والدین هنگام کمک به کودکان برای خرید اولین خانه، انصاف را در اولویت قرار می دهند

ویرایش شده توسط Swati Mestri، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

تحقیقات جدید دانشگاه کرتین نشان می‌دهد والدین می‌خواهند با فرزندان خود در هنگام کمک به خرید اولین خانه‌شان به یک اندازه رفتار کنند.

این یافته ها در مجله بین المللی سیاست مسکن منتشر شده است.

با دشوار شدن خرید مسکن، بسیاری از والدین استرالیایی برای کمک به فرزندان خود برای خرید اولین خانه خود وارد عمل می شوند.

در این مطالعه 831 والدین از خانواده‌های دارای دو فرزند مورد بررسی قرار گرفتند و محققان دریافتند که والدین عمدتا بر اساس عدالت هدایت می‌شوند، زیرا نحوه کمک به یک کودک به شدت با حمایتی که قصد دارند از خواهر یا برادر آن کودک انجام دهند، مرتبط است.

نویسنده اصلی و دکتری. پل ویوین، کاندیدای مدرسه کسب و کار کرتین، گفت والدین می‌خواستند به فرزندانشان کمک کنند تا صاحب خانه شوند و در عین حال مطمئن باشند که با خانواده‌شان منصفانه رفتار می‌کنند.

ویویان گفت: «تحقیقات ما نشان می‌دهد وقتی والدین به یکی از کودکان کمک می‌کنند خانه بخرند، احتمال اینکه به فرزندان دیگرشان نیز کمک کنند بسیار بیشتر است.

به نظر می رسد که والدین به جای اینکه صرفا یک فرزند را بر دیگری ترجیح دهند، رویکردی ثابت دارند.»

این تحقیق همچنین نشان داد که والدین بیشتر به کودکانی کمک می‌کنند که فکر می‌کنند از نظر مالی دچار مشکل هستند.

احتمال کمک والدین به کودکی که آنها را فقیر یا بسیار فقیر می‌دانند 16.2 درصد بیشتر از کودکی بود که از نظر مالی راحت یا ثروتمند می‌دانستند.

رابطه بین والدین و فرزندانشان نیز مهم بود، به طوری که کودکانی که پیوند عاطفی قوی تری با والدین خود داشتند، احتمال بیشتری برای دریافت کمک داشتند.

با این حال، این تحقیق شواهد کمی پیدا کرد که والدین به طور مداوم از کودکان بر اساس سن یا جنسیت آنها حمایت می کردند. یک استثنا این بود که پسران بزرگتر با خواهران کوچکتر بیشتر از سایر خواهر و برادرها کمک دریافت می کردند.

محققان همچنین بررسی کردند که آیا والدین در ازای کمک به فرزندانشان برای خرید خانه انتظاری دارند یا خیر.

بیش از نیمی از کودکانی که به دلیل دریافت کمک می‌توانند بدون هیچ رشته‌ای منتظر کمک باشند.

برای بقیه، والدین می‌توانند چیزی را در ازای آن پیش‌بینی کنند، مانند بازپرداخت وام، اظهار نظر در مورد مکان یا نوع خانه‌ای که فرزندشان خریداری کرده یا کمک به نیازهای مراقبتی آینده‌اش.

یافته‌ها نشان داد والدینی که قصد داشتند به یک کودک کمک کنند بدون اینکه انتظاری در عوض داشته باشند، به احتمال زیاد همان نوع حمایت را به فرزند دیگرشان ارائه می‌کنند.

جان کرتین، پروفسور برجسته، ریچل اونگ ویفورجی، یکی از نویسندگان این مقاله گفت که حمایت خانواده می تواند تفاوت قابل توجهی را برای جوانانی که تلاش می کنند وارد بازار مسکن دشوارتر شوند ایجاد کند، اما این گزینه برای همه نیست.

ViforJ گفت: "حمایت والدین می تواند به جوانان کمک کند تا بر یکی از بزرگترین موانع مالکیت خانه، یعنی صرفه جویی در پول کافی برای خرید خانه غلبه کنند."

اما وقتی دسترسی به این کمک به شرایط مالی خانواده شما بستگی دارد، می‌تواند شکاف بین کسانی که دست یاری دارند و کسانی که باید به تنهایی مدیریت کنند، بیشتر کند.»

محققان می‌گویند خانواده‌ها می‌توانند از برنامه‌ریزی‌های پیش‌رو برای تصمیم‌گیری در مورد بهترین روش حمایت از فرزندان خود در عین حفظ امنیت مالی خود سود ببرند.

آنها همچنین به دولت‌ها پیشنهاد کردند که گزینه‌های پس‌انداز و ترتیبات مالیاتی بهتری را برای والدینی که می‌خواهند به فرزندانشان کمک کنند اما منابع مالی محدودی دارند، در نظر بگیرند، در حالی که اطمینان حاصل شود که افراد بدون دسترسی به حمایت خانواده در اولویت کمک‌های مستقیم دولت باقی می‌مانند.

دیوید پل ویویان و همکاران، حمایت والدین از خریداران خانه اول: نقش انصاف، مجله بین المللی سیاست مسکن (2026). DOI: 10.1080/19491247.2026.2743776

سواتی مستری دارای مدرک لیسانس در مهندسی الکترونیک است و از سال 2019 به عنوان ویرایشگر محتوا کار کرده است. او ویرایش اسناد تحقیقاتی در زمینه فناوری، مراقبت های بهداشتی و علم مواد را تجربه کرده است و علاقه خاصی به فناوری و فضا دارد. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →