هوش مصنوعی می تواند به انسان کمک کند تا با پرندگان «صحبت کند».

دانشمندان از هوش مصنوعی برای کمک به تحقیق و رمزگشایی صدای فنچ های گورخری، یک پرنده آوازخوان کوچک و بسیار اجتماعی، بومی استرالیا، که از طیف وسیعی از تماس ها برای برقراری ارتباط با یکدیگر استفاده می کند، استفاده می کنند. این تحقیق به طور بالقوه می تواند به برقراری ارتباط دو طرفه بین انسان و حیوانات کمک کند.

جولی الی، دانشمند پروژه در گروه علوم اعصاب در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی، بیش از یک دهه را صرف مطالعه نحوه ارتباط سهره های گورخری کرده است. کار او به شناسایی تقریبا 11 نوع تماس مورد استفاده پرندگان برای انتقال اطلاعات به یکدیگر، از جمله گرسنگی، خطر، و درگیری اجتماعی، و همچنین برقراری تماس و پیوند با پرندگان دیگر کمک کرده است.

آزمایش‌ها نشان داد که فنچ‌های گورخری به نظر می‌توانند 11 تماس خود را بر اساس معنایشان و همچنین صدایشان تشخیص دهند. پرندگان بیشتر احتمال داشت که تماس ها را با معانی مشابه اشتباه بگیرند تا تماس هایی که به سادگی به نظر می رسیدند.

نتایج نشان می‌دهد که فنچ‌های گورخری به‌جای اینکه به سادگی تشخیص دهند صدای آن‌ها چه معنایی دارند، می‌دانند.

الی به UC Berkeley News می‌گوید: «تا زمانی که انواع تماس‌ها معانی کاملا متفاوتی برای پرندگان داشته باشند، حتی اگر آکوستیک آنها کاملا مشابه باشد، آنها کاملا متمایز هستند. او گفت که الگوی اشتباهات شواهدی را ارائه می دهد که نشان می دهد پرندگان "بازنمایی ذهنی معنای" تماس های خود را دارند.

این یافته ها می تواند برخی از بلوک های ساختمانی کلیدی مورد نیاز برای ارتباط نهایی دو طرفه را فراهم کند.

نیوزویک برای اظهار نظر با الی تماس گرفته و منتظر پاسخ است.

اگر محققان بتوانند به طور قابل اعتماد معنی تماس های خاص با پرندگان را مشخص کنند، فناوری مانند هوش مصنوعی می تواند برای شناسایی این سیگنال ها استفاده شود. در نهایت، می‌تواند تماس‌هایی ایجاد کند که پرندگان آن را درک کنند – که به طور بالقوه امکان مکالمه دو طرفه بین انسان‌ها و حیوانات را فراهم می‌کند.

الی و تیمش بیش از یک دهه مشاهدات رفتاری را با یادگیری ماشینی و هوش مصنوعی ترکیب کردند تا صداهای مختلف فنچ گورخری را در دسته‌هایی قرار دهند و به طور موثر واژگانی از "کلمات اصلی" خود ایجاد کنند. سپس محققان آزمایش کردند که آیا این دسته بندی ها برای خود پرندگان منطقی است یا خیر.

دانشگاه کالیفرنیا برکلی می‌گوید الی توانست یک فرهنگ لغت صوتی ایجاد کند که انواع تماس‌های خاص را با معانی از جمله گرسنگی، پریشانی، زنگ خطر و نیاز به برقراری تماس مرتبط می‌کند. او سپس فرهنگ لغت را از طریق آزمایش‌هایی آزمایش کرد که طی آن پرندگان به‌خاطر انجام صحیح وظایف صداسازی-طبقه‌بندی پاداش دریافت می‌کردند.

با این حال، در حالی که هوش مصنوعی می‌توانست با تجزیه و تحلیل الگوهای صدای آنها، بین تماس‌ها تمایز قائل شود، به نظر می‌رسد که پرندگان متوجه شده‌اند که این تماس‌ها واقعا چه معنایی دارند.

به عنوان مثال، هوش مصنوعی ممکن است تفاوت‌ها در زیر و بم یا ریتم بین دو تماس را شناسایی کند. اما پاسخ‌های فنچ‌های گورخری حاکی از آن بود که آنها به معنای پشت سر خود نیز پاسخ می‌دهند، مانند تماس با خطر، گرسنگی یا تماس اجتماعی.

این بدان معناست که هوش مصنوعی به تنهایی نمی تواند به محققان بگوید که پرندگان در حال ارتباط با یکدیگر هستند. رعایت رفتار آنها نیز مهم است. دانشمندان باید در نظر داشته باشند که یک پرنده چه زمانی صدای خاصی تولید می‌کند، چه اتفاقی در اطراف آن می‌افتد و چگونه پرندگان دیگر واکنش نشان می‌دهند تا بفهمند این صدا به چه معناست.

در حال حاضر، هوش مصنوعی به محققان کمک می‌کند تا ارتباطات پرندگان را که انسان‌ها برای درک آن تلاش کرده‌اند، تجزیه و تحلیل کنند. اما شواهدی که نشان می‌دهد پرندگان خود تماس‌ها را بر اساس معنا دسته‌بندی می‌کنند می‌تواند دانشمندان را یک قدم به هدف بلندپروازانه‌تر نه تنها درک حیوانات، بلکه در نهایت برقراری ارتباط نزدیک‌تر کند.

خبرنگاران و سردبیران نیوزویک از مارتین، دستیار هوش مصنوعی ما، برای تهیه این داستان استفاده کردند. در اینجا درباره مارتین بیشتر بدانید.

در مورد این داستان با سردبیران نیوزویک تماس بگیرید: بن کلی و جیمز دبنز