والتر ایزاکسون پادکست جدیدی را برای بررسی سازندگان هوش مصنوعی از جمله ایلان ماسک راه اندازی کرد.

والتر آیزاکسون، نویسنده بیوگرافی استیو جابز و ایلان ماسک، در حال چرخش لنز خود به هوش مصنوعی است.

ایزاکسون به هالیوود ریپورتر گفت: «هوش مصنوعی متحول‌کننده‌ترین فناوری است که شاید از زمان ظهور الکتریسیته، 130 سال پیش، داشته‌ایم، و آنقدر سریع اتفاق می‌افتد که من می‌خواستم با افرادی که آن را ایجاد می‌کنند یک شیرجه عمیق داشته باشم و آن را به موقع‌تر از یک کتاب انجام دهم». من همچنین می‌خواستم مستقیما از آنها بشنوم، به خصوص که فکر می‌کنم هم فرصت‌ها و هم خطرات عظیمی وجود دارد، و به‌ویژه می‌خواستم عوامل مستقلی را که از کنترل خارج می‌شوند عقب برانم و چرا آنها را می‌سازیم اگر مطمئن نیستیم قادر به کنترل آنها نیستیم.»

شما سابقه طولانی با ایلان ماسک دارید. بازگشت با او در این مورد چه احساسی داشت؟

از زمان کودکی، ماسک بسیاری از رمان‌های آیزاک آسیموف را که می‌خواند، درونی کرده است و نگران این بود که روبات‌ها یا هوش مصنوعی علیه ما و به بشریت آسیب برسانند، و به همین دلیل او OpenAI را راه‌اندازی کرد که قرار بود یک غیرانتفاعی منبع باز باشد که بر اساس اصول خاصی هدایت می‌شد، و به همین دلیل است که او یک سقوط بسیار وحشتناک با Samman داشت. واضح است، مانند هر یک از این افراد که انقلاب هوش مصنوعی را رهبری می‌کنند، نگرانی‌های زیادی دارند، اما زمانی که در یک مسابقه رقابتی هستند، به‌طور یک‌جانبه خلع سلاح نمی‌شوند، و این در طول تاریخ صادق بوده است. چه جان دی.

راکفلر و استاندارد اویل یا آی‌بی‌ام یا مایکروسافت، جایی که دولت باید وارد عمل شود و بگوید ما قوانین جاده را وضع خواهیم کرد.

از زمانی که کتاب شما درباره ماسک در سال 2023 منتشر شد، ماسک از طریق همکاری با دولت ترامپ به شهرت بیشتری دست یافت و همچنین به دلیل برخی از نظرات نژادی و سیاسی که در فضای مجازی انجام داد با واکنش‌های شدیدتری مواجه شد. آیا متوجه شده اید که از زمانی که برای کتاب با او وقت گذرانده اید، او تغییر کرده است؟

فکر می کنم ایلان ماسکی که در کتاب می بینید همان ایلان ماسکی است که امروز می بینید. کسی که مستعد حالت شیطانی است، همچنین به پیروزی‌های مهندسی و تخیل، و همچنین داشتن دیدگاه‌های سیاسی توطئه‌آمیز تاریک که به نظر من از صرف زمان زیاد برای غلتیدن روی X ناشی می‌شود، نه اینکه واقعا علف‌ها را لمس کنید و بیرون بروید و متوجه شوید که دنیا چنین مکان وحشتناکی نیست.

او قبل از خرید توییتر مستعد فرو رفتن در سوراخ خرگوش بود. و یکی از دلایلی که او توییتر را خرید این است که زمان زیادی را در آن سایت صرف کرده است. و من فکر می کنم که از برخی جهات، اگر از سوراخ های خرگوش توییتر پایین بیایید، حس تاریک تری از جهان به شما می دهد و خود را تقویت می کند.

فراتر از ماسک، آیا در مورد این مهمانان و آنچه در مورد چشم انداز هوش مصنوعی گفته اند چیز شگفت انگیزی وجود داشت؟

شما گفتید که می‌خواهید بدانید چرا شرکت‌ها در صورتی که قادر به کنترل آن‌ها نباشند، عوامل مستقل ایجاد می‌کنند. آیا پاسخی برای آن گرفتید؟

من فکر می کنم آنها در یک محیط بسیار رقابتی هستند. اما وقتی با داریو و دانیلا آمودی یا حتی ایلان ماسک صحبت کردم، همه آنها فکر می‌کنند که این یک خطر است و ما باید راه‌هایی برای داشتن گاردریل، یا تنظیم، یا خودتنظیمی یا مکث پیدا کنیم. و با این حال، اگرچه آنها به طور جداگانه چنین احساسی دارند، برای دولت‌ها و نهادهای ما دشوار است که به اندازه کافی سریع واکنش نشان دهند.

بسیاری از این نام ها و نام های دیگری مانند سام آلتمن اکنون در فرهنگ عامه و هالیوود ظاهر می شوند. از جذابیت کنونی پیرامون آنها چه می گویید؟

من فکر می‌کنم واکنش قابل‌توجهی علیه فناوری و هوش مصنوعی وجود دارد، زیرا به نظر می‌رسد کنترل زندگی ما را از بین می‌برد و از برخی جهات صرفا به خدمت به بشریت اختصاص نمی‌یابد. به نظر می‌رسد گروهی از مردم تلاش می‌کنند تا بزرگترین، سریع‌ترین و قدرتمندترین را بسازند، و بدیهی است که واکنشی نسبت به آن وجود دارد، و این در واکنش به مراکز داده آشکار است، اما همچنین در یک احساس قابل درک که گروه کوچکی از مردم کنترل را در دست دارند، و هیچ‌کس کنترل نمی‌کند، و در اینجا به اندازه کافی قدرت آنها بررسی نمی‌شود.

شما در گذشته درباره این چهره ها، ماسک و دیگران نوشته اید. اما از زمانی که هوش مصنوعی زمام امور را در دست گرفته است، آیا این باعث شده است که به طور متفاوتی در مورد آنها فکر کنید؟

من مقدمه ای جدید برای کتابم، نوآوران، و بحثی در مورد سری سازندگان دارم، که در آن رهبران انقلاب کامپیوترهای شخصی، استیو جابز در میان آنها، قویا به مشارکت تنگاتنگ بین انسان ها و ماشین هایشان اعتقاد دارند. استیو معتقد بود که آنها مانند دوچرخه ای برای ذهن هستند که تخیل و خلاقیت ما را تقویت می کند، نه اینکه سعی کنیم آن را با هوش مصنوعی جایگزین کنیم. و جهش افراد در آن کتاب عموما از اتصال نزدیک‌تر مردم به رایانه‌هایشان بود.

این سنت آدا لاولیس، داگ انگلبارت است که در استیو جابز به اوج خود می رسد. کاری که افرادی که عوامل مستقل عاملی را ایجاد می‌کنند این است که از سنت اطمینان از داشتن یک همزیستی و مشارکت محکم با ماشین‌هایمان دور می‌شوند، بنابراین من استدلال می‌کنم که باید به فلسفه استیو جابز بازگردیم که اطمینان حاصل کنیم ما و ماشین‌ها با هم برای خدمت به بشریت کار می‌کنیم، نه ایجاد ماشین‌هایی که هوش مصنوعی ایجاد می‌کنند.