هند: چرا دهلی همچنان در مقابله با بحران آلودگی هوا ناکام است؟

خوشبو آرورا در یک صبح سرد و کاملا مه آلود در دهلی نو، قبل از اینکه کیفیت هوای شهر بدتر شود، به دنبال یک دستگاه تصفیه هوای دیگری برای مادرش بود که دارای عوارض بهداشتی اساسی است.

او می‌گوید: «در حال حاضر، من شروع به سردرد مکرر کرده‌ام. "این روزها که از خواب بیدار می شوم، احساس شادابی نمی کنم. با گذشت روز، احساس سنگینی در سرم، خارش در چشم و گلوی خشک شده مدام دارم."

چندی پیش، باز کردن بسته بندی پشمی ها از آمدن زمستان در دهلی خبر داد. اکنون، صدای زمزمه یک دستگاه تصفیه هوا در گوشه است.

آرورا گفت که از انجام یوگا در پارک و پیاده روی صبحگاهی خود دست کشیده است. او همچنین خانه خود را با گیاهان تصفیه کننده هوا پر کرد و شروع به پاشیدن غبار آب در داخل خانه کرد تا آلودگی را کاهش دهد.

او گفت: "پدر و مادرم طوری به من نگاه می کنند که من دیوانه شده ام. اما احساس می کنم مردم به شدت این وضعیت پی نمی برند."

زمستان ها در دهلی به طور فزاینده ای از یک الگوی آشنا پیروی می کنند: کیفیت هوا بدتر می شود، ساکنان برای نفس کشیدن تلاش می کنند، محدودیت های اضطراری شروع می شود و دولت ها سرزنش می کنند. سپس فصل تغییر می کند، فقط برای اینکه چرخه سال بعد تکرار شود.

هوای دهلی در روز پنجشنبه بر اساس مانیتور کیفیت هوای سوئیس IQAir، با میانگین غلظت PM2.5 157.9 میکروگرم بر متر مکعب هوا، در رده "بسیار ناسالم" قرار گرفت. سازمان جهانی بهداشت (WHO) حد ایمن سالانه را بیش از 5 میکروگرم توصیه می کند.

مطالعات نشان داده است که قرار گرفتن در معرض PM2.5 - ذرات هوا با قطر کمتر از 2.5 میکرومتر که می توانند به اعماق ریه ها نفوذ کنند و وارد جریان خون شوند - با افزایش بروز سرطان سر و گردن (HNC) مانند سرطان های دهان، بینی و گلو مرتبط است.

اما علیرغم سال ها تلاش برای مداخله، پایتخت هند همچنان با همان بحران آلودگی دست و پنجه نرم می کند.

دهلی با مشکل ناشناخته ای سر و کار ندارد. درک علمی قابل توجهی از علل آن وجود دارد.

یک ارزیابی در سال 2026 توسط یک هیئت متخصص که توسط دولت دهلی بررسی شد، عوامل اصلی PM2.5 را در زمستان به عنوان انتشارات وسایل نقلیه، فعالیت های صنعتی، گرد و غبار جاده ها و ساختمان ها، زیست توده و سوزاندن زباله ها، و آلودگی از مناطق همجوار شناسایی کرد.

سونیل داهیا، بنیانگذار گروه زیست محیطی EnviroCatalysts، گفت که دهلی بخشی از یک پایگاه هوایی بزرگتر است. به گفته این کارشناس محیط زیست، در بیشتر روزهای زمستان، آلودگی بیش از آنچه در داخل دهلی ایجاد می شود، وارد می شود.

او به دویچه وله گفت: «تجزیه و تحلیل داده‌های سیستم پشتیبانی تصمیم دولت (DSS) برای زمستان 2025 نشان داد که حدود 65 درصد از PM2.5 دهلی از خارج از شهر و حدود 35 درصد از منابع داخل آن آمده است.

هماهنگی اقدامات در سراسر NCR، که دهلی و بخش هایی از سه ایالت همسایه را در بر می گیرد، همچنان یک مانع بزرگ است.

ضاحیه گفت: «این یک مشکل مشترک است و هیچ شهری به تنهایی نمی تواند آن را حل کند.

ضاحیه برای درک اینکه چرا سیاست های موجود پیشرفت های پایداری را ارائه نکرده است، شکاف بین توصیه های علمی و اقدام دولت را برجسته کرد.

او گفت: "دانشمندان برای بیش از یک دهه گفته‌اند که ما نیاز به اقداماتی در طول سال و در یک منبع خاص داریم. آنچه ما بیشتر به دست می‌آوریم فصلی و واکنشی است."

به گفته این کارشناس محیط زیست، محدودیت های اضطراری تنها پس از رسیدن آلودگی به سطوح خطرناک اعمال می شود. اقدامات کوتاه‌مدت مانند آبپاش‌ها و برج‌های مه‌دود تسکین کمی ایجاد می‌کنند، در حالی که تغییرات ساختاری بزرگ‌تر به کندی انجام می‌شوند. این موارد شامل اجرای سخت‌گیرانه‌تر انتشار گازهای گلخانه‌ای صنعتی، سوخت‌های پاک‌تر، حمل‌ونقل عمومی گسترده‌تر، برق‌رسانی وسایل نقلیه و جایگزین‌های مناسب برای سوزاندن محصولات کشاورزی برای کشاورزان است.

ضاحیه گفت: "علم گلوگاه نیست. اجرا، هماهنگی منطقه ای و اراده سیاسی هستند." "تا زمانی که اهداف به کاهش انتشار در هر منبع مرتبط شود و کسی برای رسیدن به آنها پاسخگو باشد، ما هر نوامبر به همین گفتگو ادامه خواهیم داد."

بهاورین کنداری، یکی از بنیانگذاران مادران جنگجو، موافق است که واکنش های رسمی به جای پیشگیری، بر واکنش متمرکز است.

قنداری به دویچه وله گفت: «آنها اجازه می‌دهند آلودگی اتفاق بیفتد و سپس سعی می‌کنند آن را پاک کنند - فرصت‌های عکس خوبی از آبپاش‌ها و تفنگ‌های دود ایجاد می‌کنند، یا درباره باروری ابرها صحبت می‌کنند.» ایجاد آلودگی فقط برای پاکسازی بعدا اتلاف بودجه عمومی، زمان و سلامتی است.»

قندهی همچنین افزود که سوزاندن زباله به جای مدیریت صحیح پسماند تنها وضعیت را تشدید کرده است.

یکی دیگر از موانع راه حل پایدار، بازی سرزنش سیاسی است که به محض بدتر شدن کیفیت هوا آغاز می شود.

به گزارش پخش عمومی رادیو آل هند، منجیندر سینگ سیرسا، وزیر محیط زیست دهلی روز پنجشنبه گفت که سوزاندن کلش در ایالت همسایه پنجاب به افزایش آلودگی پایتخت کمک می کند. او اصرار داشت که در دهلی، منابع ساختمانی، وسایل نقلیه و صنعتی کنترل شده است.

داهیا موافق است که آتش سوزی های فصلی محصولات کشاورزی در ایالت های همسایه پنجاب و هاریانا "یک عامل اپیزودیک اما شدید" است که "می تواند هوای "بسیار ضعیف" را برای چند هفته به "شدید" تبدیل کند. اما این تنها مشارکت کننده نیست.

دایه گفت: "در میان منابع داخل دهلی، وسایل نقلیه به تنهایی تقریبا 51 تا 53 درصد PM2.5 محلی را تشکیل می دهند. سهم بزرگی از PM2.5 زمستانی نیز ذرات ثانویه است که از گازهایی مانند دی اکسید گوگرد، اکسیدهای نیتروژن و آمونیاک تشکیل شده است." این موضوع مستقیما به احتراق در نیروگاه‌ها، صنعت و حمل‌ونقل برمی‌گردد.»

وی افزود: «اگر فردا سوزاندن کلش پایان یابد، دهلی همچنان در بیشتر سال هوای ناسالم تنفس خواهد کرد.

دویچه وله برای پاسخ با چندین مقام دولتی دهلی تماس گرفت، اما هیچ پاسخی دریافت نکرد.

دهلی همچنین خانه میلیون ها نفری است که توانایی خرید دستگاه های تصفیه هوا را ندارند و هیچ راه فراری از هوای سمی ندارند.

در میان آنها دیپیکا است که به عنوان کمک خانگی در محله ای مرفه دهلی جنوبی کار می کند. او یک هفته است که سرفه می کند.

چاره ای جز تحمل آن برای چند ماه آینده ندارم.»

افرادی که DW با آنها صحبت کرد به یک مجموعه از اولویت‌ها اشاره می‌کنند: رسیدگی به بحران آلودگی دهلی به جای محدودیت‌های فصلی، کنترل آلودگی در تمام طول سال، هماهنگی بهتر بین دولت‌ها و اجرای قوی‌تر مقررات موجود و اهداف قابل اندازه‌گیری نیاز دارد. آنها می گویند که شهر بیش از یک طرح اضطراری زمستانی دیگر به یک استراتژی پایدار هوای پاک نیاز دارد.

نامراتا یاداو ساکن دهلی و مادر یک پسر 8 ساله است. آنها هر دو در ماه نوامبر به اعتراضات علیه آلودگی هوا پیوستند. یک سال بعد، مشکلات همچنان ادامه دارد.

او گفت: «تکرار همان چیزها سال به سال خسته کننده است، اما به دلیل مطالبه چیزی اساسی مانند هوای پاک به عنوان پارانوئید یا هشداردهنده نادیده گرفته می‌شویم.»

یاداو با دعوت به راه حل های پایدار با علم، سیاست و مسئولیت پذیری، گفت: "ما سال ها وقت صرف کرده ایم که چگونه با آلودگی زندگی کنیم. زمان آن فرا رسیده است که از مسئولان بخواهیم یاد بگیرند که چگونه به آن پایان دهند."

برای مشاهده این ویدیو لطفا جاوا اسکریپت را فعال کنید و به مرورگر وب که از ویدیوی HTML5 پشتیبانی می کند ارتقا دهید.