هوای سمی زمستانی دهلی بازگشت - آیا پایتخت هند برای آلودگی آماده است؟

مردم روز پنجشنبه در پارکی در دهلی ورزش می کنند و در هوای مه آلود و آلوده تنفس می کنند

دو جعبه مقوایی در اتاق نشیمن Meenu Rana در دهلی وجود دارد. یکی با تزئینات دیوالی و چراغ های چشمک زن پر شده است. دیگری دارای دستگاه تصفیه هوا است.

این معلم 43 ساله می‌گوید: "صبح‌ها از قبل احساس گرفتگی کرده‌اند. در روزهای آینده بدتر می‌شود، بنابراین بهتر است آماده باشید."

او تنها نیست. هر سال، با نزدیک شدن به فصل زمستان و فصل جشن، ساکنان پایتخت هند شروع به آماده شدن برای چیزی بسیار کمتر جشن می کنند: ماه ها تنفس هوای آلوده.

دهلی و شهرهای اقماری آن برخی از بالاترین سطوح آلودگی جهان را در طول سال ثبت می کنند. اما با فرا رسیدن زمستان، هوا اغلب غیرقابل تحمل می شود.

کاهش دما و بادهای آهسته تر، آلاینده ها را در نزدیکی زمین به دام می اندازند، به جای اینکه اجازه دهند آلاینده ها پراکنده شوند. دود حاصل از سوزاندن بقایای محصولات کشاورزی در ایالت های همسایه به انتشار گازهای گلخانه ای از وسایل نقلیه و کارخانه ها و همچنین گرد و غبار ساختمانی می افزاید. ترقه هایی که در طول جشنواره ها استفاده می شوند اغلب کیفیت هوا را بدتر می کنند.

نتیجه هوای مضر و یک سوال آشنا است: چرا آلودگی سال به سال بازمی‌گردد و چرا اقدامات بیشتری برای مقابله با آن انجام نشده است؟

با این حال، امسال، دولت دهلی برنامه اقدام زمستانی خود را ماه ها قبل از رسیدن بدترین مه دود اعلام کرد. این طرح از 1 نوامبر تا 28 فوریه اجرا می شود و ماه هایی را پوشش می دهد که معمولا آلودگی افزایش می یابد.

کارشناسان این اقدام را گامی در جهت درست خواندند و خاطرنشان کردند که در سال‌های گذشته اقدامات اغلب تنها پس از بدتر شدن کیفیت هوا انجام می‌شد که نمی‌توان آن را نادیده گرفت. با این حال، آنها می گویند که این به خودی خود کافی نخواهد بود و خواستار اقدامات جامع تر و طولانی مدت هستند.

تنها چند روز پس از اجرایی شدن این طرح، شهر دوباره به یک الگوی ناامیدکننده آشنا بازگشته است.

این هفته، مه خاکستری بر دهلی آویزان است، همراه با بوی دود مشخصی که ساکنان ناخواسته آن را تشخیص می دهند. مردم از سوزش چشم و مشکل در تنفس شکایت دارند و سرفه و عطسه در همه جا شنیده می شود.

برای کسانی که توانایی خرید آنها را دارند، دستگاه های تصفیه هوا به یک نیاز خانگی تبدیل شده است. در خارج از منزل، مردم ماسک می پوشند یا صورت خود را با پارچه می پوشانند و سعی می کنند از خود در برابر بدترین آلودگی محافظت کنند.

اسلحه های ضد دود برای ته نشین شدن گرد و غبار جوی در دهلی آب می پاشند

مقابله با آلودگی یکی از وعده‌های حزب حاکم بهاراتیا جاناتا در جریان مبارزات انتخاباتی سال گذشته بود. برنامه عملیات زمستانی آن اکنون یک آزمون بزرگ برای این تعهد است.

این طرح ورود خودروهای قدیمی تر و آلاینده تر ثبت شده در خارج از دهلی را محدود می کند و از سوخت خودروهای بدون گواهی که نشان می دهد آنها استانداردهای آلایندگی را دارند، خودداری می کند. تخریب و کارهای ساختمانی در فضای باز که باعث ایجاد گرد و غبار می شود به طور موقت ممنوع شده است.

استفاده از وسایل نقلیه شخصی در حال کاهش است - دولت از دفاتر خواسته است تا به نیمی از کارمندان خود اجازه دهند تا از خانه کار کنند، زمان بندی سرسام آور اداری را برای کارکنان خود معرفی کرده و هزینه پارکینگ را دو برابر کرده است. این سازمان همچنین می گوید نظارت و اجرای آلودگی را تقویت می کند و حمل و نقل عمومی و وسایل نقلیه الکتریکی را ارتقا می دهد.

این اقدامات جدا از طرح اقدام پاسخ درجه بندی شده (Grap) است که توسط کمیسیون فدرال مدیریت کیفیت هوا نظارت می شود.

Grap محدودیت‌ها را به صورت مرحله‌ای معرفی می‌کند و با افزایش سطح آلودگی، اقدامات سخت‌گیرانه‌تری آغاز می‌شود. این هفته مرحله دوم آن با محدودیت استفاده از دیزل ژنراتور و سوزاندن زغال سنگ و هیزم اجرا می شود.

کارشناسان بر روی کاغذ می گویند، این اقدامات به طور جمعی یک نقشه راه برای واکنش به افزایش سطح آلودگی ارائه می دهند، اما موفقیت آنها در نهایت به اجرا بستگی دارد.

Parthaa Bosu، مشاور استراتژیک در صندوق دفاع از محیط زیست، یک گروه غیرانتفاعی که بر ارائه راه‌حل‌های آب و هوایی متمرکز است، می‌گوید: «تغییرات مثبت زیادی تا آنجا که به برنامه‌ریزی مربوط می‌شود، وجود دارد، اما وقتی نوبت به اجرا می‌رسد، احتمالا هنوز در همان سطح هستیم.

برخی دیگر استدلال می کنند که مشکل بسیار عمیق تر است.

محدودیت های ورود وسایل نقلیه منجر به انسداد بزرگ در مرزهای دهلی شده است

مانوج کومار، تحلیلگر مرکز تحقیقات انرژی و هوای پاک می‌گوید: «اگر می‌خواهیم آلودگی را کاهش دهیم، باید اهدافی را برای هر بخش - از جمله تولید برق، صنعت و حمل‌ونقل - نه فقط ورود وسایل نقلیه، ساخت‌وساز و سوزاندن کلش‌ها تعیین کنیم.

ما می دانیم که هر بخش و هر ایالت چقدر به آلودگی کمک می کند. ما می توانیم اهدافی را برای کاهش انتشار گازهای گلخانه ای از هر یک از آنها طی پنج سال آینده تعیین کنیم.

بوسو خاطرنشان می کند که موضوعی که به اندازه کافی مورد توجه قرار نمی گیرد آلاینده های ثانویه هستند - زمانی که گازهای موجود در هوا با نور خورشید، بخار آب و سایر مواد واکنش می دهند و ذرات مضری را تشکیل می دهند که به آلودگی کمک می کنند.

او می گوید: «آلودگی فقط ناشی از سوزاندن زیست توده یا وسایل نقلیه نیست. گرد و غبار برخاسته از زمین، زغال سنگ و خاکستر بادی، مواد سوزانده شده در کوره های آجرپزی و سوزاندن گسترده زباله های شهری نیز به این مشکل کمک می کند. و بسیاری از این موارد هنوز متوقف نشده است.

مشکل آلودگی دهلی نیز تحت تأثیر اتفاقاتی است که در خارج از شهر رخ می دهد. بوسو توضیح می دهد که آلاینده ها از ایالت های همسایه و دیگر بخش های شمال هند به دهلی می روند و وضعیت را بدتر می کنند.

این بدان معناست که اقدامات انجام شده توسط دهلی تنها می تواند دستاوردهای زیادی داشته باشد. او می افزاید که مقابله با این مشکل نیازمند همکاری کشورهای همسایه و منطقه وسیع تر شمال است.

"هر بار که او سرفه می کند وحشت می کنم" - هوای سمی دهلی کودکانش را بیمار می کند

چرا هند زمانی که هوا بسیار سمی تر است، میزان آلودگی را 500 می کند؟

آیا باران مصنوعی می تواند هوای سمی پایتخت هند را برطرف کند؟

زندگی در مه دود دهلی مانند تماشای یک فیلم دیستوپیایی است

در این میان آلودگی هر روز به سلامت مردم آسیب می رساند.

در طول زمستان، ایستگاه‌های نظارت دولتی در دهلی اغلب شاخص کیفیت هوا (AQI) را بالای 300 ثبت می‌کنند که به عنوان "بسیار ضعیف" طبقه‌بندی می‌شود.

در روزهای بد به خصوص، خوانش ها می تواند به 500 برسد، که بالاترین نقطه در مقیاس هند است. این بدان معنا نیست که آلودگی نمی تواند بیشتر شود، فقط ردیاب های داخلی آن را ثبت نمی کنند. ردیاب های بین المللی مانند IQAir مستقر در سوئیس در برخی روزها نزدیک به 1000 را ثبت کرده اند.

سازمان جهانی بهداشت توصیه می کند که میانگین سطوح PM2.5 در طول 24 ساعت نباید از 15 میکروگرم در متر مکعب تجاوز کند. در دهلی، سطح آلودگی اغلب بیش از 25 برابر حد مجاز در طول فصل آلودگی است.

دکتر Manoj Goel، رئیس واحد ریه در موسسه تحقیقاتی Fortis Memorial در نزدیکی دهلی، می‌گوید این ذرات ریز «می‌توانند به اعماق ریه‌ها نفوذ کرده و وارد جریان خون شوند و باعث التهاب شوند و اندام‌های متعددی را تحت تأثیر قرار دهند».

حتی قرار گرفتن در معرض کوتاه مدت می تواند باعث تحریک گلو، سرفه، خس خس سینه و تنگی نفس شود. همچنین می تواند شرایط موجود قلبی و ریوی را بدتر کند.

گزارشی که در سال 2025 توسط موسسه سیاست انرژی در دانشگاه شیکاگو منتشر شد، تخمین زد که آلودگی هوا می تواند امید به زندگی در دهلی را تا 8.2 سال کاهش دهد.

سوزاندن بقایای محصولات کشاورزی در ایالت های همسایه یکی از عوامل آلودگی دهلی است.

برای ساکنان، چالش فقط به تنفس محدود نمی شود. محدودیت ها همچنین زندگی روزمره را مختل می کند.

دهلی ارتباط نزدیکی با شهرهای اقماری خود، نویدا و گوروگرام دارد و هر روز هزاران نفر برای کار بین آنها رفت و آمد می کنند. با توقف و کنترل وسایل نقلیه، صف های طولانی در مرزهای شهر تشکیل می شود و مسافران ساعت ها در ترافیک گیر می کنند.

در حالی که قوانین جدید امیدی را ایجاد می کند، ناامیدی در حال افزایش است.

اعتراضات، مشاجرات سیاسی و مداخلات دادگاه به بخشی از چرخه سالانه تبدیل شده است. اما علیرغم فشارهای عمومی و تدابیر دولت، آلودگی هر سال زمستان بازمی گردد.

رعنا پنجره‌هایش را بسته و پرده‌هایش را کشیده نگه می‌دارد و گیاهان داخلی بیشتری اضافه کرده است.

فرا رسیدن زمستان دیگری خانواده او را پر از ترس می کند، اما برخلاف بسیاری دیگر، آنها قصد ندارند از دهلی نقل مکان کنند.

او می‌گوید: «اگر گزینه‌ای وجود داشت، مدت‌ها پیش شهر را ترک می‌کردم، اما پسرم مدرسه‌اش را دارد، من و شوهرم نیز شغل‌هایمان را داریم، که عملا این کار را غیرممکن می‌کند.

ما چه گزینه ای داریم؟ این ناعادلانه است اما باید با آن زندگی کنیم."