هوش مصنوعی ممکن است برای کار شما بیاید. این پایان جهان نیست - شروع یک جهان جدید است.

تا زمانی که فناوری جدید وجود دارد، مخالفت هایی نیز با آن وجود دارد. وجه اشتراک این اعتراضات چیست؟ نگرانی های زیست محیطی؟ مقاومت در برابر میلیاردرها؟ ترس از پایان دنیا؟ نه: مردم به سادگی می ترسند که فناوری جایگزین شغل آنها شود. امروزه این هوش مصنوعی و مراکز داده است. اما در اوایل قرن نوزدهم بریتانیا، کارگران ماهر نساجی می‌ترسیدند که ماشین‌آلات به کارفرمایان اجازه دهد که آنها را با نیروی کار ارزان‌تر جایگزین کنند و دستمزدها را کاهش دهند.

آنها از مقامات درخواست کردند، اعتراضات را سازماندهی کردند و قاب های بافندگی و سایر ماشین آلات نساجی را تخریب کردند. چند دهه بعد، قانون لوکوموتیوهای بریتانیا در سال 1865 محدودیت‌های فوق‌العاده‌ای را بر وسایل نقلیه جاده‌ای با نیروی مکانیکی اعمال کرد: خدمه سه نفره، از جمله شخصی که جلوتر با پرچم قرمز راه می‌رفت، و محدودیت سرعت 2 مایل در ساعت در شهرها و 4 مایل در ساعت در حومه شهر. در اواسط قرن بیستم، اتحادیه ای به نمایندگی از نوازندگان در ایالات متحده، از ترس اینکه ضبط های موسیقی در رادیو و جوک باکس ها با اجراهای زنده خودشان رقابت کند، آنها را ممنوع کرد.

اعضای r از ساخت ضبط های تجاری. چند دهه بعد، هم یونیورسال و هم دیزنی از شرکت سونی به خاطر ضبط کننده Betamax شکایت کردند و استدلال کردند که سونی در هنگام ضبط برنامه های تلویزیونی توسط بینندگان مسئول نقض حق چاپ است. جک والنتی، لابی‌گر صنعت، تهدید VCR را با «خفه‌کننده بوستون» مقایسه کرد. در دهه 1980، کارگران روزنامه در انگلستان در اعتراض به کارخانه چاپ جدید روپرت مرداک با کامپیوترهای مدرن و ماشین آلات تولیدی دست به اعتصاب زدند.

و سپس معلمان ریاضی در همان دهه بودند که به استفاده از ماشین حساب در مدارس اعتراض داشتند. اینها تنها چند نمونه از افرادی هستند که تکنولوژی را عقب می اندازند. گزارش های خبری بسیاری وجود دارد که ترس مردم از هواپیما و اتومبیل، تلفن های همراه و بیپ، رایانه و حتی برق را مستند می کند. درک آن سخت نیست. مردم امنیت می خواهند. راحتی. قطعیت. یک شغل بخشی از آن را فراهم می کند. فناوری مشاغل را تهدید می کند. کارگران از این که ماشین های جدید آنها را از کار بیاندازد وحشت دارند.

معلمان ریاضی می ترسند زیرا می بینند که چگونه ماشین حساب ها به طور بالقوه نیاز به آموزش آنها را از بین می برند. نوازندگان بر این باور بودند که ضبط ها محبوبیت برنامه های زنده را از بین می برد. هالیوود از ضبط‌کننده‌های خانگی متنفر بود، زیرا چرا وقتی می‌توانید در خانه تماشا کنید، به سینما بروید؟ و حق داشتند. همه اینها اتفاق افتاد اما آنها هم اشتباه می کردند. کمبود معلم، کارگران کارخانه و اپراتور ماشین وجود دارد. اکنون تعداد سازندگان بیش از هر زمان دیگری، و محتوای ویدیویی، تلویزیونی و فیلم بیشتر است. مردم سازگار شدند. چند دهه بعد، بیکاری به پایین ترین حد تاریخی نزدیک شده است.

میلیون ها شغل خالی مانده است. هر صاحب کسب و کاری که می شناسم به دنبال کمک است. نقش‌های جدید برای انسان‌ها که 20 سال پیش وجود نداشت، افراد بی‌شماری را به کار گرفته است. تصور کنید به گذشته برگردید و در سال 2006 به کسی بگویید که در سال 2026 شما یک "مدیر رعایت حشیش" یا "مربی سلامت" یا "مهندس فوری" هستید - آنها فکر می کنند شما دیوانه هستید. هوش مصنوعی، وسایل نقلیه خودران، هواپیماهای بدون سرنشین، تلفن های همراه، همه اینها زندگی ما را بهبود می بخشد. فناوری به کسب و کارها امکان می دهد کارآمدتر کار کنند. بیماری ها را درمان می کند، شنوایی را بازیابی می کند، اندام ها را جایگزین می کند و منابع را مدیریت می کند.

همه چیزهایی را در جهان ما که این جهان را بسیار بهتر از هر دنیایی که در تاریخ وجود داشته است، نیرو می دهد. همه به خاطر تکنولوژی البته خطراتی وجود دارد. وقتی افراد تجاری از من در مورد خطرات حفظ حریم خصوصی و امنیتی ناشی از قرار دادن داده هایشان در پلتفرم های هوش مصنوعی و اعتماد به Big Tech می پرسند، من همیشه به آنها هشدار می دهم که داده های آنها امن نیست، خصوصی نیست و نباید به Big Tech اعتماد کنید. اما سرمایه گذاری در فناوری تماما مربوط به بازگشت سرمایه است.

اگر پاداش‌ها - رشد، بهره‌وری، سود، موفقیت - استفاده از هوش مصنوعی بیشتر از ریسک‌های فرضی باشد، صاحب کسب‌وکار مسئولیتی نخواهد داشت که این خطرات را به عهده نگیرد. ما با پرواز در هواپیما، خوردن بیگ مک و عبور از خیابان همیشه ریسک می کنیم. آیا ما آن خطرات را برای استفاده از پاداش آنها فرض نمی کنیم؟ فناوری جایگزین مشاغل خواهد شد. میلیون ها شغل اما این توهین به بشریت است که فرض کنیم مردم فقط مرده بازی خواهند کرد. آنها نمی خواهند. آنها راه های دیگری برای تعریف هدف خود پیدا خواهند کرد. همه ما می دانیم که هوش مصنوعی، اگر به روش اشتباه استفاده شود، می تواند انواع مشکلات را ایجاد کند.

ما می دانیم که مراکز داده بر محیط زیست تأثیر می گذارد و جوامع را مختل می کند. ما نگران این هستیم که وسایل نقلیه بدون راننده از روی توله سگ های ما عبور کنند و یک پهپاد می تواند یک هواپیمای تجاری را ساقط کند. فناوری می تواند خطرناک باشد. چنگال ها می توانند خطرناک باشند. آیا چنگال را بانک می کنیم؟ Gene Marks بنیانگذار Marks Group، یک شرکت مشاوره کسب و کار کوچک است.