استرالیا ممکن است به نفع شرکت‌های بزرگ‌تری باشد که راه‌های بیشتری برای رقابت برای کارکنان دارند، مانند توانایی پرداخت بیشتر و ارائه مزایای بهتر.

او می‌گوید: «کسب‌وکارهای کوچک‌تر و استارت‌آپ‌ها، که اغلب بر عدم رقابت به عنوان تنها سازوکار عملی برای محافظت از سرمایه‌گذاری خود در کارکنان کلیدی تکیه می‌کنند، ممکن است کمتر بتوانند برای استعداد رقابت کنند».

وکلا پیش‌بینی می‌کنند که محدود کردن شرکت‌های غیررقابتی در بریتانیا ممکن است باعث شود کارفرمایان از ابزارهای دیگری برای محافظت از مالکیت معنوی خود استفاده کنند و خروج کارمندان را به تاخیر بیندازند. در نامه خود به برنهام، بنیانگذاران فناوری همچنین در مورد محدودیت "دوره های اطلاع رسانی طولانی مدت و مرخصی باغبانی" بحث کردند.

یکی دیگر از نکات منفی عدم رقابت این است که اختلافات بر سر شرایط اغلب منجر به رقابت های حقوقی پرهزینه و استرس زا می شود.

به عنوان مثال، سیتادل امسال شکایتی را علیه مدیر نمونه کار سابق خود، دانیل شاتز، که برای پیوستن به رقیب بریتانیایی مارشال ویس ترک کرد، به راه انداخت.

تاجر کوانت مستقر در لندن، کوتور، توسط Jump Trading در سال 2023 پس از اینکه به شرکت مستقر در شیکاگو گفت که به رقیب Verition Fund Management می‌پیوندد، شکایت کرد. او قبلا 12 ماه مهلت اخطار را پس از استعفا سپری کرده بود، اما قرارداد او همچنین شامل یک دوره غیرمسابقه اضافی تا یک سال بود که جامپ اصرار داشت که به آن احترام بگذارد.

این مرد 41 ساله با جامپ به توافقی محرمانه دست یافت که به او اجازه داد در Verition به کار خود ادامه دهد، اما تنها پس از آن که تقریبا یک میلیون پوند (1.2 میلیون یورو) برای وکلا برای دفاع از خود در دادگاه هزینه کرد. او می گوید: «این یک استرس بزرگ بود. "اضطراب برای کل خانواده از پشت بام گذشت."

Couture هنوز معتقد است که بندهای غیر رقابتی می توانند نقش ارزشمندی داشته باشند، اما فکر می کند که باید محدودیت زمانی برای آنها توسط قانون تعیین شود. او می‌گوید: «این واقعیت که قوانین بریتانیا بیان نمی‌کند که تا چه حد معقول هستند، این موضوع را یک قاضی تعیین می‌کند، جایی که افراد باید با شرکت‌هایی با جیب عمیق روبرو شوند».

من فکر می‌کنم که شرکت نکردن در مسابقه کاملا خوب است، تا یک سال... پس از یک نقطه خاص، هر چیزی که در حافظه افراد باقی می‌ماند مهارت و تجربه است و آنقدر دقیق نیست که به اطلاعات محرمانه تبدیل شود.» – حق چاپ The Financial Times Limited 2026