ورزشکار پناهنده برای دومین بار در المپیک جوانان تاریخ ساز شد

ییچ پور بیل (سمت چپ) اولین تیم پناهندگان را در المپیک جوانان رهبری می کند

زمانی که او شروع به دویدن کرد، ییچ پور بیل مجبور شد با پای برهنه مسابقه دهد. دور از خانه در یک کشور جدید، این اولین قدم برای بازسازی زندگی او به عنوان یک پناهنده بود.

او به بی بی سی نیوزبیت می گوید: «این زمانی بود که تصمیم گرفتم اکنون زمان آن است که به خودم تکیه کنم و همچنین زندگی جدیدی را با اراده شروع کنم.

در سال 2016، بیل با رقابت در ماده 800 متر به عنوان بخشی از اولین تیم پناهندگان المپیک در بازی های المپیک تابستانی ریو در برزیل، تاریخ ساز شد.

ده سال بعد، او دوباره به عنوان سرآشپز ماموریت، اولین تیم پناهندگان را برای المپیک جوانان رهبری می کند.

با پیوستن به تقریبا 3000 ورزشکار، این تیم کوچک 6 نفره می‌خواهد مطمئن شود که اولین بازی آنها مهم است - اما بیل می‌گوید که آنها همچنین امیدوارند پیامی بفرستند که "پناهندگان هنوز به کمک ما نیاز دارند".

مراسم افتتاحیه روز شنبه که در سنگال میزبانی شد، اولین رویداد ورزشی المپیک را در خاک آفریقا آغاز خواهد کرد.

آفریقا خانه نزدیک به 45 میلیون آواره است که از تقریبا 120 میلیون نفر در سراسر جهان، بزرگترین بحران آوارگی در جهان را نشان می دهد.

بیل می گوید که برای تیم پناهندگان، المپیک جوانان "فرصتی است برای آنها تا به جهان بگویند و همچنین نماینده جمعیت، به ویژه جمعیت پناهندگان، در آفریقا" باشند.

"این در مورد نشان دادن امید جوانانی است که در یک کمپ پناهندگان زندگی می کنند و انگیزه یا استعداد خود را از دست داده اند."

بیل در اولین تیم پناهندگان در ریو 2016 شرکت کرد و می‌گوید نقش جدید او افتخار است.

بیل کودک بود که پس از حمله به روستای خود مجبور به فرار از خانه خود در سودان جنوبی شد.

او در پایان به کنیا رفت و به بی بی سی نیوزبیت گفت: "این به من آسیب زد، شروع یک زندگی جدید، تنها ماندن در کاکوما"، با اشاره به اسکان پناهجویان بزرگ در نزدیکی مرز بین کنیا و سودان جنوبی.

"اما من زندگی جدیدی را شروع کردم، معتقدم که مدرسه کمک زیادی به من کرد. این به من کمک کرد تا با جوانانی که با همین چالش ها روبرو بودند تعامل کنم."

بقیه دوران کودکی خود را در اردوگاه پناهندگان گذراند و در آنجا به فوتبال علاقه مند شد.

او پس از اینکه متوجه شد این ورزش برای او نیست، در آزمایش‌هایی که کمیته بین‌المللی المپیک راه‌اندازی کرده بود - که در آن بدون کفش مسابقه می‌داد، دویدن را شروع کرد.

او می‌گوید این باعث شد که "باور کند که اگر خودم بتوانم سخت‌تر کار کنم، می‌توانم به موفقیت برسم."

آرنو یافونگا بوتای یکی از شش ورزشکاری است که برای تیم المپیک پناهندگان در بازی های جوانان داکار 2026 رقابت می کند.

یکی از ورزشکاران تیم پناهندگان، آرنو یافونگا بوتای، پس از فرار از خانه خود در جمهوری دموکراتیک کنگو در سال 2017، زمانی که شش ساله بود، در کاکوما زندگی کرد.

او اکنون 15 ساله است و در جودو مسابقه خواهد داد و به بی بی سی ورزشی آفریقا گفت که قول داده است مدال طلایی را که می خواهد به اردوگاه پناهندگان ببرد.

او گفت: "فکر می کنم اگر به مدال طلا برسم، می توانم به آنجا بروم و ارزش جودو را به آنها بیاموزم."

در مورد بیل، او می گوید که انتخاب شدن به عنوان سرآشپز تیم میشن باعث افتخار است.

او می‌گوید: «این برای آنها بسیار مهم است که از تجربیات من به عنوان یک ورزشکار و همچنین به عنوان پناهنده‌ای که از یک کمپ پناهندگان می‌آیند یاد بگیرند.

بنابراین این نقش برای من و همچنین برای ورزشکاران جوانی که قرار است در مسابقات شرکت کنند، معنی زیادی دارد.»

رقابت در داکار 2026 بعدا با مراسم افتتاحیه در روز شنبه آغاز می شود.

به Newsbeat به صورت زنده در ساعت‌های 12:45 و 17:45 روزهای هفته گوش دهید - یا دوباره اینجا گوش دهید.