هندی ها برای مراقبت از والدین سالخورده با تحرک بیشتر به استارت آپ ها روی می آورند

از هر پنج هندی یک نفر تا سال 2050 بالای 60 سال سن خواهد داشت

آریندام باتاچاریا، مدیر تبلیغات مستقر در جاکارتا، در سال 2024 یک زنگ بیدارباش غیرمنتظره داشت.

پدر و مادرش که در شهر کلکته هند مستقر هستند، زمانی که پدرش دچار بحران سلامتی شد، به ملاقات او رفتند. باتاچاریا موفق به دریافت مراقبت های پزشکی از او شد، اما زمانی که زمان بازگشت آنها فرا رسید، با یک سوال آشنا برای بسیاری از هندی ها روبرو شد - چگونه از والدین خود مراقبت می کنید وقتی نمی توانید شخصا آنجا باشید؟

طبق پیش بینی صندوق جمعیت سازمان ملل متحد (UNFPA) بین سال های 2020 تا 2050، تعداد افراد 60 سال و بالاتر در سطح جهان دو برابر شده و به 2.1 میلیارد نفر می رسد. انتظار می‌رود هند نیز این موضوع را منعکس کند - تا سال 2050، از هر پنج هندی یک نفر بالای 60 سال سن خواهد داشت، یعنی نزدیک به 21 درصد از کل جمعیت.

تا چند دهه پیش، در هند بحث کمی در مورد مراقبت از افراد مسن وجود داشت، زیرا انتظار می رفت که خانواده ها وارد عمل شوند.

با این حال، این امر توسط عواملی از جمله کوچک شدن خانواده های مشترک پیچیده شده است. کارشناسان می گویند با دور شدن جوانان از خانواده های خود و با داشتن زیرساخت های اجتماعی محدود برای حمایت از سالمندان، این شکاف تنها در حال افزایش است.

بسیاری از استارت‌آپ‌های تازه وارد شده‌اند. این شرکت‌ها به دنبال رسیدگی به حوزه‌های مختلفی از جمله زندگی سالمندان، مراقبت در منزل و خدمات مبتنی بر فناوری هستند. در حالی که هدف آن ها کمک به افراد مسن است که مستقل تر زندگی کنند و پیر شوند، مشتریان آنها اغلب فرزندان افرادی هستند که به آنها کمک می کنند.

باتاچاریا می‌گوید اکنون به دو استارت‌آپ برای نظارت بر سلامت والدینش، هماهنگی مراقبت‌ها و ترتیب دادن حمایت‌های پزشکی اضطراری متکی است.

او گفت: «این خدمات کمک بزرگی هستند، اما من همچنان همه چیز را [از جاکارتا] از نزدیک زیر نظر دارم.

منطقه ای که شاهد افزایش است، زندگی سالمندان سازماندهی شده است، که عمدتا به دلیل درآمدهای بالاتر و تغییر ساختار خانواده است. اما برخی کارشناسان معتقدند که تقاضا بسیار جلوتر از عرضه است.

شرکت هایی مانند Manasum Senior Living، Primus Senior Living، Ananta Living و Vedaanta Senior Living در حال ساخت پروژه هایی به ویژه برای مسکن و مراقبت سالمندان هستند، حتی با وجود علاقه فزاینده ای از سوی توسعه دهندگان سنتی املاک و مستغلات.

شرکت مدیریت املاک و مستغلات Colliers International Group تقاضای زندگی سالمندان فعلی را در حدود 2 تا 2.2 میلیون واحد در هند تخمین می زند در حالی که تنها حدود 25000 واحد موجود است.

آریندام باتاچاریا (راست) می‌گوید با کمک استارت‌آپ‌ها سلامت والدینش را در هند زیر نظر دارد.

Anantharam Varayur، مدیر سابق فناوری، پس از اینکه دید بسیاری از افراد مسن در هند در مقایسه با همسالان خود در ایالات متحده زندگی محدودی دارند، Manasum Senior Living را بنیانگذار کرد.

در سال 2015، هنگامی که او برای اولین بار یک غرفه تبلیغاتی را در یک رویداد توسط یک جامعه بزرگ هندی در ایالات متحده راه اندازی کرد، به امید اینکه علاقه جوانان هندی را به دلیل آشنایی آنها با این مفهوم جلب کند، به ندرت کسی حاضر شد سؤال بپرسد - او فکر می کند این به دلیل "ننگ" مربوط به ترک اعضای خانواده بزرگتر در "خانه سالمندان" است، همانطور که به طور سنتی در هند به آنها گفته می شود.

اما همه چیز تغییر کرده است - شرکت او در حال حاضر 900 واحد عملیاتی دارد که بیشتر آنها در بنگالورو و گوا هستند و قصد دارد تا سال 2030 به 10000 واحد از جمله یک پروژه لوکس تبدیل شود.

آنها از شهروندان سالخورده ای که فرزندانشان در خارج از کشور زندگی می کنند، زوج هایی که کودکان بزرگسال با نیازهای ویژه دارند، افراد مجرد مسن تر و حتی افراد جوان تر که برای آینده برنامه ریزی می کنند، پرس و جو می گیرند.

اما بسیاری از افراد مسن نیز وجود دارند که ترجیح می دهند در خانه های خانوادگی یا آپارتمان خود بمانند و نیاز به حمایت دارند.

پیش از این، خدمه و پرستاران به عنوان علاوه بر مراقبان خانواده دیده می شدند. امروزه آنها اغلب نقش های مراقبت اولیه را بر عهده می گیرند.

چیزی که زمانی یک بازار پراکنده و بیش از حد محلی بود که توسط آژانس‌های کوچک اداره می‌شد، اکنون شاهد ظهور شرکت‌هایی است که خدمات مراقبت از منزل را به صورت انتها به انتها ارائه می‌دهند و از فناوری برای افزایش مقیاس استفاده می‌کنند. به عنوان مثال می توان به خدمات مراقبت از سالمندان Emoha، Care24 و مراقبت سالمندان KITES اشاره کرد.

اما با توجه به ماهیت حساس و صمیمی صنعت مراقبت، یافتن پرسنل مناسب و حفظ آنها یک چالش بزرگ است.

گزارشی از سوی شرکت رتبه‌بندی CareEdge هشدار می‌دهد: «شکست در آموزش کافی نیروی کار منجر به کمبود شدید افراد ماهر در میان افزایش تقاضا می‌شود».

چالش فراتر از مهارت است. مراقبان همچنین برای حمایت از جمعیتی که در برابر کلاهبرداری، کلاهبرداری های مالی و سایر اشکال استثمار آسیب پذیر هستند، به بررسی کامل و آموزش تخصصی نیاز دارند.

NITI Aayog این موضوع را تشخیص داده و نیاز به یک سیاست مراقبت ملی برای ایجاد یک اکوسیستم مراقبت حرفه ای و فراگیر در هند را برجسته کرده است.

بسیاری از خانه های سالمندان فعالیت های فرهنگی، به ویژه در اطراف جشنواره ها را سازماندهی می کنند

کارآفرینان همچنین به دنبال راه هایی برای رفع نیازهای اجتماعی و عاطفی مشتریان هستند.

در سال 2022، سرمایه‌گذاری راتان تاتا، رئیس سابق گروه تاتا در استارت‌آپ Goodfellows، توجه عمومی زیادی را ایجاد کرد. شعار این شرکت توضیح می دهد که چه کاری انجام می دهد - "هر کاری که نوه ها انجام می دهند!"

بنیانگذار شانتانو نایدو می‌گوید که هدف آنها جایگزینی خانواده نیست، بلکه می‌خواهد با ارائه همراهان جوانی با روحیه و همدلی برای مشتریان سالخورده برای مدتی با هم و یا حتی کمک به آنها در زمینه فناوری، خلاء را پر کند.

در حالی که استارت آپ نایدو از هوش هیجانی انسان بهره می برد، برخی از کارآفرینان از هوش مصنوعی برای حل چالش های زندگی واقعی استفاده می کنند.

در بنگالورو، شرکت‌هایی مانند Kubo Care و NoBlink.ai خدمات مانیتورینگ مبتنی بر هوش مصنوعی را با دستگاه‌های رادار دیواری در خانه‌ها ترکیب می‌کنند تا بر حرکات افراد نظارت کنند تا در صورت غش کردن یا افتادن، به خدمات اضطراری هشدار دهند.

Prajith Nair، یکی از بنیانگذاران NoBlink.ai، می گوید که آنها قصد دارند "در مقیاس بسازند تا با هزینه اقتصادی و مقرون به صرفه در دسترس باشد".

اما علیرغم اینکه بسیاری از استارت آپ ها قصد دارند قیمت ها را رقابتی نگه دارند، مقرون به صرفه بودن یک نگرانی بزرگ است.

چالش هند فقط مراقبت از سالمندان نیست، بلکه مراقبت های مقرون به صرفه است

وارائور می گوید که خرید یک واحد اتاق خواب-تالار-آشپزخانه در یک پروژه زندگی سالمندان می تواند 6 میلیون روپیه هزینه داشته باشد، با پرداخت اضافی برای نگهداری و غذا. هزینه می تواند با توجه به امکانات انتخاب شده متفاوت باشد.

تقاضا زیاد است، اما این برای اکثر هندی های مسن دور از دسترس است.

NITI Aayog می‌گوید 78 درصد از جمعیت سالمند هند فاقد حقوق بازنشستگی هستند که می‌تواند دسترسی آنها به این خدمات را محدود کند. خانوارهایی که حداقل یک فرد سالمند دارند، درآمد سرانه ماهانه کمتری در حدود 3568 روپیه دارند در مقایسه با 4098 روپیه برای واحد بدون عضو سالمند.

به گفته کارشناسان، به همین دلیل است که استارت آپ ها نمی توانند تنها راه حل باشند.

ژاپن با معرفی ترکیبی از بیمه مراقبت بلندمدت، تسهیلات پرستاری عمومی، برنامه های تبادل اجتماعی و سیستم های حمایت مبتنی بر جامعه، مشکلاتی را که جمعیت سالخورده با آن مواجه است، برطرف کرده است. چین، همسایه هند، سال‌هاست که با جمعیت سالخورده دست و پنجه نرم می‌کند و اقداماتی را برای تشویق جوانان به ازدواج و افزایش زاد و ولد با کاهش نیروی کار خود به کار می‌گیرد.

در اوایل سال جاری، کرالا اولین ایالت هند بود که قانون مهمی را برای سالمندان با محوریت حقوق مراقبت مقرون به صرفه، کمک حقوقی، گنجاندن دیجیتال و فضاهای عمومی امن تصویب کرد.

کارشناسان صنعت می گویند هند هنوز زمان دارد تا به یک چهارراه جمعیتی برسد. اما مراقبت از میلیون‌ها شهروند سالمند نیاز به سیستم‌های پشتیبانی قوی دارد. یک اکوسیستم قوی از کسب و کارهایی که به شهروندان سالخورده خدمت می کنند می تواند در پر کردن این شکاف نقش داشته باشد.