واترفورد برای رسیدن به فینال جام FAI، بوهمیانس را در Dalymount شگفت زده کرد

نیمه نهایی جام FAI: بوهمیانس 0 واترفورد 2 (ماون 51، لونرگان 58)

واترفورد فاصله 22 ساله ای را برای رسیدن به فینال جام FAI پشت سر گذاشت، پس از اینکه با یک طلسم هفت دقیقه ای ویرانگر در نیمه دوم با تأخیر جرقه ای جان داد که بوهمیانس را متعجب کرد که چه اتفاقی روی زمین افتاده است.

کولی‌ها به مدت 51 دقیقه کنترل این نیمه نهایی را در دست داشتند و فرصت‌های بعدی را به دست می‌آوردند و هواداران را زیر سوال می‌بردند که چه زمانی گل می‌زنند یا نه.

اما واترفورد - که از سال 1980 این جام را نبرده است - ایده های دیگری داشت و به آنها نشان داد که چگونه از دو موقعیت اول خود در بازی گلزنی کرد.

نوآ ماونه آبی‌ها را در مسیر خود قرار داد و تامی لونرگان به فرم خوب خود ادامه داد تا بلیت آنها را برای حضور در ورزشگاه آویوا برای اولین بار از سال 2004 تضمین کند. لونرگان مطمئنا مرد لحظه‌ای است که در پنجره بین‌المللی اخیر چهار گل برای زیر 21 سال ایرلند به ثمر رسانده است.

اما او همچنین در نیمه اول تلاش بوهمیانس را از خط خارج کرد، یک لحظه کشویی برای میهمانان، زیرا بازی در آن نقطه می توانست به راحتی از هم جدا شود، فشاری که آنها تحت فشار بودند.

Bohs هنوز یک عنوان لیگ برای بازی کردن دارند و باید این ناامیدی را در دوشنبه شب برای رهبران Shamrock Rovers پارک کنند. اما از سال 2010 که از ظروف نقره گرسنه هستند، روشی که آنها اجازه دادند این فرصت از دستشان رد شود، دردسرساز خواهد شد. همینطور باشد، واترفورد استدلال خواهد کرد، زیرا Bohs وقتی مهم بود هدر می‌رفتند. آنها در طول نیمه اول شدت زیادی از خود نشان دادند و بر تمام جنبه های بازی تسلط داشتند و واترفورد را در خط دفاعی درگیر کردند و شانسی برای خود در نقطه مقابل نداشتند.

و با وجود تمام تلاش‌های بوهمیانس، واترفورد آن‌ها را در جایی که می‌خواستند داشت - بدون گل در وقت استراحت.

اینکه چگونه اینطور باقی ماند، جای تعجب است، زیرا کولی ها – با بهره مندی از یک نسیم قوی – زود و اغلب با حرکات هوشمندانه و پیچیده حمله کردند و انواع سؤالات را برای بازدیدکنندگان در یک سوم پایانی مطرح کردند، در حالی که داوسون دیوی و جردن فلورس حملات پس از حمله از میانه میدان را ترتیب دادند.

استفن مک‌مولان، دروازه‌بان واترفورد، به خوبی توانست یک درایو خشن فلورس را از فاصله 40 یاردی پیش از رد کردن دیوی از فاصله نزدیک، پس از اینکه بوهس دید که وقتی ماونه کانر پارسونز را در ترکیب آماده کرد، درخواست پنالتی از بین رفت، خوب عمل کرد.

رویکرد بوهمینز با اکتان بالا در این مرحله به خوبی به آنها خدمت کرد و آنها تا پایان راه به واترفورد ادامه دادند. مهار مک‌مولان با سینه‌اش برای خنثی کردن داگلاس جیم تیلور از شش یارد، واترفورد را در شکار نگه داشت، اما جیمز-تیلور باید گل می‌زد و هم تیمی‌ها از گفتن این موضوع به او ابایی نداشتند.

با این حال، فشار همچنان ادامه داشت و پاتریک هیکی باید فکر می‌کرد که ضربه سر او در یک کرنر به بیرون می‌رود، قبل از اینکه لونرگان با ضربه زدن به مک مولان، توپ را از خط خارج کند. لونرگان پس از دو گل خود در پیروزی معروف ایرلند مقابل انگلیس در روز سه شنبه، ترسی نداشت که آستین ها را بالا بزند.

Bohs در حال بازی کردن با تکان‌دهنده بودند و دفاع واترفورد را با حملات مکرر به سمت پایین هر دو جناح سوراخ می‌کردند، توپ‌های پایین داخل محوطه جریمه باعث ایجاد مشکلاتی برای مدافعان بزرگ گراهام کوگلن می‌شد. هواداران خانگی خود را برای جشن گرفتن آماده می کردند که مک مولان ضربه سر راس تیرنی را در نزدیکی خط خود به ثمر رساند، اما در یک تقلا به حالت اول برگشت.

وفادار کولی ها در نیمه وقت تیم خود را تشویق کردند، با انرژی از آنچه دیده بودند و معتقد بودند که فقط یک مورد از ضربات مشت آنها به زمین می رسد. اما واترفورد ایده دیگری داشت و دالیمونت پارک را با گل افتتاحیه در دقیقه 51 ساکت کرد. بنی کوتو پرتاب بزرگی را به داخل جعبه پرتاب کرد که جیمز-تیلور با سر به بیرون رفت، اما فقط تا ماون. او با تمام گام به توپ برخورد کرد و یک شوت قدرتمند از فاصله 20 یاردی به زمین زد و دروازه بان دراز کشیده پل والترز را در حالی که دوباره با سرعت شروع به صعود کرد، شکست داد.

از هیچ جا، واترفورد به طور ناگهانی زنده بود و مجازات بیشتری برای بوهمیانس به خاطر شکست در تولید یونجه در آن نمایش قدرت نیمه اول داشت.

هفت دقیقه پس از گل ابتدایی، آبی‌ها برتری خود را با لونرگان دو برابر کردند، پس از اینکه پادریگ آموند ماهرانه با ضربه‌ای طولانی در زمین برخورد کرد، و هیکی را برگرداند و مهاجم خوش فرم را به توپ کند و بوهس را شوکه کرد.

بوهمیانس فشار بیشتری را برای باقی مانده اعمال کرد، اما مطابق با شب خود، آنها به جایی نرسیدند و می توانستند با اختلاف بیشتری باختند، تنها کانن نونان پس از دور زدن والترز به تیرک دروازه برخورد کرد.

بوهمیان: والترز; پاور، هیکی، بیرن (وون 73)، مولن (ویلان 63)؛ دیوی، فلورس؛ مایرز (رونی 48)، تیرنی، پارسونز; جیمز-تیلور (جنون 73).

واترفورد: مک مولان; هیوستون، کان، ماهون، لانگ، کوتو (اشتون 90); Mawene، Heeney (McMenamy 82)، Noonan (Faria 88); آموند، لونرگان (Voilas 82).

داور: آر هاروی (دوبلین).