هیستریک خرید! نقد و بررسی To Somert of End: این نقد فرهنگ مصرف‌کننده، نقدی برای فروش سخت است

هیستریک خرید! To Some Sort of End

Samuel Beckett Theatre

★☆☆☆☆

دیدن این‌همه پول که ظاهرا برای چیزی که از نظر مفهومی بسیار ضعیف به نظر می‌رسد، کمی افسرده‌کننده است. در طول 80 دقیقه این اپرای پاپ، می‌بینم که نمایش‌های بهتری را تصور می‌کنم که در نمادها و ژست‌های آن رمزگذاری شده‌اند، یا در مورس به کار رفته‌اند، و در جستجوی معنا در همه آن‌ها هستم.

مطمئنا این نمی‌تواند صرفا یک نقد گیج‌کننده ساده و قدیمی از فرهنگ مصرف‌کننده باشد. شاید من اشتباه می کنم شاید این در واقع یک شاهکار برای عصر پوسیدگی مغز باشد، تصویری از تخریب ذهن و روح انسان در آخرالزمان، که به سیلابی از رنگ‌های تند و موز بادی تبدیل شده است.

هیستریک خرید! فیلم To Some Sort of End روی زنی (با بازی لائز موری) متمرکز است که عاشق رفتن به سوپرمارکت است. She goes every day. گاهی اوقات چندین بار در روز. او واقعا سوپرمارکت را دوست دارد. فراتر از آن به نظر می رسد که او تقریبا هیچ ویژگی انسانی ندارد.

منشی صندوق (اندرو گاوین) عاشق او است. او در عین حال عاشق دستگاه کارت، تیلی (الکساندرا وستوکوا) است. یک کمپینگ کاتلین نیک دیارمادا به عنوان رئیس بدخلق آن سوپرمارکت را اداره می کند. نوازندگان گروه گلس هاوس، با استعداد اما در موسیقی آران اوگریدی کمتر از آنها استفاده شده اند، پشت یک صفحه پنهان شده اند.

گاه گاه، ند دنهی عالی ظاهر می شود تا مونولوگ هایی درباره شر مصرف گرایی ارائه دهد. او اعلام می کند: "ما می خریم. مصرف می کنیم. می میریم." یک تابلوی نئونی کلمه «خرید» را بالای صحنه چشمک می زند.

بازیگران تلاش قابل ستایشی انجام دادند، اما فیلمنامه آنها را ناامید کرد. با یک مونولوگ با صدای بلند در مورد خرید شروع می شود - «مارچوبه، مارچوبه، ماهی آزاد، ماهی آزاد، ممکن است فلافل هم بخورد، خیلی خوشحالم که گوشت را کنار گذاشتم» - لیبرتو فقط کسل کننده تر می شود، دور موتیف سوپرمارکت می چرخد ​​و به نظر می رسد چیزی در آنجا پیدا نمی شود. شخصیتی مشاهده می کند: «این بسیار جالب است که سوپرمارکت ها چگونه چیده شده اند. لیبرتو به ویلیام دانلیوی با گریس مورگان (که کارگردانی نیز می کند) و موری اعتبار دارد. آنها با هم بنیانگذاران شرکت تئاتر Tasteinyourmouth هستند.

حداقل می‌توانستند برای ما یک صدا بزنند، گروهی که می‌توانستیم پای بیچاره‌مان را به آن بزنیم. در عوض، یک قصیده اتونال برای تیل وجود دارد - «خیلی صاف، خیلی براق، خیلی کارآمد» - و این یک دزدی است، یک عدد خوشحال کننده در مورد یک ناهار با تخفیف.

کلمات تکرار می شوند تا زمانی که ابتذال اولیه آنها - "خوشمزه" ، "برنجی تند" - نیروی مجازات پیدا کند.

در یک لحظه شخصیت دنهی با اسلحه ظاهر می شود. من به طور مبهم فکر می کنم که آیا او ممکن است من را با آن ناک اوت کند، اما چنین شانسی وجود ندارد. اسلحه بدون استفاده کنار گذاشته شده است و تا آنجا که من می توانم بگویم دیگر هرگز ذکر نشده است.

پس از آن، من و دوستم موافقیم که تولید کمی توهین آمیز به نظر می رسد، اگرچه گفتن دقیق دلیل آن دشوار است. آیا این تصویری از یک رابطه لزبین است، اگر بتوان آن را اینطور نامید؟

اما اگر اینطور باشد، ممکن است برای افراد مستقیم نیز کمی توهین آمیز باشد. این ممکن است کمی توهین آمیز باشد، در واقع، برای هر کسی که تمایلات جنسی دارد، هر کسی که سیاست دارد، هر کسی با هر تجربه ای از زندگی.

هیستریک خرید! To Somet of End تا یکشنبه 27 سپتامبر در تئاتر ساموئل بکت به عنوان بخشی از جشنواره تئاتر دوبلین است.