هیچ کس مانند خال های ستاره ای درباره زندگی روزمره نمی نویسد

داستان چیزی شبیه به این است: امیلی موالس در یک اداره پست در فیلادلفیا منتظر خرید تمبر برای نامه ای بود که باید پست می کرد. شاید این یک کارت تشکر بود، او مطمئن نیست. شاید لحظه‌ای به نظر نرسد، اما در دستان موالس، آهنگی به نام «جادوی واقعی» شد که در آن او آن حادثه کوچک را با انرژی عجیب و شوم سرمایه‌گذاری می‌کند.

او خود را در حال دعوا با بنجامین فرانکلین، بنیانگذار دیرینه سیستم پستی این کشور، و عواقبی که ممکن است در پی داشته باشد، تصور می کند: «تو همین الان با رئیس پست قاطی کردی،» او با نت های پیانو به آرامی می خواند. "رئیس پست چهار ستاره/و نه برف، نه باران، نه گرما و نه تاریکی شب نمی‌توانند شما را نجات دهند... او می‌داند کجا زندگی می‌کنید..."

از آنجا عجیب تر می شود. «جادوی واقعی» با عبارات زیرکانه و جهش‌های ملودیک جسورانه‌اش، نمونه‌ای خیره‌کننده از ویژگی‌هایی است که ستاره مولز را، همانطور که خود را در ضبط می‌خواند، به یک پدیده مستقل برای کسانی که می‌شناسند تبدیل کرده‌اند. Moales، 27 ساله، می‌گوید: «من گاهی فکر می‌کنم بی‌حوصلگی زمانی است که مغز شما بیشترین خلاقیت را به دست می‌آورد. چیزی که من به سمت آن کشیده می‌شوم این است که از هیچ چیزی بزرگ بسازم.»

این یکی از راه‌های توصیف کاری است که او با حرفه‌اش از زمانی که تقریبا یک دهه پیش در زیرزمین پدر و مادرش در نیوهمپشایر شروع شد، انجام داده است. بزرگراه به جهنم، آلبومی که «جادوی واقعی» در آن ظاهر می‌شود، مملو از رویاهای ناهنجار است که در آن موالس فراز و نشیب‌های زندگی در یک شهر بزرگ را به چیزی تقریبا روان‌گردان تبدیل می‌کند. بزرگراه به جهنم که در اوایل سال جاری از طریق Historic New Jersey منتشر شد، برچسب/استودیو/گروه هنری DIY که او بخشی از آن است.

اکنون که او با گروه قدرتمند مستقل Dead Oceans قرارداد امضا کرده است، که آلبوم را برای اولین بار در 4 دسامبر در فروشگاه‌های ضبط می‌گذارد، این رقم افزایش می‌یابد. موالز می‌گوید: «این قطعا، برای استفاده از یک کلیشه، یک گردباد بوده است» - خنده‌دار، زیرا او یکی از کم‌کلیشه‌ترین نویسندگان موسیقی در حال حاضر است. "به یکباره خیلی اتفاق افتاده است. اما عالی بود." انتخاب سردبیر 250 آلبوم برتر قرن 21 تا کنون 100 بهترین قسمت تلویزیونی تمام دوران 500 آلبوم برتر تمام دوران 100 بهترین فیلم قرن 21

Moales که در یک منطقه حومه شهر در حدود 20 دقیقه از مرز ورمونت بزرگ شد، از گم شدن در جهان های خیالی لذت می برد. چند هفته قبل از اعلام امضای برچسب، او هنگام ناهار در یک رستوران ویتنامی در جنوب فیلی می‌گوید: «من همیشه خیلی اهل کتاب بودم. "من بچه ای بودم که در زمین بازی وانمود می کردم." وقتی او خیلی جوان بود والدینش هابیت را برای او خواندند. در 12 سالگی، او در حال بلعیدن ارباب حلقه‌ها بود و نسخه‌ای با جلد گالینگور از J.R.R را به همراه داشت. شاهکار تالکین در مورد دوران راهنمایی.

«مردم می‌گویند: «این کتاب مقدس است؟» (اکنون از او درباره شخصیت مورد علاقه‌اش پرسیده شد، او فورا پاسخ می‌دهد: «یعنی همیشه طرفدار éowyn، Shieldmaiden of Rohan هستم.»)

او در کلاس‌های تئاتر مدرسه‌اش بازی می‌کرد و سعی می‌کرد داستان‌های کوتاه بنویسد، اما بیداری خلاقانه واقعی او زمانی رخ داد که کیبوردی به دست آورد که به او اجازه می‌داد صحنه‌های ذهنش را زنده کند. او می‌گوید: «ترانه‌سرایی راهی برای من برای نوشتن داستان‌ها بود، اما چیزی که در داستان‌ها وجود دارد این است که هرگز نمی‌توانم آن‌ها را تمام کنم – هرگز نمی‌دانم کجا می‌روند. "و با یک آهنگ، خوب است. می تواند سه دقیقه طول بکشد و شما فقط می توانید ایده ای در مورد چیزی پیدا کنید. بنابراین به نوعی من در نوشتن داستان تقلب کردم."

موسیقی به طور کلی برای او یک تعقیب انفرادی بود، زیرا هیچ صحنه ای برای صحبت در شهرش وجود نداشت. اما تابستانی که 14 ساله بود، به یک کمپ راک در کانکتیکات رفت و در آنجا با دوستی به نام چارلی آشنا شد که دانش گسترده‌ترش بسیار مهم بود. Moales به یاد می آورد: «ما با هم طرفداران بیتلز و Velvet Underground شدیم. "ما خیلی عمیق در همه دیسکوگرافی ها فرو می رفتیم. او همچنین Tame Impala و Foxygen را به من نشان داد که علاقه به ضبط موسیقی خودم را برانگیخت."

بعد از دبیرستان، موالس یک سال فاصله را پشت سر گذاشت و در مورد چیزی که به راه شماره یک او برای فرار از زندگی روزمره اینجا روی زمین تبدیل شد، جدی تر شد. او می‌گوید: «من اساسا به زیرزمین پدر و مادرم نقل مکان کردم و تمام شب را با لپ‌تاپم بیدار می‌ماندم. "در نهایت من دیگر به سکوت اهمیت ندادم." مطالب مرتبط کابوی وست‌ساید می‌خواهد شما دوباره مثل یک بچه احساس کنید.

و تلفن خود را رها کن نشویل خواننده کریستال رز دوست دارد در سمت ابری موسیقی بسازد پس از همکاری با بیانسه و مشاوره از کوئینسی جونز، لون کالی می خواهد به شما الهام بخشد در دنیای رویایی ماری در دنیای آشغال ها غرق شوید

ترانه هایی که او در آن روزها می نوشت اغلب به داستان های علمی تخیلی و فانتزی که دوست داشت بخواند مرتبط بود. او می گوید: «من آن انرژی براق، لرزان و جادویی را می خواستم. او نام Star Moles را برای نسخه‌های اولیه‌اش باندکمپ انتخاب کرد، زیرا روشی را دوست داشت که برخی از عجیب‌ترین و عجیب‌ترین توپ‌های طبیعت را تداعی می‌کرد و به آن چسبید. من همیشه فکر می‌کردم که نام کامل من انگشتری برای نمایش بیز ندارد. بنابراین فکر می‌کردم، شاید به تصویر این موجود متمایل شوم.»

در سال 2018، او به نیوجرسی سفر کرد تا با کوین باسکو، یک هنرمند پرکار ضبط خانگی تحت نام Rubber Band Gun ملاقات کند. آنها با هم آلبومی از Star Moles به نام Camelot ساختند که اسما در مورد افسانه آرتوریان است اما صدای پاپ بسیار زمزمه‌انگیز آن بیشتر به استیوی نیکس مربوط می‌شود. موالس نیز در همین زمان در حال شروع کالج در دانشگاه نیوهمپشایر بود، اما به سرعت متوجه شد که مطالعه زبان انگلیسی نمی‌تواند با زندگی موسیقیایی که برای او شروع شده بود مقایسه شود.

او می‌گوید: «در هنگام ضبط با کوین، به این فکر می‌کردم که این بهترین کاری است که تا کنون وجود دارد و می‌خواهم این کار را برای همیشه انجام دهم.

و این کم و بیش کاری است که او انجام داده است. در بهار 2020، او و باسکو تمام وقت به فیلی نقل مکان کردند، جایی که با گروهی از شخصیت‌ها می‌نویسند و ضبط می‌کنند که شامل دو خواهر و برادر پاپ سام و لوئیز سالیوان نیز می‌شود. او می گوید: «آنها شروع کردند به آمدن به خانه ما برای ضبط در استودیو، و در نهایت همه ما شروع به نواختن در گروه های یکدیگر کردیم. برای هرکسی که هرج و مرج مشترک حلقه فیل 6 در اواخر دهه نود را به یاد می آورد، آنچه در نیوجرسی تاریخی اتفاق می افتد دور از دسترس نیست - همیشه یک نفر در آن خانه چیزی می سازد.

اوایل سال گذشته، Moales پشت پیانوی ایستاده نشست تا آهنگ‌هایی را بنویسد که تبدیل به بزرگراه به جهنم شدند. اگرچه او در نسخه‌های فانتزی مانند Camelot، Three Chimes 2024، در Silent Palace به مکان‌های دوردست سفر کرده بود! و Snack Monster 2025، او این بار علاقه بیشتری به بازگرداندن همه چیز به خانه پیدا کرد. او می‌گوید: «این آلبوم تقریبا شبیه این بود که فردی را که آن رکوردها را نوشته بود، انتخاب کنید و آن صدا را در زندگی واقعی، در موقعیت‌های اجتماعی، محل کار، رفت و آمد قرار دهید.

در عین حال، او نمی تواند اشاره ای از درام به بیشتر اشعار خود اضافه کند: "من هرگز نمی خواهم یک آهنگ غمگین بنویسم که فقط غم انگیز باشد. من می خواهم نوعی قوس در آن وجود داشته باشد. وقتی حوصله ام سر می رود، فقط مغز من است و در راه رفتن، دشمن درست می کند." داستان‌های پرطرفدار ترامپ به گزارشگر منفجر می‌شود: «تو از من یک سوال مثبت نپرسیده‌ای» برایان می می‌گوید که کوئین دیگر تور نمی‌گذارد: «۵۰ سال کافی است» ببینید گروه جلد Black Sabbath از جک بلک اجرا می‌کند با Geezer Butler در Power to the People Festival Macklemore Says «Free Palestold» همیشه شکلی از مقاومت باشید

با انتشار مجدد Highway to Hell on Dead Oceans، Star Moles به فهرستی می‌پیوندد که شامل فیبی بریجرز، میتسکی و صبحانه ژاپنی می‌شود - همه ترانه‌سرایان بسیار فردی که بدون به خطر انداختن دیدگاه‌هایشان، مخاطبان بسیار بیشتری پیدا کرده‌اند. او این اعلامیه را با آهنگ جدیدی به نام «دوباره متولد شد» همراهی می‌کند که نشان‌دهنده علاقه اخیر او به «سنگ‌های دهه ۷۰» است، به‌علاوه برخی از اشعار قدیمی «مولز ستاره‌ها» در مورد حس وجودی («ما تو را خیلی زیبا لباس پوشیدیم/سرت را بوسیدیم/تا بتوانی ایمیل‌هایت را بفرستی/هر روز تا زمانی که بمیری»).

Moales می‌گوید: «راستش، من خیلی خوشحالم که این آهنگ‌ها به تعداد زیادی از مردم پخش می‌شوند، زیرا هرگز فکر نمی‌کردم این اتفاق بیفتد. "برای مدت طولانی این فقط یک چیز یک طرفه بود. من موسیقی می ساختم و هیچ چیز به عقب بازتاب نمی یافت - و این ارزش خاص خود را دارد، آزاد بودن در این راه. اما من می خواهم بدانم موسیقی من چگونه شنیده می شود. می خواهم بدانم برای دیگران چیست."