هوش مصنوعی در حال تغییر کار است. ما باید یاد بگیریم که آن را کارگردانی کنیم | نظر

چشم انداز هوش مصنوعی (AI) که زندگی کاری ما را تغییر می دهد، شایسته یک پاسخ جدی است.

برای کسی که شغلی را انتخاب می کند، حمایت از خانواده یا یادگیری یک مهارت جدید را دارد، اطمینان خاطر به تنهایی کافی نیست. اما مکالمه ای که مشارکت انسان را به عنوان چیزی که فناوری به طور پیوسته در حال ایجاد آن است بی ربط می داند.

من معتقدم که ما به یک نقطه شروع عملی تر نیاز داریم. ما باید یاد بگیریم که این ابزارها را هدایت کنیم و در عین حال به توسعه قضاوتی که هدف کارمان را می دهد ادامه دهیم.

این تمایز با گسترش قابلیت‌های هوش مصنوعی اهمیت پیدا می‌کند. یک مطالعه سازمان بین‌المللی کار در سال 2025 تخمین زد که از هر چهار کارگر در سراسر جهان، یک نفر دارای شغلی است که در معرض هوش مصنوعی مولد قرار دارد.

با این حال، تغییر شغل را به عنوان محتمل ترین اثر کلی شناسایی کرد، زیرا بیشتر مشاغل هنوز شامل وظایفی هستند که نیاز به ورودی انسانی دارند.

قرار گرفتن در معرض اثرات بالقوه فناوری را به جای از دست دادن شغل واقعی اندازه گیری می کند.

این تضمینی نیست که معیشت کسی امن است. همچنین وقتی کارفرمایان مسئولیت های خود را خودکار می کنند، نباید کارگران را سرزنش کرد.

بحث من محدودتر است. در نظر گرفتن جایگزینی به عنوان یک امر اجتناب ناپذیر ممکن است افراد را از توسعه توانایی هایی که برای مشارکت در تصمیم گیری در مورد چگونگی تغییر کارشان نیاز دارند، منصرف کند.

ما باید با گسترش معنایی که از خلاقیت داریم شروع کنیم. به جاهای بیشتری تعلق دارد تا یک استودیو یا یک انتشارات.

برنامه‌نویسی که راه‌حل واضح‌تری پیدا می‌کند، معلمی که توضیحی را تطبیق می‌دهد، و کارمندی که با مشکل غیرعادی مشتری کار می‌کند، همگی آن را به کار می‌گیرند.

در هر مورد، خلاقیت شامل درک یک موقعیت و تصمیم گیری در مورد اینکه چه چیزی ممکن است بهتر عمل کند.

این سهمی است که من معتقدم سزاوار توجه بیشتر در بحث در مورد هوش مصنوعی است. درخواست از یک سیستم برای پاسخ کامل با دانستن اینکه یک پاسخ مفید باید چه کاری انجام دهد متفاوت است.

یک پاراگراف روان ممکن است مخاطب خود را از دست بدهد. راه حل پیشنهادی ممکن است یک محدودیت مهم را نادیده بگیرد. شناخت آن مشکلات مستلزم استانداردهایی است که شخصی که از ابزار استفاده می کند باید آمادگی اعمال آنها را داشته باشد.

یک کارمند فرضی را در نظر بگیرید که دستورالعمل هایی را برای مشتریان آماده می کند. آنها می توانند از هوش مصنوعی بخواهند که صفحه ای تولید کند و هر آنچه را که ظاهر می شود ارسال کند.

از طرف دیگر، آنها می‌توانند مکان‌هایی را که مشتریان گیج می‌شوند شناسایی کنند، چندین توضیح بخواهند و هر کدام را بر اساس فرآیند واقعی ارزیابی کنند.

رویکرد دوم به فناوری نقش مشخصی می دهد و در عین حال مسئولیت را با فردی که وظیفه را درک می کند، حفظ می کند.

در کار برنامه نویسی خودم، کمک هوش مصنوعی در یافتن کتابخانه ها و مونتاژ قطعات یک راه حل را ارج می نهم. این کمک می تواند در وقت من صرفه جویی کند.

اما هنوز باید تصمیم بگیرم که چه چیزی را می‌خواهم بسازم و آیا رویکرد پیشنهادی در خدمت این هدف است یا خیر. منفعت آن برای من از کارگردانی و بازبینی اثر است.

دلیلی برای جدی گرفتن آن بررسی وجود دارد. یک مطالعه در سال 2025 که در کنفرانس CHI منتشر شد، 319 کارمند دانش را مورد بررسی قرار داد و نشان داد که اعتماد بیشتر به هوش مصنوعی مولد با تفکر انتقادی کمتر گزارش شده مرتبط است.

این یافته‌ها بر اساس گزارش‌های شخصی است و ثابت نمی‌کند که هوش مصنوعی باعث از دست دادن مهارت‌های تفکر افراد می‌شود. با این حال، آنها از یک سوال مفید در مورد اینکه افراد چگونه پاسخ های آن را به طور فعال بررسی می کنند، حمایت می کنند.

اگر فقط به سرعت تولید چیزی پاداش دهیم، ارزیابی دقیق ممکن است توجیه آن دشوارتر شود. مردم می توانند زمان کمتری را صرف زیر سوال بردن مفروضات یا توسعه جایگزین کنند.

اگر در عوض مرور را به بخشی از کار تبدیل کنیم، کمک هوش مصنوعی می‌تواند فضایی برای آن کار ایجاد کند. این تفاوت تا حدی به آنچه کارفرمایان، مربیان و کاربران برای ارزش گذاری انتخاب می کنند بستگی دارد.

رهبران تجاری در اینجا مسئولیت خاصی دارند. تشویق کارکنان به آزمایش باید با زمان برای یادگیری، مشخص کردن مرزها و بحث صادقانه در مورد تغییر مسئولیت ها همراه باشد.

اگر فرصتی برای تمرین یا تأثیرگذاری بر نحوه معرفی ابزارها نداشته باشند، گفتن اینکه افراد خلاق تر شوند، کافی نیست.

گام بعدی عملی این است که یک کار کم خطر را انتخاب کنید و قبل از استفاده از هوش مصنوعی بنویسید که یک نتیجه موفقیت آمیز به چه چیزی نیاز دارد. از آن گزینه های جایگزین بخواهید، خروجی را در برابر آن الزامات بررسی کنید و اصلاحات مورد نیاز را ثبت کنید.

کارفرمایان باید زمان پرداختی را برای این عمل در نظر بگیرند و سودمندی و دقت را در کنار سرعت ارزیابی کنند. مربیان می توانند از دانش آموزان بخواهند که دلیل پذیرش یا رد پیشنهادی را توضیح دهند.

این رویکرد نمی تواند همه سؤالات مربوط به اشتغال را حل کند. می تواند راهی مشخص برای ایجاد توانایی بدون تسلیم مسئولیت به افراد بدهد.

ما باید در تصمیم‌گیری بهتر باشیم، حتی زمانی که ماشین‌ها در انجام آن به ما کمک می‌کنند.

Wael Mckee یک مدیر خلاق و استراتژیست برند متخصص در برندسازی لوکس و هویت بصری است. نظراتی که در این مقاله بیان می شود، نظر اوست.