هشدار: رونان مک گریوی در مورد سخنرانی که باعث استعفای رئیس جمهور شد

بررسی در مقابل تحویل یک هشدار قدیمی است که از روزنامه نگاران خواسته می شود وقتی نسخه هایی از یک سخنرانی سیاسی از قبل ارائه می شود رعایت کنند.

این قراردادی است که اجازه می‌دهد یک سخنرانی تغییر کند: سیاستمدار ممکن است با سرآستین صحبت کند، یک یا دو حکایت بی رنگ بگوید، یا برخی از قسمت‌ها را حذف کند.

پنجاه سال پیش در صبح روز 27 مهر 1355، یک سخنرانی تحریمی از سوی اداره اطلاع رسانی دولت برای تمامی اتاق های خبر کشور ارسال شد. وزیر دفاع پدی دونگان یک غذاخوری جدید را در پادگان کلمب در مولینگار، کو وستمیت افتتاح خواهد کرد.

او قصد داشت بگوید که چقدر از افتتاح یک آشپزخانه و سالن غذاخوری جدید با اجاق گاز گرمایشی و واحدهای سرویس دهی به مساحت 5000 فوت مربع خوشحال است.

سخنرانی پیشنهادی همچنین شامل بخشنامه‌ای بود که در آن او اظهار داشت که حقوق مردم برای اداره شدن توسط نمایندگان منتخب آنها در سراسر اروپا به چالش کشیده شده است.

با خواندن گذرا سخنرانی متوجه می‌شد که این امر ناشی از تصمیم Cearbhall Ó Dálaigh، رئیس‌جمهور وقت، برای ارجاع قانون اختیارات اضطراری دولت به دادگاه عالی است.

این قانون از تابستان هرج و مرج با ترور سفیر بریتانیا، کریستوفر اوارت-بیگز، در 21 ژوئیه 1976، و فرار موفقیت آمیز پنج زندانی ارتش جمهوری اسلامی ایران از سلول های زیر مجموعه دادگاه خیابان گرین نشات گرفت.

در مواجهه با این موضوع، دایل قانون اختیارات اضطراری را تصویب کرد که از پایان جنگ جهانی دوم متوقف شده بود. بازداشت بدون اتهام از دو روز به هفت روز افزایش خواهد یافت. گاردای می‌توانست یک مظنون را بر این اساس بازداشت کند که مظنون از فعالیت‌های خرابکارانه اطلاع داشت، حتی اگر مستقیما در آن فعالیت دخالت نداشته باشد. به گاردای این اختیار داده می‌شود که بدون حکم، اماکن را جستجو کند.

در 24 سپتامبر، Ó Dálaigh این قانون پیشنهادی را به دیوان عالی ارجاع داد. این لایحه بعدا به عنوان قانون اساسی شناخته شد و دالایق گفت که در روز بعد، 16 اکتبر، آن را به قانون امضا خواهد کرد.

در آن روز گاردا مایکل کلرکین و چهار همکارش به گزارشی مبنی بر فعالیت مشکوک در یک خانه متروکه در Garryhinch، Portarlington، Co Laois پاسخ دادند. آنها قبلا شنیده بودند که بمبی در خانه آماده می شد و قبل از سوء قصد به فین گیل تی. دی.

مأموران جستجو را آغاز کردند و در طی آن یک بمب تله انفجاری منفجر شد و مایکل کلرکین را کشت و همکارانش را به شدت مجروح کرد. دت گاردا تام پیترز در نتیجه انفجار بینایی و شنوایی خود را از دست داد. این اپیزود قتل و معلولیت باعث ایجاد انزجار در جمهوری شد و به عنوان یک حمله مستقیم به نیروی پلیس در سطح ملی تلقی شد.

زمانی که دونگان برای ایراد سخنرانی خود برای افتتاح غذاخوری جدید به مولینگار سفر کرد، احساسات در دولت اوج گرفت، با این حال، بی‌مزه بودن سخنرانی پیشنهادی باعث شد که خبرنگاران اخبار ملی از راه‌اندازی آن دور بمانند.

فقط یک خبرنگار در این رویداد حضور داشت: دان لاوری، که در آن زمان یک خبرنگار 23 ساله با وست میث اگزمینر بود.

لاوری هنگام ناهار روبروی دونگان نشست. به گفته لاوری، زمانی که ناهار تمام شد دونگان نسخه‌ای از فیلمنامه را که جلویش داشت روی میز پرت کرد و به او گفت: «برای مطبوعات به تو خبر می‌دهم».

سپس دونگان علیه تصمیم Ó Dálaigh مبنی بر ارجاع قانون اختیارات اضطراری به دادگاه عالی به شدت اعتراض کرد.

سخنرانی خارج از کاف باعث ایجاد عبارتی می شود که وارد فرهنگ واژگان زندگی سیاسی ایرلند شد - "ننگ رعد و برق". دونگان خاطرنشان کرد: قوانین قبلی مربوط به امنیت کشور به دیوان عالی کشور ارجاع نشده است، پس چرا این یکی؟

سخنان دونگان از پیش طراحی شده بود. با این وجود، لاوری برای کشتن داستان پس از آن مورد تماس قرار گرفت، اما او از انجام این کار خودداری کرد.

در آن روزگار، خبرنگاران روزنامه‌های محلی اغلب برای مطبوعات ملی «مهندسی» بودند و نسخه‌ای را که به منافع ملی فکر می‌کردند به میز خبر می‌دادند.

Lavery در حال دور بودن استرینگر تعیین‌شده، نسخه‌ای را به همه رسانه‌های خبری مهم از جمله The Irish Times ارسال کرد.

دونگان تلاش کرد تا از رئیس جمهور عذرخواهی کند، اما تلاش های او رد شد.

او سپس استعفای خود را به لیام کازگریو، رئیس تائوسی، پیشنهاد داد، اما به طور مشخص، وزیر آن را رد کرد و از کمک وزیرش به دفاع از دولت در مواجهه با درخواست فیانا فایل دیل مبنی بر استعفای وی تمجید کرد.

کازگریو که هیچ عشقی به Ó Dálaigh نداشت، تصمیم گرفت هیچ اقدامی علیه وزیر انجام ندهد.

چهار روز پس از اظهارات "رعد و برق رعد و برق" دونگان، Ó Dálaigh استعفا داد و نامه نسبتا ترسناکی را که دونگان برای عذرخواهی برای او فرستاده بود منتشر کرد.

Ó Dálaigh در اظهارات عمومی خود اظهار داشت که استعفا "تنها راهی است که اکنون برای من باز است تا تمامیت و استقلال شخصی خود را به عنوان رئیس جمهور ایرلند اعلام کنم و تلاش کنم تا از کرامت و استقلال ریاست جمهوری به عنوان یک نهاد محافظت کنم".

دونگان تا زمان تغییر کابینه در دسامبر 1976 به عنوان وزیر دفاع باقی ماند. پاتریک هیلری جایگزین Ó Dálaigh شد.