هفتمین روز درگیری خشونت آمیز بین معترضان آلبانیایی و پلیس

معترضان در آلبانی در هفتمین روز متوالی درگیری های خشونت آمیز با پلیس ضد شورش درگیر شدند.

معترضان که بسیاری از آنها دانش‌آموزان دبیرستانی و دانشگاهی هستند، تلاش می‌کنند تا نخست‌وزیر ادی راما را برکنار کنند. آمارهای رسمی می گویند که 295 نفر قبل از خشونت روز دوشنبه مجروح شده اند که 186 نفر از آنها افسر پلیس هستند.

راما با تکان دادن سنگی که روز یکشنبه به سمت پلیس پرتاب شد، به روسای پلیس با چهره عبوس گفت: «در لحظه ای که دولت با این موضوع مذاکره می کند، «ایالت سقوط کرده است».

یک ایستگاه پلیس و ساختمان‌های دولتی در تیرانا در جریان اعتراض‌ها مورد حمله قرار گرفته‌اند، اعتراض‌هایی که به دلیل خواسته‌ها برای شرایط بهتر دانشگاه، خشم از فساد و درخواست برای استعفای راما انجام می‌شود.

راما گفت که معترضان شامل «مردان و زنان جوانی هستند که توسط نیروهای تاریک در اروپا و ایالات متحده رادیکال شده اند». آلبانی به یکی از اهداف یک حمله به خوبی هماهنگ شده تبدیل شده است.»

در آفتاب درخشان اکتبر در پارک رینیا، که به پارک جوانان نیز معروف است، مردم را تماشا می‌کردم که سنگ‌فرش‌های گشاد را - مانند آنچه که نخست‌وزیر به اهتزاز در می‌آورد - به عنوان مهمات برای نبردهای بعدی با پلیس قدر می‌دادند. مدت زیادی منتظر ماندند.

مردم در پارک رینیا سنگفرش ها را شل می کنند تا از آنها به عنوان مهمات در برابر پلیس ضد شورش استفاده کنند

کاروانی از خودروهای پلیس به سمت بلوار وسیعی پیشروی کردند که توسط یک کامیون زرهی که در میان معترضان متواری پرتاب می‌کردند، ماشین‌های آب پاش و گاز اشک‌آور شلیک می‌کردند.

جوخه های پلیس ضد شورش جمعیت عمدتا دانشجویی را در پارک تعقیب کردند. معترضان به کافه ای پناه بردند که حتی چشمان پیشخدمت ها از گاز اشک آور جاری بود.

در زیر درختان، داوطلبان با جلیقه‌های بازتابنده زرد رنگ ایستاده بودند و به آن‌ها کمک می‌کردند بر دود غلبه کنند. من مرد جوانی را تماشا کردم که با یک پلیس تظاهرات می کرد، پلیس سپس اسپری فلفل را به صورت او در فاصله نقطه خالی شلیک کرد.

جنتیان سجرانی وکیل حقوق بشر به بی بی سی گفت: «اقدامات پلیس اغلب آشفته و احمقانه است. او از بیش از 100 نفر که دستگیر شده اند حمایت قانونی می کند.

او گفت: «در دادگاه، پلیس به ندرت مدرک ارائه می‌کند. او گفت که موکلان او مردی هستند که در راه رسیدن به یک ایستگاه اتوبوس دستگیر شد - که کاملا با اعتراضات ارتباطی ندارد.

سرجانی گفت: «کسانی که واقعا به سمت پلیس مواد پرتاب می‌کنند، به ندرت دستگیر می‌شوند، زیرا آنها سریع‌تر می‌دوند.

پلیس به همان اندازه که از خشونت علیه همکاران خود خشمگین است، به نظر می رسد که معترضان از تاکتیک های قوی پلیس. نتیجه آن آشفتگی است.

معترضان برای کمک به کاهش اثرات گاز اشک آور با اسپری نمک آماده بودند

بیرون از کافه پارک، وقتی گاز پاک شده است، سیدورلا واتنیکای، فعال 27 ساله، دانشجوی کارشناسی ارشد، روزهای عادی خود را توصیف می کند. در جنبشی بدون رهبران، او یکی از باتجربه‌ترین افراد است و هشت سال پشت سر خود در صف مقدم اعتراضات ضد دولتی قرار داشت.

"در صبح، شما سعی می کنید با همه گروه ها هماهنگ کنید - جایی که آنها هستند و اعتراضات در کجا برگزار می شود. اگر به وکیل نیاز است، اگر به جعبه کمک های اولیه یا هر نوع تجهیزاتی نیاز است. و همچنین باید مطمئن شوید که همه دوستان، اعضای خانواده شما در اعتراض خوب هستند."

او گفت که روز از اعتراض به اعتراض می گذرد، که بیشتر آن از سوی پلیس اجرا می شود.

او از خشونت علیه مقامات از سوی دیگر معترضان خود ناراحت است، اما پلیس را برای شروع و تقویت آن مقصر می داند.

واتنیکاج گفت: "وقتی می بینم مردم به سمت پلیس سنگ پرتاب می کنند، عصبانیت آنها را درک می کنم. آنها را قضاوت نمی کنم. خوشحال نیستم، اما آنها راه دیگری برای شنیدن ندارند."

آنها از خانواده‌هایی هستند که اعضای خانواده‌شان چاره‌ای جز ترک کشور نداشتند - یک میلیون نفر در دهه گذشته. آنها نه تنها مورد سرقت قرار گرفته‌اند، بلکه مورد آزار و اذیت قرار گرفته‌اند، نادیده گرفته شده‌اند و اکنون نیز مورد ضرب و شتم قرار گرفته‌اند.

در آخر هفته، نخست‌وزیر به صورت لفاظی پرسید که اگر استعفا دهد چه اتفاقی می‌افتد؟

واتنیکای پاسخ می دهد: «ما برای یک سال به یک دولت تکنوکرات نیاز داریم تا کشور را برای انتخابات واقعی و دموکراتیک آماده کند. او راما را متهم کرده است که در انتخابات قبلی تقلب کرده است و با سرمایه گذاران خارجی ثروتمند و گروه های جنایت سازمان یافته دست در دست دارد.

واتنیکای گفت که جوانان آلبانی از طرف معترضان ژنرال Z در سراسر جهان احساس تشویق می کنند.

او گفت: "من نسل مادر و پدرم را دیده ام که تمام زندگی خود را کار می کنند و رویای داشتن جامعه ای دموکراتیک را در سر می پرورانند که در آن بتوانند با عزت زندگی کنند. این هرگز اتفاق نیفتاد."

راما به مدت 13 سال در قدرت بوده است و از اوایل قرن جاری تاکنون یک چهره مسلط در سیاست آلبانی بوده است. او وعده عضویت در اتحادیه اروپا تا سال 2030 را داده و گفته است که او تنها کسی است که می تواند آن را محقق کند.