هوش مصنوعی نمی تواند جایگزین مزایای هوش طبیعت شود

"مدرسه زندگی" برای توصیف یادگیری خارج از سیستم آموزشی رسمی استفاده می شود، که شامل چالش های دنیای واقعی است که قابلیت ها را گسترش می دهد و دیدگاه ها را گسترش می دهد.

در یک محیط رسمی دانشگاه، ما اغلب دانش‌آموزان را به خارج از کلاس‌های معمولی می‌بریم تا یادگیری در مورد طبیعت - یک تعریف گسترده از زندگی - را در دنیای واقعی تجربه کنند. ما معتقدیم که یادگیری در مورد جهان طبیعی از طریق تجربه با آن و درون آن می تواند بسیار آسان تر و موثرتر باشد.

هوش مصنوعی می‌تواند توانایی‌های ما را گسترش دهد، اما هوش طبیعت برای درک و پاسخ به چالش‌های جهانی که با آن‌ها روبرو هستیم نیز حیاتی است. ما هوش طبیعت را از طریق یادگیری رسمی همراه با تجربه در طبیعت توسعه می دهیم. این آموزش میدانی است، با دوره های رشته دانشگاهی که از یک یا دو ساعت در فضای باز در محوطه دانشگاه، تا روزها یا هفته ها در مقاصد دوردست که اشکال بسیار متفاوتی از طبیعت را از دیدگاه فرهنگ های مختلف تجربه می کنند، متغیر است.

آموزش میدانی برای هر درجه ای در علوم طبیعی اساسی است - از مطالعه دنیای فیزیکی اطراف ما گرفته تا حیات میکروبی، گیاهی و جانوری و تعامل بین مردم و جهان طبیعی.

همانطور که هوش مصنوعی آنچه و نحوه یادگیری ما را تغییر می دهد، یادگیری تجربی در دنیای واقعی و کاربرد آن تنها ارزش بیشتری پیدا می کند. ترکیب تجربیات انسان با طبیعت، ماشین‌ها و حسگرهای دیجیتال قدرتمند است، اما تجربه در طبیعت و با طبیعت کاملا قابل جایگزینی با ماشین‌ها نیست. در حالی که در روزهای اولیه کووید، مربیان دانشگاه از دوره‌های میدانی حضوری به تجربیات مجازی طبیعت می‌رفتند، این تجربه بر ارزش عمیق آموزش میدانی واقعی تأکید کرد. ما به سرعت به عقب برگشتیم تا تجربیات واقعی طبیعت را در دوره های تحصیلی خود بگنجانیم.

برای آموزش میدانی چالش هایی وجود دارد. ممکن است گران باشد و دانشجویان را ملزم به پرداخت هزینه های اضافی برای سفر و اقامت کند. می‌تواند شامل انتشار گازهای گلخانه‌ای بالا از طریق سفرهای هوایی باشد و در مقایسه با کلاس درس یا آموزش آنلاین، به رویکرد متفاوتی در زمینه سلامت، ایمنی و فراگیری نیاز دارد.

راه‌هایی برای پرداختن به همه این چالش‌ها وجود دارد، به این معنی که آموزش میدانی را می‌توان به راحتی و به طور پایدار در مقاطع تحصیلی گنجاند. دوره های میدانی می توانند محلی باشند، از اشکال حمل و نقل پایدار استفاده کنند، و برای پذیرایی از دانش آموزان با نیازهای اضافی طراحی شوند. کمک هزینه های تحصیلی و حمایت های سختی می تواند ارائه شود تا دانش آموزان بتوانند دوره های میدانی را تجربه کنند که در غیر این صورت قادر به پرداخت آن نبودند.

ما شاهد تمرکز فزاینده ای بر پردیس های دانشگاهی به عنوان مکان هایی برای یادگیری و اقدام در مورد اقلیم و تنوع زیستی، از جمله ادغام اکوسیستم های طبیعی در زیرساخت دانشگاه هستیم. مناطق طبیعی بیشتر در پردیس ها نه تنها برای آموزش میدانی مفید هستند، بلکه به طور قابل توجهی به رفاه کارکنان و دانشجویان و حفاظت و احیای فضاهای سبز در مناطق شهری کمک می کنند.

برخی از پردیس‌های دانشگاهی شامل اکوسیستم‌های محلی مهم هستند، به عنوان مثال دانشگاه گالوی که از ابتکار عمل برای به رسمیت شناختن گالوی به عنوان شهر پارک ملی حمایت می‌کند، و دانشگاه کالج کورک که مناطق وسیعی از زیستگاه‌های طبیعی در محوطه دانشگاه دارد. مناطق طبیعی بیشتر در محوطه دانشگاه همچنین می تواند به جامعه گسترده تر اهمیت فضاهای سبز وحشی در بافت شهری را نشان دهد و این تجربه را برای بازدیدکنندگان و ساکنان محلی فراهم کند، مانند مراتع گل های وحشی زینتی کالج ترینیتی در ورودی کالج.

با وجود هزینه‌ها و چالش‌های دوره‌های دوردست، ارزش قابل‌توجهی در ارائه تجربیاتی وجود دارد که دانش‌آموزان و معلمان را به خارج از منطقه امن آموزشی خود می‌برد و آنها را در معرض تجربیات دنیای واقعی بسیار فراتر از آنچه در نزدیکی خانه قابل دستیابی است، قرار می‌دهد.

به همین دلیل است که در ترینیتی، هر دو دوره محلی محلی را همراه با دوره های میدانی خارج از کشور مانند دوره رشته جانورشناسی در زیست شناسی گرمسیری و حفاظت در کنیا، که عمدتا توسط مدیران زمین و دانشگاهیان محلی تدریس می شود، ارائه می دهیم. دانش‌آموزان از ابتدا چالش‌هایی را که جوامع محلی و مدیران پارک‌های ملی با آن مواجه هستند، مانند درگیری انسان و حیات وحش و فشارهای گردشگری، تجربه می‌کنند. سپس دانش آموزان این درک ظریف و حساس فرهنگی از مردم و طبیعت را به یادگیری رسمی خود در جانورشناسی و بوم شناسی می آورند.

مدرسه واقعی زندگی، طبیعت، در اطراف ما است. با پیوند دادن آموزش رسمی با تجربه در طبیعت و با آن، هوش طبیعت و درک خود از جایگاه خود در جهان را عمیق تر و گسترش می دهیم.

پروفسور ایوان باکلی مدیر مشترک مرکز آب و هوا، تنوع زیستی و آب و استاد جانورشناسی در کالج ترینیتی دوبلین است.