وانمود کنید که اوربان در رای گیری است - او نیز جزوه هایی را ارائه کرد

رئیس‌جمهور ترامپ گفت: «لطفا وانمود کنید، من در رای‌گیری هستم.» این به یک جملات رایج در راهپیمایی ها تبدیل شده است، و به همین دلیل بود که او کنوانسیون میان دوره ای جمهوری خواهان را آغاز کرد. استراتژی این است که از آنجایی که ترامپ همیشه در انتخابات خوب عمل می کند، رای دهندگان فقط باید خودشان را گول بزنند که فکر کنند او در صندوق رای است و جمهوری خواهان اکثریت خود را در کنگره از دست نخواهند داد. در همین حال، تبلیغ تلویزیونی جدید کاخ سفید که با افتخار روی آن نوشته شده است: «پرداخت شده توسط ایالات متحده.

دولت، ترامپ را نشان می‌دهد که به شدت جلوی دوربین حرکت می‌کند و بینندگان را برای پیوستن به «نبرد نهایی» او برای «ویران کردن دولت عمیق» و «اخراج جنگ‌افروزان از دولت ما» می‌فرستد. گرفتن میلیون ها دلار مالیات دهندگان که کنگره قبلا برای استفاده های دیگر اختصاص داده بود تا در عوض برای تبلیغات کمپین حزبی بپردازد؟ سناتور تام تیلیس (R-N.C.) گفت: «من از آن متنفرم.» اشاره به اوربان ممکن است مناسب باشد.

پس از 16 سال قدرت، در اواخر سال 2025، اوربان متوجه شد که انتخابات مجدد او در آوریل در خطر است. اوربان شروع به اهدای هدایای سیاسی کرد. او برای نرخ بهره وام مسکن، یارانه مسکن کارگران بخش دولتی، رای دهندگان جوان و مادران را از مالیات بر درآمد معاف کرد، از حقوق بازنشستگی کسر کرد و پول نقد را به رستوران‌ها و گردشگری تزریق کرد. حزب او در یک لغزش شکست خورد. از آن زمان اوربان از قدرت خارج شده است. ترامپ زمانی که از نظر سیاسی تحت فشار قرار می‌گیرد، تمایل مشابهی دارد - تلاش می‌کند راه پیروزی خود را با کمک‌های مالی مالیات دهندگان بخرد.

این توضیح دهنده تعهد بدنام او برای پرداخت 5000 دلار سود سهام به هر بزرگسال است، اگر جمهوری خواهان هر دو مجلس را حفظ کنند. همچنین به طرز عجیبی پیشنهاد معاون رئیس جمهور JD Vance مبنی بر پرداخت مبالغ انتقالی به همسران خانه نشین - اما نه به والدین مجرد شاغل را به ذهن متبادر می کند. هر دو طرح به عنوان نقل و انتقالات نقدی تنظیم شده اند و در مقایسه با پرداخت مشروط درآمد اوربان از نظر سیاسی رام به نظر می رسند. ترامپ و ونس واقعا برای حصارها تاب می‌خورند. شاهین های بودجه هر دو پیشنهاد هدایایی را از هم جدا کرده اند. محققان حقوقی همچنین در مورد منطقه خاکستری اطراف تبلیغات تلویزیونی سنجیده اند.

قانون هچ در سال 1939 فعالیت‌های سیاسی حزبی کارمندان فدرال را ممنوع می‌کند و کنگره بودجه اختصاص‌یافته را از حمایت از «علم یا تبلیغات» منع می‌کند. یک محقق حقوقی گفت که محتوای تبلیغات در آزمون اساسی بین اطلاعات عمومی مشروع در مقابل تبلیغات حزبی شکست خورده است. چندین گروه ناظر شکایت‌هایی را ثبت کرده‌اند، اما به نظر می‌رسد که این شکایت‌ها تا روز انتخابات حل شود.

در همین حال، مدافعان تبلیغات می‌گویند که این آگهی‌ها صرفا اعلان‌های خدمات عمومی هستند و اصلا تبلیغاتی نیستند، و قوانین مالی مبارزات انتخاباتی را نقض نمی‌کنند زیرا ترامپ نامزد انتخابات نوامبر نیست. در رشته تحصیلی من، نظریه انتخاب عمومی، این مانورهای اعطایی به عنوان ویژگی های کلاسیک مشتری گرایی شناخته می شوند که نمونه ای از دیکتاتورهای کشورهای کوچک و رؤسای سیاسی شهری هستند که از حفظ قدرت ناامید هستند. پرونیسم در آرژانتین یکی از نمونه‌هایی است که در آن مشاغل ساختگی در ازای رای ایجاد شد.

برخی از استان‌های هند نیز نمونه‌ای از مشتری‌گرایی هستند، جایی که توزیع پول نقد و کالا قبل از انتخابات غیرعادی نیست. در دوران صنعتی ایالات متحده، رژیم‌های حمایت شغلی از جمله تامانی هال در نیویورک و دستگاه دیلی در شیکاگو هر دو ماهیت مشتری‌گرایی را نشان می‌دهند. خواه ترامپ باشد، اوربان یا ونس، باز کردن کیف مالی برای راضی کردن مردم غمگین، حرکتی کلاسیک توسط دست اندرکاران تاریخ مشتری گرایی است. چه کسی در این انتخابات میان دوره ای در صندوق رای است؟ ممکن است فرقی نداشته باشد که وانمود کنیم اوربان هستیم یا ترامپ.

اما اگر مشتری گرایی را رد کنیم و به زندگی خود در جمهوری مشروطه آمریکا ادامه دهیم، تفاوت بزرگی ایجاد خواهد کرد. من کسی نیستم که نتایج انتخابات را پیش بینی کنم. اما، مانند هر کس دیگری، من می بینم که نظرسنجی ها و نظرات کارشناسان متکی به جمهوری خواهان هستند که اکثریت خود را حفظ می کنند. این یک پنجره فرصت سیاست ایجاد می کند. آمریکا از نگاه خیره کننده ترامپ خسته شده است و رای دهندگان تشنه چیزی هستند که منطقی است. چه کسی می داند که آیا دموکرات ها موفق خواهند شد یا خیر.

ادوارد لوپز یکی از همکاران ارشد و مدیر کارآفرینی و نوآوری در موسسه مستقل در اوکلند، کالیفرنیا و استاد اقتصاد در دانشگاه کارولینای غربی است.