همه از همه جاسوسی می کنند - اما همانطور که جنسن هوانگ ممکن است کشف کند، چین بهترین کار را انجام می دهد

سناتور آمریکایی مارکو روبیو زمانی گفت: «همه از همه جاسوسی می‌کنند، منظورم این است که این فقط یک واقعیت است.» این پاسخ او به یکی از بزرگ‌ترین رسوایی‌های جاسوسی دوران مدرن، انتشار یک انبار عظیم از اسناد توسط ادوارد اسنودن افشاگر در سال 2013 بود که شامل افشای این بود که ایالات متحده تلفن یکی از متحدان سرسخت خود، آنگلا مرکل، صدراعظم آلمان را شنود کرده است.

جالب است بدانید که در آن زمان این روبیو، وزیر خارجه کنونی ایالات متحده بود که ظاهرا سعی کرد رئیس خود را در مورد توطئه جاسوسی انفجاری دیگری که اکنون در سرتاسر جهان خبرساز شده است، آگاه کند. این بار آمریکا قربانی شد. وقتی در کنار انجام جاسوسی هستید، بسیار ساده است. زمانی که امنیت ملی خود شما نقض شده باشد، کمتر.

این رسوایی است که انویدیا – که مسلما ارزشمندترین شرکت ایالات متحده از نظر استراتژیک است – و چین، بدون شک قدرتمندترین دولت اقتدارگرای جهان، درگیر آن است. همچنین یکی از سؤالات تعیین کننده زمان ما را در مورد اینکه کدام یک از این دو ابرقدرت در نهایت فناوری هوش مصنوعی (AI) را کنترل می کند، مورد توجه قرار می دهد. و مانند بسیاری از داستان‌های جاسوسی خوب، این داستان - علاوه بر فتنه‌های ژئوپلیتیکی - دارای ابزارهای پیشرفته‌ای است و بیشترین ضعف‌های انسانی و قابل بهره‌برداری: رابطه جنسی.

انویدیا زندگی خود را به عنوان یک استارت آپ در دره سیلیکون آغاز کرد و تراشه های گرافیکی را برای نسل جدیدی از بازی های ویدئویی با حرکت سریع ساخت. اما درست همانطور که پمپ بخار در سه قرن قبل عصر صنعتی شدن را آغاز کرد، نوع تراشه هایی که برای راضی نگه داشتن گیمرها در کنسول های خود در اوایل دهه 2000 مورد نیاز بود، به زودی فرصت های جدیدتر و عمیق تری را برای بشریت باز می کرد.

این شرکت از دانش خود برای تبدیل شدن به سازنده غالب پردازنده‌های گرافیکی پیشرفته - حیاتی‌ترین تکه فناوری در انقلاب هوش مصنوعی - و اولین شرکتی در جهان استفاده کرد که به ارزش 5 تریلیون دلار رسید، با مدیر عامل آن جنسن هوانگ، که به سطوحی از شهرت رسیده است.

از یک ربات چت هوش مصنوعی سوال بپرسید و به احتمال زیاد یک پردازنده انویدیا در جایی پشت سر پاسخ هایی که ارائه می دهد کار می کند. اما، به طور فزاینده ای، یادگیری ماشینی پیچیده ای که آنها را قادر می سازد در تصمیم گیری های دولتی و نظامی ادغام می شود. ایالات متحده صادرات قدرتمندترین تراشه های انویدیا را به چین ممنوع کرده است، به این دلیل که اگر مزیت های دشمن خود را در برنامه ریزی جنگ، طراحی تسلیحات و هدف قرار دادن میدان نبرد بلادرنگ واگذار کنید، احمقانه است.

با این حال، مدت‌ها این نگرانی وجود داشت که چین با راه‌اندازی شرکت‌های جلویی در مکان‌هایی که در لیست سیاه صادراتی نیستند، به‌طور قانونی تراشه‌ها را تحت مجوز وارد کرده و سپس به سادگی آنها را به خانه ارسال می‌کند، راه‌هایی برای دور زدن این ممنوعیت صادراتی پیدا می‌کند.

هفته گذشته تحقیقات نیویورک تایمز فاش کرد که هوانگ در یک رابطه عاشقانه با آلیس هوانگ، رئیس چینی یک شرکت سنگاپور، Megaspeed، مظنون به اجرای چنین عملیاتی بوده است (این دو نام خانوادگی مشترک چینی دارند). شرکت او در مدت دو سال 4.8 میلیارد دلار تجهیزات انویدیا را خریداری کرده بود و سازمان‌های اطلاعاتی نگران‌کننده‌تر آمریکا گمان می‌کنند که او می‌تواند جاسوسی باشد که برای وزارت امنیت دولتی چین کار می‌کند.

بلافاصله پس از آن، جنسن هوانگ بیانیه ای صادر کرد و اعتراف کرد که به همسرش خیانت کرده است. انویدیا اعلام کرد که تحقیقات داخلی خود را آغاز خواهد کرد اما معتقد نیست اسرار تجاری آن یا امنیت ملی ایالات متحده به خطر افتاده است. Megaspeed آنچه را که «تلقینات نادرست» نامیده است، رد کرده است و چین نیز کل این موضوع را به‌عنوان «بدگویی و تهمت بی‌اساس» رد کرده است. اما تحت نظارت شدید سیاسی و با کاهش قیمت سهام انویدیا، هوانگ اکنون کناره گیری کرده است.

آیا جنسن هوانگ پس از رسوایی جاسوسی می تواند به عنوان مدیر اجرایی انویدیا زنده بماند؟

همه ممکن است از همه جاسوسی کنند. اما چین از این نظر که تمام وزن دولت را نه تنها به جمع آوری اطلاعات سنتی و طبقه بندی شده از سوی دولت ها، بلکه به سرقت اسرار تجاری از شرکت های خارجی نیز می دهد، چیزی دور از ذهن است.

در نه سالی که در آنجا خبرنگار بودم، یک بار توسط سربازان ارتش آزادیبخش خلق بازداشت شدم که نوارهای دوربین ما را پس از اینکه ما سعی کردیم در خارج از یک ساختمان 12 طبقه در شانگهای فیلم برداری کنیم که مظنون به محل استقرار یک واحد نظامی متشکل از صدها - احتمالا هزاران - هکر رایانه بود، دستگیر شدم. گمان می‌رود که هکرها تعداد زیادی ترابایت اطلاعات از شرکت‌های غربی از جمله نقشه‌ها، طرح‌های تجاری، اطلاعات قیمت‌گذاری و داده‌های شخصی را به سرقت برده‌اند.

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، با وعده حمایت از کارگران آمریکایی در برابر این رویکرد بدون منع توسعه صنعتی، به قدرت رسید. با این حال، جنگ تعرفه‌ای او احتمالا بیشتر از آنچه ایجاد کرده هزینه‌های شغلی را به همراه داشته است، به نظر می‌رسد دولت او هیچ اقدامی در مورد رسوایی جاسوسی انجام نداده است - علیرغم هشدارهای اطلاعاتی گزارش‌شده از جمله روبیو - و او به‌جای تقویت کنترل‌های صادراتی بر روی فناوری انویدیا، کاهش داده است.

این خود جنسن هوانگ - که ترامپ او را دوست توصیف می کند - بود که با موفقیت برای لغو ممنوعیت صادرات دومین پردازنده قدرتمند شرکت لابی کرد. همانطور که سؤالات در مورد نفوذ احتمالی چین در حال چرخش بود، بیانیه هوانگ گفت که او آمریکا را دوست دارد و متعهد به حمایت از امنیت ملی آن است.

برای کسانی که به هوش مصنوعی نگاه می‌کنند و نه چندان وعده‌های آرمان‌شهری آن را می‌بینند، بلکه خطر از دست دادن سریع‌تر شغل و سودجویی گسترده‌تر توسط شرکت‌های فناوری خصوصی را می‌بینند، شاید درک اینکه چرا مهم است که ایالات متحده یا چین در آن مسابقه پیروز شود، سخت باشد. در زمانی که پایه‌های دموکراسی آمریکایی چندان محکم به نظر نمی‌رسد، ممکن است اصلا انتخاب چندانی نباشد. اما چیزی را به یاد می آورم که مسئولان وزارت خارجه چین در هنگام انتقاد از گزارش های من به من می گفتند، همانطور که اغلب انجام می دادند.

با متهم کردن من به داشتن ذهنیت استعماری، آنها می‌گویند که من تصورات عمیق و پیش‌فرض‌شده‌ای در مورد اینکه غرب فقط نیت خیر دارد و چین فقط به شر می‌خواهد داشتم.

به آنها می‌گفتم اشتباه می‌کردند و برای من، انتخاب خیلی بدتر بود. از یک سو، شما تمایل خود غرب به شر را دارید - اگر ما بخواهیم آن را چنین بنامیم - اما با کمی مسئولیت پذیری که از طریق دادگاه های مستقل و مطبوعات آزاد انجام می شود. و از سوی دیگر، شما گرایش چین به شر را دارید، بدون هیچ پاسخگویی.

به عنوان مثال، کوچکترین احتمالی وجود ندارد که هر داستان جاسوسی مشابهی در چین منتشر شود. در جوامع دموکراتیک، ما خوش شانس هستیم که هنوز روزنامه نگارانی داریم که می توانند نور را به تاریک ترین گوشه های دنیای اطلاعاتی پرتاب کنند و حتی قدرتمندترین شرکت های فناوری را به حساب بیاورند. هر نوع هوش مصنوعی آینده ای را به ارمغان بیاورد، ما آن را در خطر از دست می دهیم.

جان سودورث یک روزنامه نگار و مفسر آزاد مقیم ایرلند است. او خبرنگار سابق چین و آمریکای شمالی با بی بی سی است