هیلی ویلیامز در یک نمایش انفرادی گالوانیزه در هالیوود بول: بررسی کنسرت ثابت کرد که چیزهای بیشتری از پارامور برای او وجود دارد

چه زمانی پیرایش ها به غذای اصلی تبدیل می شوند؟ یا برای بیان آن در شرایط استخدامی: چه زمانی یک شلوغ جانبی به شلوغی واقعی تبدیل می شود؟ و آیا این می تواند بدون مشکل از بین برود؟

این‌ها فقط راه‌هایی برای فکر کردن به پیشرفت‌های حرفه‌ای هیلی ویلیامز است، که به راحتی دو نمایش را در این هفته در هالیوود بول به فروش رساند، چیزی که ما لزوما حتی چند سال پیش برای او به عنوان یک هنرمند انفرادی بدیهی نمی‌دانستیم. در اولین شب از دو شب دوشنبه، ویلیامز تقریبا دو ساعت بدون اجرای یک آهنگ Paramore اجرا کرد - و آنچه قابل توجه است این است که هیچ کس اهمیتی نداد.

خب، شاید این اغراق‌آمیز باشد: احتمالا شخصی در خانه کامل 17000 نفری، مطالب تبلیغاتی تور را خوانده بود و وعده‌ی مطالبی را از سه آلبوم انفرادی او «به‌علاوه سورپرایزهای هیجان‌انگیز» حداقل جایی برای امکان یک یا دو آهنگ Paramore باقی می‌گذاشت. اما «سورپرایزهای هیجان‌انگیز» در روز دوشنبه به یک جلد پورتی‌هد و حضور غافلگیرکننده‌ای از Zedd تبدیل شد، در مقابل «That's What You Get». که خوب بود

واقعا خیلی خوب است: مجموعه کاسه ویلیامز برای یکی از رضایت‌بخش‌ترین نمایش‌های راک که می‌توانستید امسال ببینید، ساخته شد، صرفنظر از این که تنها تجارت بدی که در حال انجام بود، آب و هوای غیرمعمول اکتبر بود که همه حاضران را عرق کرده بود.

صحبت از جوشیدن، همه اینها به این خلاصه می شود: یک آلبوم واحد چه تفاوتی می تواند ایجاد کند. برای ویلیامز، آن آلبوم «مرگ نفس در یک مهمانی مجردی» در سال 2025 بود، که او در ابتدا آن را با جهش‌های مرموز مانند مجموعه‌ای از دموهای بین پروژه‌ای پیش از اینکه همه به تدریج متوجه شوند که به پروژه تغییردهنده بازی حرفه‌ای او اضافه می‌شود، دریبل کرد. پنج ماه پیش یا بیشتر، او توری از تئاترهای کوچک انجام داد (به بررسی ورایتی در مورد می L.A.

نمایش در Wiltern ) که در آن لیست اصلی شامل تمام 20 آهنگ از "Ego Death"، به علاوه گزیده ای از "Please Don't Let I Be Misunderstood" به عنوان بیانیه ماموریت جایزه بود. برای هرکسی که آن مینی تور را دید که به طرز شگفت انگیزی به یک وعده غذایی کامل نزدیک تر بود تا یک تیزر، تعجب آور نیست که این آمفی تئاتر پاییزی کنونی شبیه یک جمع بندی مناسب از یک رپرتوار ساخت طولانی است، نه برش کوتاه تری از کار زندگی او تا به امروز که در واقع ارائه می کند.

بخشی از لذتی که ویلیامز در این سفر کنونی به وضوح از آن برخوردار است این است که او به طور همزمان پشت سر دو آلبوم به تور می‌رود - نه فقط "Ego Death" که اکنون در حال اجرای 12 آهنگ از آن است، بلکه 10 قطعه خوب از "Petals for Armor"، آلبومی در سال 2020 که او قصد داشت با یک تور انفرادی برای اولین بار تغییر کند. شاید این نباید شوک بزرگی باشد که در مقابل، او فقط یک انتخاب از آلبومی را که بین این دو قرار گرفته بود، انتخاب کرد، «گل‌هایی برای گلدان‌ها/Descansos» 2021، آلبومی آنقدر غم‌انگیز که مانند یک پروژه جانبی در میان پروژه‌های جانبی به نظر می‌رسید.

اما یکی از آهنگ‌های گلدان که اجرا شد، «فقط یک عاشق»، نقطه یا نقاط جالبی داشت، زیرا گزیده‌هایی از آن توسط او در پیانو پخش می‌شد تا نمایش را باز کند و سپس در پایان مجموعه اصلی تکرار می‌شد، شاید به عنوان یادآوری این که اگر او اجازه می‌داد افکار افسرده‌کننده‌تر بر آن تسلط پیدا کند، موسیقی او چقدر ناخوشایند می‌شد. (یکی از سطرهای مأیوس کننده آن آهنگ، «دیگر موسیقی برای توده ها نیست»، بر روی یکی از پیراهن های فروخته شده در غرفه تجاری نقش بسته بود و ثابت می کرد که خواننده حس کنایه دقیقی دارد.)

ویلیامز می‌تواند از نظر شعری بسیار ضعیف باشد، حتی زمانی که دیگر آهنگ‌های «گل برای گلدان‌ها» را در کمد نگه می‌دارد. و به نوعی گویای این بود که یک آهنگ جلدی که او به این تور اضافه کرده است، «ستاره سرگردان» پورتی هد است، که به معنای واقعی کلمه دورترین چیز از آفتاب است، با اشعار غمگین و ترانه «سیاهی تاریکی برای همیشه» - اجرا شده با ویلیامز که بر فراز یک مدرسه قدیمی معلق است. نمایشگرهای بزرگ کاسه

او قصد داشت برای شروع مهمانی کمی وقت بگذارد، زیرا آن هبوط به تاریکی آسمانی تنها سومین آهنگ مجموعه بود. اما پس از آن لوگوی شاد «هیلی ویلیامز شو» روی صفحه ظاهر شد، گویی که ما به تازگی از یک توالی پیش از اعتبار طولانی عبور کرده ایم. آهنگ «Simmer»، آهنگ «گلبرگ‌ها» که یکی از احساسی‌ترین و زنده‌ترین آهنگ اوست، همراه با پیامش این است که یکی از راه‌های خروج از یک رابطه آسیب‌زا، در آغوش کشیدن یک خشم عادلانه است.

ویلیامز تا ششمین آهنگ، "Ice in My OJ" طول کشید تا در نهایت آلبوم "Ego Death" و برخی از مطالب کمتر روح‌شکن آن را منتشر کند. (این آهنگ قبلا مبهم «من در یک گروه هستم!» لایه‌های بیشتری را به خود می‌گیرد، حالا که او با مجموعه‌ای بسیار عالی از نوازندگان در راه است، این پارامور نیست). کلمات بیش از حد نقل قول

"سخت" دنبال شد - نگاه وحشیانه صادقانه او به چمدان های اطراف عرفان زنانه، و موقعیت های بدون برنده ای که با زن در راک بودن همراه است. «دوست من» متوجه شد که او در حال زدن ماسک است، به معنای واقعی کلمه، زمانی که یک آرایشگر بیرون آمده بود تا براق و رنگ آمیزی به اطراف چشمانش بچسباند، همانطور که در نزدیکی دوربین های افراطی دیده می شود، و به او اجازه می داد تا ماردی گراس آماده برای بقیه شب به نظر برسد، حتی اگر مهمانی واقعی روی صحنه تغییراتی را داشته باشد.

قطعه مهیج "Leave It Alone" شاهد آمدن یک کوارتت زهی زن بود که به طور دوره ای در سرتاسر مجموعه ظاهر می شد - و همچنین استفاده جذاب از یک کمپلکس پلی ریتم به اندازه ای بود که مجبور بودید به خود یادآوری کنید که ذهن شما خارج از زمان بود، نه خود گروه. پس از این، ویلیامز بین آهنگ‌ها وقت گذاشت تا استقبال تماشاگران از تمام آهنگ‌های «Petals for Amor» را جشن بگیرد، مانند «Leave It Alone»، که تا کنون اکثریت مجموعه را فراهم کرده بود، و به طور نیمه جدی اشاره کرد که کل تور یک «اسب تروا» بود تا در نهایت آن متریال را اجرا کنیم.

در میان آهنگ‌های «گلبرگ برای زره» در مجموعه که بدون نظر اجرا شد: «اسب مرده»، آهنگی که به نظر می‌رسد درباره رابطه او با شوهر سابق چاد گیلبرت است. همانطور که طرفداران اشاره کرده بودند، او آن را برای سه کنسرت پس از مرگ او در ماه گذشته، ظاهرا از روی احترام، از صحنه خارج کرد، اما دوباره به صحنه برگشت، زیرا تاریخ، تاریخ است، و ترومای رابطه‌ای که به یک آهنگ رقص در کنار هم تبدیل شده است، همیشه دستوری برای موفقیت کنسرت است.