هوش مصنوعی 2.5 تریلیون دلار مشکل دارد و جایگزینی 250 میلیون شغل تنها راه حل آن است.
ارائه دهندگان زیرساخت ممکن است ورشکسته شوند مگر اینکه هوش مصنوعی بازده سرمایه گذاری بسیار بالاتر از نرخ های فعلی را ارائه دهد.
هوش مصنوعی باید 250 میلیون شغل را جایگزین کند تا بتواند بازده سرمایه گذاری 2.5 تریلیون دلاری فعلی را داشته باشد.
هوش مصنوعی ارزانتر و توانمندتر میشود، اما سختافزار زیربنایی اینطور نیست
ارائهدهندگان زیرساخت برای رونق هوش مصنوعی میتوانند کیف را در دست بگیرند از زمان انتشار ChatGPT در اواخر سال 2022، توسعه دهندگان هوش مصنوعی وارد یک مسابقه تسلیحاتی جنون آمیز از ساخت مراکز داده هایپراسکیلر، توسعه سیلیکون و توسعه عظیم شبکه برق شده اند.
میزان سرمایهگذاری توسعهدهندگان هوش مصنوعی با هر چیزی که قبلا دیده شده (یا خرج شده است) متفاوت است. اما یک سوال کلیدی که رهبران، سرمایه گذاران و علاقه مندان فناوری اطلاعات مدام می پرسند این است که این همه سرمایه گذاری چگونه پرداخت می شود؟
تحلیل جدید مارین ایوزیک، بنیانگذار Applied Quantum، نشان میدهد که ریاضیات واقعا جمع نمیشوند. برای توجیه سرمایه گذاری عظیم، هوش مصنوعی باید سالانه حدود 2.5 تریلیون دلار درآمد ایجاد کند. برآوردهای فعلی حتی نزدیک هم نیستند.
هوش مصنوعی باید جایگزین 250 میلیون شغل شود
برآوردهای خوش بینانه درآمد فعلی هوش مصنوعی را بین 150 تا 250 میلیارد دلار در سال نشان می دهد که کسری چند تریلیون است.
ایوزیک این نظریه را مطرح می کند که هوش مصنوعی باید معادل 250 میلیون شغل تمام وقت را جایگزین یا ارائه دهد تا بتواند درآمد 2.5 تریلیون دلاری را برآورده کند - با فرض اینکه هر کارمند تمام وقت 100000 دلار هزینه داشته باشد.
سرمایهگذاری 2.5 تریلیون دلاری را میتوان به 1.5 تریلیون دلاری که از سال 2022 برای سرمایهگذاریهای سختافزاری خرج شده است، تقسیم کرد و هر سال یک تریلیون دلار بعدی برای سرمایهگذاریهای اضافی صرف میشود. اما یک مشکل کوچک وجود دارد: ایالات متحده تنها 159 میلیون شغل غیرکشاورزی دارد.
تأمینکنندگان زیرساخت نیز در محاسبه هزینهها با مشکل مواجه هستند. تراشههای هوش مصنوعی با کارایی بالا تقریبا هر پنج سال یکبار منسوخ میشوند، اما انتظار میرود زیرساختهای مراکز داده که در آن نصب میشوند حدود ۲۰ سال دوام بیاورند که منجر به هزینههای استهلاک هنگفتی میشود. این مشکل همان چیزی است که ایوزیک آن را «قانون 50 سنت» می نامد. ارائه دهندگان باید به ازای هر دلار سرمایه گذاری سالانه حدود 50 سنت درآمد ایجاد کنند.
این با مدلهای هوش مصنوعی ترکیب میشود که استفاده از آنها ارزانتر است، اما قابلیتهای بسیار برتری نسبت به مدلهای قبلی ارائه میدهد. به عنوان مثال، مدلهای قابلیت کلاس GPT-4 از سال 2022 قیمت 100 برابری کاهش یافته است، اما هزینههای متحمل شده توسط ارائهدهندگان زیرساخت به هیچ وجه کاهش نیافته است - و در عوض در حال افزایش است - بازگشت سرمایه اولیه را برای آنها دشوارتر میکند.
ایوزیک می گوید که این یک توسعه نگران کننده است که حباب دات کام را بازتاب می دهد. مشابه نحوه پرداخت هزینه زیرساخت های زیربنایی هوش مصنوعی توسط ارائه دهندگان، شرکت های مخابراتی هزینه های زیادی را برای ایجاد شبکه های فیبری که رونق دات کام را تامین می کردند، خرج کردند. آن شرکت های مخابراتی نتوانستند سرمایه خود را پس بگیرند و - در مورد معروف گلوبال کراسینگ - ورشکست شدند.
نکتهای که ایوزیک به آن اشاره میکند این است که شرکتهایی که بر روی زیرساختها ساختهاند ثروت زیادی به دست آوردهاند، در حالی که آنهایی که بودجه ساخت را تامین کردهاند، هزینههای سرمایهگذاری نجومی را بدون راهحل باقی ماندهاند.
این 2.5 تریلیون دلار سرمایه در نهایت باید پرداخت شود و کل بازار زیرساخت بر روی این حباب قرار دارد. هوش مصنوعی ارزانتر، پیشرفتهتر میشود و کسبوکارها راههای جدیدی برای استفاده از این فناوری پیدا میکنند. اما رشد مستلزم ثبات است – و تکیه بر حباب چیزی جز پایداری نیست.
متن اصلی (انگلیسی)
AI has a $2.5 trillion problem and replacing 250 million jobs is the only way to solve it
Infrastructure providers could be left bankrupt unless AI delivers a return on investment far higher than current rates.