وب عامل اینجاست

در سال 2001، یک دهه پس از اختراع شبکه جهانی وب، تیم برنرز لی دیدگاه جدیدی را بیان کرد. او به همراه دو همکارش، مقاله‌ای را در مجله Scientific American منتشر کرد که در آن آنچه را «وب معنایی» می‌نامید، تشریح کرد: اینترنت طراحی شده برای هدایت به وسیله عوامل نرم‌افزاری مستقل که می‌تواند هر نیاز ما را برطرف کند، بدون اینکه ما مجبور باشیم خودمان با مرورگرها و موتورهای جست‌وجو درگیر شویم.

برنرز لی و همکارانش برای نشان دادن این که این ممکن است به نظر برسد، داستانی در مورد یک جفت خواهر و برادر تعریف کردند که از نمایندگان خود برای تحقیق خودکار و رزرو یک قرار فیزیوتراپی برای مادرشان استفاده می‌کنند و مطمئن می‌شوند که تحت پوشش بیمه قرار می‌گیرد و متناسب با تقویم شلوغ آنها است.

در آغاز هزاره، این دیدگاه دور از ذهن به نظر می رسید: گوگل تنها چند سالی بود که آنلاین شده بود و بیشتر مردم هنوز از طریق شماره گیری ارتباط برقرار می کردند. اما با گذشت ربع قرن، سرانجام رویای عوامل نرم افزاری مستقلی که از اینترنت استفاده می کنند و وظایفی را برای ما انجام می دهند، محقق شد. ابزارهای جدیدی مانند عامل پرفروش متا Muse و OpenAI's Dots رکورد بارگیری‌ها را ثبت می‌کنند و به حساب‌های بانکی و صندوق‌های ایمیل افراد دسترسی پیدا می‌کنند، و Anthropic پیش‌نمایش تحقیقاتی نماینده Claude Duet خود را در اکتبر راه‌اندازی کرد.

و در یک حادثه نگران‌کننده، عوامل ایجاد شده توسط OpenAI از جعبه ماسه‌ای که به شدت محافظت شده بود خلاص شدند و وب باز را ویران کردند.

همانطور که ظهور گوشی های هوشمند جرقه توسعه یک اینترنت اتمیزه تر و جلب توجه کرد، ظهور سیستم های هوش مصنوعی قدرتمند خبر از عصر جدیدی می دهد: ما نه با وب معنایی بلکه با وب عامل روبرو هستیم. این وب جدید دور از چشم و به روشی در حال توسعه است که ممکن است کاملا تحت کنترل ما نباشد. با رشد آن، وب عامل ناگزیر وب انسانی را متحول می کند - و اینکه آیا وب انسانی از این انتقال جان سالم به در می برد یا خیر، حدس هر کسی است.

برای اینکه دیدگاه اولیه برنرز لی عمل کند، کاربران اینترنت باید صفحاتی را که ساخته‌اند با برچسب‌های خاص حاشیه‌نویسی می‌کردند تا یک عامل نرم‌افزاری بتواند معنای هر عنصر را درک کند - مثلا «آدرس خیابان» برای بخشی از صفحه وب دفتر فیزیوتراپی که مکان آن و «انواع قرار ملاقات» را برای لیست خدمات نشان می‌دهد. و بنابراین این ایده هرگز واقعا مورد توجه قرار نگرفت. انی مصطفی‌راج، دانشیار علوم کامپیوتر در کالج ولزلی می‌گوید: «این کار بسیار زیاد است.

"و فواید آن آشکار نبود." پس از آن، برای دو دهه بعد، اینترنت مکانی برای انسان ها باقی ماند که انسان ها را در اولویت قرار می دهد، با ربات پاسخ عجیب توییتر یا اسکراپر وب برای جمع کردن همه چیز.

مدل های بزرگ زبان این را تغییر دادند. برخلاف عواملی که برنرز لی تصور می کرد، نمایندگان امروزی مبتنی بر LLM برای درک اینکه کدام قسمت از متن در سایت کلینیک آدرس آن است و جزئیات خدماتی که ارائه می دهد نیازی به برچسب ندارند. آنها می توانند متن را بسیار سریعتر از هر انسانی جستجو و پردازش کنند، و عوامل با قابلیت های چندوجهی حتی می توانند تصاویر صفحه وب سایت ها را تفسیر کنند و روی عناصر خاصی مانند لینک ها و منوهای کشویی کلیک کنند.

آنها همچنین فقط یک روش بصری تر برای یافتن اطلاعات و انجام وظایف آنلاین هستند. به‌جای بررسی صفحات نتایج Google برای یافتن یک محصول مقرون‌به‌صرفه یا یک الگوی یادشده نیمه‌به‌خاطر، چرا کلود یا ChatGPT صدها سایت را تنها در چند ثانیه بررسی نکنید، تنها با توجه به درخواست مبهم شما؟ یا یک قدم جلوتر بروید و از یک دستیار شخصی مانند Muse برای جستجوی رزرو رستوران یا رزرو پرواز استفاده کنید.

با هجوم عوامل به فضاهای آنلاین، این پایگاه کاربر جدید وب را برای همیشه تغییر می دهد. به عنوان مثال، مجله تایم نسخه‌هایی از مقالات خود را منتشر می‌کند که تجزیه آن برای نمایندگان آسان‌تر است و شروع به فروش آگهی‌هایی با هدف آنها کرده است. شرکت‌هایی از Etsy تا Expedia با شرکت‌های بزرگ هوش مصنوعی برای ساخت ابزارهایی همکاری کرده‌اند که به نمایندگان اجازه می‌دهد تا به طور یکپارچه با خدمات آنها ارتباط برقرار کنند.

علی‌رغم این تلاش‌های اولیه، هنوز هم دشوار است که دقیقا بگوییم وب عاملی چه شکلی خواهد داشت و چگونه تجربه آنلاین ما را تغییر می‌دهد. بسته به اینکه چگونه طراحی شده است و چه کسی دسترسی به آن را کنترل می‌کند، ما می‌توانیم چیزی را پیدا کنیم که به اندازه وب دهه 1990 و اوایل دهه 2000 باز و قابل تنظیم باشد و استفاده از آن بسیار ساده‌تر است. از طرف دیگر، می‌توانیم به مشاهده بیشتر وب از طریق دریچه‌های کوچکی که توسط چند پلتفرم غالب کنترل می‌شوند کاهش پیدا کنیم، زیرا سایت‌ها و سازندگان مورد علاقه ما اکنون برای زنده ماندن از این تغییر تلاش می‌کنند.

و همانطور که مجموعه حوادث امنیتی OpenAI تابستان گذشته نشان می دهد، خود عوامل حتی می توانند شبکه ها و منابع آنلاین خود را بسازند - خواه ما بخواهیم یا نه.

نحوه انجام این کار به ما نیز بستگی دارد: کدام بخش از زندگی آنلاین خود را خوشحال می‌کنیم به نمایندگان خود واگذار کنیم و کجا همچنان خواهان اینترنت انسان محور هستیم. آجیت وارما، رئیس فایرفاکس در موزیلا، می‌گوید: «هنوز چیزهای زیادی درباره نحوه استفاده کاربران از [نمایندگان] نمی‌دانیم». اما هر اتفاقی بیفتد، تغییرات بزرگ خواهند بود. او می‌گوید: «احتمالا با گرفتن تلفن همراه برابری می‌کند. "من فکر می کنم همه چیز به طرز چشمگیری تغییر خواهد کرد."

ساخت وب برای نمایندگان

دو راه برای ساختن وب عامل وجود دارد. اولین مورد شامل آموزش عوامل برای استفاده از مرورگرهایی مانند انسان است - پیمایش، کلیک کردن، تایپ کردن - و رها کردن آنها در وب که همه ما به آن عادت داریم. دومی نیاز به ابزارهایی دارد که به عوامل اجازه می دهد تا از طریق متن و کد، رسانه مورد علاقه خود، با اینترنت ارتباط برقرار کنند. این امکان تفکیک بیشتری را بین انسان و وب عامل ایجاد می کند: طراحان می توانند تجربیات مختلفی را برای کسانی که از دستورات متنی استفاده می کنند و کسانی که از مرورگرها استفاده می کنند ایجاد کنند.

وقتی سیوا ردی، استاد علوم کامپیوتر و زبان شناسی در دانشگاه مک گیل، در سال 2024 شروع به مطالعه عوامل LLM کرد، روی گزینه اول تمرکز کرد. او می‌گوید: «در آن زمان، ما فکر می‌کردیم که بهترین عامل در جهان احتمالا عاملی است که بتواند از یک مرورگر استفاده کند. چنین عاملی به‌طور یکپارچه با وب انسانی موجود ادغام می‌شود و صاحب آن می‌تواند به راحتی با تماشای مرور رابط‌های آشنا بر آن نظارت کند.

شرکت‌های مرزی هوش مصنوعی قبلا این «عامل‌های استفاده از رایانه» را توسعه می‌دادند. اما آنها خیلی خوب کار نکردند - حداقل در ابتدا. زینگ هان لو، دانشجوی فارغ التحصیل در آزمایشگاه ردی در مک گیل می گوید: «تکه های متحرک زیادی [در وب] وجود دارد، و آنها واقعا برای مصرف خودکار بهینه سازی نشده اند. ما انسان ها در تعامل با رابط های گرافیکی با استفاده از صفحه کلید و ماوس عالی هستیم، اما عامل ها اینطور نیستند.

PINGNAN LU

بنابراین ردی و لو به سمت دومین رویکرد مبتنی بر ابزار حرکت کردند. در تابستان 2025، آنها این دیدگاه را در یک مقاله پیش‌چاپ توضیح دادند که نوع جدیدی از رابط وب را پیش‌بینی می‌کرد که به نمایندگان اجازه می‌داد تا به همان اندازه مؤثر با وب‌سایت‌ها تعامل داشته باشند.

چنین نسخه کاملی از وب عاملی هنوز وجود ندارد، اما به روش های کوچکتری در حال ظهور است. برای مثال، اگر Claude، ChatGPT یا Muse را باز کنید، گزینه‌ای برای افزودن طیف گسترده‌ای از «افزونه‌ها» یا «اتصال‌کننده‌ها» پیدا خواهید کرد که نمایندگان شما می‌توانند از آن‌ها استفاده کنند: رابط‌های Gmail به نماینده شما اجازه می‌دهند صندوق ورودی شما را تریاژ کند و افزونه‌های Instacart به نماینده شما اجازه می‌دهند خرید مواد غذایی شما را انجام دهد. این افزونه‌ها به عامل شما اجازه می‌دهند تا با استفاده از دستورات متنی با انتهای وب‌سایت‌ها تعامل داشته باشد.

زمانی که مهندسان انسانی این افزونه‌ها را طراحی می‌کنند، می‌توانند تصمیم بگیرند که چگونه می‌خواهند به عوامل اجازه دهند با وب‌سایت تعامل داشته باشند – و چه کاری را که نمی‌خواهند به آنها اجازه انجام دهند.

به این ترتیب، کانکتورها می توانند به ایمن تر کردن عوامل آنلاین کمک کنند. به عنوان مثال، Muse می‌تواند با استفاده از رابط خود با سرویس پرداخت Stripe’s Link، محصولاتی را برای شما خریداری کند. Stripe شماره کارت اعتباری شما را می‌داند، اما نماینده هرگز آن را نمی‌بیند، و رابط قبل از خرید نیاز به تأیید انسانی دارد—بنابراین Muse نمی‌تواند خریدهای بدون مجوز را انجام دهد.

نمایندگان همچنین از ابزارهای تخصصی برای یافتن اطلاعات آنلاین استفاده می کنند. آنها سؤالات را مستقیما در نوار جستجوی Google تایپ نمی کنند. در واقع، آنها اغلب حتی به وب سایت هایی که به آنها مراجعه می کنند دسترسی ندارند. در عوض، آن‌ها پایگاه‌های داده متنی را که توسط ربات‌های خزنده جستجوی ساده جمع‌آوری شده است، جستجو می‌کنند. افرادی که می خواهند محتوای وب را به طور خاص برای نمایندگان بسازند، می توانند از مزایای این خزنده های جستجو استفاده کنند: تایم با ارائه تبلیغات عامل محور خود به خزنده ها، در این رویکرد پیشگام بوده است، به این امید که در این پایگاه داده ها گنجانده شوند و زمانی که عوامل به جستجوی اطلاعات می پردازند، ظاهر شوند.

اما در ماه‌های اخیر، یک جایگزین برای این رویکرد ابزار سفارشی بالاخره قابل اجرا به نظر می‌رسد. شرکت‌های بزرگ هوش مصنوعی موفق شده‌اند عوامل بسیار موفق‌تری را نسبت به گذشته آموزش دهند. GPT-6 Astra که OpenAI سپتامبر گذشته منتشر کرد، در OSWorld 2.0 به 73 درصد موفقیت دست یافت، معیاری که عوامل استفاده از رایانه را در مورد توانایی آنها برای انجام وظایف پیچیده و چند مرحله ای با استفاده از نرم افزارهایی مانند Slack و Microsoft Excel آزمایش می کند.

چنین نتایجی نشان می‌دهد که عامل‌ها به راحتی می‌توانند در وب انسانی حرکت کنند. اتان مولیک، استاد دانشکده وارتون در دانشگاه پنسیلوانیا، می‌گوید: «ما فکر می‌کردیم که باید پلی برای عوامل هوش مصنوعی بسازیم، [اما] عوامل هوش مصنوعی قبلا می‌توانستند از روی پل عبور کنند. وب عاملی زودتر از آنچه مردم انتظار دارند اینجا آمده است.

با این حال، این نسخه از وب عامل برای ما بسیار پیچیده تر است. اگر می‌خواهید قابلیت یا بخشی از اطلاعات را در دسترس افرادی قرار دهید که وب‌سایت شما را مرور می‌کنند، باید بپذیرید که برای نمایندگان نیز در دسترس خواهد بود—مگر اینکه بخواهید به طور کامل عوامل را مسدود کنید، که ممکن است هزینه‌های خاص خود را داشته باشد.

از آنجایی که نمایندگان بخش بزرگ‌تری از ترافیک را در وب‌سایت سابق ما فقط برای انسان‌ها به حساب می‌آورند، طراحان بدون شک شروع به در نظر گرفتن یک نماینده و هم مخاطب انسانی خواهند کرد. اما به گفته Mollick، ما هنوز درک زیادی از نحوه طراحی محتوای وب برای نمایندگان نداریم. او این را به صورت مستقیم تجربه کرده است: زمانی که او در حال ساخت یک صفحه وب برای کتاب جدیدش، همزیستی بود، تصمیم گرفت نسخه ای با کارگردانی یک عامل تهیه کند که اساسا به متن بستگی دارد و به نمایندگان می گوید که چرا ممکن است بخواهند کتاب را به کاربران خود توصیه کنند.

Mollick می‌گوید وقتی مدل‌های جدیدتر سایت را می‌بینند، کتاب را توصیه نمی‌کنند. در عوض، آنها اظهار نظر می کنند که به نظر می رسد وب سایت در تلاش است آنها را دستکاری کند.

در پایان، هر رویکردی که توسط انسان برای ساختن وب عامل طراحی شده باشد، ممکن است در کنار موضوع قرار گیرد: نمایندگان می توانند در نهایت یک وب برای خود ابداع کنند. در پی حادثه ژوئیه 2026 که در آن عوامل OpenAI از جعبه آزمایش خود خارج شدند و وب سایت Hugging Face را هک کردند، محققان شواهدی یافتند که نشان می دهد گروه دیگری از عوامل OpenAI یک ویکی آلمانی مبهم را تصاحب کرده بودند تا با یکدیگر در مورد وظایفی که از آنها خواسته شده بود ارتباط برقرار کنند. به نظر می رسد که نمایندگان با ویکی به زبان مادری متن و کد خود ارتباط برقرار کرده اند.

این به سختی آنها را از رسیدن به اهداف خود باز داشت.

همانطور که ماموران همچنان قدرتمندتر می شوند، آنها بیشتر و بیشتر قادر خواهند بود فضاهای خود را در اینترنت بسازند - در صورت تمایل به دور از چشمان کنجکاو. و ما ممکن است کنترل بسیار کمی بر آنچه آنها در آنجا انجام می دهند داشته باشیم.

اقتصاد کنترل

همه متصدیان وب سنتی از حرکت به سمت وب عاملی خوشحال نیستند. بلافاصله پس از اینکه متا Muse را در سپتامبر منتشر کرد، آمازون به طور کامل این عامل را از سایت خود مسدود کرد. این برای آمازون منطقی است: این شرکت نماینده خرید خود را دارد - به نام خلاقانه الکسا برای خرید - که ممکن است برای رقابت با محصولات شناخته شده‌تر مانند Claude و Muse تلاش کند. اگر مردم قصد دارند از نمایندگی‌هایی برای خرید در آمازون استفاده کنند، اگر این کار را با استفاده از نماینده‌ای انجام دهند که می‌تواند به سمت محصولاتی که می‌خواهد آن را تبلیغ کند هدایت کند، برای سود نهایی شرکت بهتر است.

اما حتی اگر الکسا برای خرید هرگز به جایی نرسد، ممنوع کردن نمایندگان از آمازون - حداقل در حال حاضر - همچنان می تواند یک حرکت معقول باشد. همه چیز درباره آمازون برای چشم انسان طراحی شده است، از معاملات Prime که در صفحه اول آن پخش می شود تا لیست های حمایت شده که نتایج جستجو را مسدود می کنند. آمازون تا حد زیادی بخشی از اقتصاد توجه است. وب سایت ها و پلتفرم ها با جلب توجه ما و تبدیل آن به پول نقد، زنده می مانند و پیشرفت می کنند.

تغییر بنیادی پایگاه کاربران وب از اکثریت انسان به اکثریت مصنوعی این منطق اقتصادی را تضعیف می کند و به نظر می رسد اجتناب ناپذیر است که کسب و کارها در تلاش برای گذار به اقتصاد توجه عاملی تعطیل شوند.

برخی از اولین قربانیان ممکن است در حال انتشار باشند. قبل از اینکه گوگل در ماه مه 2024 مرورهای هوش مصنوعی را معرفی کند، مردم برای یافتن پاسخ سوالات خاص روی وب سایت ها کلیک می کردند، اما اکنون به نظر می رسد بسیاری از آنها از هر آنچه که مرور کلی به آنها می گوید راضی هستند. یک مطالعه از Pew در سال گذشته نشان داد که اگر یکی از این خلاصه‌ها نمایش داده شود، احتمال اینکه افراد در صفحه نتایج جستجوی گوگل روی وب‌سایت‌ها کلیک کنند، حدود 40 درصد کمتر است. با کلیک‌های بسیار کمتر، ناشران اخبار از تبلیغاتی که میزبانی می‌کنند درآمد چندانی کسب نمی‌کنند و اشتراک‌های کمتری می‌فروشند.

یک تجزیه و تحلیل نشان داد که برخی از ناشران بین سال‌های 2025 تا 2026 حدود 40 درصد کاهش درآمد تبلیغاتی داشتند.

تنفر از تبلیغات آنلاین آسان است، اما کسب و کارهایی که برای دسترسی به چشم خواننده پول می پردازند، نویسندگان و عکاسان را نیز سیر نگه می دارند. اگر آن کره چشم غیر قابل دسترس شود، سیستم از کار می افتد. ظاهرا زمان برخی از کسب‌وکارها را متقاعد کرده است که برای شرکت در آزمایش خود با تبلیغات هدفمند عامل، هزینه پرداخت کنند، اما هنوز هیچ‌کس نمی‌داند که آیا این تبلیغات به اندازه‌ای بر رفتار نماینده تأثیر می‌گذارد تا یک سرمایه‌گذاری معقول در بازاریابی باشد.

وب‌سایت‌های تجارت الکترونیک نیز ممکن است سعی کنند به اقتصاد توجه عاملی بپردازند، اما مسیر پیش رو در آنجا نامشخص است. سال گذشته، تیمی به رهبری آکشیت کومار، استادیار مدیریت عملیات در دانشگاه تورنتو، بررسی کردند که آیا و چگونه عوامل تحت تأثیر روش‌هایی که وب‌سایت‌های خرید نتایج جستجو را ارائه می‌دهند یا خیر. آنها دریافتند که نمایندگان به طور کامل مواردی را نادیده می‌گیرند که دارای برچسب «حمایت مالی» هستند، که نشان می‌دهد فروش موقعیت‌های مطلوب در صفحات نتایج ممکن است راه خوبی برای کسب درآمد سایت‌ها در اقتصاد عامل نباشد.

به نظر می‌رسد مدل‌ها برای مواردی که در موقعیت‌های خاصی در نتایج جستجو ظاهر می‌شوند ترجیح دارند – اما اینکه آیا موارد در بالا، پایین یا وسط صفحه نتایج را اولویت‌بندی می‌کنند، از مدلی به مدل دیگر و بین نسل‌های یک مدل متفاوت است. برای پلتفرم‌های تجارت الکترونیکی می‌تواند مشکل باشد.

دیوید روچیلد، اقتصاددان در مایکروسافت، می گوید امیدوار است که انتقال به وب عاملی بتواند قدرت بیشتری را در دست مصرف کننده قرار دهد. امروزه پرداخت برای محتوای آنلاین معمولا به تعهد نیاز دارد: ما در یک مجله مشترک می‌شویم یا به Patreon یک YouTuber می‌پیوندیم و به نوبه خود به خروجی کامل آنها دسترسی پیدا می‌کنیم. یکی از جایگزین‌ها، پرداخت‌های خرد است که به کاربران امکان می‌دهد محتوا را به صورت کارتی بخرند، اما این ایده در گذشته پایه‌گذاری شده است، زیرا پرداخت مقاله به مقاله یا ویدیو به ویدیو نیاز به هزینه‌های اداری زیادی دارد.

با این حال، نمایندگان می‌توانند از این هزینه سربار برای ما مراقبت کنند و به ما اجازه دهند مستقیما برای هر قطعه محتوایی که مصرف می‌کنیم پرداخت کنیم و فقط مقداری پول نقد را مستقیما در دست هر فردی که از کارش لذت می‌بریم قرار دهند.

سایر کارشناسان نیز دیدگاه مشابهی دارند. مصطفی‌راج، دانشمند کامپیوتر ولزلی، پیش‌بینی می‌کند که عوامل می‌توانند به ما کمک کنند از الگوریتم‌هایی فرار کنیم که بسیاری از رسانه‌های مصرفی ما را کنترل می‌کنند. او می‌گوید: «امید من این است که بتوانیم هوش مصنوعی‌هایی داشته باشیم که برای ما کار کنند، به این معنا که بتوانند فید را آنطور که من می‌خواهم تغییر دهند، نه آن‌طور که TikTok می‌خواهد». و وارما، از موزیلا، اینترنت بدون واسطه‌هایی مانند آمازون و دورداش را تصور می‌کند که اکنون برای تسهیل تعاملات بین مصرف‌کنندگان و کسب‌وکارها عوارض دریافت می‌کنند.

در عوض، او تصور می کند، شاید همه ما نمایندگانی داشته باشیم که می توانند به طور ایمن و قابل اعتماد مستقیما با نمایندگان رستوران ها ارتباط برقرار کنند تا شام را بدون هزینه خدمات مزاحم به ما تحویل دهند.

این ایده جذابی است، اما تاریخچه وب داستانی از تثبیت و تمرکز قدرت و کنترل بوده است، و این ممکن است مسیر پیش‌فرض در اینجا نیز باشد. هنگامی که OpenClaw، اولین عامل دستیار شخصی محبوب، در اوایل سال 2026 به صحنه آمد، برای لحظه ای کوتاه به نظر می رسید که ممکن است عوامل به صورت مردمی و توزیع شده ساخته شوند. اما OpenAI به سرعت خالق OpenClaw، پیتر اشتاینبرگر، و سایر شرکت‌های مرزی هوش مصنوعی دست به کار شدند تا دستیاران شخصی خود را بسازند.

وقتی از آن عوامل استفاده می‌کنیم، تحت تأثیر این هستیم که شرکت‌ها می‌خواهند ابزارشان چگونه رفتار کنند. روچیلد، اقتصاددان مایکروسافت، می گوید: «شما این فناوری را دارید که می تواند تمام این اصطکاک ارتباطی را از بین ببرد. "شما خواهید دید که شرکت ها برای حفظ پایگاه مصرف کننده خود موانعی ایجاد می کنند."

این چیزی است که می تواند به نظر برسد: فرض کنید Muse به روش پیش فرضی تبدیل می شود که بسیاری از افراد اطلاعات را پیدا می کنند، خرید می کنند و زندگی دیجیتالی خود را مدیریت می کنند. در اصل، کاربران می‌توانند Muse را برای جست‌وجوی اینترنت برای یافتن محتوایی که برایشان ارزشمند است، مستقر کنند، مستقیما با فروشندگان ارتباط برقرار کنند و در غیر این صورت از باغ‌های دیواری که اینترنت را در چند دهه گذشته تعریف کرده‌اند، فرار کنند. اما متا ممکن است به آنها اجازه این کار را ندهد.

در عوض، ممکن است Muse را طوری طراحی کند که کاربران را در باغ دیواری خود نگه دارد - مثلا با نمایش ترجیحی محتوای کاربران از شبکه‌های اجتماعی Meta و توصیه به کسب‌وکارهایی که هزینه پرداخت کرده‌اند تا در نتایج Muse برجسته شوند.

این نسخه بسته تر از وب عامل مزایایی دارد. عوامل می توانند ابزار قدرتمندی برای هکرها و کلاهبرداران باشند. شرکت‌های بزرگ تضمین‌هایی برای جلوگیری یا حداقل کاهش این سوءاستفاده دارند – به عنوان مثال، ابزارهای هوش مصنوعی آن‌ها به‌طور خودکار زمانی را شناسایی می‌کنند که شخصی درخواستی مرتبط با هک ارائه می‌کند و از پاسخ دادن خودداری می‌کند. با این حال، در یک اکوسیستم کاملا باز، کسی مطمئنا سیستمی را بدون چنین محدودیتی می‌سازد و منتشر می‌کند.

شرکت‌ها همچنین دارای انگیزه‌ای قوی برای جلوگیری از اشتباهات عمده دستیاران شخصی خود هستند، مانند مجوز خرید بزرگی که کاربر نمی‌خواست – و بنابراین تلاش زیادی برای ساختن نرده‌های محافظ قابل اعتماد انجام داده‌اند.

همین را نمی توان برای OpenClaw گفت.

روچیلد می گوید: «اینها دلایلی است که ما در محیط های بسته قرار می گیریم. "ایمن بودن آسان تر است. اما همچنین باعث رشد کمتر و رشد عادلانه کمتری می شود."

وب انسان چگونه تغییر خواهد کرد؟

زمانی که آیفون در سال 2007 و به دنبال آن اپ استور نوپا یک سال بعد عرضه شد، روش حرکت ما در اینترنت برای همیشه تغییر کرد. وب تلفن همراه جایگزین وب مبتنی بر مرورگر که قبلا با آن آشنا بودیم، نشد. اما آن را تغییر داد. برخی از مشاغل دچار تزلزل شدند و برخی از انواع رسانه ها، مانند بازی های آنلاین فلش، در نهایت ناپدید شدند. بسیاری از پلتفرم‌ها - برای مثال Reddit - صفحات وب تلفن همراه خود را عملا غیرقابل استفاده می‌کنند، بنابراین مجبور می‌شوید برنامه‌ها را دانلود کنید.

و اگر اصلا تلفن ندارید، عملا دسترسی به برخی از بخش‌های اینترنت را ندارید: سرویس پیام‌رسانی Signal، برنامه دوستیابی Hinge، و برنامه همه چیز چینی WeChat همگی برای کار کردن به تلفن‌ها نیاز دارند. حتی CBP One، ابزاری که دولت بایدن برای تعیین وقت مصاحبه به پناهجویانی که در مکزیک گیر افتاده بودند، استفاده کرد، فقط در موبایل کاملا کاربردی بود.

آیا ممکن است در مورد وب عامل نیز همین اتفاق بیفتد؟ روچیلد معتقد است. به ناچار، درست همانطور که یاهو و MapQuest نتوانستند از ظهور وب تلفن همراه عبور کنند، برخی از کسب و کارها نیز نمی توانند این انتقال را طی کنند. او می گوید: «ما چیزهایی را از دست خواهیم داد. کسب‌وکارهایی هستند که در این اقتصاد جدید شکوفا نخواهند شد.»

او ادامه می دهد: «اما، کسب و کارهای جدیدی وجود خواهند داشت که من نمی توانم به طور کامل آنها را تصور کنم.»

PINGNAN LU