«هیچ گزینه خوبی» برای جنگ ایران پس از شکست میان دوره ای ترامپ، نتایج انتخابات اسرائیل - تحلیل

پیروزی دموکرات‌ها در انتخابات میان‌دوره‌ای ایالات متحده، توازن قوا را در واشنگتن تغییر داده است، اما رویارویی با ایران را حل نکرده است. دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا هنوز کاخ سفید را کنترل می‌کند، بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر، در بحبوحه فرآیند دشوار تشکیل دولت در سمت خود باقی می‌ماند و تهران با شکست جمهوری‌خواهان به‌عنوان مدرکی تلقی می‌کند که جنگ هزینه‌های سیاسی را بر دشمنان خود تحمیل کرده است.

اینکه آیا چشم‌انداز سیاسی جدید تشدید تنش را تشویق می‌کند یا مذاکره، نامشخص است. شکنندگی وضعیت روز دوشنبه نشان داد که نیروهای آمریکایی حملات محدودی را علیه اهداف ایرانی در جزیره قشم انجام دادند که توسط مقامات آمریکایی به‌عنوان عملیات دفاعی به جای از سرگیری خصومت‌های بزرگ توصیف شد. روز پنجشنبه، سپاه پاسداران ایران گزارش داد که دو نفت‌کش و یک یدک‌کش در یک حمله جداگانه در هوروز آتش گرفته‌اند. مال من

حساب ایرانی به طور مستقل تأیید نشده است. رای 3 نوامبر باعث شد دموکرات ها کنترل مجلس نمایندگان و سنا را پس از مبارزاتی که در آن پیامدهای اقتصادی جنگ ایران به یک مسئولیت مهم برای جمهوری خواهان تبدیل شد، به دست آورند. اما کنگره تازه منتخب تا 3 ژانویه 2027 کار خود را آغاز نخواهد کرد. تا آن زمان، جمهوری خواهان اکثریت فعلی خود را در کنگره حفظ می کنند، و حتی پس از آن، کنترل دموکرات ها به طور خودکار توانایی رئیس جمهور برای دستور اقدام نظامی را از بین نخواهد برد.

کنگره می تواند بودجه و مجوزها را به چالش بکشد، اما دامنه اختیارات جنگ ریاست جمهوری همچنان مورد مناقشه است. سوال این است که آیا کمپین دیگری به چیزی دست خواهد یافت که عملیات های قبلی نتوانستند همان بن بست را حل کنند یا بازتولید کنند. برای دکتر نبی سنبلی، کارشناس ارشد موسسه مطالعات سیاسی و بین‌المللی ایران، ابهام اصلی خود ترامپ است. او به مدیا لاین گفت: «ترجیح می‌دهم از ترامپ و تیمش انتظار هیچ تصمیم عاقلانه‌ای نداشته باشم. رویارویی همچنان ممکن است». سونبولی همچنین تردید دارد که مخالفت کنگره بتواند مانع تشدید تنش شود.

کنگره آمریکا قادر به کنترل محور ترامپ و نتانیاهو نیست، هر چقدر هم که هزینه‌های زیادی به آمریکا تحمیل کنند. دکتر راز زیمت، مدیر برنامه تحقیقاتی ایران و محور شیعه در مؤسسه مطالعات امنیت ملی اسرائیل، دولت ایالات متحده را با یک سری انتخاب های ناقص مواجه می کند. او به مدیا لاین گفت: «بسیار دشوار است که اول از همه، تصمیم پرزیدنت ترامپ را ارزیابی کنیم. او تهاجم گسترده تر، ادامه فشار، مصالحه از طریق مذاکره یا حمله محدود را به عنوان گزینه های بالقوه شناسایی کرد. یکی از آنها این است که به برنامه های خود برای حمله به ایران ادامه دهد.

زیمت گفت: فکر می‌کنم او متوجه است که خطرات زیادی در دور سوم جنگ علیه ایران وجود دارد. گزینه دوم ادامه وضعیت موجود است و فشار بیشتری بر ایران وارد می‌کند. اما باز هم هیچ تضمینی وجود ندارد که در پایان روز ایران را متقاعد به ارائه امتیازات بیشتر کند.» تحلیلگر می گوید که ایران بعید است مصالحه هایی را که آمریکا به دنبال آن هستند بپذیرد، جایگزین دیپلماتیک نیز با موانعی روبرو است. زیمت گفت که ایران ممکن است امتیازات محدودی را در مورد توالی توافق احتمالی بپذیرد، اما نه مصالحه اساسی که واشنگتن به دنبال آن است.

یک گزینه نظامی محدودتر خطر خود را به همراه خواهد داشت: حتی حمله ای که برای پایان دادن به رویارویی انجام می شود، می تواند واکنش ایران را به دنبال داشته باشد که آن را طولانی تر کند. او گفت: «اما باز هم هیچ کس نمی تواند تضمین کند که ایرانی ها به گونه ای پاسخ نخواهند داد که اوضاع را تشدید کند». زیمت گفت: «بنابراین، آنچه در حال حاضر می بینیم این است که به نظر می رسد تهدید فوری حمله به ایران هم به دلیل محاسبات سیاسی در ایالات متحده و هم به دلیل ادامه مذاکرات متوقف شده است.»

درگیری‌های محدود در اطراف تنگه هرمز و اختلافات حل‌نشده بر سر تحریم‌ها، کشتیرانی و فعالیت‌های هسته‌ای همچنان تشدید تنش را ممکن می‌سازد. تفسیر تهران از رای آمریکا متفاوت است. دکتر ابراهیم روشندل، دیپلمات سابق ایرانی و تحلیلگر امور استراتژیک که اکنون در ایالات متحده مستقر است، گفت که نتیجه انتخابات جمهوری اسلامی را بر آن داشته تا روایت داخلی مقاومت خود را تقویت کند. او به مدیا لاین گفت: «اکنون پس از این که این نتیجه از انتخابات به دست آمد، رهبر ایران و فرماندهان سپاه به شدت تلاش می کنند تا روایت داخل ایران را تغییر دهند.

در عین حال به این معنا نیست که آنها درهای جدید را از راه دیپلماتیک برای مذاکره یا پاسخ به ایالات متحده باز می کنند، زیرا آنها قبلا شرایطی دارند. روشندل معتقد است تهران از کشورهای عربی می خواهد که وابستگی خود به واشنگتن را مجددا ارزیابی کنند و ترجیح می دهند که توافق با ایران را به عنوان یک جایگزین ببینند. او گفت: «به اعتقاد من اولین چیزها این است که این پیام را به کشورهای منطقه، عمدتا کشورهای عربی، بدهند تا شکاف بزرگی بین آمریکا و کشورهای عربی ایجاد کنند.»

او همچنین استدلال کرد که تهران به اختلافات درون دولت بر سر جنگ توجه دارد و از مقامات ارشدی نام برد که معتقد است طرفدار رویکردهای مختلف در مذاکرات و نیروی نظامی هستند. اینها تفسیرهای اوست، نه گزارش های تایید شده از مواضع مقامات. زیمت هشدار داد که شکست جمهوری خواهان تهدید نظامی علیه ایران را برطرف نمی کند. او گفت: «شکی نیست که ایرانی‌ها شکست، شکست جمهوری‌خواهان را یک موفقیت بزرگ می‌دانند، اما ما همچنان باید به خاطر داشته باشیم و ایرانی‌ها متوجه این موضوع هستند که مشکل ایران را حل نمی‌کند».

ترامپ هنوز هم توانایی زیادی برای ضربه زدن به ایران دارد. ایرانی‌ها قطعا نمی‌خواهند این اتفاق بیفتد. انتخابات اسرائیل نتانیاهو را ضعیف تر از قبل می کند. عدم اطمینان سیاسی موازی در اسرائیل آشکار می شود. انتخابات 27 اکتبر کنست، احزاب متحد نتانیاهو را با 53 کرسی از 120 کرسی، در مقایسه با 48 کرسی برای بلوک مرتبط با شخصیت مخالف، گادی آیزنکوت، به ارمغان آورد. دو حزب تحت رهبری اعراب 19 کرسی به دست آوردند و هیچ اکثریت حکومتی آشکار و مذاکرات بر سر دولت بعدی حل نشده باقی نگذاشتند.

نتانیاهو همچنان به رهبری کشور به صورت موقت ادامه می دهد، اما موقعیت سیاسی او ضعیف تر از قبل از رای گیری است. با این حال، زیمت نسبت به این فرض که تغییر دولت اساسا ارزیابی اسرائیل از ایران را دگرگون خواهد کرد، هشدار داد. او گفت: «آیزنکوت قطعا ممکن است موضع کمتر جنگ طلبانه ای اتخاذ کند، اما وقتی صحبت از تصور اسرائیل، تهدیدات ایران و تهدید هسته ای به میان می آید، تفاوت واقعی بین آیزنکوت و نتانیاهو وجود ندارد».

و دوباره، در پایان روز، همه متوجه می شوند که تصمیم در مورد پرونده ایران در واشنگتن گرفته می شود، نه در اورشلیم. او به همان اندازه در مورد نفوذ نتانیاهو بر ترامپ مستقیم صحبت کرد. اول از همه، نتانیاهو تصمیم‌گیری نمی‌کند. با تمام احترامی که برای نتانیاهو قائل هستم، او احتمالا سعی کرد رئیس‌جمهور ترامپ را متقاعد کند که قبل از انتخابات به ایران ضربه بزند.

او نتوانست این کار را انجام دهد و در حال حاضر هیچ توانایی برای وادار کردن ترامپ به انجام کاری را ندارد. در روز انتخابات، ترامپ گفت که او و نتانیاهو توافق کرده‌اند که واشنگتن پس از پایان سال 2026، ارائه آنچه را که او به عنوان 4 میلیارد دلار در سال به اسرائیل توصیف می‌کند، متوقف کند. مشخص نیست که منظور او کدام بودجه است یا این تغییر چگونه اجرا می‌شود. تفاهم نامه موجود 380 میلیارد دلار از طریق ارائه کمک‌های نظامی سالانه در سپتامبر 280 میلیارد دلار انجام می‌شود. فرای این تغییرات سیاسی، نگرانی‌های امنیتی اساسی اسرائیل همچنان باقی است.

زیمت این ایده را که تولید موشک باید معیار اصلی برای اینکه آیا عملیات دیگری ضروری است یا خیر مخالف است. او گفت: «بله، ایران هنوز توانایی‌های موشکی زیادی دارد، اما این مشکل اصلی نیست.» مشکل اصلی در حال حاضر این است که ما هنوز هیچ راه حلی برای توانمندی های هسته ای که هنوز در اختیار ایران است نداریم. ذخایر اورانیوم ایران هنوز در سایت ناشناخته است او دو مسیر نامطلوب را تشریح کرد: توافقی از طریق مذاکره که می‌تواند منافع اقتصادی برای دولت ایران به همراه داشته باشد یا اقدام نظامی که ممکن است بدون از بین بردن اطلاعات شناخته شده به تأسیسات آسیب برساند.

ge، تجهیزات و مواد مرتبط با برنامه. آژانس بین المللی انرژی اتمی پس از از دست دادن دسترسی به تاسیسات کلیدی، قادر به راستی آزمایی مکان فعلی و ترکیب بیشتر ذخایر اورانیوم غنی شده ایران نیست. آژانس تخمین زد که ایران تا 13 ژوئن 2025 دارای 440.9 کیلوگرم اورانیوم غنی شده تا 60 درصد است. این سطح غنی سازی بسیار بالاتر از سطحی است که در تولید برق عادی غیرنظامی استفاده می شود، اما ثابت نمی کند که ایران دارای سلاح هسته ای است.

این رقم یک تخمین تاریخی است، نه یک معیار تأیید شده از ذخیره فعلی. یکی از اهداف پیشنهادی کوه کلنگ، مجموعه عمیقا مدفون در نزدیکی نطنز است. بررسی وضعیت عملیاتی آن به طور مستقل دشوار است. برای Zimmt، یک حمله هوایی ممکن است استفاده از سایت را به تاخیر بیندازد اما مسئله هسته ای گسترده تر را حل نخواهد کرد. او گفت: "ایران را از 440 کیلوگرم اورانیوم غنی شده خود محروم نمی کند، بلکه ایران را از صدها سانتریفیوژ پیشرفته خود محروم نخواهد کرد."

و تنها راه مقابله با تونل‌های زیرزمینی از طریق عملیات ویژه است و این چیزی است که احتمالا اتفاق نخواهد افتاد.» پیشنهادهای بلندپروازانه تر، از جمله حملات علیه تأسیسات نفتی ایران و سایر صنایع حیاتی، مجموعه متفاوتی از خطرات را در بر می گیرد. زیمت گفت که چنین حملاتی می تواند بحران اقتصادی ایران را به شدت بدتر کند و حتی آن را شبیه یک کشور شکست خورده بدون ایجاد امتیازات مورد نظر یا تغییر دولت کند.

او در پایان گفت: «و بنابراین، دوباره، در حال حاضر هیچ گزینه خوبی وجود ندارد. ارزیابی روشندل تأکید بیشتری بر احتمال تغییرات سیاسی داخلی دارد. او گفت که از کاخ سفید خواسته است تا با چهره‌های اپوزیسیون ایرانی تعامل داشته باشد و این موضوع را منبعی جایگزین برای اهرم فشار توصیف کرد. به یاد دارم که در ماه آوریل سومین نامه خود را به کاخ سفید فرستادم و از پرزیدنت ترامپ خواستم از اهرم‌های دیگری که مخالفان است استفاده کند.

اما متأسفانه آنها آن را نادیده گرفتند. او همچنین نقاط ضعف داخلی را که فشار نظامی به تنهایی قادر به حل آنها نیست، توصیف کرد: تورم، ناکارآمدی اقتصادی، دستگیری فعالان سیاسی و مشکلات زیست محیطی. بنابراین، من معتقدم که شاهد فروپاشی خواهیم بود. ما شاهد خواهیم بود که سطح عظیمی از اعتراضات به زودی خواهد آمد، شاید در دو، سه ماه آینده، این را ببینیم.» او همچنین پیش بینی کرد که رژیم ممکن است ظرف یک سال سقوط کند. با این حال زیمت در تحلیل اخیر هشدار داد که بحران های عمیق ایران تغییر رژیم را قریب الوقوع نمی کند.

تنگه هرمز هم به عنوان یک اهرم استراتژیک و هم یک محرک بالقوه برای تجدید درگیری است. مداخله ایران در کشتیرانی و محاصره آمریکا، نااطمینانی منطقه ای و هزینه های انرژی را تشدید کرده است. کشورهای حاشیه خلیج فارس انگیزه های قوی برای اجتناب از مبادله دیگری که می تواند کشتیرانی، تاسیسات نفتی یا پایگاه های آمریکایی در خاک آنها را به خطر بیندازد، حتی با وجود نگرانی در مورد توانایی های نظامی ایران، دارند. روشندل گفت که ایران با تاکید بر وابستگی آنها به عبور ایمن از تنگه، از دولت های منطقه امتیاز می گیرد.

وی در عین حال به قطر به عنوان یک واسطه بالقوه مهم اشاره کرد. او گفت: «دیدگاه من این است که قطر در حال حاضر پتانسیل بالایی دارد تا نسبت به قبل از این انتخابات فعال‌تر باشد تا هر دو طرف را متقاعد کند که به مذاکره بازگردند.» اما او همچنین تندروهای ایرانی را خواستار رفع تحریم ها، رفع محاصره و انتقام از مقامات آمریکایی توصیف کرد، ترکیبی که می تواند سازش را پیچیده کند. تماس های دیپلماتیک قبلا پیش نویس پیشنهادی را تهیه کرده اند. به گزارش رویترز، مذاکره کنندگان ایرانی روز یکشنبه پس از مذاکره با میانجی های قطری دوحه را ترک کردند.

یک مقام مسئول در جریان این مذاکرات گفت که خروج آنها به دلیل مشکلات در مذاکرات نبوده و پیش نویس پیشنهادی در دست انتشار است و امکان ملاقات دیگری وجود دارد. تهران بازگشایی تنگه هرمز را به پایان محاصره دریایی آمریکا در چارچوب هفت مرحله‌ای مرتبط می‌داند و مقامات ایرانی گفته‌اند در صورت برآورده شدن خواسته‌های آن، اجرای این تنگه تا دو روز تسریع می‌یابد. توافق نهایی اعلام نشده است. روشندل هشدار داد که عواقب ادامه رویارویی می تواند فراتر از مرزهای ایران باشد.

ایران قرار نیست حمایت از گروه‌های نیابتی را متوقف کند و آنها تلاش می‌کنند تا بخش جدیدی از نیابت‌ها را که مانند حوثی‌ها در یمن عملیاتی‌تر هستند، دوباره ظهور کنند یا سازماندهی مجدد کنند. آنها می‌توانند بسیاری از مکان‌ها را بی‌ثبات کنند.» وی همچنین از تهران انتظار دارد به حمایت از گروه های مسلح همسو در عراق و لبنان ادامه دهد. روسیه همچنین در تماس های دیپلماتیک شرکت کرده است. ولادیمیر پوتین رئیس جمهور روسیه روز پنجشنبه در مسکو با محسن رضایی دبیر شورای عالی امنیت ملی ایران دیدار کرد. کرملین این نشست را تایید کرد اما دستور کار دقیق آن را فاش نکرد.

زیمت به این رویارویی به عنوان یک عنصر احتمالی در تلاش‌های گسترده‌تر برای جلوگیری از رویارویی دیگر اشاره کرد، بدون اینکه ادعا کند که این رویارویی باعث پیشرفتی شده است. در مقابل، سونبولی بر نبود اعتماد به جای مکانیک میانجیگری تأکید داشت. او گفت: «بسیاری در ایران انتظار دارند که جنگ برای مدتی ادامه یابد و برای آن آماده شده‌اند». وی با بیان اینکه تهران به دنبال جنگ نبوده است، گفت: «صلح نیاز به سطحی از اعتماد دارد و ترامپ/نتانیاهو ثابت کردند که قابل اعتماد نیستند». او همچنین از تجربه جرج دبلیو.

دولت بوش و هزینه های جنگ های قبلی ایالات متحده. وی در پایان گفت: آن جنگ 5 تریلیون دلار به آمریکا تحمیل کرد و هیچ دلیلی وجود ندارد که ما فکر کنیم دولت فعلی در دوران ترامپ عاقل تر است.