"هیچ کس نمی تواند آنها را متوقف کند": معترضان بلوک سیاه اروپا چه کسانی هستند؟

از فرانسه و ایتالیا گرفته تا اسپانیا و آلبانی، یکی از ویژگی‌های منظم جنبش‌های اعتراضی اروپا، حضور چند صد جوان کاملا سیاه پوش بوده است که اغلب درگیر خشونت فیزیکی با مجریان قانون بودند.

آنها در حال شکستن اموال عمومی و خصوصی و آتش زدن خودروها و ساختمان ها دیده شده اند و متهم به سرقت و سرقت کالاهای مصرفی - از غذا گرفته تا جواهرات - هستند.

آنها که به عنوان "بلک بلوک" شناخته می شوند، انرژی تهاجمی دارند که می تواند تظاهرات مسالمت آمیز گروه های دانشجویی و اتحادیه های حرفه ای را خنثی کند. در حالی که برخی می گویند که به نابرابری های اجتماعی، سیاسی و اقتصادی توجه می کنند، برخی دیگر روش های خشونت آمیز آنها را محکوم می کنند و می گویند که آنها از خواسته های مشروع معترضان منحرف می شوند.

فرانسیس دوپویس دری، استاد علوم سیاسی در دانشگاه کبک در مونترال، به الجزیره گفت: «این جنبش در دهه 1980 در آلمان آغاز شد و از یک جنبش اجتماعی به نام خودمختاری یا خودمختاری ناشی شد. آنها مخالف دولت، سرمایه داری، احزاب سیاسی، حتی کمونیست ها و اتحادیه ها بودند. آنها کم و بیش آنارشیست بودند. آنها معتقد به زندگی خارج از نظام بودند.

دوپوی دری، که کتابی درباره بلوک‌های سیاه نوشته است، توضیح داد که ایده آنارشیست‌ها «ساده» بود.

او گفت: "شما کت و شلوارهای مشکی می پوشید، که در آن زمان مد پانک بود، کت های چرمی مشکی و هودی های نخی، کلاه ایمنی موتور سیکلت، عینک آفتابی و باندان. این راهی بود برای اطمینان از اینکه پلیس نمی تواند آنها را شناسایی کند... هیچ رهبری، سلسله مراتب، سوپراستار، سخنگوی و بیانیه مطبوعاتی وجود ندارد."

اما او نسبت به مرتبط کردن این گروه با هر ایدئولوژی سیاسی، چپ یا راست هشدار داد، زیرا در سال‌های اخیر دوره‌هایی از گروه‌های ناسیونالیست و نئونازی دست راستی در لهستان و آلمان وجود داشته است که از لباس‌های بلوک سیاه و تاکتیک‌های خشونت‌آمیز استفاده می‌کنند.

فرانسه هفته هاست که شاهد تظاهرات گسترده دانشجویان و اتحادیه ها بوده و با سطح بالایی از خشونت و خسارت مالی دست و پنجه نرم می کند.

الجزیره با دفتر یکی از اعضای چپگرای فرانسوی پارلمان اروپا (MEP) که حزبش از راهپیمایی های اخیر سراسری سازماندهی و حمایت کرده است، در مورد معترضان سیاه پوش تماس گرفت. اما آنها گفتند که این موضوع برای بحث بسیار حساس است.

فردی که صلاحیت صحبت رسمی از طرف مقام منتخب خود را نداشت، گفت: «چند مورد خشونت توسط دولت برای جرم انگاری جنبش و حزب ما استفاده می شود، بنابراین ما نمی خواهیم وارد استراتژی صحبت در مورد آن شویم.

ایتالیا همچنین شاهد خشونت در رم، میلان و تورین بوده است که در آن مردم با پلیس درگیر شده، سطل زباله ها و خودروها را به آتش کشیده اند و در برخی موارد خسارات مالی و صدماتی زیادی به بار آورده اند.

ماریو فووره، یکی از اعضای ایتالیایی پارلمان اروپا از جنبش پنج ستاره، گفت: صادقانه بگویم، من از هیچ جنبشی که از بلوک های سیاه الهام گرفته شده است، آگاه نیستم. "در میلان، حوادث غارت و خرابکاری رخ داده است و به نظر می رسد مسئولین بسیار جوان بوده اند، بسیاری از آنها خردسال بوده اند.

برای من، این بیشتر شبیه رفتار کپی‌برداری و تأثیر الگوهای بد است تا کار یک شبکه سازمان‌یافته. با این حال، احراز حقایق بر عهده مقامات قضایی است که این حوادث را بررسی می‌کنند.»

بلوک سیاه یک جنبش همگن یا سازمان یافته با رهبری یا ساختار شناخته شده نیست. از نظر سیاسی نیز تا حدودی بی ربط است، زیرا دولت ها و گروه های مجری قانون، این گروه ها را با اعتراضات اجتماعی مرتبط می کنند، خواه «کپی کننده» باشند یا واقعی.

دوپویس دری گفت که فقدان ساختار سازمانی به اعضا اجازه می دهد تا به سرعت یکدیگر را بر اساس لباس خود پیدا کنند، اما آنها همچنین از طریق دهان به دهان جمع می شوند و در چندین تظاهرات روابط برقرار می کنند.

در حالی که دولت‌های اروپایی اطلاعاتی در مورد تظاهرات اخیر منتشر نکرده‌اند، بلوک‌های سیاه به دلیل عبور از مرزها در گذشته برای شرکت در تظاهرات در کشورهای دیگر شناخته شده‌اند.

دوپویس دری گفت: "آنها فهرست عضویت ندارند، بنابراین هیچ کس واقعا نمی داند که تعداد آنها چقدر است. سرویس های اطلاعاتی آنها را در حدود 5000 تا 7000 نفر در اروپا تشکیل می دهند که در هر تظاهرات چند صد نفر حضور دارند."

لوران نونز، وزیر کشور فرانسه، در سخنرانی در پارلمان در ژانویه، به این گروه اشاره کرد و گفت: "امروز، در هر تظاهرات اجتماعی با هر اندازه قابل توجهی، ما بلوک های سیاه را می یابیم که می آیند تا چیزها را در هم بشکنند و به نیروهای امنیتی داخلی حمله کنند."

یک سند دولت ایتالیا در سال 2023 در مورد آموزش های پیشرفته برای پلیس، این گروه، اهداف و تاکتیک های آن را تشریح کرد.

در این سند آمده است: «با هدف تحریک وندالیسم و ​​خشونت از طریق نفوذ - و متعاقبا رادیکال کردن - تظاهرات، دهه 1980 شاهد تثبیت یک تاکتیک آنارکو شورشی مداوم بود: استفاده از گروه‌های کوچک و ضعیف سازمان‌یافته معروف به «بلوک سیاه».

این سازمان افزود که آنها قبل از ناآرامی های برنامه ریزی شده شناسایی مکان های مورد نظر را انجام می دهند، این مناطق را به بخش هایی که به تیم های خاص اختصاص داده شده است تقسیم می کنند و تاکتیک های انحرافی را "که توسط یک یا چند تیم برای جلب توجه مجری قانون از سایر گروه ها انجام می شود، اجرا می کنند، که پس از آن می توانند اقدامات مخرب یا مخرب انجام دهند."

در این گزارش آمده است که بلوک سیاه «درجه بالایی از تحرک» برای به حداکثر رساندن آسیب احتمالی و در عین حال به حداقل رساندن خطر دستگیری فعالان دارد.

قبل از تظاهرات اخیر در اروپا، شاید شناخته شده ترین عملکرد بلوک سیاه در جریان نشست وزیران سازمان تجارت جهانی در سیاتل، ایالات متحده، در سال 1999، و تظاهرات سراسری ژوئن 2016 در فرانسه علیه قانون کار Loi Travail یا قانون کار بود.

در هر دو مورد، برخوردهایی با پلیس صورت گرفت که صدها نفر مجروح و دستگیر شدند.