واقعا عزیزان بازار هنر امروزی چقدر خوب هستند؟ شش نمایش گالری نیویورک آنها را مورد آزمایش قرار دهید

ممکن است بدیهی به نظر برسد، اما باید تکرار شود: وقتی صحبت از آنچه در گالری‌ها نشان داده می‌شود، ارزش بازار و شایستگی هنری همیشه مطابقت ندارند. فقط به این دلیل که یک اثر هنری ارزش پول زیادی دارد به این معنی نیست که خوب است و فقط به این دلیل که یک اثر هنری خوب است به این معنی نیست که ارزش پول زیادی دارد.

این ظلم های بازار است. البته نه اینکه هر کسی که به هنر اهمیت می دهد هرگز آنها را فراموش می کند، اما نادیده گرفتن این پارادوکس در نیم دهه گذشته به طور فزاینده ای سخت شده است، به ویژه هنگامی که به هنرمندان جوان می رسد.

در بلوک حراج، موفقیت هنرمندان زیر 40 سال - هنرمندانی که سبک‌هایشان به بلوغ کامل نرسیده است - منجر به شکل‌گیری یک دسته از بازار شده است که به طور مبهمی «فوق معاصر» نامیده می‌شود، با آثاری که صدها هزار دلار و در برخی موارد حتی بیشتر از آن به فروش می‌رسند. (برخی از ناظران بازار می گویند که رونق این دسته از قبل رو به رکود است.) در همین حین، مگا گالری ها شروع به جذب هنرمندانی کرده اند که هنوز 30 ساله نشده اند و آنها را روی صحنه ای قرار می دهند که قبلا مختص افراد شناخته شده، شناخته شده و آزمایش شده در بازار بود.

و بنابراین، وقتی کسی در مورد این ستاره های در حال ظهور صحبت می کند، از علائم دلار و رکوردهای حراج صحبت می کند. پس اغلب در مورد خود کار بحث نمی شود. واقعا چقدر این همه هنر خوب است؟ شش نمایش گالری در نیویورک، همه تکنوازان برای هنرمندان زیر 45 سال با رکوردهای حراج نزدیک به 200000 دلار یا بالاتر، فرصتی برای انجام این ارزیابی فراهم می کند. به استثنای یکی از این نمایشگاه ها، تصویر زیبا نیست.