والدین بزرگسالان کم توان ذهنی از حق برخورداری از سالهای پایانی محروم می شوند

آقا، - مقاله سیناد اوسالیوان ("والدین چه کسانی امیدوارند بیشتر از فرزندانشان زنده بمانند؟"، 13 نوامبر) وضعیت اسف بار بزرگسالان معلول ذهنی را که به دلیل کمبود امکانات مسکونی تحت مراقبت والدین مسن هستند و خطر از دست دادن خانه خود را در همان روزی که آخرین والدین خود را از دست می دهند، برجسته می کند.

به عنوان مراقب یکی از بزرگسالان معلول ذهنی، می‌خواهم یک موضوع متحد را برجسته کنم: حق من برای بازنشستگی. برای رفاه پسرم، وقتی من به سن بازنشستگی می‌رسم، او باید به مراقبت‌های مسکونی دسترسی داشته باشد تا وقتی من بمیرم به آن عادت کند. اما من به این نیاز دارم زیرا - موضوع اینجاست - من نیز یک شخص هستم.

دولت با موفقیت مراقبین را به نقش مراقبتی آنها پیوند زده است تا جایی که انسانیت آنها از نظر ناپدید شده است. اما بسیاری از آنها 40 یا 50 سال مراقبت تمام وقت را انجام داده اند و باید در سال های آخر زندگی خود حق داشتن مقداری وقت آزاد داشته باشند.

نامه اخیر HSE به یکی از اعضای Before We Die در کورک به او گفته بود که او از نظر قانونی موظف است "به طور نامحدود" از فرزندش مراقبت کند. چه کسی اکنون از حق اولیه مراقبین برای دست کشیدن از کار در دهه 70 و 80 سالگی دفاع خواهد کرد؟ - مال شما و غیره

ویکتوریا وایت،

دوبلین 14.