واقعیت تلخ جنگ، شاختار دونتسک را برای بازی خانگی در لیگ قهرمانان به لندن می‌فرستد

قهرمانان: شاخط آ ر دون و س ک و آ EK A t h e ns، S t amfo r d Br id ge , W e dn e sday, 20:00

صبح رقیق شده و به ابری کم ارتفاع تبدیل شده است. در زیر آن، بازیکنان شاختار دونتسک سرعت خود را طی می کنند. آردا توران از کناری تماشا می کند و با مدیر فوتبال، داریجو سرنا، تماشا می کند. یک توپ سرگردان به سمت آنها می‌پیچد و سرنا پس از جابه‌جایی آن، آن را با قوس پای راست آشنا به سمت دروازه خم می‌کند. "مودریچ!" توران فریاد می زند. اما این دو مرد به خودی خود اسطوره های فوتبال هستند و همانطور که به شوخی ادامه می دهند، این فکر به وجود می آید که این صحنه شاد تقریبا در هر جای دیگری قابل پخش است.

در همان نزدیکی، درست فراتر از محل اقامت تیم، دریاچه ای زیر نور خورشید می درخشد.

این واقعیت را پنهان می کند که حوالی سپیده دم، آژیرهای حمله هوایی، آرامش را برای همگان بر هم زد. حتی در اینجا، در پایگاه هتل آبگرم شاختار در 15 دقیقه خارج از شهر لویو، هیچ کس از تهدید موشک‌ها و پهپادهای روسی در امان نیست. در ریون، سه ساعت رانندگی به سمت شمال شرقی، زنگ هشدار دیگری بازیکنان و کارکنان را به پناهگاه استادیوم فرستاد. نیمه دوم با 20 دقیقه تاخیر برگزار شد و این، مهم نیست در گوشه و کنار کشور یا رنگ های زنده پاییزی، یک واقعیت هفتگی است.

برنامه سفری که هر باشگاه دیگری در لیگ قهرمانان اروپا از آن عقب نشینی می کند، همینطور است. شاختار دوباره در آستانه راهیابی به جاده است، زیرا شانسی برای بازی های اروپایی در اوکراین وجود ندارد. در این فصل آنها برای اولین بار میزبان مسابقات در انگلستان خواهند بود، استمفورد بریج برنده مسابقه زیبایی سه سالن در لندن. اگر گذرگاه مرزی به لهستان غیرقابل بخشش باشد، سفر ممکن است تا 18 ساعت طول بکشد. از من دعوت شده است که به سفر آنها به لندن برای بازی چهارشنبه شب "در خانه" به آئک آتن ملحق شوم.

چند ساعت قبل از شروع سفری که از طریق کاروانی متشکل از ناوهای مسافربری آغاز می شود، توران پرنور می گوید: «این برای من و انشاءالله (انشاء الله) برای بازیکنان ما هم حس خوبی دارد. او از زمان انتصابش به عنوان سرمربی در می 2025 تحولی را در شاختار ایجاد کرده است و به هر کسی که گل نیمه نهایی او مقابل چلسی در سال 2014 را گوش می دهد، یادآوری می کند، زمانی که تیم اتلتیکو مادرید در اوج قدرت خود یک نمایش کلاسیک خارج از خانه ارائه کرد. توران می گوید: «این یک ورزشگاه نمادین است اما خانه ما نیست.

"اگر ورزشگاه خانگی در این سطح ندارید، خیلی سخت است، از هر باشگاه دیگری بپرسید. اما ما رویایی داریم و در درون ما قدرت زیادی داریم."

آنها برای سفر به همه آن نیاز خواهند داشت. شاختار به جمع کردن وسایل، جمع‌بندی مجدد و نمایش جاده‌ای خود به مکان‌هایی در لهستان، آلمان و اسلواکی برای بازی‌های "خانه" خود در قاره عادت کرده است. اما آسان‌تر نمی‌شود و با توجه به حملات شدید روسیه از سوی بخش‌هایی از اوکراین، هیچ چشم‌انداز فوری برای پایان خوش وجود ندارد.

ویتالی خلیونیوک، مدیر مدیریت ورزشی شاختار، می‌گوید: «در اولین سالی که بازی‌های خارج از خانه انجام می‌دادیم، ما مشتاق‌تر بودیم. و ما ادامه می‌دهیم، اما هر سال برای همه سخت‌تر و سخت‌تر می‌شود. از نظر فیزیکی می‌توانید بر آن غلبه کنید، اما از نظر ذهنی واقعا سخت است. کیف، جایی که شاختار تا سه سال پیش به طور منظم در آن مستقر بود، مکانی خطرناک است. خلیونیوک با تشابه ناخوشایندی با روزهای اولیه تهاجم به دونتسک در سال 2014، می‌گوید: «اکنون فضایی دارد که در آن پرندگان آواز نمی‌خوانند.

هنگام ناهار، یکی از رانندگان اتوبوس شاختار، اولکساندر، خود را برای کار پیش رو آماده می کند. او ساعت حرکت امروز را ساعت 13 تعیین کرده است. سه نفر از اعضای تیم در بوفه دسر با هم بازی می کنند و سپس، با توجه به اینکه زمان تنگ است، با عجله به طبقه پایین بروید تا وسایل خود را جمع آوری کنید.

بازیکنان و کادر مربیگری در گروهی از وسایل نقلیه کوچکتر، چهار یا پنج تایی سفر می کنند. شاختار یک سال پیش این امتیاز اضافی را برای آسایش معرفی کرد و با استقبال مطلوبی مواجه شد. سایر کارمندان باشگاه به دنبال یک مربی بزرگتر هستند، وسایل نقلیه در روستاهای کم ارتفاع و کلیساهای گنبدی درخشان می گذرند. تابلوهای فروپاشی شوروی یادآور گذشته ای پیچیده است. چند قبرستان ساده امروز را آشکارا به چشم می‌آورند.

اسامی مسافران قبل از رسیدن به گذرگاه مرزی کراکووتس گرفته می شود که در کمتر از دو ساعت به آن می رسید. بسیاری از بازیکنان برای دراز کردن پاهای خود به بیرون می پرند. کائوآ الیاس، یکی از درخشان‌ترین استعدادهای شاختار با برزیلی‌های هیجان‌انگیز، در حال انجام بازی‌های ویدیویی فیفا با باری از هموطنان خود بوده است.

در لویو، همه آنها هفته ای یک بار برای پختن چوراسکو گرد هم می آیند. به گفته الیاس، مارلون گومز بهترین استعداد را در این زمینه دارد. چشم انداز استمفورد بریج قابل توجه است. مسابقه امشب، حداقل تا حدی، اوج یک جاه طلبی مادام العمر است. الیاس می‌گوید: «از کودکی آرزو داشتم در آنجا برای چلسی بازی کنم. "بنابراین رفتن به آنجا با شاختار یک رویا است. ما بسیار خوشحالیم که امسال در لندن بازی می کنیم."

تشریفات مرزی در طرف اوکراین و لهستان یک ساعت و یک ربع طول می کشد. اتوبوس‌ها در مزارع ذرت جنوب شرقی لهستان حرکت می‌کنند و چهار ساعت پس از خروج از Lviv به فرودگاه Rzeszow می‌رسند. توران در حالی که منتظر پرواز است تماس تصویری برقرار می کند. یکی از دستیاران او در حال تماشای بازی چلسی با بورنموث است و دیگری در حال تصویربرداری از پیروزی در ورس است. توران می گوید: «در این سفرها زمان برای انجام این کار وجود دارد. او در حال کار روی قسمت‌هایی از MobLand است که زمان قطعی درخواست می‌شود.

این شخصیت مغناطیسی و احساسی خود را به شاختار انداخته است. توران می‌گوید: «من 100 درصد احساس می‌کنم بخشی از این خانواده و این داستان هستم. این چیزی مهم‌تر از فوتبال است. من می‌خواهم صدای مردم اینجا را بلند کنم. ما در جنگ زندگی می‌کنیم اما هرگز آن را نمی‌پذیریم و همیشه به مطرح کردن آن ادامه می‌دهم. فوتبال گاهی همه چیز در زندگی است، اما گاهی اوقات چیزی نیست.

شاختار امیدوار است حداقل 25000 هوادار در بازی AEK شرکت کنند، شاید کم‌حساب‌ترین بازی خانگی یک چهار تیم که با دیدار رئال مادرید در ژانویه به پایان می‌رسد. ارتباطات باشگاه با لندن فراتر از فوتبال است: متین وست، شرکت خواهرش، 5000 تن فولاد را برای ساخت شارد فراهم کرد. در زمین، آن‌ها پیراهن‌هایی خواهند پوشید که بر کمپین «سرمایه‌گذاری در اوکراین» که توسط مالک و اسپانسر SCM هدایت می‌شود، برجسته می‌شود.

سرنا می‌گوید: «اگر از شاختار حمایت کنید، از اوکراین حمایت می‌کنید. این تیم به حمایت و احساسات نیاز دارد، زیرا ما در زیر آژیرها و بمب ها زندگی می کنیم. ما اینجا هستیم تا به دنیا نشان دهیم که زنده، قوی، متحد هستیم و تا انتها خواهیم جنگید.

در پشت هواپیما، نیروهای اوکراینی شاختار مشغول ورق بازی هستند.

هافبک دیمیترو کریسکیف فکر می‌کند که "چیز خاصی که تیم را به هم متصل می‌کند" وجود دارد که توسط توران مرکوری هدایت می‌شود. آنها پس از یک سفر 9 ساعته پیاده می شوند و ظرف 90 دقیقه دیگر در هتل خود در غرب لندن مستقر خواهند شد. برای شاختار امروزی، کار آسان‌تر از این نیست. روز پنجشنبه، آنها باید قبل از آماده شدن برای بازی شنبه لیگ با کولوس کوالیوکا، سفر برگشت را انجام دهند.

خلیونوک در پایان گفت: "اما ما باید به بازی ادامه دهیم." "بسیاری از شهروندان ما بیشتر از ما در حال مبارزه هستند. وقتی می دانید که یک برد یا تساوی می تواند نقطه روشنی در این تاریکی باشد، همیشه این کار را انجام خواهید داد."