"همه از پلیس متنفرند" - آنچه اعتراضات مدارس فرانسه در مورد یک ملت تقسیم شده نشان می دهد

از اواخر ماه گذشته صدها هزار دانشجو در سراسر فرانسه تظاهرات کردند

در حالی که زباله ها می سوزند و دانش آموزان در شهر لیل فرانسه شعار می دهند «همه از پلیس متنفرند»، یک نوجوان توضیح می دهد که چرا او و دوستانش به خیابان آمده اند.

این نوجوان 16 ساله که نخواست نامش را ذکر کند، در مورد مدرسه خود می گوید: "حتی صندلی به اندازه کافی وجود ندارد. ما باید در شروع هر درس برویم و تعدادی صندلی پیدا کنیم."

ما 50 دقیقه وقت ناهار داریم، اما 2000 نفر هستیم که باید از غذاخوری عبور کنیم.»

او یکی از صدها هزار دانش‌آموزی است که از اواخر ماه گذشته در سراسر فرانسه به دلیل کمبود کارکنان و امکانات فرسوده در لیسه‌های این کشور تظاهرات کرده‌اند.

علیرغم تلاش های آشکار دولت برای دادن امتیاز، دانشجویان هیچ نشانه ای از عقب نشینی نشان نمی دهند.

ماسیلا، 18 ساله، در حالی که از لیل عبور می کند، می گوید: "آنها ارتش دارند، پلیس دارند، آنها قدرت دارند." اما ما جمعیت انبوهی داریم."

اعتراضات که به خشونت تبدیل شده است، به نقطه کانونی در سیاست قطبی شده فرانسه تبدیل شده است و همه طرف ها طرف مقابل را به تشدید تنش ها متهم می کنند. با نزدیک شدن به انتخابات ریاست جمهوری، سیاستمداران هر دو جناح راست و چپ تندرو به دنبال سود بردن از ناآرامی ها و آنچه بسیاری آن را ناتوانی دولت در حل بحران می دانند، بوده اند.

ماسیلا، چپ دوم، و دوستانش در لیل تظاهرات کردند

اعتراضات - که در لیسه آنتوان دو سنت اگزوپری در حومه محروم پاریس کرتیل شعله ور شد - در سراسر کشور موج زد.

ویدئوهایی از موش‌ها که در راهروهای دیگر دبیرستان‌ها در حال گشت و گذار هستند، به زودی در رسانه‌های اجتماعی منتشر شد و نمادهای قابل توجهی از نارضایتی را ارائه کرد. ویدیوهای دیگر در TikTok و Instagram توالت های شکسته، سوراخ های دیوارها و سقف های کپک زده در سراسر کشور را نشان می دهد. دانش آموزان از گرمای طاقت فرسا در تابستان و یخ زدگی کلاس ها در زمستان شکایت دارند.

این عصبانیت همچنین بر ساعات طولانی مدرسه، کمبود مزمن کارکنان، کلاس‌های شلوغ و سیستم پذیرش دانشگاه بسیار نامحبوب متمرکز شده است.

تماشا کنید: دانش آموزان مدرسه مارسی دلیل اعتراض خود را توضیح می دهند

مشکل دولت فرانسه - که با صحبت با ده‌ها دانش‌آموز در این هفته واضح‌تر شد - این است که حتی اگر اقلیت کوچکی از مدارس با جوندگان مشکل داشته باشند، تعداد بسیار زیادی از دانش‌آموزان بر این باورند که تحصیلات خودشان باعث شکست آنها شده است.

روز سه شنبه، دولت گفت 250000 نفر راهپیمایی کردند که بیشتر آنها جوان بودند. اتحادیه های کارگری گفتند که این رقم بیش از نیم میلیون است.

اما این فقط دانش آموزانی نیستند که به خیابان ها می آیند - معلمان آنها نیز به آنها می پیوندند.

مارین موننز، معلم دبیرستان، که به تظاهرات در لیل پیوست، جدول زمانی چند لایه را به ما نشان می دهد که به گفته او مشکل را نشان می دهد.

برای دانش آموزان عادی شده است که از ساعت 8 صبح شروع کنند و تا ساعت 6 بعد از ظهر به پایان برسانند، اما به دلیل برنامه ریزی بد و کمبود کارکنان، روزها با وقفه های چند ساعته همراه است.

هنگامی که دروس برگزار می شود، کلاس ها معمولا با 35 دانش آموز پر می شوند (در مقایسه، متوسط ​​کلاس متوسطه در انگلستان کمتر از 23 دانش آموز دارد).

مونینز توضیح می دهد: «اکنون غیرممکن است که به هر کودکی توجهی که شایسته آن است داده شود.

معلمان، از جمله مارین مونین و مارجوری راسل، به دانش آموزان خود پیوسته اند و خواستار تغییر هستند.

روز پنجشنبه، دولت فرانسه اولین نشانه خود را مبنی بر واگذاری زمین به معترضان با وعده 3000 معلم اضافی در روزهای آینده نشان داد.

نخست وزیر سباستین لکورنو گفته است که تا پایان اکتبر طرحی برای پاسخ به این بحران رونمایی خواهد شد. وزرا گفته اند که می توانند در بودجه فشرده سال آینده دوباره به منابع برای مدارس نگاه کنند.

اما این با یک شانه بالا انداختن دسته جمعی در دروازه‌های مدارس در سراسر کشور مواجه شده است.

آلسیدور دانشجوی لیسه در پاریس، زیر مجسمه ماریان در میدان جمهوری، مکانی مترادف با اعتراض، می گوید: «این فراتر از داشتن توالت های مناسب در مدارس است.

این خشم شدید جوانان در فرانسه است که احساس می‌کنند نماینده نیستند، احساس می‌کنند رها شده‌اند، احساس می‌کنند شنیده نشده‌اند و از آنچه در آینده می‌آیند می‌ترسند.»

پلیس به تاکتیک های سنگین متهم شده است

این ناآرامی ها منجر به دستگیری ها و مجروحان گسترده شده است.

به گفته وزارت کشور، تاکنون تقریبا 7000 نفر در جریان این اختلال بازداشت شده اند که بیش از 85 درصد آنها کودک هستند.

بیش از 700 افسر پلیس در سه هفته گذشته مجروح شده اند.

اما گروه‌های حقوق بشر و اتحادیه‌ها پلیس را متهم می‌کنند که به تاکتیک‌های سنگین علیه کودکان زیر سن قانونی متوسل می‌شود، از جمله استفاده از باتوم، گاز اشک‌آور و تفنگ‌های فلاش‌بال غیرکشنده. حداقل 200 دانش آموز و ده ها معلم زخمی شده اند.

در جریان درگیری پلیس و تظاهرکنندگان در شهر لنز، دست پسر 15 ساله ای منفجر شد.

گزارش ها در مورد چگونگی آسیب دیدگی این نوجوان متفاوت است. یک منبع اتحادیه پلیس به نقل از خبرگزاری فرانسه گفت که به نظر می رسد این پسر نارنجکی را که توسط پلیس ضد شورش شلیک شده بود، برداشته بود که سپس در دستش منفجر شد. با این حال، یک شاهد به رسانه های محلی گفت که این نوجوان نارنجک را بر نداشت.

یک معلم در مدرسه پسرانه، باستین ریز، که همچنین نماینده اتحادیه است، معتقد است که تاکتیک های فعلی پلیس می تواند به طور جبران ناپذیری به رابطه با جوانان فرانسه آسیب برساند.

برای بسیاری، این اولین تجربه آنها از دموکراسی و اعتراض است، و با پلیس و ساختگی گفتگوی اجتماعی و دموکراسی مواجه می شوند.

پلیس از آن زمان از استفاده از نارنجک های شوکر در اعتراضات مدارس منع شده است.

کاسپار می گوید که غریبه ها برخی از تظاهرات را ربوده اند

اما دانش آموز پاریسی کاسپار، 15 ساله، از ترس خود هنگام مواجهه با پلیس با تجهیزات کامل ضدشورش صحبت می کند. او می گوید که او و دوستانش به صورت مسالمت آمیز تظاهرات کرده اند، اما غریبه ها تظاهرات آنها را ربوده اند.

این افراد فقط برای شلیک آتش بازی به سمت افسران پلیس می آیند و می دوند. این پیامی نیست که ما می خواهیم به جهان ارسال کنیم.»

رؤسای پلیس می گویند خشونت که توسط اغتشاشگرانی هدایت می شود که هیچ ارتباطی با مدارس ندارند، کار آنها را به طرز باورنکردنی سخت می کند.

میشل شابالیه، معاون دبیرکل اتحادیه کمیسران پلیس ملی (SCPN)، می‌گوید که بیم آن دارد که «جو سیاسی رادیکالیزه شده باشد» و برگزاری یک بحث عمومی آرام و سازنده پیش از رأی‌گیری ملی در بهار آینده، روز به روز دشوارتر می‌شود.

او می‌گوید: «افسران پلیس خود را گرفتار این تنش اجتماعی می‌دانند که گاهی توسط سیاستمداران غیرمسئول دامن می‌زند. این مایه شرمساری است، زیرا فکر می کنم این کشور شایسته بهتری است.

مارین لوپن آسیب به مدارس را محکوم کرده است

تظاهرات با رهبران چپ و راست تندرو که به دنبال سرمایه گذاری هستند، به میدان نبرد کبود دیگری در جنگ های فرهنگی فرانسه تبدیل شده است.

بیش از سه چهارم افراد زیر 30 سال در فرانسه که برای نظرسنجی ایپسوس که این هفته برای دانشگاه اکس مارسی انجام شد، مصاحبه کردند، گفتند که نگران وضعیت کشورشان هستند.

اما بسیاری از مردم نگرانی عمیق‌تر و گسترده‌تری در مورد اینکه چگونه به‌طور چشمگیری میانه در فرانسه در حال فرسایش است و شکافی در چشم‌انداز سیاسی ایجاد می‌کند، دارند.

بحران آموزش نشانه این است، اما همچنین تهدید می کند که به عنوان یک تسریع کننده عمل کند.

اکثر نظرسنجی‌ها نشان می‌دهند که شهروندان فرانسوی بیشتر و بیشتر به دنبال افراط‌های سیاسی برای پاسخ به مشکلات خود هستند - خواه این مشکلات به تحصیل، اقتصاد، هویت یا مهاجرت مرتبط باشد.

مارین لوپن از رالی ملی راست تندرو پیشتاز رقابت های انتخابات ریاست جمهوری 2027 است.

بعدی، گردن و گردن، ادوار فیلیپ و ژان لوک ملانشون هستند.

فیلیپ در اولین دوره ریاست جمهوری امانوئل ماکرون نخست وزیر بود و از آن زمان تا کنون یک حزب راست میانه به نام افق ها را تأسیس کرده است.

ژان لوک ملانشون از تظاهرات حمایت کرده است

ژان لوک ملانشون، یک سیاستمدار کهنه کار چپ تندرو و بنیانگذار France Unbowed (LFI)، یک چهره برجسته مسن در میان دانشجویان در تجمعات طی سه هفته گذشته بوده است.

مخالفان او را به تحریک و سودجویی از ناآرامی ها متهم می کنند، در حالی که او می گوید که تنها حزب او واقعا نماینده جوانان فرانسوی است.

او ادعا می‌کند که جنبش کنونی که از اعتراضات مدارس پدید آمده، قوی‌ترین جنبش از سال 1968 است، زمانی که تظاهرات عظیم تقریبا دولت رئیس جمهور شارل دوگل را سرنگون کرد. در اوج خود، 10 میلیون کارگر در خیابان ها بودند، قبل از انتخابات جدید که منجر به فروپاشی شورش شد، اما نه قبل از حک کردن خاطره ای پاک نشدنی در تاریخ اجتماعی فرانسه.

با وجود اینکه بیش از چهار دهه بعد به دنیا آمده اند، نسلی از نوجوانان فرانسوی خشمگین به دنبال الهام گرفتن از گذشته هستند.

"من شخصا می خواهم سال 1968 را بازتولید کنم!" ماسیلا در لیل اعلام می کند که به پایان راهپیمایی اعتراضی نزدیک می شود.

لوپن از اعتراضات دوری کرده است و مهم‌ترین مداخلات او در محکوم کردن خسارات وارده به مدارس بوده است که گفته می‌شود میلیون‌ها یورو می‌رسد.

او همچنین پیشنهاد کرده است که والدین کودکانی که مرتکب خرابکاری شده اند باید هزینه تعمیرات را بپردازند.

اصل casseur-payeur - کسانی که می شکند باید بپردازند - موضوعی پرشور است که این هفته رسانه های فرانسوی را تحت سلطه خود قرار داده است.

تظاهرات 1968 خاطره ای فراموش نشدنی در تاریخ اجتماعی فرانسه به یادگار گذاشته است

مشکل رئیس جمهور مکرون این است که هیچ راه حل سریعی وجود ندارد.

این سناریویی نیست که در آن یک قانون غیرمحبوب وجود داشته باشد که بتوان آن را با یک حرکت معکوس عجولانه که نخست وزیر وظیفه اجرای آن را برعهده دارد، پس گرفت. این مورد در مورد ژله‌های زرد بود - اعتراض بی‌امان در کت‌های پرخاشگر به دلیل افزایش مالیات بر سوخت تقریبا یک دهه پیش.

اصلاح نظام آموزشی میلیاردها دلار هزینه خواهد داشت – در کلاس های درس جدید، امکانات جدید، معلمان جدید – و سال ها طول می کشد تا تحقق یابد.

و تغییراتی که ممکن است آسان‌تر به نظر برسد - مانند کاهش طول روز مدرسه - اجرای آنها از نظر لجستیکی بسیار مشکل‌ساز خواهد بود.

علاوه بر این، هر پیشنهادی که دانشجویان را مماشات کند و به اعتراضات فعلی پایان دهد، باید در زمانی که وضعیت مالی فرانسه به هم ریخته است، مورد موافقت قرار گیرد.

هزینه سرویس دهی به بدهی ملی در هر سال اکنون از بودجه اصلی آموزش دولتی بیشتر شده است. بر اساس پیش نویس بودجه سال 2027، افزایش 1.7 درصدی در هزینه های آموزش و پرورش وجود خواهد داشت - اما این یک افزایش کمتر از تورم است.

لوپن قول داده است در صورت ورود به کاخ الیزه، هزینه های عمومی را بیشتر کاهش دهد.

او می‌گوید وعده‌هایش برای کاهش بدهی‌ها، مهار مهاجرت و محدود کردن برخی مزایا به شهروندان فرانسوی، هرگونه انتقادی را نسبت به موضع او نسبت به دانش‌آموزان معترض تحت الشعاع قرار خواهد داد.

برای او، نظم و انضباط، برنامه درسی سنتی و غرور در تاریخ فرانسه باید ویژگی های تعیین کننده هر کلاس درس باشد.

بسیاری از دانشجویان گفته اند که از اعتراض کوتاه نمی آیند

اما بسیاری از دانش‌آموزان نشانه‌های کمی از عقب‌نشینی از یک سنت فرانسوی دیگر نشان می‌دهند.

آلسیدور در پاریس می گوید: «در فرانسه، ما این سنت و تاریخ شورش را داریم.

"این راهی است که ما حقوق خود را به دست آوردیم و همیشه آنها را به دست خواهیم آورد. این روحیه ماست."

با آمدن باران در بیرون از مرکز لیسه ولتر در پاریس این هفته، این واقعیت که یک بار دیگر صبح زود بیدار شده بودیم تا دروازه اصلی را مسدود کنیم شروع به ورود کرد و انرژی جمعیت پایین آمد.

هنگامی که یک معلم ارشد قفل درب ورودی بزرگ را باز کرد و سرش را به خیابان برد، تشویق شدیدی بلند شد.

گرسنگی برای مدارس بهتر در میان جوانان فرانسه و روزهای بهتر برای دیگران به این راحتی برطرف نخواهد شد.

گزارش اضافی توسط برونو بوئلپاپ و مانون پرات

اعتراضات مدارس فرانسه: آنچه در پس خشم نهفته است

فرانسه در گام اول وعده 3000 معلم اضافی را برای آرام کردن اعتراضات دانش‌آموزی می‌دهد

اعتراضات گسترده در مدارس فرانسه پس از چند روز درگیری آغاز شد