هنرمندان عصر یخبندان 280 حکاکی در این غار اسپانیایی به جا گذاشتند. بازدیدکنندگان درست از کنار آنها گذشتند

Cova de la Font Major در کاتالونیا از دیرباز یک جاذبه محبوب برای گردشگران، دانشمندان و غارتگران بوده است. این غار به‌خاطر مناظر شگفت‌انگیز و ارزش علمی‌اش شناخته می‌شود، اگرچه توافق عمومی بر این بود که دیوارها برای هنرمندان ماقبل تاریخ بسیار نرم بودند که نتوانند آثار خود را ترسیم کنند. معلوم شد که ما به اندازه کافی سخت به دنبالش نبودیم.

در سال 2019، Josep Maria Vergès یک سری خطوط عمودی را بر روی دیواره‌های غار Cova de la Font Major کشف کرد که مشخص شد بخشی از مجموعه هنری بزرگ از دوران ماقبل تاریخ است. زمانی که ورژس و همکارش میریام سالاس آلتس به طور رسمی حکاکی‌ها را بررسی کردند، 280 نقوش را بر روی دیوارها و سقف‌های غار شناسایی کردند، از جمله 55 مجسمه حیوانی که نشان دهنده اسب، گوزن یا گاو، 40 خط موازی و سایر اشکال هندسی بود.

تاریخ گذاری حکاکی ها پیچیده تر بوده است، اما تیم سن حکاکی ها را به حداقل 19000 سال کاهش داده است. قدمت آنها به دوران پارینه سنگی فوقانی در آخرین دوره یخبندان می رسد.

Vergès و Salas-Altès، هر دو باستان شناس در مؤسسه دیرینه اکولوژی انسانی و تکامل اجتماعی کاتالان، یافته های خود را در مقاله ای که امروز در Antiquity منتشر شد، به اشتراک گذاشتند.

این تیم در یک اظهارنظر مشترک برای Gizmodo به یاد آوردند: «در لحظه کشف، من [Vergès] مخلوطی از هیجان را در مواجهه با چیزی غیرمنتظره و غیرمنتظره و ناباوری عمیق تجربه کردم. غیرقابل تصور به نظر می رسید که هیچ یک از بازدیدکنندگان زیادی که از گالری […] رفته بودند، هرگز متوجه حضور این حکاکی های ماقبل تاریخ نشده بودند.»

اگر منصف باشیم، تیم لزوما به دنبال نقاشی ها نیز نبود. ورگس بر حفاری‌های غار نظارت می‌کرد که یکی از محققان به او درباره گروهی از گردشگران با لباس‌های مرطوب گفت. این گردشگران شاد، که طبق گزارش‌ها در یک «مسیر ماجراجویی» شرکت می‌کنند، از دهانه‌ای منتهی به غار جانبی کوچکی بیرون آمدند که ورگس تصمیم گرفت آن را بررسی کند.

او به یاد می آورد: «با ورود، دیدم که دیوارها با نام ها و تاریخ هایی که توسط افرادی که از سال 1957 از گالری عبور کرده بودند، پوشانده شده بود. سپس، کلاه خود را برداشت و چراغ جلوی خود را بر روی گرافیتی تابید تا از نزدیک نگاه کند. و این زمانی بود که متوجه خطوط قدیمی تر شد. و یکی دیگر. سپس مقداری دیگر او متوجه شد که غار کوچک یک گالری کامل از هنر پارینه سنگی بود.

این زوج توضیح دادند: «از نظر سبک، شکی وجود نداشت که حکاکی‌ها مربوط به دوران ماقبل تاریخ بودند. اما برای اطمینان بیشتر، آنها به دقت ویژگی‌های فیزیکی حکاکی‌ها را تجزیه و تحلیل کردند و ترکیب شیمیایی آن‌ها را با هم مقایسه کردند تا بررسی کنند که جعلی مدرن نیستند. هنگامی که آنها مطمئن شدند که حکاکی ها به طور واقعی ماقبل تاریخ هستند، به مجموعه های هنری با قدمت دیگر اشاره کردند تا سن آنها را بر اساس ویژگی های فنی، سبکی و موضوعی بسنجند. آنها همچنین برای جمع‌آوری اطلاعات بیشتر در مورد زمان اشغال انسان در محل، تاریخ‌گذاری رادیوکربنی را انجام دادند.

چندین ویژگی باعث می شود مجموعه Cova de la Font Major متمایز از بقیه باشد. برای یک بار دیگر، این فقط یک مجموعه واقعا بزرگ است. این تیم توضیح داد که کمتر از 10 درصد از هنرهای صخره ای در منطقه بیش از 20 نقاشی از حیوانات دارد و 75 درصد بیش از 5 نقاشی ندارند. و این نقاشی های حیوانات نسبتا خوب هستند. به عنوان مثال، یک خرس - غیرمعمول در هنر پارینه سنگی - وجود دارد که گوش‌هایش رو به جلو و دهانش کمی به سمت جلو کشیده شده است.

محققان گمان می کنند که دلایل نسبتا واقعی وجود دارد که چرا حکاکی ها برای مدت طولانی مورد توجه قرار نگرفتند. اولا، نقاشی‌ها در زیر نور جلویی بسیار کمتر دیده می‌شوند، که دقیقا چگونه راهنماها و بازدیدکنندگان معمولا دیوارها را با استفاده از چراغ‌های جلو مشاهده می‌کنند. گرافیتی های مدرن نیز بیشتر به چشم ناظران معمولی ظاهر می شوند. مردم ممکن است متوجه نشانه‌های واضح‌تر مانند اسب شده باشند، اما واقعا برای برقراری ارتباط متوقف نشدند.

این تیم توضیح داد: "در واقع، این یک سوال است که مغز چگونه اطلاعات بصری را فیلتر و ساختار می دهد." برای درک این موضوع، یکی از باتجربه‌ترین راهنماها به تیم گفت که صدها بار به گالری رفته است، اما هرگز متوجه اسب نشده است.

آنها افزودند: "با این حال، وقتی به او توجه شد، نادیده گرفتن آن غیرممکن شد." از آن زمان به بعد، این اولین چیزی بود که وقتی وارد گالری می‌شد متوجه شد.»

این گالری، خوب یا بد، به دلیل شکننده بودن دیوارها برای بازدید عموم باز نیست. اما اکنون که این در ذهن مردم است، ممکن است به زودی هنر پارینه سنگی "گمشده" بیشتری را کشف کنیم. هدف این تیم پالایش بیشتر تاریخ‌گذاری مجموعه است، اما برخی از ورودی‌های غار توسط رسوبات مسدود شده است. اینها می توانند حتی به گالری های مخفی بیشتری منجر شوند، زیرا آخرین کشف تا سال 1853 نیز توسط رسوبات مهر و موم شده بود.

این تیم گفت: «بر خلاف آنچه قبلا تصور می شد، شمال شرقی ایبریا دارای مکان های هنری صخره ای درجه یک دوره پارینه سنگی است. هنر مدیترانه‌ای اروپای غربی اکنون با مجموعه جدیدی از هنر صخره‌ای غنی شده است، که به ما اجازه می‌دهد تا با عمق بیشتری یک سنت گرافیکی مدیترانه‌ای را با هویتی متمایز از منطقه فرانسوی-کانتابریایی توصیف کنیم.