هوش مصنوعی توسعه دهندگان را قدرتمندتر از همیشه کرده است. چرا آنها خوشحال نیستند؟
همانطور که هوش مصنوعی کد بیشتری می نویسد، توسعه دهندگان باید ارزش، مسئولیت ها و روش های کار خود را دوباره تعریف کنند.
استفاده از هوش مصنوعی در توسعه نرم افزار در مرحله بلوغ غیرعادی است. اکثریت قریب به اتفاق توسعه دهندگان از ابزارهای هوش مصنوعی برای ایجاد کد استفاده می کنند، اما سوالات زیادی در مورد عواقب انجام این کار وجود دارد. توسعه دهندگان چقدر باید به کدهایی که هوش مصنوعی تولید می کند اعتماد کنند؟ به طور خاص هوش مصنوعی در فرآیند توسعه نرم افزار به کجا تعلق دارد؟ و به راستی نقش توسعه دهندگان نرم افزار در عصر هوش مصنوعی چیست؟
با توجه به وضعیت هوش مصنوعی McKinsey در سال 2026، 80٪ از کاربران هوش مصنوعی می گویند که بهره وری فردی آنها را بهبود بخشیده است و 50٪ می گویند که به آنها کمک می کند تصمیمات بهتری بگیرند. با این حال، پاسخ مثبت جهانی از سوی کسانی که بیشترین استفاده را از فناوری هوش مصنوعی میکنند، وجود ندارد.
برخی به نوعی «خستگی» هوش مصنوعی اشاره کردهاند، که در آن توسعهدهندگانی که چندین عامل را مدیریت میکنند، وظایف مختلف را انجام میدهند و به طور مداوم متن را تغییر میدهند، به سرعت تحت فشار قرار میگیرند.
ایجاد و حفظ یک تیم شاد برای هر کسب و کاری کار کوچکی نیست. روشی که هوش مصنوعی نقش توسعهدهنده را تغییر میدهد، آن را پیچیدهتر میکند.
تغییر نقش ها
هوش مصنوعی اغلب در توانایی های خود با یک توسعه دهنده جوان مقایسه می شود. بنابراین، کسانی که از هوش مصنوعی استفاده می کنند، به طور مؤثر مدیرانی هستند، مسئول تحریک هوش مصنوعی، بررسی پیشرفت، بررسی خروجی، و ارائه بازخورد در صورت لزوم.
اما اکثر توسعه دهندگان به عنوان مدیر آموزش ندیده اند و حتی اگر آموزش دیده باشند، همه اصول مدیریت در مورد عوامل هوش مصنوعی اعمال نمی شود. برخی از توسعه دهندگان مسئولیت مدیریت چندین عامل را خسته کننده می دانند.
بخشی از این حجم از کدهایی است که هوش مصنوعی قادر به تولید آن است. اجرای همزمان پنج عامل به معنای تولید کد پنج برابر خواهد بود. این بسیار کارآمد به نظر می رسد، اما به معنای پنج برابر کدی است که نیاز به بررسی و تایید دارد.
این واقعا مشکل جدیدی نیست. ما بیش از هر زمان دیگری اتوماسیون و راحتی در زندگی خود داریم، از ماشین لباسشویی گرفته تا پرداخت خودکار صورتحساب و برنامه های تحویل، اما تعداد کمی از مردم ادعا می کنند که زمان آزاد زیادی دارند.
مشکل هوش مصنوعی یا راحتی نیست، بلکه گسترده تر و سیستمیک است. در زندگی روزمره، اتوماسیون به ما این امکان را میدهد که مسئولیتهای دیگری را به عهده بگیریم و وقت آزاد را که به ما وعده داده شده بود، مصرف کنیم. در تیمهای توسعه، بخشی از مشکل این است که زیرساختها و فرآیندهای پیرامون هوش مصنوعی تطبیق داده شدهاند و گلوگاهها به تازگی تغییر کردهاند.
ابزارهای هوش مصنوعی برای مکالمات یک به یک و بهره وری فردی ساخته شده اند. الگوی پذیرش این امر را تقویت کرده است، زیرا افراد در وظایف خود با ابزارهای هوش مصنوعی آزمایش می کنند و از دیگران دور می شوند. اما اکثر تیم های توسعه مدرن اینگونه کار نمی کنند.
راه حل این نیست که بررسی خودکار انجام شود، بلکه این است که عوامل هوش مصنوعی کمتر شبیه دستیاران شخصی و بیشتر شبیه به بخشی از تیم باشند: اجرای در فضای ابری، که توسط رویدادها و همچنین درخواستهای کاربر ایجاد میشود، اجرا در پسزمینه در صورت امکان، و کمک به کل گردش کار، مانند بررسی و اعتبارسنجی. سپس تیم انسانی میتواند به جای مدیریت خرد هر کار هوش مصنوعی، بیشتر بر روی کارهایی که برای انجام آنها مجهزتر هستند تمرکز کند.
تغییر نقش نباید یک نوع سختی را به دیگری تغییر دهد، به جای کدنویسی دستی، بارها و بارها درخواستها را ایجاد و اصلاح کند. تغییر به سمت محدوده، معماری و طراحی سیستم خواهد بود، نه لزوما کد.
اندازه گیری بهتر
سازمان ها چگونه موفقیت را اندازه گیری می کنند؟ معیارهایی مانند «خطوط کد» و «سرعت» گاهی اوقات مورد استفاده قرار گرفتهاند، اما اغلب بهعنوان صریح و بیاطلاع از آنها انتقاد میشود. چارچوبهای بهتری مانند DORA توسعه یافتهاند، اما ممکن است با تبدیل شدن به هنجار توسعه با کمک هوش مصنوعی، معیارهای خوبی نیز تغییر کنند.
چیزی که این معیارها ممکن است از دست بدهند این است که توسعه دهندگان چگونه خودشان را قضاوت می کنند. پیش از این، یک توسعهدهنده میتوانست به کدهای بسیار ظریف یا حل یک مشکل از طریق ترکیبی از تجربه کدنویسی و تفکر هوشمند خود افتخار کند. استفاده از هوش مصنوعی خط مشی اینکه چه کسی چه کاری را انجام داده را محو می کند.
اگر سازمانها بتوانند تغییر را بهگونهای تغییر دهند که هوش مصنوعی کارایی واقعی ایجاد کند، توسعهدهندگان ممکن است همچنان احساس کنند که صرفا هوش مصنوعی را که «کار واقعی» را انجام میدهد، مرتبط میکنند.
پذیرش هوش مصنوعی به معنای تغییر فرهنگی و همچنین توسعه یک رویکرد بالغ برای ادغام کمک هوش مصنوعی در جریان کار است. توسعه دهندگان باید دامنه کامل نقش ها و مسئولیت های خود را درک کنند. آنها باید خیلی بیشتر از "مهندسی سریع" انجام دهند.
آنها باید پروژهها را کاملا بررسی کنند، زمینه را فراهم کنند و با همتایان خود و عوامل هوش مصنوعی همکاری کنند. همه اینها برای موفقیت یک پروژه حیاتی است، اما برای کسانی که عادت دارند ارزش خود را بر اساس کدی که تولید می کنند اندازه بگیرند، نیاز به تغییر در طرز فکر دارد.
حفظ روحیه و شادی تیم به معنای تمرکز بر فرهنگ شرکت به همان اندازه پذیرش فناوری است. تیم ها باید بررسی کنند که چگونه اعضای تیم برای کاری که انجام می دهند شناخته می شوند و اینکه آیا این معیارها منعکس کننده نقش های در حال تغییر هستند یا خیر.
فرهنگ نه تنها برای اینکه مردم احساس ارزشمندی کنند، بلکه برای اطمینان از اینکه مردم با افزایش حجم کار ایجاد شده توسط هوش مصنوعی غرق نشوند، مهم است. این امر بهویژه زمانی صادق است که احساس کنند نمیتوانند ناامیدی خود را به اشتراک بگذارند و «سیلو» هستند و نمیتوانند به دنبال کمک دیگران باشند.
پذیرش موفقیتآمیز هوش مصنوعی بیشتر از افرادی است که از آن استفاده میکنند. این در مورد این است که چقدر خوب یکپارچه شده است، چگونه کارایی را به طور کلی تحت تاثیر قرار می دهد، و چگونه کسانی که در خط مقدم هستند با تغییرات نقش خود کنار می آیند. روحیه و شادی به اندازه سایر معیارها مهم هستند.
ما بهترین لپ تاپ را برای برنامه نویسی معرفی کرده ایم.
این مقاله به عنوان بخشی از TechRadar Pro Perspectives، کانال ما برای معرفی بهترین و باهوش ترین ذهن ها در صنعت فناوری امروز تهیه شده است.
نظرات بیان شده در اینجا نظرات نویسنده است و لزوما نظرات TechRadarPro یا Future plc نیست. اگر مایل به مشارکت هستید، اطلاعات بیشتری را در اینجا بیابید: https://www.techradar.com/pro/perspectives-how-to-submit
متن اصلی (انگلیسی)
AI has made developers more powerful than ever. Why aren't they happy?
As AI writes more code, developers must redefine their value, responsibilities and ways of working.