هوش مصنوعی آهنگ می‌سازد، اما فقط مردم آن‌ها را آهنگ می‌کنند | نظر

موسیقی همیشه در کنار تکنولوژی تغییر کرده است. چیزی که در مورد هوش مصنوعی مولد متفاوت است، سرعتی است که با آن می تواند چیزی تولید کند که زمانی به زمان، تجهیزات و دانش فنی بسیار بیشتری نیاز داشت.

در ژوئن 2026، آهنگ‌های کاملا تولید شده با هوش مصنوعی بیش از 50 درصد از آپلودهای روزانه جدید را در Deezer در اوج خود به خود اختصاص دادند و این پلتفرم همچنین میانگین ماهانه تقریبا 90000 آهنگ در روز را گزارش کرد.

این عدد منعکس کننده یک سرویس استریم به جای کل صنعت موسیقی است، اما من فکر می کنم سوال بسیار جالب تری نسبت به اینکه آیا هوش مصنوعی می تواند آهنگ خوبی بسازد ایجاد می کند. اگر ساختن موسیقی به طرز چشمگیری آسان‌تر شود، پیدا کردن چه چیزی سخت‌تر می‌شود؟

برای من، پاسخ تجربه انسانی پیرامون آن است.

من به موسیقی صرفا به عنوان یک ضبط کامل فکر نمی کنم. من به نوازنده‌ای فکر می‌کنم که سال‌ها صرف یافتن صدا کرد، باشگاهی که به یک هنرمند ناشناس صحنه می‌داد، مروجی که از فرصت استفاده کرد و تماشاگرانی که مدام برمی‌گشتند. یک آهنگ می تواند بدون هیچ یک از آن چیزها وجود داشته باشد. یک صحنه موسیقی نمی تواند.

برخی تحقیقات پشت این تمایز وجود دارد. یک مطالعه در سال 2026 که توسط کتابخانه ملی پزشکی نمایه شد، چهار مطالعه را بررسی کرد که نشان داد ارتباط افراد در رویدادهای موسیقی زنده با معنا و لذت بیشتر در طول رویداد و همچنین شادی مداوم پس از آن مرتبط است.

وزارت بهداشت و خدمات انسانی ایالات متحده همچنین ارتباط اجتماعی را برای رفاه فرد و جامعه مهم تشخیص داده است.

این با آنچه من در اطراف موسیقی دیده‌ام همخوانی دارد. هنرمندان در شرایط کاملا کنترل شده رشد نمی کنند. آنها اتاق های کوچک می نوازند، اشتباه می کنند، مسیر را تغییر می دهند، با نوازندگان دیگر ملاقات می کنند و به تدریج متوجه می شوند که چه چیزی برای آنها مفید است. من معتقدم که این تجربیات بخشی از موسیقی می شوند زیرا بخشی از سازنده آن می شوند.

این یکی از دلایلی است که وقتی شنوندگان جوانتر هنرمندانی را کشف می کنند که بزرگترین رکوردهایشان دهه ها قبل از تولدشان ساخته شده است، تعجب نمی کنم. آنها لزوما فقط با یک ملودی مرتبط نیستند. آنها همچنین ممکن است شخصیت ها، تاریخچه ها، مبارزات و لحظات فرهنگی پشت موسیقی را کشف کنند. زمینه بخشی از آنچه آنها برایشان ارزش قائل هستند می شود.

با بهبود موسیقی تولید شده توسط هوش مصنوعی، این موضوع می تواند اهمیت بیشتری داشته باشد. در یک نظرسنجی جهانی از بیش از 43000 طرفدار موسیقی در 26 کشور، IFPI دریافت که 79 درصد خلاقیت انسان را برای خلق موسیقی ضروری می دانند. این به ما نمی گوید که شنوندگان هوش مصنوعی را رد خواهند کرد. من از آنها انتظار ندارم. این نشان می دهد که دانستن اینکه یک داستان انسانی در پس موسیقی وجود دارد هنوز هم می تواند مهم باشد.

همچنین هوش مصنوعی را دشمن نوازندگان نمی دانم. اگر این ابزارها به خوبی استفاده شوند، می توانند راه های جدیدی را برای آزمایش ملودی ها، تنظیم ها، اشعار و تولید به افراد ارائه دهند. کسی که به تجهیزات گران قیمت دسترسی ندارد ممکن است بتواند ایده ای را که قبلا در ذهنش باقی مانده بود کشف کند. که ارزش شناخت دارد.

آنچه مرا نگران می کند این است که چه اتفاقی می افتد اگر راحتی به معیار اصلی پیشرفت تبدیل شود.

اگر تقریبا به طور کامل بر روی جریان‌ها، فالوورها و میزان تولید محتوا تمرکز کنیم، خطر نادیده گرفتن مکان‌هایی را داریم که هنرمندان واقعا رشد می‌کنند و شنوندگان به جای اعداد روی داشبورد شرکت می‌کنند. یک باشگاه کوچک یا شب موسیقی محلی ممکن است هرگز با یک پلت فرم دیجیتال در مقیاس رقابت نکند.

من می خواهم ببینم صنعت موسیقی با آن جوامع به عنوان چیزی ارزش محافظت عمدی دارد.

پلتفرم‌های پخش جریانی می‌توانند بیشتر برای ارتباط شنوندگان با اجراهای اطراف و هنرمندان نوظهور محلی انجام دهند. برچسب‌ها، مروج‌ها و حامیان مالی می‌توانند به قرار دادن منابع در پشت فرصت‌های زنده کوچک‌تر ادامه دهند، جایی که هنرمندان بتوانند در مقابل مخاطبان پیشرفت کنند.

شهرها همچنین می‌توانند در هنگام تصمیم‌گیری درباره برنامه‌ریزی، صدور مجوز، و توسعه محله‌ها، در نظر داشته باشند که فضاهای موسیقی محلی چه نقشی دارند.

اگر این تعادل را درست به دست آوریم، هوش مصنوعی مجبور نیست موسیقی را کاهش دهد. این می تواند گسترش دهد که چه کسی می تواند خلق کند و در عین حال ارتباط واقعی انسانی را مهم تر می کند. هوش مصنوعی ممکن است در نهایت در ساخت آهنگ به طرز چشمگیری خوب شود.

اما وقتی به موسیقی که با من می ماند فکر می کنم، به ندرت صدا را به یاد می آورم. یادم می آید کجا بودم، با چه کسانی بودم و آن موسیقی چه معنایی داشت. این همان بخشی است که نمی‌خواهم از دست بدهیم.

Randy Dominguez تهیه کننده اجرایی The Jersey Sound است که موسیقی، اجرای زنده و نقش جامعه در شکل دادن به تجربیات فرهنگی را بررسی می کند.

نظراتی که در این مقاله بیان می شود، نظر اوست.