هیولاها وجود دارند: آنچه اودیسه می تواند در مورد نوآوری به ما بیاموزد وقتی نقشه ها از کار بیفتند

رهبر متفرقه. من مدتها فکر می کردم که ادیسه بزرگترین اثری است که در زمینه رهبری نوآوری نوشته شده است. فیلم اخیر کریستوفر نولان من را به یاد دوران دیگری انداخت که جهان در ابهام غرق شده بود و رهبران باید در این سفر خطرناک در قلمروی ناآشنا حرکت کنند.

بیش از 30 سال پیش، قبل از اینکه هر یک از کتاب هایم را در مورد نوآوری منتشر کنم، از من خواسته شد که به عنوان بخشی از اجلاس سران "شرکت فردا" به موسسه آسپن ارائه دهم. سخنرانان آگوست شامل یک دان آکسفورد، یک استاد استراتژی هاروارد، یک خبرنگار نیویورک تایمز، و ... من، تنها نماینده جوانان و از نظر فن آوری ماهر، بدون محدودیت در خرد متعارف بودند. موضوع ضمنی اثر مخرب اینترنت به سرعت در حال ظهور و از بین رفتن قریب الوقوع چشم انداز تجاری آشنا بود.

من صحبتم را «تا ایتاکا تا کجا؟» نامیدم. من با یک پیشنهاد ساده شروع کردم: هیچ داده ای در مورد آینده وجود ندارد، و اینجاست که نوآوری اتفاق می افتد. به این ترتیب، بزرگترین مانع برای تحول واقعی گیر افتادن در چرخه برنامه ریزی است. می دانید، جلسه در مورد جلسه، گزارش در مورد گزارش. بهتر و جدید به ندرت در بندر امن جلسه برنامه ریزی یافت می شود. آنها بسیار فراتر از محدوده نقشه استراتژیک کشف می شوند، جایی که بادها جابه جا می شوند، پاسخ های قدیمی غرق می شوند و خلبان باید با محاسبه مرده راه را پیدا کند.

سپس تز اصلی خود را پیش بردم: ادیسه به عنوان کهن الگوی رهبر مدرن، که به دلیل ثروت ظالمانه از مسیر خارج شد و مجبور شد برنامه خود را همانطور که پیش می‌رفت تنظیم کند. برای توصیف این شکل از تفکر خلاق فعال و انطباقی، اصطلاحی را ابداع کردم: خلاق کردن. ارائه در آسپن یک کشتی شکسته بود، اما به نوعی این اصطلاح به ساحل رسید.

در دهه‌های پس از آن، من به‌عنوان استاد دانشکده بازرگانی این مشکل را مطالعه کرده‌ام، کتاب‌هایی در مورد آن نوشته‌ام، و با سازمان‌هایی کار کرده‌ام که سعی می‌کنند زمانی که پاسخ‌های قدیمی دیگر جواب نمی‌دهند، نوآوری کنند. در طول مسیر، من خلاقیت را چیزی فراتر از چیزی که در اختیار داریم درک کرده ام. یک اسم این چیزی است که ما تمرین می کنیم. خلاقیت نشان می دهد که عمل آفرینش زاینده است. یک فعل ما لباس های کوکتل خود را مارتینیزه می کنیم، وسایل نقلیه خود را زمستانی می کنیم و سازمان های خود را مدرن می کنیم. پسوند یک شرط را به یک عمل تبدیل می کند. خلاقیت در عمل تبدیل به خلاقیت می شود.

مانند بسیاری از هم نسلانم، من برای اولین بار با قهرمان بی باک خود، ادیسه، به زبان انگلیسی کلاس دهم آشنا شدم، جایی که فرهنگ به همراه ژولیوس سزار شکسپیر و برگ های علف ویتمن همراه بود. استاد ما، آقای جانسون، اعلام کرد که "انجیل و ادیسه سنگ بنای تمدن غرب هستند." شاید این یک اغراق جزئی بود، اما به جهت درستی اشاره کرد. او فراخوانی را برای ما خواند که حماسه را باز می کند و از موز می خواهد که داستان «مرد متفکر» را بگوید. اما این به چه معنا بود؟ بعد از اینکه کلاس با این سوال دست و پنجه نرم کرد، آقای.

جانسون پیشنهاد کرد که ادیسه یک "مرد باهوش" است. یک کلمه کوچک برای چنین شخصیت بزرگ. خلاق، سریع و فریبنده به ذهن می رسد. افراد باهوش همه چیز را کشف می کنند. آنها در اطراف موانع حرکت می کنند، گاهی از قوانین پیروی می کنند، گاهی دور آنها کار می کنند و گاهی قوانین جدیدی ابداع می کنند.

هیولاهای مختلف به ذهن های متفاوتی نیاز دارند

که ما را به امروز می رساند. بسیاری از ما فکر می کردیم که راه رسیدن به ایتاکای خود را می شناسیم: درآمد، سهم بازار، پایداری. اما در مسیرهایی که ما زمانی پیمودیم، هیولاهایی وجود دارند. این نیروها که از دوران باستان با ما بسیار بوده اند، به ندرت در این مسیر قرار می گیرند: طاعون، جنگ، مصیبت. هیچ چیز طبق برنامه پیش نمی رود.

Cyclops، Polyphemus، قدرت خدمه اودیسه را ناکافی نشان می‌دهد، همان‌طور که می‌توان تخصص‌هایی را که برای توسعه یک شرکت چندین دهه طول کشید، ناگهان کالایی کرد. هوش مصنوعی سریع‌تر و بزرگ‌تر از آن چیزی که بیشتر ما پیش‌بینی می‌کردیم ظاهر شد، حتی در شکل تازه‌اش. ده سالی که برای تکمیل یک فرآیند اختصاصی صرف کردید، اکنون می‌تواند توسط یک تازه‌کار با الگوریتم هوش مصنوعی تکرار شود. و آنها می توانند این کار را قبل از ناهار انجام دهند. مانورهای قدیمی ما با آن قابل مقایسه نیستند. مدل‌ها و استراتژی‌های کسب‌وکار ماندگاری دارند و مانند شیری که برای مدت طولانی از قلم افتاده، ترش می‌شوند.

وقتی موارد بیشتری کارساز نیستند، با چشم‌های جدید به آنچه در دست دارید نگاه کنید و به روش‌های جدیدی رفتار کنید که هیولا نمی‌توانست تصور کند. شما با تبدیل شدن به یک سایکلوپس بزرگتر، سایکلوپس ها را شکست نمی دهید. شما با دیدن چیزی که او نمی تواند او را شکست دهید. این خلاقیت است

آژیرها مردان ادیسه را با آهنگ حسی خود اغوا می کنند، زیرا هوش مصنوعی دقیقا آنچه را که می خواهیم بشنویم به ما می گوید. یقین یک داروی غرایز جنسی است. ما را با فرصت های قابل قبول جذب می کند. این به ترجیحات ما بازی می کند. ما آنچه را که آرزو می کنیم به دست می آوریم، حتی اگر این به معنای از بین بردن ما در ساحل ناهموار بدبختی باشد. از موتور هوش مصنوعی مورد علاقه خود در مورد خریدی که فکر می کنید منطقی است بپرسید و ببینید که چرا شما درست می گویید با یک دلیل قانع کننده و قانع کننده باز می گردد. این اتاق پژواک شخصی شماست که از تمام مزخرفاتی که قبلا به آن اعتقاد دارید پشتیبانی می کند.

اودیسه که خطر واقعی را درک می‌کرد، گوش‌های خدمه‌اش را با موم بستند و خود را به دکل شلاق زد و به مردان دستور داد که به درخواست‌های او برای آزادی توجهی نکنند. خطرناک ترین صدا صدایی است که به شما می گوید چه چیزی را بیشتر می خواهید بشنوید. قبل از اینکه بتوانید از هیولا پیشی بگیرید، باید از خود پیشی بگیرید. این خلاقیت است

خطرناک ترین هیولا ممکن است هیولایی باشد که اصلا به نظر نمی رسد. کسی که فریبنده و مسحور کننده است، مانند پوره کالیپسو. او آرامش، پناهگاه و امکان جاودانگی را به قهرمان بی باک ما ارائه می دهد. او یک تجارت قدیمی، یک موقعیت غالب در بازار، یک موسسه معتبر است. او مهارتی است که باعث موفقیت شما شده است. و همانطور که معطل می‌شوید، انگیزه‌تان کم می‌شود تا زمانی که وارد کداک یا بلاک‌باستر یا نوکیا شوید. شما تبدیل به داستانی از گذشته می شوید.

مانند اودیسه، شما خود را در راحتی جایی که هستید گم می کنید تا زمانی که تصمیم بگیرید قبل از اینکه شرایط برای شما انتخاب کند، ترک کنید. این خلاقیت است

با این حال، بزرگترین این هیولا، خود پوزیدون است، مخل بزرگ، زمین لرزان و ارباب دریاهای طوفانی. او خود تغییر است که با تغییراتی نیرومند وارد می‌شود: ژئوپلیتیک، رقبا، مقررات، و گاهی اوقات فناوری‌هایی مانند هوش مصنوعی. این احمقانه است که او را تحریک کنید و احمقانه تر است که او را نادیده بگیرید، زیرا او دائما شرایط سفر شما را تغییر می دهد. اودیسه از همه آنها جان سالم به در می برد، نه به این دلیل که پیشگو است، بلکه به این دلیل که می تواند فعالانه تفکر خود را برای برآوردن شرایط تنظیم کند. این خلاقیت است

اودیسه چه کار می کرد؟

اودیسه همان طور که پیش می رفت در حال ساختن آن بود. او به ندرت می دانست دقیقا چه می کند. بادهای سرنوشت این کار را با یک رهبر انجام خواهند داد. چیزی که اودیسه را به قهرمان بزرگ حماسه تبدیل می‌کند این است که می‌داند وقتی نمی‌داند چگونه ادامه دهد. این انضباط عملی حرکت به جلو در مواجهه با ابهام است. این خلاقیت است

بنابراین، وقتی نقشه تمام می شود، رهبر متفرقه چه می کند؟ مانند اودیسه، با چند سوال ساده شروع کنید.

1. ایتاکای من کجاست؟

درک واضحی از آنچه می خواهید به دست آورید داشته باشید، اما مقصد را با مسیر رسیدن به آن اشتباه نگیرید. به سمت ایتاکا پافشاری کنید، اما آماده باشید که مسیر خود را با تغییر بادها و شرایط اصلاح کنید.

2. با چه هیولایی روبرو هستم؟

هر هیولایی دارای نقاط قوت و ضعف منحصر به فردی است و هر یک پاسخ متفاوتی را می طلبد. قبل از تصمیم گیری در مورد اینکه کدام ذهن و کدام حرکت برای فریب دادن هیولا مورد نیاز است، هیولا را تشخیص دهید.

3. با آنچه دارم چه کنم؟

قبل از درخواست منابع بیشتر، دارایی های خود را موجودی کنید: افراد، شبکه ها، اطلاعات، قابلیت ها و فناوری ها. آنچه را که قبلا دارید به روش های جدید و غیرمنتظره ترکیب کنید، سپس حرکت هوشمندانه بعدی را انجام دهید.

4. سفر چه چیزی به من یاد می دهد؟

هر مانور چیزی را نشان می دهد که نقشه نمی تواند به شما بگوید: یک چالش پنهان، یک فرصت پیش بینی نشده، یک انحراف غیرمنتظره. توجه کنید. از آنچه اتفاق می افتد درس بگیرید و اجازه دهید آنچه کشف می کنید حرکت بعدی شما را هدایت کند. هدف آزمایش فقط ایجاد یک نتیجه بهتر نیست. این برای ایجاد قضاوت بهتر در مورد کارهای بعدی است.

این معنای عمیق‌تر خلاقیت است: آنچه می‌آفرینیم ما را می‌آفریند. کارآفرین کسب و کار را ایجاد می کند، اما کسب و کار کارآفرین را ایجاد می کند. رهبر سازمان را تغییر می دهد، اما سازمان رهبر را تغییر می دهد. فناوری‌هایی که برای گسترش توانایی‌های خود ایجاد می‌کنیم، می‌توانند قضاوت ما را بزرگتر کنند یا آن را کاهش دهند.

اودیسه راه خود را به خانه می‌سازد، اما جایی در طول مسیر، سفر اودیسه را ایجاد می‌کند.

نظرات بیان شده در نظرات Fortune.com صرفا نظرات نویسندگان آنها است و لزوما منعکس کننده نظرات و اعتقادات Fortune نیست.

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد