هواپیماهای بدون سرنشین به باستان شناسان کمک می کنند تا مکان های هنر صخره ای بومی را که در کوه های ناهموار آبی استرالیا پنهان شده اند پیدا کنند.

ویرایش شده توسط Swati Mestri، بررسی توسط Robert Egan

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

فناوری لیزری که بر روی پهپاد نصب شده است به باستان شناسان کمک می کند تا مکان های هنر صخره ای بومی را که در مناظر ناهموار و با پوشش گیاهی متراکم کوه های آبی استرالیا پنهان شده اند پیدا کنند و رویکرد جدیدی را برای بررسی مکان های باستان شناسی نشان می دهد که دسترسی به آن ها با پای پیاده دشوار و پرهزینه است.

محققان دانشگاه سیدنی و موزه استرالیا که در کنار شرکت بومی نگهبان Dharug کار می‌کنند، از LiDAR مبتنی بر پهپاد (تشخیص نور و محدوده) برای شناسایی سه پناهگاه صخره‌ای بومی که قبلا ثبت نشده بودند، استفاده کردند که شامل هنر صخره‌ای و مصنوعات سنگی بودند.

LiDAR (تشخیص نور و محدوده) از پالس های لیزری برای ایجاد نقشه های سه بعدی دقیق از چشم انداز استفاده می کند و به محققان کمک می کند تا ویژگی های پنهان در زیر پوشش گیاهی متراکم و پوشش درختان را شناسایی کنند. پناهگاه های تازه ثبت شده حاوی هنرهای صخره ای چشمگیر از جمله شابلون های قرمز رنگ و همچنین مصنوعات سنگی است.

این تیم می‌گوید این رویکرد می‌تواند به جوامع بومی، باستان‌شناسان و مدیران میراث کمک کند تا مکان‌های فرهنگی را به طور موثرتری در سراسر استرالیا شناسایی کرده و از آن محافظت کنند.

این تحقیق در Remote Sensing منتشر شده است.

این کار بخشی از پروژه گولامادا است که بر اساس اصل راه رفتن در کنار هم ساخته شده است و دانش علمی و دانش فرهنگی ملل اول را برای درک بهتر و مراقبت از کشور گرد هم می آورد.

وین برنان، مدیر پروژه و کارشناس هنر راک بومی در دانشگاه سیدنی، گفت: "از ابتدا، چشم انداز ما برای پروژه گولامادا ایجاد یک پیوند واقعی از علم و فرهنگ بوده است. این کار اهمیت گوش دادن، یادگیری و کار با هم را برجسته می کند."

سوزان تمپلمن، عضو فدرال Macquarie که شامل کوه‌های آبی می‌شود، گفت: "این پروژه قدرت گردهم‌آوری دانش و فناوری جدید ملل اول را برای درک بهتر و حفاظت از میراث فرهنگی غنی استرالیا نشان می‌دهد. من مفتخرم که برنامه کمک هزینه‌های میراث ملل اول دولت استرالیا از پروژه‌های مهمی مانند Gulamada متعلق به ما در کوه‌های آبی طبیعی حمایت می‌کند. مناظر."

بررسی‌های میدانی مبتنی بر هواپیماهای بدون سرنشین، محل شش پناهگاه صخره‌ای ثبت‌شده و سه پناهگاه ثبت‌نشده قبلی حاوی آثار هنری سنگی و سنگی را تأیید کرد. این کار همچنین مختصات بسیار دقیق‌تری نسبت به موارد ذکر شده در ثبت رسمی سایت‌های نیو ساوت ولز - سیستم مدیریت اطلاعات میراث بومی (AHIMS) ایجاد کرد.

پس از بررسی‌های پهپادی مکان‌های بالقوه پناهگاه‌های صخره‌ای را شناسایی کرد، دکتر امی موسیگ وی، مدیر پروژه، باستان‌شناس پژوهشی در دانشگاه سیدنی و موزه استرالیا، تیم‌هایی از دانشجویان و داوطلبان را به میدان هدایت کرد تا مکان‌ها را بررسی کنند و بررسی کنند که آیا پناهگاه‌ها حاوی مواد فرهنگی هستند یا خیر.

برنان و ارین ویلکینز (شرکت بومی نگهبان داروگ) سپس ضبط هنر راک را در سایت‌های تایید شده رهبری کردند.

وی گفت: «یکی از جنبه‌های ارزشمند پروژه گولامادا ایجاد فرصت‌هایی برای دانش‌آموزان برای کسب تجربه عملی در تحقیقات میراث فرهنگی در یک پروژه جامعه‌محور بوده است.

بیش از 200 پناهگاه صخره ای حاوی شواهد فرهنگی و باستان شناسی در کوه های آبی ثبت شده است. با این حال، طبق گفته Way، تنها حدود 10 درصد از منطقه به دلیل زمین ناهموار و سخت آن بررسی شده است.

روش جدید جوامع بومی، باستان شناسان و مدیران میراث را قادر می سازد تا مناطق وسیعی از چشم اندازهای چالش برانگیز را بسیار سریعتر از بررسی های سنتی زمین جستجو کنند.

دکتر جاکوب بونگرز، نویسنده اصلی تحقیقات پهپاد و باستان شناس دیجیتالی در دانشگاه سیدنی، گفت: «این کار هیجان انگیز است زیرا روشی کارآمد و دقیق برای مکان یابی مکان ها در محیط های ناهموار ارائه می دهد که بررسی آنها بسیار سخت، پرهزینه و وقت گیر است. او همچنین یک پژوهشگر بازدیدکننده سابق AMF/AMRI در موزه استرالیا است.

بونگرز گفت: «نکته مهم، روش‌شناسی ما به گسترش سابقه مکان‌های فرهنگی بومی در کوه‌های آبی کمک می‌کند و این پتانسیل را دارد که در مناطق دیگر نیز به کار گرفته شود».

در حالی که شناسایی پناهگاه‌های صخره‌ای که قبلا ثبت نشده‌اند بسیار مهم است، تأثیر گسترده‌تر ممکن است توانایی یافتن و محافظت از مکان‌های فرهنگی بیشتر در سراسر استرالیا با استفاده از رویکردی سریع‌تر و هدفمندتر باشد.

این فناوری ابزار دیگری را در اختیار جوامع بومی قرار می‌دهد تا در کنار دانش و شیوه‌های فرهنگی موجود برای مکان‌یابی، مستندسازی و حفاظت از مکان‌های میراث مهم قبل از اینکه تحت تأثیر توسعه، فرسایش، آتش‌سوزی‌ها یا تهدیدات دیگر قرار گیرند، استفاده کنند.

این نتایج امیدوارکننده زمینه را برای بررسی‌های بیشتر با کمک LiDAR در سراسر استرالیا با مشارکت جوامع بومی فراهم می‌کند.

این تیم تحقیقاتی قصد دارد با جوامع بومی برای آزمایش و انطباق این رویکرد در محیط‌های مختلف، از جمله ساوان‌های استوایی در غرب سرزمین آرنهم و مناظر نیمه خشک غرب نیو ساوت ولز، همکاری کند.

در نهایت، این روش می تواند چیزی بیش از ابزاری برای مکان یابی مکان های باستانی باشد. این کشور پتانسیل حمایت از جوامع بومی را در مستندسازی، مدیریت و حفاظت از مناظر فرهنگی برای نسل های آینده دارد.

Jacob L. Bongers و همکاران، بررسی به کمک LiDAR پناهگاه های صخره ای ثبت نشده را در کوه های آبی، استرالیا، سنجش از دور (2026) مکان یابی می کند. DOI: 10.3390/rs18203495

سواتی مستری دارای مدرک لیسانس در مهندسی الکترونیک است و از سال 2019 به عنوان ویرایشگر محتوا کار کرده است. او ویرایش اسناد تحقیقاتی در زمینه فناوری، مراقبت های بهداشتی و علم مواد را تجربه کرده است و علاقه خاصی به فناوری و فضا دارد. نمایه کامل →

لیسانس زیست شناسی ریاضی، کارشناسی ارشد در نوشتن خلاق. خوش سفر با دیدگاه های منحصر به فرد در علم و زبان. نمایه کامل →