هوادار غیر فوتبالی که بازی را به زیبایی گرفت

پیتر رابینسون این شوت فرانکو بارزی در سال 1994 را با مدال نایب قهرمان جام جهانی "مثل طناب اعدام" به عنوان یکی از شوت های مورد علاقه خود ارزیابی می کند.

شاید فکر کنید مردی که در 13 جام جهانی عکس گرفته و به مدت دو دهه به عنوان عکاس رسمی فیفا کار کرده است، باید به فوتبال علاقه داشته باشد.

اما پیتر رابینسون، که از نمادهایی مانند دیگو مارادونا، لیونل مسی، پله و فرانتس بکن‌باوئر عکاسی کرده است، اعتراف می‌کند که هرگز طرفدار زیادی از خود ورزش نبوده است.

رابینسون، 82 ساله، به مسابقاتی در نزدیک به 100 کشور جهان سفر کرده است و حرفه ای که او از آن به عنوان "دلخراش" یاد می کند.

آثار او اکنون در نمایشگاهی تجلیل می‌شود که تمرکز آن بر داستان‌های فوتبال خارج از زمین است، عکس‌هایی که کیوریتور هوگو ورثی می‌گوید "مقدار زیادی درباره فوتبال به شما می‌گوید، اما درباره زندگی به طور گسترده‌تر".

رابینسون که اکنون در راتلند زندگی می کند، گفت که معتقد است کمبود "انرژی هواداران" او در مورد فوتبال است که به او اجازه می دهد تصاویر منحصر به فردی از این ورزش بگیرد.

رابینسون زندگی خود را در عکاسی با دوره ای در مدرسه هنر لستر در سال 1964 آغاز کرد

رابینسون به بی بی سی توضیح داد: «این به من کمک کرد تا تصاویر متفاوتی نسبت به عکاس معمول فوتبال ورزشی تولید کنم.

"چون وظایف آنها، لیست خرید آنها چیزهایی هستند که در بازی مهم هستند - گل ها و حوادث.

«من مقدر شده‌ام که این عکس‌ها را بگیرم، زیرا دیگران این کار را نمی‌کنند.

"همه عکس ها برای من علامت سوال دارند - چرا اینطوری شد؟"

سفر عکاسی رابینسون در دهه 1960 آغاز شد، زمانی که در حالی که گروه‌های محلی را برای نواختن در لستر رزرو می‌کرد، با گروهی به نام The Contacts که متشکل از دانشجویان عکاسی در دانشکده هنر لستر، اکنون دانشگاه De Montfort بود، ملاقات کرد.

او گفت که آنها "حال و هوای خوبی" داشتند و او فکر می کرد که گرفتن عکس گرفتن چگونه می تواند زندگی کند.

رابینسون که در آن زمان در نیو پارکز در لستر زندگی می کرد، تصمیم گرفت با رهبر دوره صحبت کند، حتی اگر او دوربین یا عکسی برای نشان دادن نداشت.

او در سال 1964 تحصیل در رشته عکاسی را در این مدرسه انتخاب کرد و بلافاصله وارد آن شد.

رابینسون گفت: «یک روز طول کشید تا بفهمم این کاری است که می‌خواهم تا آخر عمر انجام دهم.

"شما می‌توانید عکس بگیرید، و چاپ‌ها را انجام داده‌اید، و سپس آنها را در کلاس نقد کنید.

"احساس می‌کردم که جک پسر هستم. مردم در مورد کاری که من در کلاس انجام داده‌ام صحبت می‌کردند و من کاملا به این موضوع رسیدم."

کلبه زمین بان در ساوتند اف سی مقابل لوتون در سال 2004

رابینسون در دوران دانشجویی اعتراف می کند که "آخرین کاری که می خواستم انجام دهم" عکاسی از فوتبال بود.

با این حال، از آنجایی که "پوست" بود، قبل از اینکه در آنجا عکاس شود، نقشی را در ارائه مقالات برای نشریه محلی Football League Review بر عهده گرفت.

رابینسون به کار برای اتحادیه فوتبال (FA) ادامه داد و سپس از او خواسته شد تا برای فیفا در جام جهانی 1970 مکزیک عکاسی کند و تصاویری را برای گزارش رسمی ارائه کند.

او تا جام جهانی 1994 عکاس رسمی بدنه فوتبال شد و می‌گوید یکی از عکس‌های مورد علاقه‌اش نشان می‌دهد که فرانکو بارزی، کاپیتان ایتالیا، پس از فینال آن تورنمنت مقابل برزیل در لس‌آنجلس، مدال نایب قهرمانی را دریافت می‌کند.

روز قبل، رابینسون محل را جستجو کرد و تصمیم گرفت که برای بهبود نور عکس و پر کردن سایه‌هایی که به گفته او در طول روز «وحشتناک» می‌بودند، باید از یک تفنگ فلاش استفاده کند.

در گوشه ضربه، جام جام جهانی دور از دسترس بارسی قرار دارد - تیم ایتالیایی که در ضربات پنالتی به برزیل باخت.

رابینسون گفت که او به یاد داشت که منتظر بود و منتظر لحظه مناسب برای شلیک بود در حالی که بارسی برای قبول مدال خود بالا می رفت.

او گفت: همانطور که در کپشن می نویسم، کمی شبیه طناب اعدام است.

او مدال شوم را نمی‌خواهد، او فقط می‌خواهد در سوراخی در زمین بیفتد.

"و من یک عکس گرفتم، این تمام چیزی است که گرفتم."

رابینسون این تصویر از "دو بابی" را با حضور اسطوره منچستریونایتد سر بابی چارلتون گرفت.

یکی دیگر از عکس‌های کلاسیک که در اکتبر 1970 گرفته شده است، «دو بابی» را نشان می‌دهد - اسطوره انگلیسی سر بابی چارلتون آماده می‌شود تا در حالی که یک پلیس حواسش به هواداران است، گوشه‌ای را بزند.

"شما می توانید بچه ها را در ردیف اول آن تصویر ببینید. رابینسون گفت: آنها به کسی نگاه می‌کنند که انگار او [چارلتون] یک خداست.

مایکل پیلین با مهربانی مقدمه کتاب من را انجام داد و در مورد اینکه چگونه یک نوع عکس رنسانس است صحبت کرد.

لیونل مسی در موقعیتی قرار می گیرد که در جام جهانی 2026 در مقابل کیپ ورد یک ضربه کرنر بزند.

اوایل امسال، رابینسون از دوران بازنشستگی خارج شد تا در بازی آرژانتین و کیپ ورد در میامی در طول جام جهانی 2026 عکس بگیرد.

اما در سال 1986، زمانی که مارادونا جام را بلند کرد، او نیز آنجا بود تا آن را شلیک کند.

رابینسون گفت: «برخلاف تصویر بارسی در لس‌آنجلس، من چیزی تنظیم نکردم زیرا سعی کردم محل ارائه را پیدا کنم و به نظر می‌رسید کسی سازماندهی نشده است.

"من نمی دانستم که آیا قرار است توسط X ارائه شود یا Y. بنابراین نمی توانستم تصمیم بگیرم.

«فکر می‌کنم به VIP تبدیل شده‌ام و به نظر می‌رسد آن‌ها در مورد اینکه چه کسی قرار است چه کاری انجام دهد، کمی گیج شده‌اند. فکر کنم دیدم و عکس گرفتم

"من فکر می کردم جالب است که آنها از قبل متوجه نشده بودند که قرار است در مورد ارائه چه کاری انجام دهند.

"اگر به او نگاه کنید، او در حال رقصیدن نیست، بلکه به نوعی فکر می کند که "همه چیز این است، من اکنون با پسرهای بزرگ هستم".

زمانی که او به زمین آمد، پس از گرفتن جام به حالت عادی خود بازگشت.

به نظر نمی رسد که کسی این جایزه را بگیرد و به همین دلیل است که من عکس را به دلیل زبان بدنش دوست دارم.

مقامات فیفا در مورد اینکه چه کسی جام جهانی را به دیگو مارادونا در سال 1986 اهدا خواهد کرد، بحث می کنند

حرفه او او را به گوشه های دوردست جهان از جمله ماداگاسکار برده است.

در حالی که برای شرکت سیگار سازی Camel کار می کرد، عکسی از روستاییان در حال بازی فوتبال در یک زمین موقت در جریان جام شتر در سال 1987 گرفت.

رابینسون گفت: "Camel حامی یک رویداد آفرود بود که لندرورز بود و هزار مایل از شمال ماداگاسکار تا جنوب در انواع مکان ها فاصله داشت."

"این برای عکاسی از مردمی بود که در حال رانندگی در جنگل در لندروورز بودند و ما به این دهکده پرواز کردیم، این یک سفر خط مستقیم نبود، تند بود، آنها 500 کیلومتر را در یک مکان انجام دادند و سپس با هلیکوپتر به مکان دیگری پرواز کردند.

"من در این شهر توقف کرده بودم و مثل همیشه در حال حیرت بودم و با این بچه ها روبرو شدم که فوتبال بازی می کنند.

پنج دقیقه آنجا بودم، آن عکس را دیدم که دروازه بان آنجا در چمن ایستاده بود.

ماداگاسکار در مراسم جام شتر در سال 1987

نمایشگاه کتابخانه نیو پارکز، در همان خیابان خانه دوران کودکی او، 40 عکس از او را به نمایش گذاشته است.

او در مورد سفر خود از لستر به استادیوم‌های سراسر جهان گفت: «این بدان معناست که مهم نیست اهل کجا هستید، می‌توانید این کار را انجام دهید، نه؟

"من از اینجا می آیم، عادی است. من آن را دوست دارم، دوست دارم معمولی باشم."

هوگو ورثی گفت که سرپرستی نمایشگاه به او این امکان را داده است که تصاویری را به نمایش بگذارد که "داستان هایی را بیان می کنند که کاملا فراتر از فوتبال هستند".

او گفت: "من دید پیتر را فوق العاده هیجان انگیز و فوق العاده طراوت می دانم."

«اگر کارهای او را مرور کنید، نماهای اکشن زیادی در آنجا وجود دارد، اما لزوما این چیزی نیست که من را بیشتر از همه در مورد کار او هیجان زده کند.

او از فوتبال به عنوان راهی برای صحبت در مورد شرایط انسانی استفاده می کند.

"این یک روش واقعا قدرتمند برای نگاه کردن به جهان از دریچه فوتبال او است.

"در نحوه عکس گرفتن او یک احساس واقعا جدی جدی وجود دارد."

جود بلینگهام و مورگان راجرز در کنار یک فروشگاه ماهی و چیپس در کوئینتون، بیرمنگام، در ژوئیه

رابینسون در سال 2025 با جایزه یک عمر دستاورد ورزشی در جوایز لوسی، رویدادی بین‌المللی که از «تأثیرگذارترین چهره‌های عکاسی معاصر» تجلیل می‌شود، تقدیر شد.

ورثی گفت که تصویری از خاکستری که در یک بازی غیر لیگ در زمین دفن شده بود برای او به عنوان تصویری که "دیدگاه پیتر را به تصویر می کشد" برجسته بود.

او گفت: "این در مورد فوتبال به عنوان دین است، فوتبال به عنوان تمرکز شگفت انگیز برای جامعه، خانواده و جامعه."

"این عکس واقعا زیبا و صمیمی است."

زنی خاکستر شوهرش را به زمین مسابقه Shildon AFC Vs Crook Town در آگوست 2014 ارائه می کند.

رابینسون امیدوار است روزی آرشیو او در دانشگاه دی مونتفورت به نمایش گذاشته شود تا داستان زندگی خود را "دایره کامل" بیاورد.

او می‌گوید: «من تصاویری را که داستانی دارند و تصاویری معمولی درباره مردم عادی دوست دارم.

این نمایشگاه در کتابخانه نیو پارکس قرار است تا ماه مارس ادامه داشته باشد.

به ما بگویید که کدام داستان ها را در لستر پوشش دهیم

به رادیو بی بی سی لستر در صداها گوش دهید و بی بی سی لستر را در فیس بوک، خارجی، در X، خارجی، یا در اینستاگرام، خارجی دنبال کنید. ایده های داستانی خود را به eastmidsnews@bbc.co.uk، خارجی یا از طریق واتس اپ، خارجی به شماره 0808 100 2210 ارسال کنید.

جشنواره میزبان ادای احترام به عکاس تاثیرگذار

"دریافت پول برای دیدن بزرگترین رویدادهای ورزشی جهان مضحک است"