هیچ کس فیلمنامه او را نمی خواند، سپس او از رابرت پتینسون تماس گرفت

چند سال پیش، آجون سینگ خود را در حمام رابرت پتینسون یافت و با عصبانیت یادداشت هایی را در آیفون خود تایپ می کرد.

فیلمنامه‌نویس در حال لذت بردن از یک شب مشروب از شراب در خانه پتینسون در لس‌آنجلس بود تا در مورد Primetime صحبت کند، فیلمنامه‌ای که همه ساکنان شهر از خواندن آن امتناع می‌کردند، اما به نوعی به دست بازیگر لیست A رسید.

اما آن شب، در حالی که نوشیدنی‌ها سرازیر می‌شد، پتینسون نمی‌توانست از آنچه که یک بازیگر می‌توانست با این شخصیت انجام دهد صحبت کند. پرتره گونزو از هانسن ظاهر شد، برداشتی عرفانی تر از پیش نویس اصلی سینگ، که بیشتر یک تریلر سیاسی بود.

هر چند وقت یکبار سینگ خود را به حمام معذور می کرد و ایده های پتینسون را یادداشت می کرد.

سینگ به هالیوود ریپورتر می گوید: «در نهایت شروع به جمع آوری تصویری از نحوه تصور او از این شخصیت کردم - و آن را دوست داشتم، زیرا از نظر فلسفی با آنچه قبلا نوشته بودم مغایرت نداشت.

هنگامی که سینگ و کارگردان پرایم تایم، لنس اوپنهایم، خانه پتینسون را ترک کردند، به نظر می رسید که افتتاحیه ای وجود دارد. شاید بتوانند او را متقاعد کنند که این نقش را بازی کند. سینگ می‌گوید: «ما احساس کردیم که او به داخل خم شده است.

سینگ و اوپنهایم چند روز بعد را در دفتری در شهر میانه روی فیلمنامه کار کردند، سپس سینگ پنج روز را به تنهایی صرف بازنویسی شخصیت هانسن کرد و لحنی عرفانی و انتقام جویانه به شخصیت او القا کرد.

آنها آن را برای پتینسون فرستادند، او یک آخر هفته وقت گذاشت تا جوابش را بدهد: بله، او در فیلم بازی خواهد کرد.

قرار گرفتن در مرکز یک فیلم هیجان انگیز، همه بخشی از یک چرخش خیره کننده از رویدادهای سینگ، 31 ساله است، که سال ها در راه راندن اوبر و کار دستیاری هزینه کرد.

سینگ می‌گوید: «من واقعا با این برچسب «چپ از مرکز» دست و پنجه نرم می‌کردم. فکر می‌کردم این برچسب واقعا جالبی است. اما به این معنی است که "تجاری نیست. قابل بانک نیست. غیرقابل فروش."

با این حال، او همیشه احساس می‌کرد که مخاطبانی برای فیلمنامه‌هایش وجود دارد، اگر کسی به آنها ضربه بزند.

سینگ در کالیفرنیای جنوبی بزرگ شد و در رشته اقتصاد در USC تحصیل کرد. او همیشه عاشق فیلم بود و به جای ادامه دادن به سمت دکترای اقتصاد، در عوض بعد از فارغ التحصیلی شروع به نوشتن فیلمنامه کرد. او در شیفت قبرستان در اوبر، ساعت 11 شب رانندگی کرد. تا ساعت 4 صبح و روزهایش را در آپارتمانی کوچک و پر از سوسک هالیوود مشغول نوشتن بود.

او با چشمان خیره‌ای از زمانش با اوبر می‌گوید: «واقعا ترسناک بود. شما می‌خواهید افرادی را پشت سر داشته باشید که اینطور به شما خیره می‌شوند. "من می گفتم، "اوه، من فقط امشب می میرم."

اوبر زیاد دوام نیاورد. در اتاق پست CAA نیز حضور نداشت، جایی که او با امید دیدار با صنعتگرانی که مطالب او را می‌خوانند، کار می‌کرد.

در نهایت، او مربیانی را در نویسندگان تلویزیونی میکا فیتزرمن بلو و نوآ هارپستر پیدا کرد که او را به عنوان دستیار نویسنده برای سریال محدود نتفلیکس Painkiller استخدام کردند. مشاغل دستیار نویسنده بیشتری از جمله کار با مجری نمایشی که آنقدر ظالم بود که سینگ فکر کرد به سن لوئیس اوبیسپو برود تا دکتری جماعت معروف فوک فیل شود. (او هرگز این کار را نکرد.)

سال ها پس از اودیسه فیلمنامه نویسی خود، او سرانجام چیزی نوشت که مورد توجه قرار گرفت: یک خلبان تلویزیونی به نام شکم.

فیلمنامه درباره آخرین بازیکن NFL بود که در اولین بازی خود مجروح می شود و به خانه خود در آلاسکا برمی گردد تا ماهیگیر شود. در ابتدا، به نظر می رسد نمایشی درباره شخصیتی به سبک مرگبارترین Catch باشد. اما در آخرین لحظات خلبان، مفهوم عالی آن آشکار می شود: قهرمان داستان از یک قایق ماهیگیری سقوط می کند و توسط یک نهنگ بلعیده می شود. بقیه سریال در داخل شکم هیولا اتفاق می افتد.

(برخلاف فیلم واقع گرایانه آینده نهنگ، با بازی دوست سینگ، آستین آبرامز، این یک برداشت فوق العاده بود، آلا پینوکیو - با لوسترهایی که نور نهنگ را روشن می کند.)

این نمایش هرگز اتفاق نیفتاد، اما این اولین فیلمنامه سینگ بود که در هالیوود پخش شد. سینگ می‌گوید: «من شروع به دریافت تماس‌های دریافتی کردم تا اینکه به نوعی غرغر کنم. یکی از آن تماس ها اریک مندوزا بود که اکنون مدیر او در Untitled است.

در سال 2023، سینگ با Aj Bourscheid، یک دوست قدیمی از CAA و اکنون در Range Media Partners ملاقات کرد. تهیه کننده ویلیام ایاناکونه که بورشاید را می شناخت. ایاناکونه اشاره کرد که در سال 2007 مقاله ای در Esquire درباره معروف ترین عملیات در تاریخچه شکارچی را انتخاب کرده است که به خودکشی یک دادستان منطقه تگزاس ختم شد.

سینگ فورا مجذوب شد. او با تماشای فیلم To Catch a Predator بزرگ شد و اسامی مضحک مجرمان را حفظ کرد، مانند Jeremy’s Talented Tongue. او مطمئن بود که می تواند با این مفهوم کار خاصی انجام دهد.

تهیه کننده و مدیرش هر دو آنقدر آن را دوست داشتند که شروع به بیرون کشیدن آن کردند. اما هیچ کس در هالیوود آن را نمی خواند.

سینگ می گوید: «این واقعا ویرانگر بود. "آن را بخوانید - و سپس بگذرید. اگر آن را نخوانید، به احساسات من آسیب می رساند."

ماه ها می گذشت و او امید خود را از دست می داد که Primetime جذابیت بیشتری پیدا کند.

سپس، یک معجزه: رابرت پتینسون به نوعی به فیلمنامه تسلط یافت و می خواست با سینگ زوم کند. (او هنوز مطمئن نیست که پتینسون چگونه فیلمنامه را دریافت کرده است، اما شنیده است که تایلر فالبو، فیلمساز تقریبا جمعه، آن را در یک مهمانی به پتینسون یا شریک تهیه‌کننده‌اش برایتون مک‌کلاسکی داده است.)

سینگ از زوم با پتینسون و مک‌کلاسکی می‌گوید: «آنها فیلمنامه را دریافت کردند. "این معتبرترین چیز بود، شاید در کل حرفه من. آنها فقط به طور خاص و موضوعی به آن پاسخ می دادند."

در پایان فیلم زوم، سینگ آنقدر تحت تأثیر واکنش آنها قرار گرفت که عکس خود را گرفت: "من اینطور گفتم، راب، اگر در زندگیت وقت آزاد داشتی، فکر می کنم من و تو می توانستیم با این فیلم، با تو در نقش کریس هنسن، کار بسیار ویژه ای انجام دهیم."

پتینسون ساکت شد. در نهایت، او اعتراف کرد که در این مورد نیز فکر کرده است، اما نه، این نقش برای او نبود.

با این حال، او با تولید موافقت کرد که این یک پیروزی بزرگ برای سینگ و تیم بود، که اکنون مسیری مناسب برای شروع فیلم داشتند.

اندکی بعد، سینگ ایمیلی از شخصی به نام اوپنهایم دریافت کرد. این یک بررسی پرمخاطب از فیلمنامه Primetime بود که اوپنهایم شب قبل در جشن تولد پتینسون خوانده بود.

سینگ به یاد می آورد که فکر می کرد: "وای، این بهترین چیز است. لنس اوپنهایم کیست؟"

معلوم شد که اوپنهایم فیلمساز جوان داغ پشت مستندهایی مانند Some Kind of Heaven و Spermworld بود. او قطعه‌ای را که هنوز منتشر نشده بود برای سینگ فرستاد، و سینگ آن را در عرض یک روز نوش جان کرد. او به اوپنهایمر وابسته بود و این دو پیوند نزدیکی را ایجاد کردند. آنها احساس می کردند که هم روح های خلاقی هستند.

حتی با وجود اینکه کارگردانان قابل مالی بیشتری در سریال Primetime حضور داشتند، سینگ متقاعد شده بود که اوپنهایم فردی برای این کار است. تیم موافقت کرد و اوپنهایم به عنوان کارگردان به آن ملحق شد. ناگهان پروژه داغ شد، و A24 موافقت کرد که بودجه فیلم را تامین کند و تاریخ شروع تولید آن را تعیین کند - حتی بدون اینکه سرلوح باشد.

سینگ به یاد می‌آورد: «این واقعا یک تجربه روان‌گردان است، زیرا من از عدم توجه به فیلمنامه – هیچ کس آن را نمی‌خواند – به یک قرارداد مالی در دوره‌ای دو هفته‌ای رسیدم».

پتینسون در نهایت سوار شد تا بازی کند، و سینگ، دوست دخترش و سگش سوار ماشینش شدند و در اواخر سال 2024 به نیویورک رفتند. در آنجا، او شب‌های طولانی را در دفتری با اوپنهایم و پتینسون گذراند و فیلمنامه را هش کرد، گاهی اوقات تا ساعت 2 بامداد وارد زمستان سرد وحشیانه نشد.

سینگ می‌گوید: «وقتی با لنس و راب کار می‌کنید، نوعی این حلقه بازخورد وجود دارد. چیزها دائما زنده و در حال تغییر هستند. "تنها راه برای زنده ماندن از این فرآیند سیال بودن است."

برای اکثر فیلمنامه نویسان، کار خیلی قبل از شروع تولید به پایان می رسد. اما سینگ این فرصت نادر را داشت که از طریق تولید در پروژه بماند و به عنوان تهیه کننده اجرایی خدمت کند.

او در خانه ای در نیواورلئان با اوپنهایم، فیلمبردار دیوید بولن، تدوینگر دانیل گاربر و تهیه کننده کریستین وازکز در طول فیلمبرداری زندگی می کرد. آن‌ها شب‌های فیلم را بعد از کار می‌گذراندند، در حالی که در طول روز، بخشی از کار او یادآوری نسخه‌های قدیمی فیلمنامه بود، زیرا اوپنهایم ممکن است چیزی را که ماه‌ها قبل کنار گذاشته بودند، بازگرداند.

از جمله لحظاتی که برای فیلم دوباره زنده شد، مونولوگی بود که در آن هانسن برای یک هوادار در هواپیما، برنامه خود را برای نمایش توضیح داد. (بدون اینکه آن را خراب کنید، شامل صحبت از ایوان جلو، یک مرد و آلت تناسلی او می شود.)

همانطور که سینگ به یاد می آورد، اوپنهایم از پتینسون خواست که مونولوگ را انجام دهد، اما بازیگر چند ماه بود که پیش نویس صحنه را نخوانده بود. اوپنهایم اصرار کرد و به نوعی پتینسون از راه رسید.

سینگ می‌گوید: «او فقط اجازه داد از او بیرون بیاید. "خیلی چیزها در مورد این فرآیند بسیار زنده هستند."

این فیلم در ونیز اکران خوبی داشت و در بحبوحه بزرگترین سال زندگی حرفه‌ای پتینسون، بعد از درام و ادیسه و قبل از دسامبر تلماسه: قسمت 3 به نمایش درآمد.

همچنین خشم سوژه خود، هانسن را برانگیخت، او پیش از انتشار تهدید کرد که اقدام قانونی خواهد کرد و به THR گفت: «توهینی به هزاران مرد و زن است که هر روز سخت برای محافظت از کودکان در برابر شکارچیان تلاش می‌کنند». پس از دیدن فیلم، او گفت که "از واقعیت یا هر چیزی که در آن زمان یا اکنون تجربه کرده ام جدا شده است ... من مطمئن نیستم که هدف آن چیست." او همچنین در مورد اینکه تولید برای دریافت نظراتش با او تماس نگرفته بود، مشکل داشت. با این حال، او همچنین مردم را تشویق کرده است که فیلم را خودشان ببینند و تصمیم خود را بگیرند.

سینگ، که اساسا تمام روزنامه‌نگاری‌هایی را که هنسن برای آماده شدن برای فیلم تهیه کرده بود، می‌خواند: «ما هیچ علاقه‌ای به شرور کردن او نداریم. "من چه کسی هستم که شبیه "این نمایش اشتباه است" یا "این نمایش درست است"؟ فکر نمی کنم این وظیفه من به عنوان یک نویسنده باشد. این کار من به عنوان یک هنرمند نیست." او همچنین خاطرنشان می‌کند که این فیلم به این واقعیت می‌تابد که افراد قدرتمند و رهبران جامعه از سوء استفاده دور می‌شوند و هنسن از پلتفرم خود برای افشای برخی از آنها استفاده کرده است.

سال ها پس از آن شب سرنوشت ساز در حمام پتینسون، داستان پرایم تایم سینگ هنوز تمام نشده است. او این آخر هفته برای اولین نمایش در بریتانیا در لندن بود و کارهای زیادی را بر اساس قدرت فیلم ترتیب داد.

مدت ها قبل از افتتاح فیلم، او متوجه شد که برنده اسکار دانیل کالویا می خواهد با او تماس بگیرد. کالویا فیلمنامه پرایم تایم را خوانده بود، و سینگ (با لهجه‌ای محکم بریتانیایی) برنده اسار را به یاد می‌آورد که گفت: «می‌توانم بگویم دوست دارید بد رفتار کنید». سینگ از این ارزیابی ضربه خورد.

سپس کالویا با تعجب به او ضربه زد. سونی در حال ساخت فیلمی با محوریت شخصیت Spider-Man: Across the Spider-Verse Spider-Punk بود و می خواست سینگ آن را بنویسد. بله، آنی بود، همانطور که در هالیوود، Spider-Verse شاید یکی از ویژگی های ابرقهرمانی باشد که نویسنده عمیقا دوست دارد.

سینگ خاطرنشان می کند: "من اساسا از غیرقابل دوام بودن در بازار به قابل دوام بودن در بازار تبدیل شده ام. و واقعا آنقدرها تغییر نکرده ام." "حتی با Primetime ، همه می گفتند "این یک محصول تجاری نیست." و من همیشه معتقد بودم که چنین است."