هواداران سیتی دیگر مجبور به دروغگویی نبودند، باشگاه خود را برای آنچه واقعا هست پذیرفتند

بخش پیروزمند و پر از موز منچستر سیتی در آنفیلد منظره ای تاریک و باشکوه بود. همانطور که بازیکنان و هواداران جشن می گرفتند، آنها مانند خدمه یک کشتی دزدان دریایی بودند که با وقاحت از غارت خود لذت می بردند.

روزهای دروغ زیستن به پایان رسیده است. در نهایت سیتی می تواند آشکارا همان چیزی باشد که واقعا هستند.

بسیاری از این هواداران، علیرغم تمام شواهدی که خلاف آن را نشان می‌دهند، سال‌ها به شدت اصرار داشتند که باشگاه آنها هرگز قوانین را زیر پا نگذاشته است. انقباضات ذهنی باید خسته کننده بوده باشد.

اکنون که حکم صادر شده و سیتی به دلیل سازماندهی بزرگترین رسوایی تقلب در تاریخ فوتبال انگلیس مجرم شناخته شده است، همان هواداران اصرار دارند که مهم نیست که آنها مقصر باشند. در واقع، آنها از وضعیت مرتد خود خوشحال هستند. آنها با آهنگی به آنفیلد طعنه زدند که در آن نوشته شده بود: "حرامزاده های فریبکار، ما می دانیم که چه هستیم."

با توجه به آنچه که همه ما درباره سیتی می دانیم، "ما قوانین را زیر پا نگذاشتیم" همیشه جدی گرفتن موضع سخت بود. "بله، ما قوانین را زیر پا گذاشتیم - اما آنها مستحق شکستن بودند!" موقعیتی است که می توانید پشت سر بگذارید.

پیامی که با صدای بلند و واضح از طرف هواداران و بازیکنان سیتی می آید این است: همه چیز ارزشش را داشت. آنها در طول سال‌هایی که به خاطر آنها مقصر شناخته شده‌اند عنوان‌ها را به دست می‌آورند، در سال‌های بعد همچنان عناوینی را به دست می‌آورند که توسط تحقیقات پوشش داده نمی‌شود، آنها همچنان برنده هستند. اینجا لیگ برتر است، جایی که جنایت هزینه دارد.

روز جمعه، انزو مارسکا ادعا کرد که هنوز کاملا به کارفرمایان خود اعتماد دارد، علیرغم اینکه متن قضاوت اخیر نشان می دهد که ممکن است خیلی عاقلانه نباشد. مارسکا حتی گفت که نمایندگان او هرگز در مورد 115 اتهام احتمالی در مذاکرات برای بردن او به سیتی صحبت نکرده اند (مذاکراتی که در زمانی که او هنوز سرمربی چلسی بود آغاز شد).

روز جمعه بود که او کلمه "نویز" را وارد گفتمان کرد و در آنفیلد، این کلمه را 16 بار در یک کنفرانس مطبوعاتی 5 و نیم دقیقه ای پس از بازی تکرار کرد. این یکی از آن لحظاتی بود که یک کلمه آنقدر تکرار می شود که متوجه می شوید درک خود را از معنای آن از دست می دهید. "پیام من این است که سر و صدا وجود خواهد داشت، زیرا، اگر من بگویم نه، سر و صدا وجود ندارد، [این] درست نیست. سر و صدا وجود خواهد داشت.

بنابراین نحوه برخورد با سر و صدا را یاد می گیریم، اما در عین حال وظیفه ماست که سروصدا کنیم – و سر و صدای ما این است که بازی ها را به روشی که امروز بردیم برنده شویم و در پایان بازی خوشحال باشیم.

"سر و صدا" چیزی است که ورزشکاران اغلب می گویند که آنها را نادیده می گیرند و منظور آنها معمولا چیزهایی مانند کف رسانه ای، انتقاد یا تمجید بیش از حد، حدس و گمان در مورد شانس برد یا باخت، "فشار" و غیره است.

باید به خود یادآوری کنید که مارسکا از این کلمه "سر و صدا" برای اشاره به مجرم شناخته شدن باشگاهش در بزرگترین رسوایی تقلب سیستماتیک در تاریخ فوتبال انگلیس استفاده می کند.

برخی از بازیکنان و مربیان سابق سیتی اکنون می گویند که نتیجه نهایی هر چه باشد، "آنها هرگز نمی توانند خاطرات ما را از بین ببرند". و شاید این به آنها لذت واقعی بدهد که به تمام عناوینی که در حالت آسان به دست آورده‌اند، با انگشت شست ابوظبی روی ترازو، دوری از تمام عناوین ضعیفی که طبق قوانین بازی می‌کردند، لذت ببرند.

تنش، بنرهای «تقلب» و موزهای بادی: استقبال منچسترسیتی به آنفیلد

خارج از حباب دزدان دریایی شهر که موز در حال تکان دادن است، دیگر این عناوین برای هیچ کس معنایی ندارند.

در سند 40 صفحه ای که جزئیات قضاوت منچسترسیتی را نشان می دهد، جدولی توجه را به خود جلب می کند. ستون اول درآمد گزارش شده منچسترسیتی از حمایت مالی هر سال از 2009/10 تا 2017/18 را نشان می دهد. دومی میزان واقعی درآمد مذکور را نشان می دهد که توسط حامیان مالی ابوظبی پرداخت شده است. ستون سوم میزان پولی را نشان می دهد که مالکان باشگاه، گروه ابوظبی یونایتد (ADUG) برای جبران تفاوت پرداخت کرده اند. می بینیم که ADUG در سال 2010 22.5 میلیون پوند، 28.5 میلیون پوند در سال 2011، 70.75 میلیون پوند در سال 2012 درآمد حمایت مالی را افزایش داد.

آنچه جالب است این است که مبالغ تکمیلی بیشتر می شود. 107 میلیون پوند در سال 2015. 120 میلیون پوند در سال 2016. 129 میلیون پوند در سال 2017. 134 میلیون پوند در سال 2018.

و این جایی است که جدول قطع می شود، زیرا تحقیقات اخیرا به پایان رسیده فراتر از فصل 18-2017 نرفت. (لیگ برتر این تحقیق را در دسامبر 2018 و پس از انتشار ایمیل های داخلی سیتی توسط اشپیگل/فوتبال لیکس اعلام کرد).

ما باید تعجب کنیم: در سال 2019 چه اتفاقی افتاد؟ آیا می‌خواهیم فرض کنیم که سیتی در آن تابستان به‌طور ناگهانی کل شیوه کسب‌وکار خود را تغییر داد – که کمک‌های ADUG از 134 میلیون پوند در سال 2018 به 0 پوند در سال 2019 رسید، که همه چیز از آن نقطه به بعد کاملا قانونی و بالاتر از حد مجاز بود؟

در غیاب شواهدی که Rui Pinto در مورد دوره قبلی ارائه کرد، ما فقط می‌توانیم مشاهده کنیم که درآمد اسپانسر سیتی پس از سال 2018 به رشد و رشد خود ادامه داده است. در سال 2024-25، آنها بالاترین درآمد اسپانسر در فوتبال جهان را گزارش کردند: 4 میلیون پوند بیشتر از رئال مادرید، 109 میلیون پوند بیشتر از منچستریونایتد، 151 میلیون پوند بیشتر از آرسنال. یک عملکرد واقعا فرازمینی توسط بخش تجاری سخت کوش.

این سیتی با بازی در آنفیلد تنها پس از اینکه لیورپول به 10 نفر کاهش یافت پس از تصمیم کریس کاوانا برای اخراج رایان گراونبرچ تنها باعث خوشحالی هواداران سیتی شد.

در حالی که ارلینگ هالند در بازی افتتاحیه به باشگاه می‌رفت، باید دوباره به این فکر کنید که چرا سیتی تنها باشگاهی بود که به اندازه کافی باهوش بود که او را با 51 میلیون پوند از دورتموند به خدمت گرفت؟ رقبا فقط خودشان را مقصر می دانند که بار دیگر توسط "سیب فوتبال" مغلوب شده اند.

مسلما، این روزها برای پیشی گرفتن از لیورپول، باشگاهی که در چند سال اخیر به شیوه دلقکانه اداره شده است، کار زیادی لازم نیست. چه کسی 230 میلیون پوند را برای الکساندر ایساک و فلوریان ویرتس خرج می کند، سپس مدیری را منصوب می کند که با سرعت 100 مایل در ساعت راشبال بازی کند که مناسب هیچ کدام از آنها نیست؟

ایسک که ظاهرا «لیگ برتر ثابت شده است» در واقع بزرگتر از این دو شکست است، اما او کمتر مورد انتقاد قرار می گیرد زیرا بازی های کمتری انجام می دهد.

لیورپول حداقل بیشتر پول خود را از ویرتز پس می گیرد که به بایرن می رود و فوق ستاره می شود. واضح است که پیوستن به لیورپول در تابستان 2025 حرکت اشتباهی در زمان اشتباه بود.

با این حال، ممکن است بدتر باشد. او می توانست به سیتی بپیوندد.