هنرمند پابلو هلگوئرا در بحبوحه زلزله انتخاباتی مرکز هنری و سیاست Vera List در New School را به دست می گیرد.

پابلو هلگورا، هنرمند و مربی نیویورکی، که کارش مدت‌ها بر روی فعالیت‌های اجتماعی متمرکز بوده است، به عنوان مدیر مرکز هنر و سیاست ورا لیست (VLC) در مدرسه نیو نیویورک و همچنین مدیر مجموعه هنری مدرسه جدید انتخاب شده است.

او یک استخدام داخلی است: از سال 2020 او استادیار مدیریت هنر و کارآفرینی در کالج هنرهای نمایشی مدرسه است، جایی که او بر برنامه کارشناسی ارشد نظارت می کند. قبل از آن، او 13 سال را به عنوان مدیر برنامه های بزرگسالان و دانشگاهی در موزه هنر مدرن گذراند. هلگورا جانشین کارین کوونی، مدیر ارشد و سرپرست ارشد می شود که از سال 2004 این مرکز را رهبری می کرد.

هلگورا در یک مصاحبه تلفنی به ARTnews گفت: "این یک انتقال فوق العاده به نظر می رسد." "این دقیقا همان کاری است که من در تمام حرفه ام انجام داده ام. من برای همیشه یک برنامه نویس بوده ام و افراد بسیار کمی از نوع من هستند." VLC از تحقیقات، آموزش، نمایشگاه ها، انتشارات و برنامه های عمومی پشتیبانی می کند. رویداد امضای آن یک انجمن عمومی سالانه است. به ابتکار Kuoni، مرکز هر دو سال یک موضوع جدید را اتخاذ می کند. مورد فعلی «مسئله اطلاعاتی» است.

جی کی براون، رئیس هیئت مشاوره مرکز فهرست ورا، در بیانیه‌ای گفت: «پابلو هلگورا ترکیبی خارق‌العاده از بینش هنری، کنجکاوی فکری و تجربه نهادی را به مرکز هنر و سیاست ورا لیست می‌آورد». "تعهد او به هنر درگیر اجتماعی و نقش هنرمندان در شکل‌دهی به زندگی عمومی عمیقا با مأموریت مرکز همسو است. همانطور که از پابلو استقبال می‌کنیم، رهبری برجسته کارین کونی در دو دهه گذشته را نیز جشن می‌گیریم.

او نهادی با اهمیت بین المللی ساخته است که مبتنی بر تحقیقات دقیق، آزمایش های هنری و تعهد عمیق به عدالت اجتماعی است.

نمای نصب، “Rosana Paulino: ¿História Natural?” در مرکز هنر و سیاست ورا لیست، 2026. دا پینگ لو، مرکز هنر و سیاست Vera List.

هلگورا مدت‌هاست که در صحنه هنر بین‌المللی حضور داشته است و مدت‌هاست که دقیقا به انواع تقاطع‌هایی که مرکز فهرست ورا کاوش می‌کند علاقه‌مند بوده است. تابستان امسال، موزه هنر شلدون در نبراسکا مبلغ 100000 دلار از بنیاد اندی وارهول برای حمایت از «پابلو هلگوئرا: منظره‌های اجتماعی و جادوگران بد»، برنامه‌ریزی شده برای سال 2027 دریافت کرد.

زمانی که او در MoMA بود، دوشکو پتروویچ و راجر وایت، هنرمندان و نویسندگان، او را به‌عنوان مشارکت‌کننده در کتاب سال 2018 خود به‌عنوان رادیکال، به‌عنوان مادر، به‌عنوان سالاد، به‌عنوان پناهگاه جستجو کردند: مؤسسات هنری اکنون چه کاری باید انجام دهند؟ او ایده و کارگردانی «مدرسه ناآرامی های پانامریکن» را بر عهده داشت که شامل بیش از 100 برنامه عمومی در 20 کشور بود. او همچنین Librería Donceles را تأسیس کرد، یک کتابفروشی مستعمل اسپانیایی زبان که به 13 شهر سفر کرده است.

او دو کتاب نوشته است که هر دو توسط خورخه پینتو منتشر شده است: آموزش برای هنر درگیر اجتماعی: کتاب مواد و تکنیک ها (2011) و صحنه های هنری: فیلمنامه های اجتماعی دنیای هنر (2012). آثار کیوریتوری او شامل «باشگاه آمریکایینو» در موزه هنرهای زیبا، بوستون (2017)، و خدمت به عنوان «مدیریت آموزشی» هشتمین دوسالانه مرکوسول (2011) و «میانجی فرهنگی» برای Manifesta 15 در بارسلون (2024) است. از افتخارات او می توان به کمک هزینه تحصیلی گوگنهایم، کمک هزینه سرمایه خلاق، و کمک هزینه تحصیلی و جوایز از A Blade of Grass، Franklin Furnace و Art Matters اشاره کرد.

در MoMA، او سمپوزیوم هایی از جمله انجمن سالانه هنر معاصر را توسعه داد و رهبری کرد. او همچنین ابتکار Artists Experiment را در نظر گرفت که هنرمندانی از جمله نینا کاتچادوریان، مایکل راکوویتز و کارولین وولارد را به گفتگو با مربیان MoMA آورد. قبل از MoMA، او برنامه‌نویسی عمومی را در موزه گوگنهایم و موزه هنرهای معاصر شیکاگو شکل داد.

VLC در سال 1992 تاسیس شد و به نام امانتدار مادام العمر Vera G. List (1908-2002)، یک مجموعه دار هنری و بشردوست نامگذاری شد. بودجه عملیاتی سالانه آن 1.1 میلیون دلار است، با حمایت سازمان هایی از جمله بنیاد ملون، بنیاد فورد و بنیاد اندی وارهول.

هلگورا این هفته، در لحظه ای پویا در سیاست آمریکا، این نقش را آغاز کرد. دموکرات‌ها جمهوری‌خواهان را در رقابت‌های ملی و ایالتی در سراسر کشور شکست دادند، کرسی‌های مجلس سنا و مجلس نمایندگان را تغییر دادند و فرمانداری‌ها را در منطقه‌ای که به عنوان قلمرو قرمز عمیق در نظر گرفته می‌شد، به دست آوردند. این تغییری بود که از زمان پس از رسوایی واترگیت دیده نشده بود. ران دیسانتیس، فرماندار جمهوری‌خواه فلوریدا، روز انتخابات را "نزدیک به سطح انقراض" خواند.

هلگورا گفت: "من خیلی خوش شانس هستم." ما در دوران تاریکی برای دموکراسی زندگی کرده‌ایم، و این رویداد عظیمی است که به ما امکان می‌دهد دوباره فکر کنیم: چگونه اعتماد به نهادهای دموکراتیک را بازسازی کنیم، و هنرمندان چه نقشی می‌توانند در کمک به ما در مورد دموکراسی و در مورد معنای پوپولیسم ایفا کنند؟ این سؤالات در حال حاضر بسیار مهم هستند. چگونه می‌توانیم آنها را از جای امید بپرسیم تا ناامیدی که 10 سال در آن زندگی کرده‌ایم؟»